ഉദൂ അയാഁ ഉപവക്തേവ ബാഹൂ ഹിരണ്യയാ സവിതാ സുപ്രതീകാ । ദിവോ രോഹാംസ്യരുഹത്പൃഥിവ്യാ അരീരമത്പതയത്കച്ചിദഭ്വമ്
പ്രഭയുള്ള, മനോഹരമായ സവിതാ, നീ ഒരു ദൂതനുപോലെ പൊന്നുപോലുള്ള കൈകൾ ഉയർത്തുന്നു. ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും കയറി, ലോകത്തെ ഉണർത്തി, എല്ലാം ചലിപ്പിക്കുന്നു.
വാമമദ്യ സവിതര്വാമമു ശ്വോ ദിവേദിവേ വാമമസ്മഭ്യം സാവീഃ । വാമസ്യ ഹി ക്ഷയസ്യ ദേവ ഭൂരേരയാ ധിയാ വാമഭാജഃ സ്യാമ
ഇന്ന്, സവിതാ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം; നാളെയും, ഓരോ ദിവസവും ഞങ്ങളിലേക്കു നൽകണം. ദൈവമേ, നിന്റെ വലിയ വാസസ്ഥലത്തിൽ, ഈ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ നിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രാസോമാ മഹി തദ്വാം മഹിത്വം യുവം മഹാനി പ്രഥമാനി ചക്രഥുഃ । യുവം സൂര്യം വിവിദഥുര്യുവം സ്വര്വിശ്വാ തമാംസ്യഹതം നിദശ്ച
ഇന്ദ്രനും സോമനും, നിങ്ങളുടെ മഹത്വം അതിയായതാണ്; ആദിയിൽ തന്നെ നിങ്ങൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു. നിങ്ങൾ സൂര്യനെ തെളിയിച്ചു, പ്രകാശം കൊണ്ടുവന്നു, എല്ലാ ഇരുട്ടിനെയും രാത്രിയെയും അകറ്റി.
ഇന്ദ്രാസോമാ വാസയഥ ഉഷാസമുത്സൂര്യം നയഥോ ജ്യോതിഷാ സഹ । ഉപ ദ്യാം സ്കമ്ഭഥു സ്കമ്ഭനേനാപ്രഥതം പൃഥിവീം മാതരം വി
ഇന്ദ്രനും സോമനും, നിങ്ങൾ ഉഷസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നു, സൂര്യനെ അതിന്റെ പ്രകാശത്തോടെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ ആകാശത്തെ താങ്ങുന്നു, ഭൂമിയെ, നമ്മുടെ അമ്മയെ, വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രാസോമാവഹിമപഃ പരിഷ്ഠാം ഹഥോ വൃത്രമനു വാം ദ്യൌരമന്യത । പ്രാര്ണാംസ്യൈരയതം നദീനാമാ സമുദ്രാണി പപ്രഥുഃ പുരൂണി
ഇന്ദ്രനും സോമനും, നിങ്ങൾ വെള്ളങ്ങൾ ഒഴിപ്പിച്ചു, വൃത്രനെ സംഹരിച്ചു, ആകാശം നിങ്ങളുടെതായിരുന്നു. നിങ്ങൾ നദികളെ ഒഴിപ്പിച്ചു, സമുദ്രങ്ങളെ പലവിധത്തിൽ വ്യാപിപ്പിച്ചു.
ഇന്ദ്രാസോമാ പക്വമാമാസ്വന്തര്നി ഗവാമിദ്ദധഥുര്വക്ഷണാസു । ജഗൃഭഥുരനപിനദ്ധമാസു രുശച്ചിത്രാസു ജഗതീഷ്വന്തഃ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, നിങ്ങൾ പാൽ പാകമായത് പശുക്കളുടെ ഉള്ളിൽ വെച്ചു, അവയുടെ തേനിലകളിൽ നിറച്ചു. നിങ്ങൾ ഇനിയും ബന്ധിക്കാത്തതിനെ പിടിച്ചു, പ്രകാശമുള്ള, ചലിക്കുന്ന ജീവികളിൽ അതുണ്ടാക്കി.
ഇന്ദ്രാസോമാ യുവമങ്ഗ തരുത്രമപത്യസാചം ശ്രുത്യം രരാഥേ । യുവം ശുഷ്മം നര്യം ചര്ഷണിഭ്യഃ സം വിവ്യഥുഃ പൃതനാഷാഹമുഗ്രാ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, നിങ്ങൾ തന്നെ രക്ഷകരാണ്, പ്രശസ്തമായ സന്തതിയെ നിങ്ങൾ നൽകി. മനുഷ്യർക്കു വീര്യവും ശക്തിയും നൽകി, ഭയങ്കരമായ യുദ്ധശക്തി ഉണർത്തി.
യോ അദ്രിഭിത്പ്രഥമജാ ഋതാവാ ബൃഹസ്പതിരാങ്ഗിരസോ ഹവിഷ്മാന് । ദ്വിബര്ഹജ്മാ പ്രാഘര്മസത്പിതാ ന ആ രോദസീ വൃഷഭോ രോരവീതി
പാറയെ തകർക്കുന്നവനും ആദിമജനനവും സത്യനിഷ്ഠനുമായ ബൃഹസ്പതി, ആംഗിരസൻ, ഹവിസ്സോടെ, ഇരട്ട സംരക്ഷണത്തോടെ, പുരാതന പിതാവായി, കാളപോലെ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്നു.
ജനായ ചിദ്യ ഈവത ഉ ലോകം ബൃഹസ്പതിര്ദേവഹൂതൌ ചകാര । ഘ്നന്വൃത്രാണി വി പുരോ ദര്ദരീതി ജയഞ്ഛത്രൂഁരമിത്രാന്പൃത്സു സാഹന്
ജനങ്ങൾക്ക് പോലും ദൈവസഭയിൽ സ്ഥലം സൃഷ്ടിച്ചവനാണ് ബൃഹസ്പതി. അവൻ ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്നു, കോട്ടകളെ തകർത്ത്, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെയും വൈരികളെയും ജയിക്കുന്നു.
ബൃഹസ്പതിഃ സമജയദ്വസൂനി മഹോ വ്രജാന്ഗോമതോ ദേവ ഏഷഃ । അപഃ സിഷാസന്സ്വരപ്രതീതോ ബൃഹസ്പതിര്ഹന്ത്യമിത്രമര്കൈഃ
ബൃഹസ്പതി ധനവും, വലിയ പശുക്കൂട്ടങ്ങളും നേടി. വെള്ളത്തിനായി, പ്രകാശത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച്, ബൃഹസ്പതി ശത്രുവിനെ സ്തുതികളാൽ തകർക്കുന്നു.
സോമാരുദ്രാ ധാരയേഥാമസുര്യം പ്ര വാമിഷ്ടയോഽരമശ്നുവന്തു । ദമേദമേ സപ്ത രത്നാ ദധാനാ ശം നോ ഭൂതം ദ്വിപദേ ശം ചതുഷ്പദേ
സോമയും രുദ്രനും, നിങ്ങൾ മഹാശക്തിയെ നിലനിർത്തണം; നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ ഞങ്ങളിലേക്കെത്തട്ടെ. ഈ ഏഴു രത്നങ്ങൾ കൈവശം വച്ച്, ഇരുകാലിക്കായും നാലുകാലിക്കായും നന്മ നൽകണം.
സോമാരുദ്രാ വി വൃഹതം വിഷൂചീമമീവാ യാ നോ ഗയമാവിവേശ । ആരേ ബാധേഥാം നിരൃതിം പരാചൈരസ്മേ ഭദ്രാ സൌശ്രവസാനി സന്തു
സോമയും രുദ്രനും, ഞങ്ങളുടെ വീടിനുള്ളിൽ കടന്നുവന്ന രോഗങ്ങളെ അകറ്റണം; ദുർഭാഗ്യം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കി മാറ്റണം, ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭപ്രശസ്തി ലഭിക്കട്ടെ.
സോമാരുദ്രാ യുവമേതാന്യസ്മേ വിശ്വാ തനൂഷു ഭേഷജാനി ധത്തമ് । അവ സ്യതം മുഞ്ചതം യന്നോ അസ്തി തനൂഷു ബദ്ധം കൃതമേനോ അസ്മത്
സോമയും രുദ്രനും, ഈ ഔഷധങ്ങൾ എല്ലാം ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും വയ്ക്കണം; ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന പാപം അഴിച്ചു വിട്ട് മാറ്റണം.
തിഗ്മായുധൌ തിഗ്മഹേതീ സുശേവൌ സോമാരുദ്രാവിഹ സു മൃളതം നഃ । പ്ര നോ മുഞ്ചതം വരുണസ്യ പാശാദ്ഗോപായതം നഃ സുമനസ്യമാനാ
കൂർമ ആയുധങ്ങളുള്ളവരും ദയാലുക്കളുമായ സോമയും രുദ്രനും, ഇവിടെ ഞങ്ങളോടു ദയ കാണിക്കണം; വരുണന്റെ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണം, സ്നേഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ കാത്തു രക്ഷിക്കണം.
ജീമൂതസ്യേവ ഭവതി പ്രതീകം യദ്വര്മീ യാതി സമദാമുപസ്ഥേ । അനാവിദ്ധയാ തന്വാ ജയ ത്വം സ ത്വാ വര്മണോ മഹിമാ പിപര്തു
മേഘത്തിന്റെ മുഖംപോലെ വാളും കാവലുമുള്ളവൻ സമരഭൂമിയിൽ കടക്കുമ്പോൾ കാവൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. പരിക്കില്ലാത്ത ശരീരത്തോടെ ജയിക്കണം; കാവലിന്റെ മഹത്വം നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ധന്വനാ ഗാ ധന്വനാജിം ജയേമ ധന്വനാ തീവ്രാഃ സമദോ ജയേമ । ധനുഃ ശത്രോരപകാമം കൃണോതി ധന്വനാ സര്വാഃ പ്രദിശോ ജയേമ
വില്ലുകൊണ്ട് പശുക്കളെ നേടാം, വില്ലുകൊണ്ട് യുദ്ധം ജയിക്കാം; വില്ല് ശത്രുവിനെ തോൽപ്പിക്കും, വില്ലിന്റെ സഹായത്തോടെ എല്ലാ ദിക്കുകളും ജയിക്കാം.
വക്ഷ്യന്തീവേദാ ഗനീഗന്തി കര്ണം പ്രിയം സഖായം പരിഷസ്വജാനാ । യോഷേവ ശിങ്ക്തേ വിതതാധി ധന്വഞ്ജ്യാ ഇയം സമനേ പാരയന്തീ
വേദനയോടെ ഈ ധനുസ്സിന്റെ നൂല് ചെവിക്ക് അടുത്ത് വരുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരനെ അങ്ങ് ചേര്ന്നുപിടിക്കുന്നു. സ്ത്രീപോലെ, ഈ നൂല് വലിച്ചിരുത്തിയ ധനുവിന് മേല് പകരുന്നു, അമ്പിനെ സമതലത്തിലൂടെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
തേ ആചരന്തീ സമനേവ യോഷാ മാതേവ പുത്രം ബിഭൃതാമുപസ്ഥേ । അപ ശത്രൂന്വിധ്യതാം സംവിദാനേ ആര്ത്നീ ഇമേ വിഷ്ഫുരന്തീ അമിത്രാന്
അവള് സമതലത്തില് സ്ത്രീകള് പോലെ ചേര്ന്ന് നീങ്ങുന്നു, അമ്മപോലെ മകനെ നെഞ്ചോട് ചേര്ത്തുപിടിക്കുന്നു. ഈ അമ്പുനൂലുകള് കൂട്ടമായി വിറയച്ച് ശത്രുക്കളെ തകര്ക്കട്ടെ, അവര് ശത്രുക്കളെ കൃത്യമായി തുരത്തട്ടെ.
ബഹ്വീനാം പിതാ ബഹുരസ്യ പുത്രശ്ചിശ്ചാ കൃണോതി സമനാവഗത്യ । ഇഷുധിഃ സങ്കാഃ പൃതനാശ്ച സര്വാഃ പൃഷ്ഠേ നിനദ്ധോ ജയതി പ്രസൂതഃ
അനേകരുടെ പിതാവാണ് അമ്പച്ചൂണ്ട, ധനുസ്സാണ് പലരുടേയും മകന്. യുദ്ധഭൂമിയില് ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോള്, അമ്പച്ചൂണ്ടയും അമ്പുകളും മുഴുവന് കൂട്ടങ്ങളും പിന്നില് കെട്ടിയിട്ടു വിട്ടയക്കുമ്പോള് ജയിക്കുന്നു.
രഥേ തിഷ്ഠന്നയതി വാജിനഃ പുരോ യത്രയത്ര കാമയതേ സുഷാരഥിഃ । അഭീശൂനാം മഹിമാനം പനായത മനഃ പശ്ചാദനു യച്ഛന്തി രശ്മയഃ
രഥത്തില് നിന്നു നില്ക്കുന്ന കുശലനായ രഥസാരഥി, അവന് ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തേക്ക് കുതിരകളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കയറുകളുടെ മഹത്വം പാടപ്പെടട്ടെ; മനസ്സ് പിന്നില് ആ കയറുകള് നയിക്കുന്നതുപോലെ പിന്തുടരുന്നു.
തീവ്രാന്ഘോഷാന്കൃണ്വതേ വൃഷപാണയോഽശ്വാ രഥേഭിഃ സഹ വാജയന്തഃ । അവക്രാമന്തഃ പ്രപദൈരമിത്രാന്ക്ഷിണന്തി ശത്രൂഁരനപവ്യയന്തഃ
ശക്തമായ കൈകളോടെ കുതിരകള് ഉച്ചത്തില് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നു, രഥങ്ങളോടൊപ്പം ഓടുന്നു. അവ ശത്രുക്കളുടെ നേരെ മുന്നോട്ട് കാല്വെച്ച് ചെന്ന്, പിന്വാങ്ങാതെ ശത്രുക്കളെ തകര്ക്കുന്നു.
രഥവാഹനം ഹവിരസ്യ നാമ യത്രായുധം നിഹിതമസ്യ വര്മ । തത്രാ രഥമുപ ശഗ്മം സദേമ വിശ്വാഹാ വയം സുമനസ്യമാനാഃ
ഹവിസിന്റെ വാഹനം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന രഥം, അവിടെയാണ് ആയുധവും കാവചവും വയ്ക്കുന്നത്. അവിടെ ഞങ്ങള് എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ ശക്തമായ രഥത്തില് കയറട്ടെ.
സ്വാദുഷംസദഃ പിതരോ വയോധാഃ കൃച്ഛ്രേശ്രിതഃ ശക്തീവന്തോ ഗഭീരാഃ । ചിത്രസേനാ ഇഷുബലാ അമൃധ്രാഃ സതോവീരാ ഉരവോ വ്രാതസാഹാഃ
പിതാക്കന്മാര് സ്തുതിപ്പെടുന്നവര്, പ്രായം കൊണ്ടു ജ്ഞാനമുള്ളവര്, കഷ്ടത സഹിക്കുന്നവര്, ശക്തിയുള്ളവര്, ആഴമുള്ളവര്. വിവിധ പതാകകളോടുകൂടി, അമ്പുകളുടെ ശക്തിയോടെ, അപ്രത്യക്ഷരായി, സത്യസന്ധരായി, വീര്യശാലികളായി, വലിയ കൂട്ടങ്ങളുമായി ജയിക്കുന്നവര്.
ബ്രാഹ്മണാസഃ പിതരഃ സോമ്യാസഃ ശിവേ നോ ദ്യാവാപൃഥിവീ അനേഹസാ । പൂഷാ നഃ പാതു ദുരിതാദൃതാവൃധോ രക്ഷാ മാകിര്നോ അഘശംസ ഈശത
ബ്രാഹ്മണന്മാര്, നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാര്, സോമം നിറഞ്ഞവര്, ദ്യാവാപൃഥിവികള് ഞങ്ങളോട് ദയയോടെ ഇരിക്കട്ടെ. പൂഷന് ഞങ്ങളെ ദോഷങ്ങളില് നിന്ന് കാക്കട്ടെ, നീതിമാനേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം, ദുഷ്ടന് ആരും ഞങ്ങളെ ഭരിക്കരുത്.
സുപര്ണം വസ്തേ മൃഗോ അസ്യാ ദന്തോ ഗോഭിഃ സംനദ്ധാ പതതി പ്രസൂതാ । യത്രാ നരഃ സം ച വി ച ദ്രവന്തി തത്രാസ്മഭ്യമിഷവഃ ശര്മ യംസന്
അമ്പിന് പക്ഷി വിരല് ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിന്റെ അഗ്രം മൃഗത്തിന്റെ പല്ല്, പശുവിന്റെ ത്വക്കില് കെട്ടിയിരിക്കുന്നു, അമ്പ് പുറത്ത് പറക്കുന്നു. മനുഷ്യര് ഒന്നിച്ച് ചെന്ന്, വേറേപിരിഞ്ഞ് ഓടുന്നിടത്ത്, ഞങ്ങളുടെ അമ്പുകള് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഋജീതേ പരി വൃങ്ധി നോഽശ്മാ ഭവതു നസ്തനൂഃ । സോമോ അധി ബ്രവീതു നോഽദിതിഃ ശര്മ യച്ഛതു
നേരായുള്ള അമ്പേ, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം; ഞങ്ങളുടെ ശരീരം കല്ലുപോലെ ശക്തമായിരിക്കട്ടെ. സോമന് ഞങ്ങളുടെ വേണ്ടി സംസാരിക്കട്ടെ, അദിതി ഞങ്ങള്ക്ക് സംരക്ഷണം നല്കട്ടെ.
ആ ജങ്ഘന്തി സാന്വേഷാം ജഘനാഁ ഉപ ജിഘ്നതേ । അശ്വാജനി പ്രചേതസോഽശ്വാന്സമത്സു ചോദയ
അവര് കാലുകള് അടിക്കുന്നു, കിഴുത്ത് അടിക്കുന്നു; ജ്ഞാനമുള്ളവര് കുതിരകളായി ജനിക്കുന്നു, യുദ്ധഭൂമിയില് കുതിരകളെ ഉണര്ത്തൂ.
അഹിരിവ ഭോഗൈഃ പര്യേതി ബാഹും ജ്യായാ ഹേതിം പരിബാധമാനഃ । ഹസ്തഘ്നോ വിശ്വാ വയുനാനി വിദ്വാന്പുമാന്പുമാംസം പരി പാതു വിശ്വതഃ
പാമ്പുപോലെ, നൂല് കൈയെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു, അമ്പിനെ പിടിച്ചിരുത്തുന്നു. എല്ലാ വഴികളും അറിയുന്ന കൈ, എല്ലാ ദിശകളിലും മനുഷ്യനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ആലാക്താ യാ രുരുശീര്ഷ്ണ്യഥോ യസ്യാ അയോ മുഖമ് । ഇദം പര്ജന്യരേതസ ഇഷ്വൈ ദേവ്യൈ ബൃഹന്നമഃ
ചുവപ്പായി പൂശിയ, മാന്മുടിയുള്ള, ഇരുമ്പ് വായുള്ള ദൈവിക അമ്പേ, മേഘത്തിന്റെ വിത്തില് നിന്നുള്ളവളേ, നിന്നെ ഞങ്ങള് വലിയ ആദരത്തോടെ വണങ്ങുന്നു.
അവസൃഷ്ടാ പരാ പത ശരവ്യേ ബ്രഹ്മസംശിതേ । ഗച്ഛാമിത്രാന്പ്ര പദ്യസ്വ മാമീഷാം കം ചനോച്ഛിഷഃ
വിടുവിച്ച അമ്പേ, പ്രാര്ത്ഥനയാല് മൂര്ച്ചയുള്ളവളേ, പുറത്ത് പറക്കൂ, ശത്രുക്കളെ അടിക്കൂ, ഒരാളെയും ശേഷിപ്പിക്കരുത്.