സുവീര്യം സ്വശ്വ്യം സുഗവ്യമിന്ദ്ര ദദ്ധി നഃ । ഹോതേവ പൂര്വചിത്തയേ പ്രാധ്വരേ
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്ക് വീര്യവും നല്ല കുതിരകളും നല്ല പശുക്കളും തരണമേ. ഹോതൃവനായി യജ്ഞത്തിൽ മുൻപേ വന്നവർക്കായി നീയൊന്നു പോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഈ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകണമേ.
ഇന്ദ്രഃ സുതേഷു സോമേഷു ക്രതും പുനീത ഉക്ഥ്യമ് । വിദേ വൃധസ്യ ദക്ഷസോ മഹാന്ഹി ഷഃ
ഇന്ദ്രൻ, പിഴിഞ്ഞ സോമയിലൂടെയാണ് തന്റെ ശക്തിയും കീർത്തിയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്. മഹത്തായ ജ്ഞാനവും ബലവും അവനിൽ ഉണ്ട്.
സ പ്രഥമേ വ്യോമനി ദേവാനാം സദനേ വൃധഃ । സുപാരഃ സുശ്രവസ്തമഃ സമപ്സുജിത്
ആ പുരാതനൻ ദേവന്മാരുടെ ആദ്യ ആകാശത്തിൽ, അവരുടെ സദസ്സിൽ, ഏറ്റവും ശക്തനും, ഏറ്റവും നൈപുണ്യമുള്ളവനും, യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നവനും ആണ്.
തമഹ്വേ വാജസാതയ ഇന്ദ്രം ഭരായ ശുഷ്മിണമ് । ഭവാ നഃ സുമ്നേ അന്തമഃ സഖാ വൃധേ
നാം ആ ശക്തിയുള്ള ഇന്ദ്രനെ വിജയത്തിനായി വിളിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായ ഇന്ദ്രാ, ദയയും സഹായവും നിറഞ്ഞവനായി ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കണമേ.
ഇയം ത ഇന്ദ്ര ഗിര്വണോ രാതിഃ ക്ഷരതി സുന്വതഃ । മന്ദാനോ അസ്യ ബര്ഹിഷോ വി രാജസി
ഗാനപ്രിയനായ ഇന്ദ്രാ, ഈ നിന്റെ അനുഗ്രഹം സോമം പിഴിയുന്നവനിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. ഈ ഇരിപ്പിടത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ നീ പ്രകാശിക്കുന്നു.
നൂനം തദിന്ദ്ര ദദ്ധി നോ യത്ത്വാ സുന്വന്ത ഈമഹേ । രയിം നശ്ചിത്രമാ ഭരാ സ്വര്വിദമ്
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ സോമം പിഴിയുന്നവർ നിന്നിൽ നിന്ന് തേടുന്നതെന്തോ അതു ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് തരണമേ. പ്രകാശം നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണമേ.
സ്തോതാ യത്തേ വിചര്ഷണിരതിപ്രശര്ധയദ്ഗിരഃ । വയാ ഇവാനു രോഹതേ ജുഷന്ത യത്
മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാനായ സ്തോത്രാവ്യക്തി നിന്റെ മഹത്വം ഗാനങ്ങളാൽ ഉയർത്തിപ്പാടുന്നു. പക്ഷികൾ അമ്മയെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ അവർ നിന്റെ അനുഗ്രഹം തേടുന്നു.
പ്രത്നവജ്ജനയാ ഗിരഃ ശൃണുധീ ജരിതുര്ഹവമ് । മദേമദേ വവക്ഷിഥാ സുകൃത്വനേ
പഴയപ്പോലെ, ഗായകന്റെ ഗാനവും ഉപാസകന്റെ വിളിയും നീ കേൾക്കണമേ. സന്തോഷത്തോടെ, നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരെ നീ വളർത്തണമേ.
ക്രീളന്ത്യസ്യ സൂനൃതാ ആപോ ന പ്രവതാ യതീഃ । അയാ ധിയാ യ ഉച്യതേ പതിര്ദിവഃ
അവന്റെ ദയാപൂർവ്വമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ മലയിൽ നിന്നു താഴേക്കു ഒഴുകുന്ന വെള്ളംപോലെ ഉല്ലാസത്തോടെ ഒഴുകുന്നു. ഈ ചിന്തയോടെ അവൻ സ്വർഗത്തിന്റെ അധിപനായി വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ഉതോ പതിര്യ ഉച്യതേ കൃഷ്ടീനാമേക ഇദ്വശീ । നമോവൃധൈരവസ്യുഭിഃ സുതേ രണ
ജനങ്ങളുടെ ഏകാധിപതിയായവൻ, യജ്ഞത്തിൽ സോമം പിഴിയുമ്പോൾ ഭക്തിയോടും പ്രാർത്ഥനയോടും കൂടി വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
സ്തുഹി ശ്രുതം വിപശ്ചിതം ഹരീ യസ്യ പ്രസക്ഷിണാ । ഗന്താരാ ദാശുഷോ ഗൃഹം നമസ്വിനഃ
കീർത്തിയും ജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞവനെയും, എപ്പോഴും ജയിക്കുന്ന ഇരുചെവികൾ ഉള്ളവനെയും, ഭക്തിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നവനെയും നീ പുകഴ്ത്തണം.
തൂതുജാനോ മഹേമതേഽശ്വേഭിഃ പ്രുഷിതപ്സുഭിഃ । ആ യാഹി യജ്ഞമാശുഭിഃ ശമിദ്ധി തേ
വളരെ വലിയ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച്, നീയും നിന്റെ കുതിരകളും വെള്ളം ചിതറുന്നവരുമായിട്ട് വേഗത്തിൽ യജ്ഞത്തിലേക്ക് വരണം. ഈ യജ്ഞം നിനക്ക് പ്രിയമായിരിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്ര ശവിഷ്ഠ സത്പതേ രയിം ഗൃണത്സു ധാരയ । ശ്രവഃ സൂരിഭ്യോ അമൃതം വസുത്വനമ്
ശക്തനുമായ ഇന്ദ്രാ, നല്ലവരുടെ അധിപനേ, നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നവർക്കായി സമ്പത്ത് നിലനിർത്തണം. ജ്ഞാനികൾക്ക് അമൃതമായ കീർത്തിയും സമ്പത്തും നീ നൽകണം.
ഹവേ ത്വാ സൂര ഉദിതേ ഹവേ മധ്യംദിനേ ദിവഃ । ജുഷാണ ഇന്ദ്ര സപ്തിഭിര്ന ആ ഗഹി
സൂര്യോദയത്തിലും, മധ്യാഹ്നത്തിലും ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രാ, സന്തോഷത്തോടെ, നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളിലേക്ക് വരണം.
ആ തൂ ഗഹി പ്ര തു ദ്രവ മത്സ്വാ സുതസ്യ ഗോമതഃ । തന്തും തനുഷ്വ പൂര്വ്യം യഥാ വിദേ
ഇവിടെ വേഗത്തിൽ വരണം, സോമം പിഴിഞ്ഞു പശുക്കൾ നിറഞ്ഞതിൽ സന്തോഷിക്കണം. നീ അറിയുന്നപോലെ ആ പഴയ തന്തു വീണ്ടും നെയ്യണം.
യച്ഛക്രാസി പരാവതി യദര്വാവതി വൃത്രഹന് । യദ്വാ സമുദ്രേ അന്ധസോഽവിതേദസി
വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവനേ, നീ ദൂരത്തായാലും അടുത്തായാലും, സമുദ്രത്തിൽ പോലും എന്ത് ചെയ്താലും, സോമപാനം സംരക്ഷിക്കുന്നവനാണ് നീ.
ഇന്ദ്രം വര്ധന്തു നോ ഗിര ഇന്ദ്രം സുതാസ ഇന്ദവഃ । ഇന്ദ്രേ ഹവിഷ്മതീര്വിശോ അരാണിഷുഃ
നമ്മുടെ ഗാനങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ ശക്തിപ്പെടുത്തട്ടെ, പിഴിഞ്ഞ സോമവും ഇന്ദ്രനെ ശക്തിപ്പെടുത്തട്ടെ. ഭക്തിപൂർവ്വം ഹോമം ചെയ്യുന്നവരിൽ ഇന്ദ്രൻ പ്രകാശിക്കട്ടെ.
തമിദ്വിപ്രാ അവസ്യവഃ പ്രവത്വതീഭിരൂതിഭിഃ । ഇന്ദ്രം ക്ഷോണീരവര്ധയന്വയാ ഇവ
സഹായം തേടുന്ന ജ്ഞാനികൾ ഒഴുകുന്ന സ്തുതികളാൽ ഇന്ദ്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു. അമ്മമാർ മക്കളെ വളർത്തുന്നതുപോലെ ഭൂമികൾ ഇന്ദ്രനെ വളർത്തുന്നു.
ത്രികദ്രുകേഷു ചേതനം ദേവാസോ യജ്ഞമത്നത । തമിദ്വര്ധന്തു നോ ഗിരഃ സദാവൃധമ്
മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള സോമപാനത്തിൽ ദേവന്മാർ ബോധം നേടാൻ പരിശ്രമിച്ചു. അവൻ എപ്പോഴും വളരുന്നവനായതിനാൽ, നമ്മുടെ ഗാനം അവനെ കൂടുതൽ ഉയർത്തട്ടെ.
സ്തോതാ യത്തേ അനുവ്രത ഉക്ഥാന്യൃതുഥാ ദധേ । ശുചിഃ പാവക ഉച്യതേ സോ അദ്ഭുതഃ
നിനക്കു വിശ്വസ്തനായ പാടകൻ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ ഗാനം ഒരുക്കുന്നു. ശുദ്ധനും ദീപ്തിയുള്ളവനും അത്ഭുതകരനുമാണ് അവൻ എന്നു പറയുന്നു.
തദിദ്രുദ്രസ്യ ചേതതി യഹ്വം പ്രത്നേഷു ധാമസു । മനോ യത്രാ വി തദ്ദധുര്വിചേതസഃ
പ്രാചീനമായ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ രുദ്രന്റെ ബോധം ഉണരുന്നു; അവിടെ വിവേകമുള്ള മനസ്സ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
യദി മേ സഖ്യമാവര ഇമസ്യ പാഹ്യന്ധസഃ । യേന വിശ്വാ അതി ദ്വിഷോ അതാരിമ
നീ എന്നോട് സൗഹൃദം കാണിച്ചാൽ, ഈ പാനത്തിൽ നിന്നു എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാ വൈരങ്ങൾക്കും മേൽവിളിച്ചിരിക്കുന്നു.
കദാ ത ഇന്ദ്ര ഗിര്വണ സ്തോതാ ഭവാതി ശംതമഃ । കദാ നോ ഗവ്യേ അശ്വ്യേ വസൌ ദധഃ
ഇന്ദ്രാ, ഗാനം പാടുന്നവൻ എപ്പോഴാണ് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാനാകുന്നത്? എപ്പോഴാണ് നീ ഞങ്ങൾക്ക് പശുവിലും കുതിരയിലും സമ്പത്ത് നൽകുന്നത്?
ഉത തേ സുഷ്ടുതാ ഹരീ വൃഷണാ വഹതോ രഥമ് । അജുര്യസ്യ മദിന്തമം യമീമഹേ
നിന്റെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട ശക്തിയുള്ള കുതിരകൾ രഥം വലിക്കുന്നു; മരിക്കാത്തവനും ഏറ്റവും ആനന്ദം നൽകുന്നവനുമായ അവനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു.
തമീമഹേ പുരുഷ്ടുതം യഹ്വം പ്രത്നാഭിരൂതിഭിഃ । നി ബര്ഹിഷി പ്രിയേ സദദധ ദ്വിതാ
പലരാലും പാടപ്പെടുന്ന ശക്തിയുള്ളവനെ, പുരാതന സഹായങ്ങളോടെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; അവൻ പ്രിയപ്പെട്ട ദർഭാസനത്തിൽ ഇരട്ടിയായി ഇരിക്കട്ടെ.
വര്ധസ്വാ സു പുരുഷ്ടുത ഋഷിഷ്ടുതാഭിരൂതിഭിഃ । ധുക്ഷസ്വ പിപ്യുഷീമിഷമവാ ച നഃ
പലരാലും പാടപ്പെടുന്നവനേ, ഋഷിമാരുടെ സഹായത്തോടെ നീ വളരട്ടെ; പോഷകമായ അന്നം പകരുകയും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യണം.
ഇന്ദ്ര ത്വമവിതേദസീത്ഥാ സ്തുവതോ അദ്രിവഃ । ഋതാദിയര്മി തേ ധിയം മനോയുജമ്
ഇന്ദ്രാ, പാടുന്നവന്റെ സഹായിയായി നീ മാറിയിരിക്കുന്നു, കല്ല് ഉയർത്തുന്നവനേ; സത്യത്തിൽ നിന്നു ഉണരുന്ന മനസ്സോടുകൂടിയ ചിന്ത ഞാൻ നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഇഹ ത്യാ സധമാദ്യാ യുജാനഃ സോമപീതയേ । ഹരീ ഇന്ദ്ര പ്രതദ്വസൂ അഭി സ്വര
ഇവിടെ, സോമപാനം ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയവരോടൊപ്പം, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ കുതിരകൾ സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
അഭി സ്വരന്തു യേ തവ രുദ്രാസഃ സക്ഷത ശ്രിയമ് । ഉതോ മരുത്വതീര്വിശോ അഭി പ്രയഃ
നിന്റെ രുദ്രന്മാർ മഹത്വം കൊണ്ടുവരട്ടെ; മരുത് സംഘങ്ങളും സമൃദ്ധി നൽകട്ടെ.
ഇമാ അസ്യ പ്രതൂര്തയഃ പദം ജുഷന്ത യദ്ദിവി । നാഭാ യജ്ഞസ്യ സം ദധുര്യഥാ വിദേ
അവന്റെ വിജയങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ വഴിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു; യജ്ഞത്തിന്റെ നടുവിൽ അവയൊന്നു ചേരുന്നു, അറിയപ്പെടുന്നതുപോലെ.