ഏവാ നപാതോ മമ തസ്യ ധീഭിര്ഭരദ്വാജാ അഭ്യര്ചന്ത്യര്കൈഃ । ഗ്നാ ഹുതാസോ വസവോഽധൃഷ്ടാ വിശ്വേ സ്തുതാസോ ഭൂതാ യജത്രാഃ
ഇങ്ങനെ ഭാരദ്വാജരുടെ സന്തതികൾ മനസ്സിലും ഗാനംകൊണ്ടും അവനെ ആദരിക്കുന്നു. ദൈവികമായ ഹോതാരുകളും വസുക്കളും ജയിക്കാനാവാത്തവരും എല്ലാവരും സ്തുതിക്കപ്പെട്ട് യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഉദു ത്യച്ചക്ഷുര്മഹി മിത്രയോരാഁ ഏതി പ്രിയം വരുണയോരദബ്ധമ് । ഋതസ്യ ശുചി ദര്ശതമനീകം രുക്മോ ന ദിവ ഉദിതാ വ്യദ്യൌത്
മിത്രനും വരുണനും പ്രിയപ്പെട്ട അത്ഭുതകരമായ കണ്ണ്, കറകഴിഞ്ഞ ശുദ്ധമായ രൂപം, സ്വർണ്ണാഭരണത്തെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച് ആകാശത്ത് നിന്ന് ഉയർന്ന് വരുന്നു.
വേദ യസ്ത്രീണി വിദഥാന്യേഷാം ദേവാനാം ജന്മ സനുതരാ ച വിപ്രഃ । ഋജു മര്തേഷു വൃജിനാ ച പശ്യന്നഭി ചഷ്ടേ സൂരോ അര്യ ഏവാന്
ഈ ദേവന്മാരുടെ മൂന്നു സഭകൾ അറിയുന്ന ജ്ഞാനിയാകുന്നു. അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ചവൻ. മനുഷ്യരിൽ നേരായതും വളഞ്ഞതും കാണുന്നു; സൂര്യൻ ആര്യമനെന്നപോലെ എല്ലാം നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
സ്തുഷ ഉ വോ മഹ ഋതസ്യ ഗോപാനദിതിം മിത്രം വരുണം സുജാതാന് । അര്യമണം ഭഗമദബ്ധധീതീനച്ഛാ വോചേ സധന്യഃ പാവകാന്
ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സത്യം കാത്ത് നില്ക്കുന്ന മഹാന്മാരെ സ്തുതിക്കുന്നു: അദിതി, മിത്രൻ, വരുണൻ, ഉന്നത ജന്മം; ആര്യമൻ, ഭാഗം, അചഞ്ചലമായ ചിന്തയുള്ളവർ—സമൃദ്ധി നൽകുന്ന പ്രകാശമുള്ളവരേ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നു.
രിശാദസഃ സത്പതീഁരദബ്ധാന്മഹോ രാജ്ഞഃ സുവസനസ്യ ദാതൄന് । യൂനഃ സുക്ഷത്രാന്ക്ഷയതോ ദിവോ നൄനാദിത്യാന്യാമ്യദിതിം ദുവോയു
അസത്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവരും സത്യത്തിൽ ഉറപ്പുള്ള യഥാർത്ഥ അധിപന്മാരും മഹാരാജാവിന്റെ ദാനശീലന്മാരും, യുവാക്കളും ശക്തമായ ഭരണാധികാരികളും ആകാശത്തിലെ ഭരണാധികാരികളും ആയ ആദിത്യന്മാരേ, ഞാൻ അദിതിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം സമീപിക്കുന്നു.
ദ്യൌഷ്പിതഃ പൃഥിവി മാതരധ്രുഗഗ്നേ ഭ്രാതര്വസവോ മൃളതാ നഃ । വിശ്വ ആദിത്യാ അദിതേ സജോഷാ അസ്മഭ്യം ശര്മ ബഹുലം വി യന്ത
ആകാശം അചഞ്ചലനായ പിതാവും ഭൂമി മാതാവും അഗ്നി സഹോദരനും വസുക്കളേ, ഞങ്ങളോടു ദയവുണ്ടാകണം. എല്ലാ ആദിത്യന്മാരും അദിതിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ സംരക്ഷണം നൽകണം.
മാ നോ വൃകായ വൃക്യേ സമസ്മാ അഘായതേ രീരധതാ യജത്രാഃ । യൂയം ഹി ഷ്ഠാ രഥ്യോ നസ്തനൂനാം യൂയം ദക്ഷസ്യ വചസോ ബഭൂവ
മൃഗം അല്ലെങ്കിൽ മൃഗത്തിയാൽ ഞങ്ങൾക്കു ദോഷം സംഭവിക്കാതിരിക്കുക, യജ്ഞ്യന്മാരായവരാൽ ഞങ്ങൾ ദുരിതത്തിലാകാതിരിക്കുക. നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന്റെയും ജീവന്റെയും രക്ഷാധികാരികളാണ്; നിങ്ങൾ ജ്ഞാനവാക്കിന്റെ കാവൽക്കാരുമാണ്.
മാ വ ഏനോ അന്യകൃതം ഭുജേമ മാ തത്കര്മ വസവോ യച്ചയധ്വേ । വിശ്വസ്യ ഹി ക്ഷയഥ വിശ്വദേവാഃ സ്വയം രിപുസ്തന്വം രീരിഷീഷ്ട
മറ്റൊരാളുടെ പാപം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെടരുത്, വസുക്കളായ നിങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുള്ള പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടും അല്ല. നിങ്ങൾ എല്ലാം ഭരിക്കുന്ന ദേവന്മാരാണ്; ശത്രു ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ദോഷം ചെയ്യാതിരിക്കുക.
നമ ഇദുഗ്രം നമ ആ വിവാസേ നമോ ദാധാര പൃഥിവീമുത ദ്യാമ് । നമോ ദേവേഭ്യോ നമ ഈശ ഏഷാം കൃതം ചിദേനോ നമസാ വിവാസേ
ശക്തനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു, ഭൂമിയും ആകാശവും താങ്ങുന്നവനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ദേവന്മാരോടും അവരുടേതായ അധിപനോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ചെയ്ത പാപം പോലും നമസ്കാരത്തോടെ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.
ഋതസ്യ വോ രഥ്യഃ പൂതദക്ഷാനൃതസ്യ പസ്ത്യസദോ അദബ്ധാന് । താഁ ആ നമോഭിരുരുചക്ഷസോ നൄന്വിശ്വാന്വ ആ നമേ മഹോ യജത്രാഃ
സത്യത്തിന്റെ കുതിരയോടു, ശുദ്ധമായ ബുദ്ധിയുള്ളവരോടും സത്യത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളവരോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ദൂരദർശികളായ മഹാന്മാരോടും എല്ലാ മഹാപുരുഷന്മാരോടും ഞാൻ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
തേ ഹി ശ്രേഷ്ഠവര്ചസസ്ത ഉ നസ്തിരോ വിശ്വാനി ദുരിതാ നയന്തി । സുക്ഷത്രാസോ വരുണോ മിത്രോ അഗ്നിരൃതധീതയോ വക്മരാജസത്യാഃ
അവർ ഏറ്റവും വലിയ തേജസ്സുള്ളവരാണ്, എല്ലാ കഷ്ടതകളും കടന്നുപോകാൻ ഞങ്ങളെ നയിക്കുന്നു; വരുണൻ, മിത്രൻ, അഗ്നി, ശക്തമായ ഭരണാധികാരികളും സത്യചിന്തയുള്ളവരും സത്യത്തിൽ ഉറപ്പുള്ള രാജാക്കന്മാരുമാണ്.
തേ ന ഇന്ദ്രഃ പൃഥിവീ ക്ഷാമ വര്ധന്പൂഷാ ഭഗോ അദിതിഃ പഞ്ച ജനാഃ । സുശര്മാണഃ സ്വവസഃ സുനീഥാ ഭവന്തു നഃ സുത്രാത്രാസഃ സുഗോപാഃ
ഇന്ദ്രനും ഭൂമിയും വളർത്തുന്ന നിലവും പൂഷനും ഭാഗവും അദിതിയും അഞ്ചു ജനങ്ങളും—അവർ നല്ല സംരക്ഷണവും സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നവരുമായ നല്ല വഴികാട്ടികളും ഞങ്ങളുടെ ശക്തമായ രക്ഷകരും നല്ല കാവൽക്കാരും ആകട്ടെ.
നൂ സദ്മാനം ദിവ്യം നംശി ദേവാ ഭാരദ്വാജഃ സുമതിം യാതി ഹോതാ । ആസാനേഭിര്യജമാനോ മിയേധൈര്ദേവാനാം ജന്മ വസൂയുര്വവന്ദ
ഇപ്പോൾ ഭാരദ്വാജൻ ഹോതാവായി ദൈവികമായ ആലയം തേടുന്നു, ദേവന്മാരുടെ കൃപ നേടുന്നു. ഇരുന്ന് യജമാനൻ സമൃദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്നു; ദൈവങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നു.
അപ ത്യം വൃജിനം രിപും സ്തേനമഗ്നേ ദുരാധ്യമ് । ദവിഷ്ഠമസ്യ സത്പതേ കൃധീ സുഗമ്
അഗ്നേ, ആ പാപിയെ, ശത്രുവിനെ, കള്ളനെ, ഞങ്ങൾക്കു ദു:ഖം നൽകുന്നവനെ അകറ്റുക. നല്ലവരുടെ അധിപനേ, അവനു വഴിയൊരുക്കി എളുപ്പമാക്കണം.
ഗ്രാവാണഃ സോമ നോ ഹി കം സഖിത്വനായ വാവശുഃ । ജഹീ ന്യത്രിണം പണിം വൃകോ ഹി ഷഃ
സോമനേ, ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിനായി പാറകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അത്യന്തം ലാഭലോലനായ പണിയെ തകർക്കുക, കാരണം അവൻ ഒരു മൃഗമാണ്.
യൂയം ഹി ഷ്ഠാ സുദാനവ ഇന്ദ്രജ്യേഷ്ഠാ അഭിദ്യവഃ । കര്താ നോ അധ്വന്നാ സുഗം ഗോപാ അമാ
നിങ്ങൾ ദാനശീലരും, ഇന്ദ്രനേക്കാൾ ശക്തരും, വിജയികളുമാണ്; ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ കാവൽക്കാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് വഴികൾ എളുപ്പമാക്കികൊടുക്കണം.
അപി പന്ഥാമഗന്മഹി സ്വസ്തിഗാമനേഹസമ് । യേന വിശ്വാഃ പരി ദ്വിഷോ വൃണക്തി വിന്ദതേ വസു
നമുക്ക് ക്ഷേമത്തിലേക്കും അനർഹതയില്ലാത്തതിലേക്കും നയിക്കുന്ന ഒരു വഴി ലഭിക്കട്ടെ; അതിലൂടെ എല്ലാവിധ ശത്രുക്കളെയും അകറ്റി സമ്പത്ത് നേടാം.
ന തദ്ദിവാ ന പൃഥിവ്യാനു മന്യേ ന യജ്ഞേന നോത ശമീഭിരാഭിഃ । ഉബ്ജന്തു തം സുഭ്വഃ പര്വതാസോ നി ഹീയതാമതിയാജസ്യ യഷ്ടാ
അത് പകൽകൊണ്ടും ഭൂമിയിലൂടെയും യജ്ഞത്തിലൂടെയും ദർഭയിലൂടെയും ഞാൻ നേടാമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; ശക്തരായ പർവതങ്ങൾ അവനെ സഹായിക്കട്ടെ, അതിരുകടന്ന യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ താഴ്ത്തപ്പെടട്ടെ.
അതി വാ യോ മരുതോ മന്യതേ നോ ബ്രഹ്മ വാ യഃ ക്രിയമാണം നിനിത്സാത് । തപൂംഷി തസ്മൈ വൃജിനാനി സന്തു ബ്രഹ്മദ്വിഷമഭി തം ശോചതു ദ്യൌഃ
മരുത്മാരേ, ഞങ്ങളെക്കാൾ മേലാണെന്ന് കരുതുന്നവനും, നടക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനും, അവർക്കു കഷ്ടപ്പാടുകളും ദുരിതങ്ങളും നേരിടട്ടെ; പ്രാർത്ഥനയെ വെറുക്കുന്നവനോടു ആകാശം തന്നെ കഠിനമാകട്ടെ.
കിമങ്ഗ ത്വാ ബ്രഹ്മണഃ സോമ ഗോപാം കിമങ്ഗ ത്വാഹുരഭിശസ്തിപാം നഃ । കിമങ്ഗ നഃ പശ്യസി നിദ്യമാനാന്ബ്രഹ്മദ്വിഷേ തപുഷിം ഹേതിമസ്യ
സോമാ, പ്രാർത്ഥനയുടെ രക്ഷകനേ, നിന്നെ നമ്മുടെ ശാപങ്ങളിൽ നിന്ന് കാത്തുനിൽക്കുന്നവനെന്നു അവർ വിളിച്ചാൽ എന്ത്? നമ്മെ അപമാനിക്കപ്പെടുന്നത് നീ കണ്ടാൽ എന്ത്? പ്രാർത്ഥനയെ വെറുക്കുന്നവനോടു നിന്റെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ആയുധം നീക്കൂ.
അവന്തു മാമുഷസോ ജായമാനാ അവന്തു മാ സിന്ധവഃ പിന്വമാനാഃ । അവന്തു മാ പര്വതാസോ ധ്രുവാസോഽവന്തു മാ പിതരോ ദേവഹൂതൌ
പുതിയതായി ജനിക്കുന്നവർ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ; നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന നദികൾ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ; അചഞ്ചലമായ പർവതങ്ങൾ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ; ദേവന്മാർ ആദരിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാർ എന്നെ കാത്തിരിപ്പിൻ.
വിശ്വദാനീം സുമനസഃ സ്യാമ പശ്യേമ നു സൂര്യമുച്ചരന്തമ് । തഥാ കരദ്വസുപതിര്വസൂനാം ദേവാഁ ഓഹാനോഽവസാഗമിഷ്ഠഃ
നാം എപ്പോഴും മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ; ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെ കാണാൻ കഴിയട്ടെ; അങ്ങനെ, ധനത്തിന്റെ രക്ഷകനും ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഏറ്റവും നല്ല സഹായിയും നമ്മളോടൊപ്പം വരട്ടെ.
ഇന്ദ്രോ നേദിഷ്ഠമവസാഗമിഷ്ഠഃ സരസ്വതീ സിന്ധുഭിഃ പിന്വമാനാ । പര്ജന്യോ ന ഓഷധീഭിര്മയോഭുരഗ്നിഃ സുശംസഃ സുഹവഃ പിതേവ
ഇന്ദ്രൻ ഏറ്റവും അടുത്ത സഹായത്തോടെ നമ്മളോടു വരട്ടെ; നദികളാൽ സമൃദ്ധയായ സരസ്വതിയും; ഔഷധികളാൽ സന്തോഷം പകരുന്ന പർജന്യനും; പിതാവിനെപ്പോലെ എളുപ്പത്തിൽ വിളിക്കാവുന്ന, നല്ല വാഴ്ത്തലുള്ള അഗ്നിയും.
വിശ്വേ ദേവാസ ആ ഗത ശൃണുതാ മ ഇമം ഹവമ് । ഏദം ബര്ഹിര്നി ഷീദത
എല്ലാ ദേവന്മാരും, ഇവിടെ വന്നു, എന്റെ ഈ ആഹ്വാനം കേൾക്കൂ; ഈ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കൂ.
യോ വോ ദേവാ ഘൃതസ്നുനാ ഹവ്യേന പ്രതിഭൂഷതി । തം വിശ്വ ഉപ ഗച്ഛഥ
നെയ്യാൽ സമൃദ്ധമായ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നവനോട് നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് അവനടുത്ത് വരിക.
ഉപ നഃ സൂനവോ ഗിരഃ ശൃണ്വന്ത്വമൃതസ്യ യേ । സുമൃളീകാ ഭവന്തു നഃ
അമരന്മാരായ ദൈവപുത്രന്മാർ നമ്മുടെ ഗാനം കേൾക്കട്ടെ; അവർ നമ്മോടു ദയയുള്ളവരാകട്ടെ.
വിശ്വേ ദേവാ ഋതാവൃധ ഋതുഭിര്ഹവനശ്രുതഃ । ജുഷന്താം യുജ്യം പയഃ
സത്യത്തിൽ വളർന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരും, യുക്തമായ സമയത്ത് ഹവനം കേൾക്കുന്നവരും, ഈ യുക്തമായ അർപ്പണം ആസ്വദിക്കട്ടെ.
സ്തോത്രമിന്ദ്രോ മരുദ്ഗണസ്ത്വഷ്ടൃമാന്മിത്രോ അര്യമാ । ഇമാ ഹവ്യാ ജുഷന്ത നഃ
ഇന്ദ്രനും, മരുത്മാരുടെ സംഘം, ത്വഷ്ടാവ്, മിത്രൻ, അര്യാമൻ—ഇവർക്കു ഞങ്ങളുടെ ഈ ഹോമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ഇമം നോ അഗ്നേ അധ്വരം ഹോതര്വയുനശോ യജ । ചികിത്വാന്ദൈവ്യം ജനമ്
അഗ്നേ, ഹോതാവായി, ഈ യാഗം ഞങ്ങൾക്ക് നന്നായി നടത്തുക; ദൈവജനത്തെ മനസ്സിലാക്കി.
വിശ്വേ ദേവാഃ ശൃണുതേമം ഹവം മേ യേ അന്തരിക്ഷേ യ ഉപ ദ്യവി ഷ്ഠ । യേ അഗ്നിജിഹ്വാ ഉത വാ യജത്രാ ആസദ്യാസ്മിന്ബര്ഹിഷി മാദയധ്വമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും, എന്റെ ഈ ആഹ്വാനം കേൾക്കൂ—ആകാശത്തിൽ ഉള്ളവരും, സ്വർഗത്തിൽ ഏറ്റവും അടുത്തവരുമായ ദേവന്മാർ; അഗ്നിജിഹ്വകളായവരും, യാഗയോഗ്യരായവരും, ഈ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരുന്നു ആനന്ദിക്കൂ.