ഭദ്രം മനഃ കൃണുഷ്വ വൃത്രതൂര്യേ യേനാ സമത്സു സാസഹഃ । അവ സ്ഥിരാ തനുഹി ഭൂരി ശര്ധതാം വനേമാ തേ അഭിഷ്ടിഭിഃ
വൈരികളെ ജയിക്കാൻ, യുദ്ധങ്ങളിൽ വിജയിക്കാൻ, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് ശുഭമായിരിക്കാൻ നീ അനുഗ്രഹിക്കണേ. കെട്ടിയ ബന്ധങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുക, അനേകം കൂട്ടങ്ങൾ വിജയിക്കട്ടെ, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ.
ഈളേ ഗിരാ മനുര്ഹിതം യം ദേവാ ദൂതമരതിം ന്യേരിരേ । യജിഷ്ഠം ഹവ്യവാഹനമ്
മനു സ്ഥാപിച്ച, ദേവന്മാർ ദൂതനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത, യാഗങ്ങളിൽ ഹോമം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നവനേ, ഞാൻ വാക്കാൽ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.
തിഗ്മജമ്ഭായ തരുണായ രാജതേ പ്രയോ ഗായസ്യഗ്നയേ । യഃ പിംശതേ സൂനൃതാഭിഃ സുവീര്യമഗ്നിര്ഘൃതേഭിരാഹുതഃ
തീവ്രമായ പല്ലുകളും യുവാവായ പ്രകാശമുള്ളവനും ഗായനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന അഗ്നിയ്ക്ക്, നല്ല വാക്കുകളും ശക്തിയും അണിഞ്ഞവനാണ്, അവനു നെയ്യാൽ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു.
യദീ ഘൃതേഭിരാഹുതോ വാശീമഗ്നിര്ഭരത ഉച്ചാവ ച । അസുര ഇവ നിര്ണിജമ്
നെയ്യാൽ ഹോമം ചെയ്യുമ്പോൾ അഗ്നി ഉയരുമ്പോൾ, ഭാരതാ, യാഗവേദിയിൽ ഒരു മഹാത്മാവിനെപ്പോലെ അഗ്നി തെളിയുന്നു.
യോ ഹവ്യാന്യൈരയതാ മനുര്ഹിതോ ദേവ ആസാ സുഗന്ധിനാ । വിവാസതേ വാര്യാണി സ്വധ്വരോ ഹോതാ ദേവോ അമര്ത്യഃ
മനു സ്ഥാപിച്ച, ഹോമങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന, സുഗന്ധമുള്ള ദേവനാണ് ആ അഗ്നി. അവൻ മനോഹരമായ ധനങ്ങൾ നൽകുന്നു, ശരിയായ യാഗത്തിന്റെ അമരനായ പുരോഹിതനാണ്.
യദഗ്നേ മര്ത്യസ്ത്വം സ്യാമഹം മിത്രമഹോ അമര്ത്യഃ । സഹസഃ സൂനവാഹുത
അഗ്നേ, ഞാൻ ഒരു മരണശീലൻ എന്ന നിലയിൽ നിന്റെ സ്നേഹിതനാകട്ടെ, നീ അമരനായവൻ എന്ന നിലയിൽ എന്റെ സ്നേഹിതനാകണം, ശക്തിയുടെ പുത്രനേ, വിളിക്കപ്പെട്ടവനേ.
ന ത്വാ രാസീയാഭിശസ്തയേ വസോ ന പാപത്വായ സന്ത്യ । ന മേ സ്തോതാമതീവാ ന ദുര്ഹിതഃ സ്യാദഗ്നേ ന പാപയാ
ദയയുള്ളവനേ, ദോഷത്തിനോ ശാപത്തിനോ നീ എന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കരുത്. എന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവനും എന്റെ സന്തതികളും വലിയ തെറ്റുകൾ ചെയ്യരുത്, അഗ്നേ, പാപത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം.
പിതുര്ന പുത്രഃ സുഭൃതോ ദുരോണ ആ ദേവാഁ ഏതു പ്ര ണോ ഹവിഃ
പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോഷിക്കപ്പെട്ട പുത്രനെപ്പോലെ, ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ ഹോമം ഞങ്ങളിലേക്ക് എത്തട്ടെ.
തവാഹമഗ്ന ഊതിഭിര്നേദിഷ്ഠാഭിഃ സചേയ ജോഷമാ വസോ । സദാ ദേവസ്യ മര്ത്യഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സഹായത്തോടെ, ദയയുള്ളവനേ, ഞാൻ ദൈവത്തോടൊപ്പം ഒരിക്കലും അനുകൂലത നഷ്ടപ്പെടാതെ ഇരിക്കട്ടെ.
തവ ക്രത്വാ സനേയം തവ രാതിഭിരഗ്നേ തവ പ്രശസ്തിഭിഃ । ത്വാമിദാഹുഃ പ്രമതിം വസോ മമാഗ്നേ ഹര്ഷസ്വ ദാതവേ
നിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഞാൻ സമ്പാദിക്കട്ടെ, അഗ്നേ, നിന്റെ ദാനങ്ങളാൽ, നിന്റെ സ്തുതികളാൽ. ദയയുള്ളവനേ, നിന്നെ എല്ലാവരും ദാനദായകനെന്ന് വിളിക്കുന്നു. അഗ്നേ, എനിക്ക് നൽകുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കണം.
പ്ര സോ അഗ്നേ തവോതിഭിഃ സുവീരാഭിസ്തിരതേ വാജഭര്മഭിഃ । യസ്യ ത്വം സഖ്യമാവരഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ സഹായത്തോടെയും വീര്യത്തോടെയും വിജയങ്ങൾ നൽകുന്ന കരങ്ങളോടെയും കൂടെ, ആരുടെ സ്നേഹം നീ സംരക്ഷിക്കുന്നു, അവൻ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.
തവ ദ്രപ്സോ നീലവാന്വാശ ഋത്വിയ ഇന്ധാനഃ സിഷ്ണവാ ദദേ । ത്വം മഹീനാമുഷസാമസി പ്രിയഃ ക്ഷപോ വസ്തുഷു രാജസി
നീലയാകുന്ന അഗ്നിശിഖ, യാഗത്തിൽ തീ കൊളുത്തുന്നവൻ വെച്ചിരിക്കുന്നു. നീ മഹത്തായ ഉഷസ്സുകൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്, രാത്രികളിൽ അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ നീ രാജാവാണ്.
തമാഗന്മ സോഭരയഃ സഹസ്രമുഷ്കം സ്വഭിഷ്ടിമവസേ । സമ്രാജം ത്രാസദസ്യവമ്
സുഹൃത്തുക്കളേ, നമുക്ക് സഹായത്തിനായി ആയിരം ശക്തിയുള്ള, ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, സമ്രാട്ടായ ത്രസദസ്യുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
യസ്യ തേ അഗ്നേ അന്യേ അഗ്നയ ഉപക്ഷിതോ വയാ ഇവ । വിപോ ന ദ്യുമ്നാ നി യുവേ ജനാനാം തവ ക്ഷത്രാണി വര്ധയന്
അഗ്നേ, നിന്നിൽ നിന്ന് മറ്റു അഗ്നികൾ പക്ഷികളെപ്പോലെ ഉയരുന്നു. നിന്റെ ശക്തികൾ പ്രകാശകിരണങ്ങളെപ്പോലെ ജനങ്ങളിൽ ഇറങ്ങുന്നു, അതിലൂടെ നിന്റെ ആധിപത്യം വളരുന്നു.
യമാദിത്യാസോ അദ്രുഹഃ പാരം നയഥ മര്ത്യമ് । മഘോനാം വിശ്വേഷാം സുദാനവഃ
സത്യവ്രതമായ ആദിത്യന്മാരേ, നിങ്ങള് മരിച്ചുപോകുന്ന മനുഷ്യരെ കപടമില്ലാതെ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകുന്നു. നിങ്ങള് എല്ലാവര്ക്കും ദാനശീലരും ഉത്തമരായ ദയാവാന്മാരുമാണ്.
യൂയം രാജാനഃ കം ചിച്ചര്ഷണീസഹഃ ക്ഷയന്തം മാനുഷാഁ അനു । വയം തേ വോ വരുണ മിത്രാര്യമന്സ്യാമേദൃതസ്യ രഥ്യഃ
നിങ്ങള് രാജാക്കന്മാരേ, മനുഷ്യരില് ആരെയെങ്കിലും നിങ്ങള് രക്ഷിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ചാല് അവരെ രക്ഷിക്കുന്നു. ഞങ്ങള് വരുണനും മിത്രനും ആര്യാമനും നിങ്ങള്ക്ക് സത്യത്തിന്റെ രഥസാരഥികളാവട്ടെ.
അദാന്മേ പൌരുകുത്സ്യഃ പഞ്ചാശതം ത്രസദസ്യുര്വധൂനാമ് । മംഹിഷ്ഠോ അര്യഃ സത്പതിഃ
പൗരുകുത്സ്യന് എന്നെ ട്രസദസ്യുവിന്റെ അമ്പത് വധൂമാരെ നല്കി. മഹത്വമുള്ള സത്യനായ ഭര്ത്താവാണ് അദ്ദേഹം.
ഉത മേ പ്രയിയോര്വയിയോഃ സുവാസ്ത്വാ അധി തുഗ്വനി । തിസൄണാം സപ്തതീനാം ശ്യാവഃ പ്രണേതാ ഭുവദ്വസുര്ദിയാനാം പതിഃ
പ്രയിയരും ഉര്വയിയരും ഇടയില് എനിക്ക് തുഗ്വന്റെ വീട്ടില് നല്ല ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ. ജ്ഞാനികളില് മുന്നില് നിന്ന ശ്യാവന് ദാനശീലനും ദിവ്യബുദ്ധിയുള്ളവരുടെ അധിപനുമായിരുന്നു.
ആ ഗന്താ മാ രിഷണ്യത പ്രസ്ഥാവാനോ മാപ സ്ഥാതാ സമന്യവഃ । സ്ഥിരാ ചിന്നമയിഷ്ണവഃ
ഇവിടെ വന്നു, ഭയപ്പെടരുത്; നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകള് ഭിന്നമാകരുത്, ആത്മാവുകള് അകന്നുനില്ക്കരുത്; ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവര് പോലും ഇളകും.
വീളുപവിഭിര്മരുത ഋഭുക്ഷണ ആ രുദ്രാസഃ സുദീതിഭിഃ । ഇഷാ നോ അദ്യാ ഗതാ പുരുസ്പൃഹോ യജ്ഞമാ സോഭരീയവഃ
പ്രഭയുള്ള രൂപങ്ങളോടെ, ശക്തിയില് ആനന്ദിക്കുന്ന മരുത്ഗണങ്ങളേ, നല്ല അനുഗ്രഹങ്ങളോടെ രുദ്രന്മാരേ, ഇന്ന് ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരിക, യജ്ഞത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ളവരായ സോഭരിമാരേ.
വിദ്മാ ഹി രുദ്രിയാണാം ശുഷ്മമുഗ്രം മരുതാം ശിമീവതാമ് । വിഷ്ണോരേഷസ്യ മീള്ഹുഷാമ്
നാം രുദ്രന്മാരുടെ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയും, ഗര്ജ്ജിക്കുന്ന ശക്തശാലിയായ മരുതുകളുടെ വീര്യവും, ഈ വിഷ്ണുവിന്റെ സമൃദ്ധിയുമാണ് അറിയുന്നത്.
വി ദ്വീപാനി പാപതന്തിഷ്ഠദ്ദുച്ഛുനോഭേ യുജന്ത രോദസീ । പ്ര ധന്വാന്യൈരത ശുഭ്രഖാദയോ യദേജഥ സ്വഭാനവഃ
രണ്ടു ലോകങ്ങളും ചേര്ന്നിരിക്കുന്നു, വേഗമുള്ളവര് തയ്യാറാണ്; പ്രകാശമുള്ളവര് വയലുകള് കടന്നുപോകുന്നു, നിങ്ങള് സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവരായപ്പോള്.
അച്യുതാ ചിദ്വോ അജ്മന്നാ നാനദതി പര്വതാസോ വനസ്പതിഃ । ഭൂമിര്യാമേഷു രേജതേ
നിങ്ങളുടെ ജനനസമയത്ത്, അചഞ്ചലമായ പര്വ്വതങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും പോലും വിറയ്ക്കുന്നു; ഭൂമി നിങ്ങളുടെ സഞ്ചാരത്തില് കുലുങ്ങുന്നു.
അമായ വോ മരുതോ യാതവേ ദ്യൌര്ജിഹീത ഉത്തരാ ബൃഹത് । യത്രാ നരോ ദേദിശതേ തനൂഷ്വാ ത്വക്ഷാംസി ബാഹ്വോജസഃ
മരുത്ഗണങ്ങളേ, നിങ്ങളെത്താന് വലിയ ആകാശം പോലും ഉണരുന്നു; അവിടെ പുരുഷന്മാര് തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലും ചർമ്മത്തിലും കൈകളുടെ ശക്തിയിലും തങ്ങളുടെ വീര്യം കാണിക്കുന്നു.
സ്വധാമനു ശ്രിയം നരോ മഹി ത്വേഷാ അമവന്തോ വൃഷപ്സവഃ । വഹന്തേ അഹ്രുതപ്സവഃ
സ്വന്തം ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച്, മഹത്വവും തേജസ്സും ശക്തിയും ഉള്ള പുരുഷന്മാര് തങ്ങളുടെ മഹിമയും ക്ഷീണമില്ലാത്ത ശക്തിയും വഹിക്കുന്നു.
ഗോഭിര്വാണോ അജ്യതേ സോഭരീണാം രഥേ കോശേ ഹിരണ്യയേ । ഗോബന്ധവഃ സുജാതാസ ഇഷേ ഭുജേ മഹാന്തോ ന സ്പരസേ നു
പശുക്കളാല് യജ്ഞം അര്പ്പിക്കുന്നു, സോഭരിമാരുടെ രഥത്തില്, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പാത്രത്തില്. നല്ല ജന്മം പ്രാപിച്ച, പശുക്കളുടെ ബന്ധുക്കളായ മഹാന്മാര്, അവരെ ഭക്ഷ്യത്തിനായി കീഴടക്കാന് കഴിയില്ല.
പ്രതി വോ വൃഷദഞ്ജയോ വൃഷ്ണേ ശര്ധായ മാരുതായ ഭരധ്വമ് । ഹവ്യാ വൃഷപ്രയാവ്ണേ
ശക്തിയുള്ള മരുത്ഗണങ്ങള്ക്കും അവരുടെ കൂട്ടത്തിനും, ഉത്സാഹത്തോടെ യജ്ഞം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരായവര്ക്കുമാണ് ഹോമങ്ങള് അര്പ്പിക്കേണ്ടത്.
വൃഷണശ്വേന മരുതോ വൃഷപ്സുനാ രഥേന വൃഷനാഭിനാ । ആ ശ്യേനാസോ ന പക്ഷിണോ വൃഥാ നരോ ഹവ്യാ നോ വീതയേ ഗത
കാളപോലെയുള്ള കുതിരകളോടും ശക്തിയോടും, കാളപോലെയുള്ള രഥത്തോടും ചക്രങ്ങളോടും, പരുന്തുപോലെയുള്ള വേഗതയോടെ, പുരുഷന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് ഞങ്ങള്ക്കായി വരിക.
സമാനമഞ്ജ്യേഷാം വി ഭ്രാജന്തേ രുക്മാസോ അധി ബാഹുഷു । ദവിദ്യുതത്യൃഷ്ടയഃ
അവരുടെ അലങ്കാരങ്ങള് ഒക്കെ ഒരുപോലെയാണ്, കൈകളില് പൊന്നുപോലുള്ളത് പ്രകാശിക്കുന്നു; അവരുടെ കുന്തങ്ങള് മിന്നല് പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
ത ഉഗ്രാസോ വൃഷണ ഉഗ്രബാഹവോ നകിഷ്ടനൂഷു യേതിരേ । സ്ഥിരാ ധന്വാന്യായുധാ രഥേഷു വോഽനീകേഷ്വധി ശ്രിയഃ
അവര് ഭയങ്കരരും കാളപോലുള്ള ശക്തിയുമുള്ളവരും ആണ്; മനുഷ്യരില് ആരും അവരെ തുല്യരല്ല. അവരുടെ ഉറച്ച വില്ലുകളും ആയുധങ്ങളും രഥത്തില് ഉണ്ട്, അവരുടെ മഹിമ കൂട്ടങ്ങളിലാണ്.