പ്ര സോ അഗ്നേ തവോതിഭിഃ സുവീരാഭിസ്തിരതേ വാജഭര്മഭിഃ । യസ്യ ത്വം സഖ്യമാവരഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ സഹായത്തോടെയും വീര്യത്തോടെയും വിജയങ്ങൾ നൽകുന്ന കരങ്ങളോടെയും കൂടെ, ആരുടെ സ്നേഹം നീ സംരക്ഷിക്കുന്നു, അവൻ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.
തവ ദ്രപ്സോ നീലവാന്വാശ ഋത്വിയ ഇന്ധാനഃ സിഷ്ണവാ ദദേ । ത്വം മഹീനാമുഷസാമസി പ്രിയഃ ക്ഷപോ വസ്തുഷു രാജസി
നീലയാകുന്ന അഗ്നിശിഖ, യാഗത്തിൽ തീ കൊളുത്തുന്നവൻ വെച്ചിരിക്കുന്നു. നീ മഹത്തായ ഉഷസ്സുകൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്, രാത്രികളിൽ അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ നീ രാജാവാണ്.
തമാഗന്മ സോഭരയഃ സഹസ്രമുഷ്കം സ്വഭിഷ്ടിമവസേ । സമ്രാജം ത്രാസദസ്യവമ്
സുഹൃത്തുക്കളേ, നമുക്ക് സഹായത്തിനായി ആയിരം ശക്തിയുള്ള, ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, സമ്രാട്ടായ ത്രസദസ്യുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
യസ്യ തേ അഗ്നേ അന്യേ അഗ്നയ ഉപക്ഷിതോ വയാ ഇവ । വിപോ ന ദ്യുമ്നാ നി യുവേ ജനാനാം തവ ക്ഷത്രാണി വര്ധയന്
അഗ്നേ, നിന്നിൽ നിന്ന് മറ്റു അഗ്നികൾ പക്ഷികളെപ്പോലെ ഉയരുന്നു. നിന്റെ ശക്തികൾ പ്രകാശകിരണങ്ങളെപ്പോലെ ജനങ്ങളിൽ ഇറങ്ങുന്നു, അതിലൂടെ നിന്റെ ആധിപത്യം വളരുന്നു.
യമാദിത്യാസോ അദ്രുഹഃ പാരം നയഥ മര്ത്യമ് । മഘോനാം വിശ്വേഷാം സുദാനവഃ
സത്യവ്രതമായ ആദിത്യന്മാരേ, നിങ്ങള് മരിച്ചുപോകുന്ന മനുഷ്യരെ കപടമില്ലാതെ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകുന്നു. നിങ്ങള് എല്ലാവര്ക്കും ദാനശീലരും ഉത്തമരായ ദയാവാന്മാരുമാണ്.
യൂയം രാജാനഃ കം ചിച്ചര്ഷണീസഹഃ ക്ഷയന്തം മാനുഷാഁ അനു । വയം തേ വോ വരുണ മിത്രാര്യമന്സ്യാമേദൃതസ്യ രഥ്യഃ
നിങ്ങള് രാജാക്കന്മാരേ, മനുഷ്യരില് ആരെയെങ്കിലും നിങ്ങള് രക്ഷിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ചാല് അവരെ രക്ഷിക്കുന്നു. ഞങ്ങള് വരുണനും മിത്രനും ആര്യാമനും നിങ്ങള്ക്ക് സത്യത്തിന്റെ രഥസാരഥികളാവട്ടെ.
അദാന്മേ പൌരുകുത്സ്യഃ പഞ്ചാശതം ത്രസദസ്യുര്വധൂനാമ് । മംഹിഷ്ഠോ അര്യഃ സത്പതിഃ
പൗരുകുത്സ്യന് എന്നെ ട്രസദസ്യുവിന്റെ അമ്പത് വധൂമാരെ നല്കി. മഹത്വമുള്ള സത്യനായ ഭര്ത്താവാണ് അദ്ദേഹം.
ഉത മേ പ്രയിയോര്വയിയോഃ സുവാസ്ത്വാ അധി തുഗ്വനി । തിസൄണാം സപ്തതീനാം ശ്യാവഃ പ്രണേതാ ഭുവദ്വസുര്ദിയാനാം പതിഃ
പ്രയിയരും ഉര്വയിയരും ഇടയില് എനിക്ക് തുഗ്വന്റെ വീട്ടില് നല്ല ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ. ജ്ഞാനികളില് മുന്നില് നിന്ന ശ്യാവന് ദാനശീലനും ദിവ്യബുദ്ധിയുള്ളവരുടെ അധിപനുമായിരുന്നു.
ആ ഗന്താ മാ രിഷണ്യത പ്രസ്ഥാവാനോ മാപ സ്ഥാതാ സമന്യവഃ । സ്ഥിരാ ചിന്നമയിഷ്ണവഃ
ഇവിടെ വന്നു, ഭയപ്പെടരുത്; നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകള് ഭിന്നമാകരുത്, ആത്മാവുകള് അകന്നുനില്ക്കരുത്; ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവര് പോലും ഇളകും.
വീളുപവിഭിര്മരുത ഋഭുക്ഷണ ആ രുദ്രാസഃ സുദീതിഭിഃ । ഇഷാ നോ അദ്യാ ഗതാ പുരുസ്പൃഹോ യജ്ഞമാ സോഭരീയവഃ
പ്രഭയുള്ള രൂപങ്ങളോടെ, ശക്തിയില് ആനന്ദിക്കുന്ന മരുത്ഗണങ്ങളേ, നല്ല അനുഗ്രഹങ്ങളോടെ രുദ്രന്മാരേ, ഇന്ന് ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരിക, യജ്ഞത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ളവരായ സോഭരിമാരേ.
വിദ്മാ ഹി രുദ്രിയാണാം ശുഷ്മമുഗ്രം മരുതാം ശിമീവതാമ് । വിഷ്ണോരേഷസ്യ മീള്ഹുഷാമ്
നാം രുദ്രന്മാരുടെ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയും, ഗര്ജ്ജിക്കുന്ന ശക്തശാലിയായ മരുതുകളുടെ വീര്യവും, ഈ വിഷ്ണുവിന്റെ സമൃദ്ധിയുമാണ് അറിയുന്നത്.
വി ദ്വീപാനി പാപതന്തിഷ്ഠദ്ദുച്ഛുനോഭേ യുജന്ത രോദസീ । പ്ര ധന്വാന്യൈരത ശുഭ്രഖാദയോ യദേജഥ സ്വഭാനവഃ
രണ്ടു ലോകങ്ങളും ചേര്ന്നിരിക്കുന്നു, വേഗമുള്ളവര് തയ്യാറാണ്; പ്രകാശമുള്ളവര് വയലുകള് കടന്നുപോകുന്നു, നിങ്ങള് സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവരായപ്പോള്.
അച്യുതാ ചിദ്വോ അജ്മന്നാ നാനദതി പര്വതാസോ വനസ്പതിഃ । ഭൂമിര്യാമേഷു രേജതേ
നിങ്ങളുടെ ജനനസമയത്ത്, അചഞ്ചലമായ പര്വ്വതങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും പോലും വിറയ്ക്കുന്നു; ഭൂമി നിങ്ങളുടെ സഞ്ചാരത്തില് കുലുങ്ങുന്നു.
അമായ വോ മരുതോ യാതവേ ദ്യൌര്ജിഹീത ഉത്തരാ ബൃഹത് । യത്രാ നരോ ദേദിശതേ തനൂഷ്വാ ത്വക്ഷാംസി ബാഹ്വോജസഃ
മരുത്ഗണങ്ങളേ, നിങ്ങളെത്താന് വലിയ ആകാശം പോലും ഉണരുന്നു; അവിടെ പുരുഷന്മാര് തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലും ചർമ്മത്തിലും കൈകളുടെ ശക്തിയിലും തങ്ങളുടെ വീര്യം കാണിക്കുന്നു.
സ്വധാമനു ശ്രിയം നരോ മഹി ത്വേഷാ അമവന്തോ വൃഷപ്സവഃ । വഹന്തേ അഹ്രുതപ്സവഃ
സ്വന്തം ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച്, മഹത്വവും തേജസ്സും ശക്തിയും ഉള്ള പുരുഷന്മാര് തങ്ങളുടെ മഹിമയും ക്ഷീണമില്ലാത്ത ശക്തിയും വഹിക്കുന്നു.
ഗോഭിര്വാണോ അജ്യതേ സോഭരീണാം രഥേ കോശേ ഹിരണ്യയേ । ഗോബന്ധവഃ സുജാതാസ ഇഷേ ഭുജേ മഹാന്തോ ന സ്പരസേ നു
പശുക്കളാല് യജ്ഞം അര്പ്പിക്കുന്നു, സോഭരിമാരുടെ രഥത്തില്, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പാത്രത്തില്. നല്ല ജന്മം പ്രാപിച്ച, പശുക്കളുടെ ബന്ധുക്കളായ മഹാന്മാര്, അവരെ ഭക്ഷ്യത്തിനായി കീഴടക്കാന് കഴിയില്ല.
പ്രതി വോ വൃഷദഞ്ജയോ വൃഷ്ണേ ശര്ധായ മാരുതായ ഭരധ്വമ് । ഹവ്യാ വൃഷപ്രയാവ്ണേ
ശക്തിയുള്ള മരുത്ഗണങ്ങള്ക്കും അവരുടെ കൂട്ടത്തിനും, ഉത്സാഹത്തോടെ യജ്ഞം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരായവര്ക്കുമാണ് ഹോമങ്ങള് അര്പ്പിക്കേണ്ടത്.
വൃഷണശ്വേന മരുതോ വൃഷപ്സുനാ രഥേന വൃഷനാഭിനാ । ആ ശ്യേനാസോ ന പക്ഷിണോ വൃഥാ നരോ ഹവ്യാ നോ വീതയേ ഗത
കാളപോലെയുള്ള കുതിരകളോടും ശക്തിയോടും, കാളപോലെയുള്ള രഥത്തോടും ചക്രങ്ങളോടും, പരുന്തുപോലെയുള്ള വേഗതയോടെ, പുരുഷന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് ഞങ്ങള്ക്കായി വരിക.
സമാനമഞ്ജ്യേഷാം വി ഭ്രാജന്തേ രുക്മാസോ അധി ബാഹുഷു । ദവിദ്യുതത്യൃഷ്ടയഃ
അവരുടെ അലങ്കാരങ്ങള് ഒക്കെ ഒരുപോലെയാണ്, കൈകളില് പൊന്നുപോലുള്ളത് പ്രകാശിക്കുന്നു; അവരുടെ കുന്തങ്ങള് മിന്നല് പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
ത ഉഗ്രാസോ വൃഷണ ഉഗ്രബാഹവോ നകിഷ്ടനൂഷു യേതിരേ । സ്ഥിരാ ധന്വാന്യായുധാ രഥേഷു വോഽനീകേഷ്വധി ശ്രിയഃ
അവര് ഭയങ്കരരും കാളപോലുള്ള ശക്തിയുമുള്ളവരും ആണ്; മനുഷ്യരില് ആരും അവരെ തുല്യരല്ല. അവരുടെ ഉറച്ച വില്ലുകളും ആയുധങ്ങളും രഥത്തില് ഉണ്ട്, അവരുടെ മഹിമ കൂട്ടങ്ങളിലാണ്.
യേഷാമര്ണോ ന സപ്രഥോ നാമ ത്വേഷം ശശ്വതാമേകമിദ്ഭുജേ । വയോ ന പിത്ര്യം സഹഃ
അവരില് ആരും താഴ്ന്നവരല്ല, ആരും മറ്റൊരാളേക്കാള് മേലല്ല; അവരുടെ പേര് മഹത്വമുള്ളതും, ശക്തിയില് എന്നും ഒന്നായതുമാണ്, പിതാക്കന്മാരില് നിന്ന് ലഭിച്ച ശക്തിപോലെയാണ്.
താന്വന്ദസ്വ മരുതസ്താഁ ഉപ സ്തുഹി തേഷാം ഹി ധുനീനാമ് । അരാണാം ന ചരമസ്തദേഷാം ദാനാ മഹ്നാ തദേഷാമ്
മരുത്ഗണങ്ങളെ ആരാധിക്കൂ, അവരെ പാടിക്കൂ; കാരണം ദാനശീലരുടെ അനുഗ്രഹങ്ങള് അവര്ക്കാണ്. ചക്രത്തിന്റെ അരകളുപോലെ അവരുടെ ദാനങ്ങള് അനന്തമാണ്, അവരുടെ മഹത്വം അവര്ക്കാണ്.
സുഭഗഃ സ വ ഊതിഷ്വാസ പൂര്വാസു മരുതോ വ്യുഷ്ടിഷു । യോ വാ നൂനമുതാസതി
മരുത്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ, മുമ്പത്തെ പ്രഭാതങ്ങളിൽ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചവനും, ഇപ്പോഴും അതേ അനുഗ്രഹം അനുഭവിക്കുന്നവനും ഭാഗ്യവാനാണ്.
യസ്യ വാ യൂയം പ്രതി വാജിനോ നര ആ ഹവ്യാ വീതയേ ഗഥ । അഭി ഷ ദ്യുമ്നൈരുത വാജസാതിഭിഃ സുമ്നാ വോ ധൂതയോ നശത്
നിങ്ങൾ ശക്തരായ പുരുഷന്മാർ ആരുടെ യാഗത്തേക്കാണ് സഹായത്തിനായി വരുന്നത്, അവനെ നിങ്ങളുടെ മഹത്വവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ അനുഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഗമിക്കട്ടെ.
യഥാ രുദ്രസ്യ സൂനവോ ദിവോ വശന്ത്യസുരസ്യ വേധസഃ । യുവാനസ്തഥേദസത്
രുദ്രന്റെ പുത്രന്മാർ, ദൈവിക സൃഷ്ടാക്കന്മാരായ യുവാക്കൾ, ആകാശം കൈവശമാക്കുന്നതുപോലെ, അതുപോലെ ഞങ്ങൾക്കും ആകട്ടെ.
യേ ചാര്ഹന്തി മരുതഃ സുദാനവഃ സ്മന്മീള്ഹുഷശ്ചരന്തി യേ । അതശ്ചിദാ ന ഉപ വസ്യസാ ഹൃദാ യുവാന ആ വവൃധ്വമ്
മനസ്സിൽ ഓർമ്മയോടെ സദാ സ്നേഹത്തോടെ നടക്കുന്ന, യുക്തരായ ദാനശീലികളായ മരുത്മാർ, ഈ സ്നേഹത്താൽ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വളർന്നു.
യൂന ഊ ഷു നവിഷ്ഠയാ വൃഷ്ണഃ പാവകാഁ അഭി സോഭരേ ഗിരാ । ഗായ ഗാ ഇവ ചര്കൃഷത്
യുവാക്കളും ഏറ്റവും പുതിയവരും, പ്രകാശമുള്ള കാളകളായ നിങ്ങൾ, ശുദ്ധമായ വാക്കുകളിൽ പാടപ്പെടുന്നു; പാട്ടുപാടുന്നവരെപ്പോലെ നിങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു.
സാഹാ യേ സന്തി മുഷ്ടിഹേവ ഹവ്യോ വിശ്വാസു പൃത്സു ഹോതൃഷു । വൃഷ്ണശ്ചന്ദ്രാന്ന സുശ്രവസ്തമാന്ഗിരാ വന്ദസ്വ മരുതോ അഹ
യാഗത്തിൽ കയറ്റിയ കയ്യുപോലെ ശക്തരായ, എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും പുരോഹിതന്മാരുടെ മദ്ധ്യേ വിജയികളായ, പ്രകാശവും മഹത്വവുമുള്ള മരുത്മാരെ ഞാൻ പാട്ടിലൂടെ വണങ്ങുന്നു.
ഗാവശ്ചിദ്ഘാ സമന്യവഃ സജാത്യേന മരുതഃ സബന്ധവഃ । രിഹതേ കകുഭോ മിഥഃ
കാളകളും ബന്ധങ്ങളായ മരുത്മാരോടൊപ്പം ഐക്യത്തോടെ കൂട്ടായ്മയിൽ കുന്നിൻ മുകളിൽ സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
മര്തശ്ചിദ്വോ നൃതവോ രുക്മവക്ഷസ ഉപ ഭ്രാതൃത്വമായതി । അധി നോ ഗാത മരുതഃ സദാ ഹി വ ആപിത്വമസ്തി നിധ്രുവി
പ്രഭാസ്വരമായ കവചം ധരിച്ച മരുത്മാരേ, ഒരു മനുഷ്യനും നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിലേക്ക് വരുന്നു; മരുത്മാരേ, ഞങ്ങളിലേക്ക് വരൂ, നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം എന്നും ഉറപ്പാണ്.