സ ഹി വിശ്വാനി പാര്ഥിവാഁ ഏകോ വസൂനി പത്യതേ । ഗിര്വണസ്തമോ അധ്രിഗുഃ
ഗാനപ്രിയനും വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനും ആയ അവന് ഒറ്റയ്ക്കാണ് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ധനങ്ങളും ഭരിക്കുന്നത്.
സ നോ നിയുദ്ഭിരാ പൃണ കാമം വാജേഭിരശ്വിഭിഃ । ഗോമദ്ഭിര്ഗോപതേ ധൃഷത്
നിന്റെ സൈന്യങ്ങളാല് ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങള് നിറവേറട്ടെ, വിജയങ്ങളും കുതിരകളും പശുക്കളും നല്കണമേ, ധീരനായ പശുക്കളുടെ രക്ഷകനേ.
തദ്വോ ഗായ സുതേ സചാ പുരുഹൂതായ സത്വനേ । ശം യദ്ഗവേ ന ശാകിനേ
നാം സോമം പിഴിയുമ്പോള് നിങ്ങളെ പാടുന്നു, പലപ്പോഴും വിളിക്കപ്പെടുന്നവനും ശക്തനുമായവനായി. പശുവിന് നല്ലതാകട്ടെ, സന്തോഷം നല്കുന്നവനുപോലെ.
ന ഘാ വസുര്നി യമതേ ദാനം വാജസ്യ ഗോമതഃ । യത്സീമുപ ശ്രവദ്ഗിരഃ
സൗമ്യന് ധനം നല്കുന്നതില് കഞ്ഞിയല്ല, പശുക്കളോടുകൂടിയ സമ്പത്ത് പാട്ടുകള് അവനെത്തുമ്പോള് അവന് നിഷേധിക്കാറില്ല.
കുവിത്സസ്യ പ്ര ഹി വ്രജം ഗോമന്തം ദസ്യുഹാ ഗമത് । ശചീഭിരപ നോ വരത്
അവന് ശത്രുക്കളുടെ പശുക്കളുള്ള കിടങ്ങിലേക്ക് പോകുമോ എന്നു അറിയില്ല; അവന്റെ ശക്തിയാല് അവരെ ഞങ്ങളില്നിന്ന് അകറ്റണമേ.
ഇമാ ഉ ത്വാ ശതക്രതോഽഭി പ്ര ണോനുവുര്ഗിരഃ । ഇന്ദ്ര വത്സം ന മാതരഃ
ശതക്രതുവേ, ഈ സ്തുതികള് നിന്നിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്; ഇന്ദ്രാ, അമ്മകള് കിടാവിനോടുള്ളതുപോലെ.
ദൂണാശം സഖ്യം തവ ഗൌരസി വീര ഗവ്യതേ । അശ്വോ അശ്വായതേ ഭവ
വീരാ, പശുക്കളെക്കായുള്ള സൗഹൃദം നിനക്കാണ് ആവശ്യം; കുതിരയേ അന്വേഷിക്കുന്നവന് വേണ്ടി നീ കുതിരയായിരിക്കുക.
സ മന്ദസ്വാ ഹ്യന്ധസോ രാധസേ തന്വാ മഹേ । ന സ്തോതാരം നിദേ കരഃ
സോമം ആസ്വദിച്ചുകൊള്ക, സമ്പത്തിനും വലിയ ശക്തിക്കും വേണ്ടി; സ്തുതികാരനെ ദാരിദ്ര്യത്തില് ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
ഇമാ ഉ ത്വാ സുതേസുതേ നക്ഷന്തേ ഗിര്വണോ ഗിരഃ । വത്സം ഗാവോ ന ധേനവഃ
സോമം പിഴിയുന്നപ്പോഴൊക്കെയും ഈ സ്തുതികള് നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പാട്ട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനേ, പശുക്കള് കിടാവിനെയും, പാൽകറക്കുന്ന പശുക്കള് കുഞ്ഞിനെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ.
പുരൂതമം പുരൂണാം സ്തോതൄണാം വിവാചി । വാജേഭിര്വാജയതാമ്
പലരിലും ഏറ്റവും ധനവാനായവന് അവനെ പാടുന്നവരെ സമ്മാനങ്ങളാല് വിജയികളാക്കട്ടെ.
അസ്മാകമിന്ദ്ര ഭൂതു തേ സ്തോമോ വാഹിഷ്ഠോ അന്തമഃ । അസ്മാന്രായേ മഹേ ഹിനു
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ സ്തുതി നിനക്ക് ഏറ്റവും ശക്തവും അടുത്തതുമാകട്ടെ; വലിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങളിലേക്കു നയിക്കണമേ.
അധി ബൃബുഃ പണീനാം വര്ഷിഷ്ഠേ മൂര്ധന്നസ്ഥാത് । ഉരുഃ കക്ഷോ ന ഗാങ്ഗ്യഃ
ബ്രിബു പണിമാരുടെ ഇടയില് ഏറ്റവും ഉയർന്ന തലയില് നിലകൊണ്ടു, ഗംഗയുടെ താഴ്വരപോലെ വിശാലമായി.
യസ്യ വായോരിവ ദ്രവദ്ഭദ്രാ രാതിഃ സഹസ്രിണീ । സദ്യോ ദാനായ മംഹതേ
അവന്റെ ദാനം വായുവുപോലെ വേഗത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് സമ്പത്ത് നിറഞ്ഞത്, ഉടനെ തന്നേക്കാവുന്നതാണ്.
തത്സു നോ വിശ്വേ അര്യ ആ സദാ ഗൃണന്തി കാരവഃ । ബൃബും സഹസ്രദാതമം സൂരിം സഹസ്രസാതമമ്
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ സദാചാരികളും എല്ലായ്പ്പോഴും ബ്രിബുവിനെ, ആയിരം സമ്മാനങ്ങള് നല്കുന്ന രാജാവിനെ, പാടുന്നു.
ത്വാമിദ്ധി ഹവാമഹേ സാതാ വാജസ്യ കാരവഃ । ത്വാം വൃത്രേഷ്വിന്ദ്ര സത്പതിം നരസ്ത്വാം കാഷ്ഠാസ്വര്വതഃ
ശക്തിയുടെ സമ്മാനത്തിനായി, നാം നിന്നെ മാത്രം വിളിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ; യുദ്ധങ്ങളിലും എല്ലാ മത്സരങ്ങളിലും നല്ലവരുടെ അധിപനായി നിന്നെ, പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ.
സ ത്വം നശ്ചിത്ര വജ്രഹസ്ത ധൃഷ്ണുയാ മഹ സ്തവാനോ അദ്രിവഃ । ഗാമശ്വം രഥ്യമിന്ദ്ര സം കിര സത്രാ വാജം ന ജിഗ്യുഷേ
വജ്രം കൈവശമുള്ള മഹാശക്തനേ, ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികളാല് ഉത്സാഹം കൊണ്ടവനേ, പാറ പൊട്ടിക്കുന്നവനേ, വിജയത്തിനായി പശുക്കളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും ഞങ്ങള്ക്കായി ചിതറിക്കണമേ, ഇന്ദ്രാ.
യഃ സത്രാഹാ വിചര്ഷണിരിന്ദ്രം തം ഹൂമഹേ വയമ് । സഹസ്രമുഷ്ക തുവിനൃമ്ണ സത്പതേ ഭവാ സമത്സു നോ വൃധേ
സകലരുടെയും സഹായിയായ ജ്ഞാനിയാവുന്ന ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങള് വിളിക്കുന്നു; ആയിരം ശക്തിയുള്ളവനേ, മഹത്തായ പ്രവൃത്തികളുടെ ഉടമനേ, യുദ്ധങ്ങളില് ഞങ്ങളുടെ ശക്തിയായിരിക്കുക.
ബാധസേ ജനാന്വൃഷഭേവ മന്യുനാ ഘൃഷൌ മീള്ഹ ഋചീഷമ । അസ്മാകം ബോധ്യവിതാ മഹാധനേ തനൂഷ്വപ്സു സൂര്യേ
കോപത്തോടെ കാളപോലെ ജനങ്ങളെ നീ അകറ്റുന്നു, ഉത്സാഹത്തോടെയും ദാനത്തോടെയും പാടുന്നവനേ; വലിയ സമ്പത്തിൽ, ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലും വെള്ളത്തിലും സൂര്യനിലും ഞങ്ങളുടെ സഹായിയായിരിക്കുക.
ഇന്ദ്ര ജ്യേഷ്ഠം ന ആ ഭരഁ ഓജിഷ്ഠം പപുരി ശ്രവഃ । യേനേമേ ചിത്ര വജ്രഹസ്ത രോദസീ ഓഭേ സുശിപ്ര പ്രാഃ
ഇന്ദ്രാ, ഏറ്റവും വലിയതും ശക്തിയേറിയതുമായ പ്രശസ്തി ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക, വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേ; അതിനാൽ നീ ഇരുവശവും പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങൾ നിറച്ചതുപോലെ, പ്രകാശമുള്ളവനേ.
ത്വാമുഗ്രമവസേ ചര്ഷണീസഹം രാജന്ദേവേഷു ഹൂമഹേ । വിശ്വാ സു നോ വിഥുരാ പിബ്ദനാ വസോഽമിത്രാന്സുഷഹാന്കൃധി
നീ ശക്തനായവനാണ്, ജനതകളുടെ സഹായിയായ രാജാവാണ്, ദേവന്മാരിൽ; ഞങ്ങൾ സഹായത്തിനായി നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. എല്ലാം എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കാവുന്നവനേ, ദാനശീലനേ, ശത്രുക്കളെ ശക്തിഹീനരാക്കുക.
യദിന്ദ്ര നാഹുഷീഷ്വാഁ ഓജോ നൃമ്ണം ച കൃഷ്ടിഷു । യദ്വാ പഞ്ച ക്ഷിതീനാം ദ്യുമ്നമാ ഭര സത്രാ വിശ്വാനി പൌംസ്യാ
നാഹുഷരുടെ സന്തതികളിൽ നിന്നുള്ള ശക്തിയും വീരതയും, അഞ്ചു ജനതകളിൽ നിന്നുള്ള മഹത്വവും, ഈശ്വരാ, നീ ഞങ്ങൾക്കായി ഒറ്റയടിയായി ഒന്നിപ്പിക്കണമേ.
യദ്വാ തൃക്ഷൌ മഘവന്ദ്രുഹ്യാവാ ജനേ യത്പൂരൌ കച്ച വൃഷ്ണ്യമ് । അസ്മഭ്യം തദ്രിരീഹി സം നൃഷാഹ്യേഽമിത്രാന്പൃത്സു തുര്വണേ
മഹാദാനിയായ ഇന്ദ്രാ, തൃക്ഷ, ദ്രുഹ്യു, ജന, പുരു, വൃഷ്ണി എന്നീ ജനതകളിൽ നിന്നുള്ള വീരത്വം നീ ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കുവാൻ അതു സഹായിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്ര ത്രിധാതു ശരണം ത്രിവരൂഥം സ്വസ്തിമത് । ഛര്ദിര്യച്ഛ മഘവദ്ഭ്യശ്ച മഹ്യം ച യാവയാ ദിദ്യുമേഭ്യഃ
ഇന്ദ്രാ, നമുക്ക് ത്രിരക്ഷയും, മൂന്നു തരം സംരക്ഷണവും, സമ്പൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യവും നീ നൽകണം. ദാനശീലന്മാർക്കും എനിക്കും നീ തൻറെ കാവലൊരുക്കണം; ഈ ജനങ്ങളിലേക്കുള്ള മിന്നലുകൾ നീ അകറ്റണം.
യേ ഗവ്യതാ മനസാ ശത്രുമാദഭുരഭിപ്രഘ്നന്തി ധൃഷ്ണുയാ । അധ സ്മാ നോ മഘവന്നിന്ദ്ര ഗിര്വണസ്തനൂപാ അന്തമോ ഭവ
പശുക്കൾ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ധൈര്യത്തോടെ ശത്രുക്കളെ ആക്രമിക്കുന്നവർക്കു, ഗാനം പ്രിയമുള്ള ഇന്ദ്രാ, നീ ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സംരക്ഷകനായി നിലകൊള്ളണം.
അധ സ്മാ നോ വൃധേ ഭവേന്ദ്ര നായമവാ യുധി । യദന്തരിക്ഷേ പതയന്തി പര്ണിനോ ദിദ്യവസ്തിഗ്മമൂര്ധാനഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ ഞങ്ങൾക്കു ശക്തിയും യുദ്ധത്തിൽ ആശ്രയവുമാകണം. ആകാശത്ത് ചിറകുള്ളവയും തീക്ഷ്ണതലമുള്ള മിന്നലുകളും പറക്കുമ്പോൾ അവയെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ അകറ്റണം.
യത്ര ശൂരാസസ്തന്വോ വിതന്വതേ പ്രിയാ ശര്മ പിതൄണാമ് । അധ സ്മാ യച്ഛ തന്വേ തനേ ച ഛര്ദിരചിത്തം യാവയ ദ്വേഷഃ
വീരന്മാർ തങ്ങളുടെ ശരീരം പിതാക്കന്മാരുടെ പ്രിയമായ സംരക്ഷണത്തിൽ വിരിച്ചിടുന്നിടത്ത്, ഞങ്ങളെയും ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെയും നീ കാവലൊരുക്കണം; അജ്ഞാനമായ വൈരാഗ്യം അവിടെ നിന്ന് നീ അകറ്റണം.
യദിന്ദ്ര സര്ഗേ അര്വതശ്ചോദയാസേ മഹാധനേ । അസമനേ അധ്വനി വൃജിനേ പഥി ശ്യേനാഁ ഇവ ശ്രവസ്യതഃ
ഇന്ദ്രാ, മഹത്തായ സമ്പത്ത് നേടാൻ നീ കുതിരകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അസമമായ വഴികളിലും കഠിനമായ പാതകളിലും, അവ ശബ്ദം തേടി പറക്കുന്ന പരുന്തുപോലെ വേഗത്തിൽ പോകട്ടെ.
സിന്ധൂഁരിവ പ്രവണ ആശുയാ യതോ യദി ക്ലോശമനു ഷ്വണി । ആ യേ വയോ ന വര്വൃതത്യാമിഷി ഗൃഭീതാ ബാഹ്വോര്ഗവി
വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന നദികൾപോലെയും, വിളി കേട്ട് പറക്കുന്ന പക്ഷികൾപോലെയും, പിടിച്ചുപിടിച്ചവരൊന്നും പിന്മാറാതെ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ.
സ്വാദുഷ്കിലായം മധുമാഁ ഉതായം തീവ്രഃ കിലായം രസവാഁ ഉതായമ് । ഉതോ ന്വസ്യ പപിവാംസമിന്ദ്രം ന കശ്ചന സഹത ആഹവേഷു
ഈ സോമം മധുരവും അമൃതവും ശക്തിയുമാണ്; ഇതിന്റെ രസം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതു കുടിച്ചാൽ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ഒരു വൻപേരും നേരിടാൻ കഴിയില്ല, ഇന്ദ്രാ.
അയം സ്വാദുരിഹ മദിഷ്ഠ ആസ യസ്യേന്ദ്രോ വൃത്രഹത്യേ മമാദ । പുരൂണി യശ്ച്യൌത്നാ ശമ്ബരസ്യ വി നവതിം നവ ച ദേഹ്യോ ഹന്
ഇവിടെ ഈ മധുരപാനമാണ് ഏറ്റവും രസകരം; ഇതു കുടിച്ച് ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ സംഹരിച്ച് ആനന്ദിച്ചു. തന്റെ യൗവനശക്തിയിൽ, ശംബരന്റെ ഒൻപത്തൊമ്പത് നഗരങ്ങൾ ഇതിന്റെ ബലത്തിൽ നശിപ്പിച്ചു.