സുഗോത തേ സുപഥാ പര്വതേഷ്വവാതേ അപസ്തരസി സ്വഭാനോ । സാ ന ആ വഹ പൃഥുയാമന്നൃഷ്വേ രയിം ദിവോ ദുഹിതരിഷയധ്യൈ
നിന്റെ നല്ല വഴിയും സുഗമമായ വഴിയും മലകളിൽ ഉണ്ട്; നീ നിന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മകളേ, ഞങ്ങൾക്കായി സമൃദ്ധമായ ധനം കൊണ്ടുവരിക.
സാ വഹ യോക്ഷഭിരവാതോഷോ വരം വഹസി ജോഷമനു । ത്വം ദിവോ ദുഹിതര്യാ ഹ ദേവീ പൂര്വഹൂതൌ മംഹനാ ദര്ശതാ ഭൂഃ
കുതിരകൾ കെട്ടി, നീ ഏറ്റവും നല്ലത് കൊണ്ടുവരുന്നു, ഉഷസ്സേ; ആഗ്രഹിച്ച ദാനം സന്തോഷത്തോടെ നീ വഹിക്കുന്നു. ദേവിയായ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മകളായ നീ, പുരാതന സ്തുതിയിൽ മഹത്വത്തോടെയും ഭംഗിയോടെയും നിലകൊള്ളുന്നു.
ഉത്തേ വയശ്ചിദ്വസതേരപപ്തന്നരശ്ച യേ പിതുഭാജോ വ്യുഷ്ടൌ । അമാ സതേ വഹസി ഭൂരി വാമമുഷോ ദേവി ദാശുഷേ മര്ത്യായ
വാസസ്ഥലത്തിലെ പക്ഷികളും, പുലരിയിൽ പിതാവിന്റെ പങ്ക് പങ്കിടുന്ന പുരുഷന്മാരും ഉയർന്നു. ഉഷസ്സേ, ദേവിയായ നീ, ഭക്തനായ മനുഷ്യനു വീട്ടിൽ ധാരാളം അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ഏഷാ സ്യാ നോ ദുഹിതാ ദിവോജാഃ ക്ഷിതീരുച്ഛന്തീ മാനുഷീരജീഗഃ । യാ ഭാനുനാ രുശതാ രാമ്യാസ്വജ്ഞായി തിരസ്തമസശ്ചിദക്തൂന്
ഇവളാണ് ഞങ്ങളുടെ സ്വർഗ്ഗമകൾ, പ്രകാശത്തോടെ ജനിച്ച്, മനുഷ്യരിലും ദേവതകളിലും ഉദിച്ചവൾ. ഭാനുവോടെ, ദീപ്തിയോടെ, അവൾ ഇരുണ്ടതും രാത്രികളും കടന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
വി തദ്യയുരരുണയുഗ്ഭിരശ്വൈശ്ചിത്രം ഭാന്ത്യുഷസശ്ചന്ദ്രരഥാഃ । അഗ്രം യജ്ഞസ്യ ബൃഹതോ നയന്തീര്വി താ ബാധന്തേ തമ ഊര്മ്യായാഃ
ചുവപ്പു കുതിരകളോടൊപ്പം ഉദയിക്കുന്ന ഉഷസ്സുകൾ അത്ഭുതകരമായി പ്രകാശിക്കുന്നു; ചന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള അവരുടെ രഥങ്ങൾ വലിയ യാഗത്തിന് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. അവൾക്കൾ അലയിലെ ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റുന്നു.
ശ്രവോ വാജമിഷമൂര്ജം വഹന്തീര്നി ദാശുഷ ഉഷസോ മര്ത്യായ । മഘോനീര്വീരവത്പത്യമാനാ അവോ ധാത വിധതേ രത്നമദ്യ
ഉഷസ്സുകൾ ഭക്തർക്കും മനുഷ്യർക്കും മഹത്വവും ശക്തിയും സമൃദ്ധിയും ഉത്സാഹവും കൊണ്ടുവരുന്നു. അവർ ഉദാരമായി വീര്യവാനായ സന്തതിയേയും അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇന്ന്, യാഗം അർപ്പിക്കുന്നവനു quýമയുള്ള അനുഗ്രഹം നൽകൂ.
ഇദാ ഹി വോ വിധതേ രത്നമസ്തീദാ വീരായ ദാശുഷ ഉഷാസഃ । ഇദാ വിപ്രായ ജരതേ യദുക്ഥാ നി ഷ്മ മാവതേ വഹഥാ പുരാ ചിത്
ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ quýമയുള്ള അനുഗ്രഹം നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ, വീരനു, ഭക്തനു. ഇപ്പോൾ, പ്രചോദിതനായ കവി സ്തുതികൾ പാടുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അതിനെ എന്നും അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കായി അന്നേ കാലം മുതൽ തന്നെയാണ് നൽകുന്നത്.
ഇദാ ഹി ത ഉഷോ അദ്രിസാനോ ഗോത്രാ ഗവാമങ്ഗിരസോ ഗൃണന്തി । വ്യര്കേണ ബിഭിദുര്ബ്രഹ്മണാ ച സത്യാ നൃണാമഭവദ്ദേവഹൂതിഃ
ഇപ്പോൾ, ഉഷസ്സേ, ആംഗിരസുമാർ പശുക്കൾക്കായി നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ കിരണത്താൽയും പ്രാർത്ഥനയാൽയും അവർ തടസ്സങ്ങൾ തകർത്തു; മനുഷ്യരുടെ ദൈവാരാധന സത്യമായിരുന്നു.
ഉച്ഛാ ദിവോ ദുഹിതഃ പ്രത്നവന്നോ ഭരദ്വാജവദ്വിധതേ മഘോനി । സുവീരം രയിം ഗൃണതേ രിരീഹ്യുരുഗായമധി ധേഹി ശ്രവോ നഃ
സ്വർഗത്തിന്റെ പുത്രിയേ, പുരാതനയേ, ഭക്തനോട് ഉദാരമായ ഭരദ്വാജനെപ്പോലെ ഉയിർക്കൂ. ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം സമ്പത്തും വീര്യവും നൽകൂ; പ്രശസ്തമായ മഹത്വം ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ചൊരിയൂ.
വപുര്നു തച്ചികിതുഷേ ചിദസ്തു സമാനം നാമ ധേനു പത്യമാനമ് । മര്തേഷ്വന്യദ്ദോഹസേ പീപായ സകൃച്ഛുക്രം ദുദുഹേ പൃശ്നിരൂധഃ
ബുദ്ധിമാന്മാർക്ക് ആ രൂപം അറിയപ്പെടട്ടെ—പശു എന്നൊരു പേരാണ് എല്ലാവർക്കും, പക്ഷേ അവൾ പലരിലേക്കും പങ്കിടപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യർക്കായി അവൾ വേറൊരു ദുധ് നൽകുന്നു; ഒരിക്കൽ പ്രകാശമുള്ള പൃശ്യിണി പാൽ കൊടുത്തു.
യേ അഗ്നയോ ന ശോശുചന്നിധാനാ ദ്വിര്യത്ത്രിര്മരുതോ വാവൃധന്ത । അരേണവോ ഹിരണ്യയാസ ഏഷാം സാകം നൃമ്ണൈഃ പൌംസ്യേഭിശ്ച ഭൂവന്
അഗ്നിയെപ്പോലെ ആ അഗ്നികൾ തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; രണ്ടുതവണയും മൂന്നു തവണയും മരുതുകൾ ശക്തരായി വളർന്നു. അവരുടെ പൊടികൾ പൊന്നുപോലെയാണ്; അവരുടെ വീര്യത്തിലും ധൈര്യത്തിലും അവർ ഒന്നായി.
രുദ്രസ്യ യേ മീള്ഹുഷഃ സന്തി പുത്രാ യാഁശ്ചോ നു ദാധൃവിര്ഭരധ്യൈ । വിദേ ഹി മാതാ മഹോ മഹീ ഷാ സേത്പൃശ്നിഃ സുഭ്വേ ഗര്ഭമാധാത്
രുദ്രന്റെ ദയാമയനായ പുത്രന്മാരും, ഭാരം വഹിക്കാൻ സ്ഥിരതയുള്ളവരും, അവരുടെ അമ്മയെ അറിയുന്നു—വലിയതും ശക്തിയുള്ളതുമായവളെ. പൃശ്യിണി ഭംഗിയ്ക്കായി ഗർഭം ധരിച്ചു.
ന യ ഈഷന്തേ ജനുഷോഽയാ ന്വന്തഃ സന്തോഽവദ്യാനി പുനാനാഃ । നിര്യദ്ദുഹ്രേ ശുചയോഽനു ജോഷമനു ശ്രിയാ തന്വമുക്ഷമാണാഃ
അവർ ജന്മസ്ഥലത്തുനിന്ന് വിട്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ശുദ്ധരായ അവർ അപവാദം ഒഴിവാക്കുന്നു. അവർ പാൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ, ശുദ്ധരായ അവർ ഇഷ്ടപ്രകാരം, അലങ്കാരത്തോടെ, തങ്ങളുടെ രൂപം വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു.
മക്ഷൂ ന യേഷു ദോഹസേ ചിദയാ ആ നാമ ധൃഷ്ണു മാരുതം ദധാനാഃ । ന യേ സ്തൌനാ അയാസോ മഹ്നാ നൂ ചിത്സുദാനുരവ യാസദുഗ്രാന്
വേഗത്തിൽ, പാൽ കൊടുക്കുന്നതിനും അവർ മരുതുകളുടെ ശക്തമായ പേരെ വഹിക്കുന്നു. മഹത്വം കൊണ്ടും അവർ പുകഴ്ചകൊണ്ട് ക്ഷീണിക്കുന്നില്ല; ഇപ്പോഴും, ഉദാരന്മാർ ഭയാനകരെ അകറ്റുന്നു.
ത ഇദുഗ്രാഃ ശവസാ ധൃഷ്ണുഷേണാ ഉഭേ യുജന്ത രോദസീ സുമേകേ । അധ സ്മൈഷു രോദസീ സ്വശോചിരാമവത്സു തസ്ഥൌ ന രോകഃ
ശക്തിയിലും ധൈര്യത്തിലും അവ ഭയാനകരായവർ ആകാശവും ഭൂമിയെയും ഒന്നിച്ച് കൂട്ടുന്നു. അപ്പോൾ അവർക്കായി ആകാശവും ഭൂമിയും തങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നു; ആ അന്തരം ഇല്ലാതാവുന്നില്ല.
അനേനോ വോ മരുതോ യാമോ അസ്ത്വനശ്വശ്ചിദ്യമജത്യരഥീഃ । അനവസോ അനഭീശൂ രജസ്തൂര്വി രോദസീ പഥ്യാ യാതി സാധന്
മരുതുകളേ, തടസ്സമില്ലാതെ നിങ്ങളുടെ സഞ്ചാരം വേഗത്തിലാണ്—even കുതിരയില്ലാത്തവരും രഥമില്ലാത്തവരും ബന്ധനമില്ലാത്തവരും ഉപദ്രവമില്ലാത്തവരും ആകാശവും ഭൂമിയും വഴികളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ലക്ഷ്യം നേടുന്നു.
നാസ്യ വര്താ ന തരുതാ ന്വസ്തി മരുതോ യമവഥ വാജസാതൌ । തോകേ വാ ഗോഷു തനയേ യമപ്സു സ വ്രജം ദര്താ പാര്യേ അധ ദ്യോഃ
നിങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നവനെ ആരും തടയാനോ മറികടക്കാനോ കഴിയില്ല, മരുതുകളേ. സന്തതിയിലും പശുക്കളിലും മക്കളിലും ജലങ്ങളിലും, അവൻ തടസ്സം തകർക്കുന്നു, പിന്നെ ആകാശം നേടുന്നു.
പ്ര ചിത്രമര്കം ഗൃണതേ തുരായ മാരുതായ സ്വതവസേ ഭരധ്വമ് । യേ സഹാംസി സഹസാ സഹന്തേ രേജതേ അഗ്നേ പൃഥിവീ മഖേഭ്യഃ
മഹാശക്തിയുള്ള മരുതുകൾക്ക്, അവരുടെ സ്വതന്ത്രശക്തിക്ക്, മനോഹരമായ സ്തുതി അർപ്പിക്കൂ. ശക്തിയാൽ മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ സഹിക്കുന്നവർ; ഭൂമിയും അഗ്നിയും അവരുടെ യാഗങ്ങളിൽ വിറയുന്നു.
ത്വിഷീമന്തോ അധ്വരസ്യേവ ദിദ്യുത്തൃഷുച്യവസോ ജുഹ്വോ നാഗ്നേഃ । അര്ചത്രയോ ധുനയോ ന വീരാ ഭ്രാജജ്ജന്മാനോ മരുതോ അധൃഷ്ടാഃ
പ്രഭയോടെ, യാഗത്തിന്റെ മിന്നലുപോലെയാണ് അവരുടെ കനൽകത്തിയ കുന്തങ്ങൾ അഗ്നിയുടെ നാവുപോലെയാണ്. മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള സ്തുതികൾ, വീരന്മാരുടെ ചലനങ്ങൾപോലെയാണ്; ജന്മത്തിൽ തന്നെ പ്രകാശമുള്ള മരുതുകൾ ജയിക്കാനാവാത്തവരാണ്.
തം വൃധന്തം മാരുതം ഭ്രാജദൃഷ്ടിം രുദ്രസ്യ സൂനും ഹവസാ വിവാസേ । ദിവഃ ശര്ധായ ശുചയോ മനീഷാ ഗിരയോ നാപ ഉഗ്രാ അസ്പൃധ്രന്
വളരുന്ന, പ്രകാശമുള്ള കാഴ്ചയുള്ള, രുദ്രന്റെ പുത്രനായ മരുതിനെ ഞാൻ പ്രാർത്ഥനയോടെ വിളിക്കുന്നു. ആകാശത്തിലെ കൂട്ടങ്ങൾക്ക്, മനസ്സിൽ ശുദ്ധരായവർക്ക്; മഹത്തായ പർവ്വതങ്ങൾ പോലും അവനെ തൊടിയിട്ടില്ല.
വിശ്വേഷാം വഃ സതാം ജ്യേഷ്ഠതമാ ഗീര്ഭിര്മിത്രാവരുണാ വാവൃധധ്യൈ । സം യാ രശ്മേവ യമതുര്യമിഷ്ഠാ ദ്വാ ജനാഁ അസമാ ബാഹുഭിഃ സ്വൈഃ
എല്ലാ സത്വങ്ങളിലും നിങ്ങൾ ഏറ്റവും വലിയവരാണ്, മിത്രാവരുണന്മാരേ; ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികളാൽ നിങ്ങൾ വളരട്ടെ. കിരണങ്ങൾ പോലെ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; രണ്ട് ജനങ്ങൾ, തുല്യമല്ലാത്തവർ, നിങ്ങളുടെ കൈകളാൽ.
ഇയം മദ്വാം പ്ര സ്തൃണീതേ മനീഷോപ പ്രിയാ നമസാ ബര്ഹിരച്ഛ । യന്തം നോ മിത്രാവരുണാവധൃഷ്ടം ഛര്ദിര്യദ്വാം വരൂഥ്യം സുദാനൂ
ഈ എന്റെ പ്രചോദിതമായ ചിന്ത, സ്നേഹപൂർവ്വമായ നമസ്കാരത്തോടെ, വിശുദ്ധാസനത്തേക്കാണ് വ്യാപിക്കുന്നു. മിത്രാവരുണന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് രക്ഷയും കാവലും നൽകട്ടെ, ദയാലുക്കളേ, ശക്തമായ പ്രതിരോധം നൽകൂ.
ആ യാതം മിത്രാവരുണാ സുശസ്ത്യുപ പ്രിയാ നമസാ ഹൂയമാനാ । സം യാവപ്നസ്ഥോ അപസേവ ജനാഞ്ഛ്രുധീയതശ്ചിദ്യതഥോ മഹിത്വാ
മിത്രാവരുണന്മാരേ, ഈ സ്തുത്യർഹമായ യാഗത്തിലേക്ക് ദയയോടെ വരിക. ഭക്തിപൂർവ്വം വിളിച്ചുപറയുന്ന ഈ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കുവാൻ, നിങ്ങൾ ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്നവരായി, ജനങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ ശ്രദ്ധിക്കണമേ. നിങ്ങളുടെ മഹത്വം എല്ലായിടത്തും പ്രശസ്തമാണ്.
അശ്വാ ന യാ വാജിനാ പൂതബന്ധൂ ഋതാ യദ്ഗര്ഭമദിതിര്ഭരധ്യൈ । പ്ര യാ മഹി മഹാന്താ ജായമാനാ ഘോരാ മര്തായ രിപവേ നി ദീധഃ
ശുദ്ധവും ഐക്യവുമായ കുതിരകൾ പോലെ, അദിതിദേവി സത്യത്തിന്റെ ഗർഭം ധരിക്കുമ്പോൾ, മഹത്തായവരായ നിങ്ങൾ ജനിച്ചപ്പോൾ, ഭയാനകമായ ശത്രുവിനെ മനുഷ്യർക്കായി ശക്തിയായി തകർക്കുന്നു.
വിശ്വേ യദ്വാം മംഹനാ മന്ദമാനാഃ ക്ഷത്രം ദേവാസോ അദധുഃ സജോഷാഃ । പരി യദ്ഭൂഥോ രോദസീ ചിദുര്വീ സന്തി സ്പശോ അദബ്ധാസോ അമൂരാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ നിങ്ങളുടെ മഹത്വം ആസ്വദിച്ചപ്പോൾ, അവർ ഐക്യത്തോടെ вам ഭരണാധികാരം നൽകി. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ചുറ്റി, നിങ്ങളുടെ അപ്രമാദികളായ ദൂതന്മാർ എല്ലായിടത്തും എത്തിച്ചേർന്നു.
താ ഹി ക്ഷത്രം ധാരയേഥേ അനു ദ്യൂന്ദൃംഹേഥേ സാനുമുപമാദിവ ദ്യോഃ । ദൃള്ഹോ നക്ഷത്ര ഉത വിശ്വദേവോ ഭൂമിമാതാന്ദ്യാം ധാസിനായോഃ
നിങ്ങൾ ഭരണാധികാരം എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും നിലനിർത്തുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ അളവുപോലെ ഉയരങ്ങൾ നീട്ടി, നിങ്ങളുടെ ഉറപ്പുള്ള നിയമം ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും നിലനിർത്തുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരേ.
താ വിഗ്രം ധൈഥേ ജഠരം പൃണധ്യാ ആ യത്സദ്മ സഭൃതയഃ പൃണന്തി । ന മൃഷ്യന്തേ യുവതയോഽവാതാ വി യത്പയോ വിശ്വജിന്വാ ഭരന്തേ
നിങ്ങൾ പാത്രം നിറയ്ക്കുന്നു, ഗർഭം നിറയ്ക്കുന്നു, ഗൃഹസ്ഥർ വീടു സമൃദ്ധിയോടെ നിറയ്ക്കുമ്പോൾ. യുവതികൾ ക്ഷീണമില്ലാതെ, എല്ലാം പോഷിപ്പിക്കുന്ന പാൽ കൊണ്ടു നിറയ്ക്കുന്നു.
താ ജിഹ്വയാ സദമേദം സുമേധാ ആ യദ്വാം സത്യോ അരതിരൃതേ ഭൂത് । തദ്വാം മഹിത്വം ഘൃതാന്നാവസ്തു യുവം ദാശുഷേ വി ചയിഷ്ടമംഹഃ
നല്ല ബുദ്ധിയുള്ളവരായ നിങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ നാവുകൊണ്ട് ഈ ഹോമം ആസ്വദിക്കുന്നു. യജ്ഞം വഴി നിങ്ങളുടെ സത്യമായ ആഗ്രഹം നിറവേറുമ്പോൾ, നെയ്യിൽ സമൃദ്ധമായ നിങ്ങളുടെ മഹത്വം ഇവിടെ നിലനില്ക്കട്ടെ. ഭക്തനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവർക്കായി എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കിക്കളയണമേ.
പ്ര യദ്വാം മിത്രാവരുണാ സ്പൂര്ധന്പ്രിയാ ധാമ യുവധിതാ മിനന്തി । ന യേ ദേവാസ ഓഹസാ ന മര്താ അയജ്ഞസാചോ അപ്യോ ന പുത്രാഃ
മിത്രാവരുണന്മാരേ, നിങ്ങൾ പുറപ്പെടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പ്രിയമായ നിയമങ്ങൾ യുവാക്കൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. ദേവന്മാരോ മനുഷ്യരോ യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവരോ ജലപുത്രന്മാരോ, അവയെ ലംഘിക്കാൻ കഴിയില്ല.
വി യദ്വാചം കീസ്താസോ ഭരന്തേ ശംസന്തി കേ ചിന്നിവിദോ മനാനാഃ । ആദ്വാം ബ്രവാമ സത്യാന്യുക്ഥാ നകിര്ദേവേഭിര്യതഥോ മഹിത്വാ
ഗായകർ നിങ്ങളുടെ മഹത്വം പാടുമ്പോൾ, ചിലർ അതിനെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സത്യമായ സ്തുതികൾ പറയുന്നു. ദേവന്മാരിൽ ആരും നിങ്ങളുടെ മഹത്വം തുല്യമായിട്ടില്ല.