യസ്താ ചകാര സ കുഹ സ്വിദിന്ദ്രഃ കമാ ജനം ചരതി കാസു വിക്ഷു । കസ്തേ യജ്ഞോ മനസേ ശം വരായ കോ അര്ക ഇന്ദ്ര കതമഃ സ ഹോതാ
ആ കര്മങ്ങള് ചെയ്തവന് എവിടെയാണ്, ആ ഇന്ദ്രന് എവിടെയുണ്ട്? അവന് ഏത് ജനങ്ങളില് സഞ്ചരിക്കുന്നു? നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ യജ്ഞം ഏതാണ്, ഏത് സ്തുതിയാണ് ഇന്ദ്രാ, ആരാണ് ആ ഹോതാവ്?
ഇദാ ഹി തേ വേവിഷതഃ പുരാജാഃ പ്രത്നാസ ആസുഃ പുരുകൃത്സഖായഃ । യേ മധ്യമാസ ഉത നൂതനാസ ഉതാവമസ്യ പുരുഹൂത ബോധി
ഇപ്പോള് നിന്റെ പുരാതന സുഹൃത്തുക്കള്, എപ്പോഴോ ജനിച്ചവര്, നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, എപ്പോഴും ജയിക്കുന്നവനേ. മധ്യകാലത്തുള്ളവരായാലും പുതുതായി വന്നവരായാലും അതിലുമധികം പുതുമയുള്ളവരായാലും, അവരെ ഓര്ക്കണം, പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ.
തം പൃച്ഛന്തോഽവരാസഃ പരാണി പ്രത്നാ ത ഇന്ദ്ര ശ്രുത്യാനു യേമുഃ । അര്ചാമസി വീര ബ്രഹ്മവാഹോ യാദേവ വിദ്മ താത്ത്വാ മഹാന്തമ്
നിന്റെ പുരാതന മഹത്വങ്ങള് അന്വേഷിക്കുന്നവരാണ് പിന്നീട് വന്നവര്, ഇന്ദ്രാ. ഞങ്ങള് നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു, വീരാ, പ്രാര്ത്ഥന ഏറ്റുപറയുന്നവനേ, ഞങ്ങള്ക്കറിയാവുന്നത്രയും വലിയവനേ.
അഭി ത്വാ പാജോ രക്ഷസോ വി തസ്ഥേ മഹി ജജ്ഞാനമഭി തത്സു തിഷ്ഠ । തവ പ്രത്നേന യുജ്യേന സഖ്യാ വജ്രേണ ധൃഷ്ണോ അപ താ നുദസ്വ
നിന്റെ നേരെ രാക്ഷസന്മാരുടെ ശക്തി ഉയര്ന്നു. ആ മഹത്തായ ജനനത്തില് ഉറച്ചുനില്ക്കണം. നിന്റെ പഴയ സ്നേഹത്തോടും വജ്രത്തോടും കൂടി, ധൈര്യശാലിയായവനേ, അവരെ നീ അകറ്റണം.
സ തു ശ്രുധീന്ദ്ര നൂതനസ്യ ബ്രഹ്മണ്യതോ വീര കാരുധായഃ । ത്വം ഹ്യാപിഃ പ്രദിവി പിതൄണാം ശശ്വദ്ബഭൂഥ സുഹവ ഏഷ്ടൌ
ഇപ്പോള് പുതിയ കവി നടത്തുന്ന പ്രാര്ത്ഥന കേള്ക്കണം, ഇന്ദ്രാ, വീരാ. നീ എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ സഹായിയായി സ്വര്ഗത്തിലെ ഉന്നതസ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നു, യജ്ഞത്തില് എപ്പോഴും വിളിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്.
പ്രോതയേ വരുണം മിത്രമിന്ദ്രം മരുതഃ കൃഷ്വാവസേ നോ അദ്യ । പ്ര പൂഷണം വിഷ്ണുമഗ്നിം പുരംധിം സവിതാരമോഷധീഃ പര്വതാഁശ്ച
ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിന് വര്ുണനെയും മിത്രനെയും ഇന്ദ്രനെയും മരുതുകളെയും വിളിക്കണം. കൂടാതെ പൂഷനെയും വിഷ്ണുവിനെയും അഗ്നിയെയും പുരന്ധിയെയും സവിതാവിനെയും ഔഷധികളെയും പര്വ്വതങ്ങളെയും.
ഇമ ഉ ത്വാ പുരുശാക പ്രയജ്യോ ജരിതാരോ അഭ്യര്ചന്ത്യര്കൈഃ । ശ്രുധീ ഹവമാ ഹുവതോ ഹുവാനോ ന ത്വാവാഁ അന്യോ അമൃത ത്വദസ്തി
ഇവിടെ അനേകം ഗായകര്, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരായവര്, സ്തുതികളോടെ നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ. നിന്നെ വിളിക്കുന്നവന്റെ ഹവം കേള്ക്കണം, അമൃതനായവനേ, നിന്നുപോലെയുള്ള മറ്റൊരുവനും ഇല്ല.
നൂ മ ആ വാചമുപ യാഹി വിദ്വാന്വിശ്വേഭിഃ സൂനോ സഹസോ യജത്രൈഃ । യേ അഗ്നിജിഹ്വാ ഋതസാപ ആസുര്യേ മനും ചക്രുരുപരം ദസായ
ഇപ്പോള് എന്റെ വാക്കുകള്ക്കരികില് വരണം, ജ്ഞാനിയേ, എല്ലാ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരോടും കൂടെ, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരായവരോടും. അഗ്നിയാണ് അവരുടെ നാവുകള്, സത്യത്തെ നിലനിര്ത്തുന്നവര്, മനുഷ്യരെക്കായി മനുവിനെ പ്രധാനിയാക്കിയവര്.
സ നോ ബോധി പുരഏതാ സുഗേഷൂത ദുര്ഗേഷു പഥികൃദ്വിദാനഃ । യേ അശ്രമാസ ഉരവോ വഹിഷ്ഠാസ്തേഭിര്ന ഇന്ദ്രാഭി വക്ഷി വാജമ്
നല്ല വഴികളിലും കഠിനമായ വഴികളിലും അറിയുന്നവനായി ഞങ്ങളുടെ മുന്നില് നില്ക്കണം, വഴികാട്ടിയാവണം. ക്ഷീണമില്ലാത്ത, ദൂരെയെത്തുന്ന സഹായികളോടൊപ്പം, ഞങ്ങളെ വിജയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കണം, ഇന്ദ്രാ.
യ ഏക ഇദ്ധവ്യശ്ചര്ഷണീനാമിന്ദ്രം തം ഗീര്ഭിരഭ്യര്ച ആഭിഃ । യഃ പത്യതേ വൃഷഭോ വൃഷ്ണ്യാവാന്സത്യഃ സത്വാ പുരുമായഃ സഹസ്വാന്
എല്ലാ ജനങ്ങളും ഒരേ സമയം വിളിക്കേണ്ടവനാണ് ഇന്ദ്രന്, സ്തുതികളോടെ അവനെ ആദരിക്കണം. ശക്തിയിലും സത്യത്തിലും സമ്പന്നനുമായ കാള, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവന്, ശക്തനായവന്.
തമു നഃ പൂര്വേ പിതരോ നവഗ്വാഃ സപ്ത വിപ്രാസോ അഭി വാജയന്തഃ । നക്ഷദ്ദാഭം തതുരിം പര്വതേഷ്ഠാമദ്രോഘവാചം മതിഭിഃ ശവിഷ്ഠമ്
ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാര്, നവഗ്വന്മാര്, ഏഴു മഹര്ഷിമാര്, വിജയത്തിനായി അവനെ പുകഴ്ത്തി. അവര് ലക്ഷ്യം തെറ്റിയില്ല, പര്വ്വതത്തില് വസിക്കുന്ന ശക്തനായവന്, സത്യവാക്യനായവന്, മനസ്സുകൊണ്ട്.
തമീമഹ ഇന്ദ്രമസ്യ രായഃ പുരുവീരസ്യ നൃവതഃ പുരുക്ഷോഃ । യോ അസ്കൃധോയുരജരഃ സ്വര്വാന്തമാ ഭര ഹരിവോ മാദയധ്യൈ
അസ്യ സമ്പത്തിന്റെ അധിപനായ, അനേകം വീരന്മാരുടെയും പുരുഷന്മാരുടെയും ശക്തിയുടെയും ഉടമയായ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങള് പുകഴ്ത്തുന്നു. അവന് അശ്രമം ഇല്ലാതെ, വൃദ്ധിയില്ലാതെ, പ്രകാശം ഉള്ളവനാണ്. ഹരിവോ, ഞങ്ങള്ക്ക് ആനന്ദത്തിനായി അതെല്ലാം നല്കണം.
തന്നോ വി വോചോ യദി തേ പുരാ ചിജ്ജരിതാര ആനശുഃ സുമ്നമിന്ദ്ര । കസ്തേ ഭാഗഃ കിം വയോ ദുധ്ര ഖിദ്വഃ പുരുഹൂത പുരൂവസോഽസുരഘ്നഃ
ഹേ ഇന്ദ്രന്, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: പുരാതനകാലത്ത് നിന്നെ സ്തുതിച്ചവർക്ക് നീ സന്തോഷം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നിന്റെ ഭാഗം എന്താണ്, നിന്റെ ശക്തി എത്രയാണ്, അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, ധനസമ്പന്നനേ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ?
തം പൃച്ഛന്തീ വജ്രഹസ്തം രഥേഷ്ഠാമിന്ദ്രം വേപീ വക്വരീ യസ്യ നൂ ഗീഃ । തുവിഗ്രാഭം തുവികൂര്മിം രഭോദാം ഗാതുമിഷേ നക്ഷതേ തുമ്രമച്ഛ
വജ്രം കൈവശമുള്ളവനും രഥത്തിൽ നില്ക്കുന്നവനും ആയ ഇന്ദ്രനെ അവൾ ചോദിക്കുന്നു; ഭയത്തോടെ അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു. മഹാശക്തിയുള്ളവനെയും ധനദായകനെയും അവൾ സമീപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; അവൾ വിജയത്തിലേക്കുള്ള വഴി തേടുന്നു.
അയാ ഹ ത്യം മായയാ വാവൃധാനം മനോജുവാ സ്വതവഃ പര്വതേന । അച്യുതാ ചിദ്വീളിതാ സ്വോജോ രുജോ വി ദൃള്ഹാ ധൃഷതാ വിരപ്ശിന്
സ്വന്തം ശക്തിയാൽ വളർന്നവനും ചിന്തയെപ്പോലെ വേഗമുള്ളവനും സ്വയം ശക്തനായവനും പർവ്വതത്തോടൊപ്പം ചേർന്നവനും, അചഞ്ചലനായിരിക്കുമ്പോഴും തകർന്നുപോകുന്നു; അവന്റെ സ്വന്തം ശക്തി ദൃഢമായതും ധൈര്യവാനുമായതും പ്രകാശമുള്ളതുമായവയെ തകർക്കുന്നു.
തം വോ ധിയാ നവ്യസ്യാ ശവിഷ്ഠം പ്രത്നം പ്രത്നവത്പരിതംസയധ്യൈ । സ നോ വക്ഷദനിമാനഃ സുവഹ്മേന്ദ്രോ വിശ്വാന്യതി ദുര്ഗഹാണി
നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ അതിപ്രാചീനനും എപ്പോഴും പുതുമയുള്ളവനും ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ളവനുമായ ഇന്ദ്രനിലേക്കാണ് തിരിയേണ്ടത്; അവനെ സ്തുതികളാൽ ചുറ്റിപിടിക്കണം. എതിരില്ലാത്തവനായി ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങള്ക്ക് സുരക്ഷിതമായ വഴി നൽകുകയും എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അതിജീവിക്കാനും സഹായിക്കട്ടെ.
ആ ജനായ ദ്രുഹ്വണേ പാര്ഥിവാനി ദിവ്യാനി ദീപയോഽന്തരിക്ഷാ । തപാ വൃഷന്വിശ്വതഃ ശോചിഷാ താന്ബ്രഹ്മദ്വിഷേ ശോചയ ക്ഷാമപശ്ച
ജനങ്ങൾക്കായി ഭൂമിയിലെതും ആകാശത്തിലെതും ഇടയിലുള്ളതും പ്രകാശിപ്പിക്കണം; മഹാശക്തിയുള്ളവനേ, നിന്റെ ജ്വാലയാൽ എല്ലായിടത്തും ദഹിപ്പിക്കണം. പ്രാർത്ഥനയെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരെയും ഭൂമിയിൽ ഫലമില്ലാത്തവരെയും നീ ദഹിപ്പിക്കണം.
ഭുവോ ജനസ്യ ദിവ്യസ്യ രാജാ പാര്ഥിവസ്യ ജഗതസ്ത്വേഷസംദൃക് । ധിഷ്വ വജ്രം ദക്ഷിണ ഇന്ദ്ര ഹസ്തേ വിശ്വാ അജുര്യ ദയസേ വി മായാഃ
നീ ആകാശത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ രാജാവും ഭൂമിയിലെ ലോകത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ കാഴ്ചയുമാണ്; ഹേ ഇന്ദ്രൻ, വജ്രം നിന്റെ വലതുകൈയിൽ എടുക്കുക, അതിനാൽ എല്ലാ അനശ്വരമായ ശക്തികളെയും മായാജാലങ്ങളെയും തകർക്കുക.
ആ സംയതമിന്ദ്ര ണഃ സ്വസ്തിം ശത്രുതൂര്യായ ബൃഹതീമമൃധ്രാമ് । യയാ ദാസാന്യാര്യാണി വൃത്രാ കരോ വജ്രിന്സുതുകാ നാഹുഷാണി
ഹേ ഇന്ദ്രൻ, ഞങ്ങള്ക്ക് ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ, വലിയതും അക്ഷയവുമായ ക്ഷേമം കൊണ്ടു വരിക. നീ വജ്രം കൈവശമുള്ളവനായി ദാസന്മാരെയും ആര്യന്മാരെയും ശത്രുക്കളെയും നഹുഷനും കീഴടക്കി അതേ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെയും രക്ഷിക്കണം.
സ നോ നിയുദ്ഭിഃ പുരുഹൂത വേധോ വിശ്വവാരാഭിരാ ഗഹി പ്രയജ്യോ । ന യാ അദേവോ വരതേ ന ദേവ ആഭിര്യാഹി തൂയമാ മദ്ര്യദ്രിക്
ഹേ അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, ജ്ഞാനിയേ, നിന്റെ സൈന്യങ്ങളോടും എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളോടും കൂടി ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക. യാതൊരു ദൈവവും ദൈവമല്ലാത്തവനും അതിജീവിക്കാനാവാത്തവരോടൊപ്പം, ഉത്സാഹത്തോടെ ഞങ്ങളുടെ യാഗസ്ഥലത്തേക്ക് വരിക, ഹേ ഇന്ദ്രൻ.
സുത ഇത്ത്വം നിമിശ്ല ഇന്ദ്ര സോമേ സ്തോമേ ബ്രഹ്മണി ശസ്യമാന ഉക്ഥേ । യദ്വാ യുക്താഭ്യാം മഘവന്ഹരിഭ്യാം ബിഭ്രദ്വജ്രം ബാഹ്വോരിന്ദ്ര യാസി
സോമം ചുരണ്ടുമ്പോഴും, സ്തുതികളിലും, ഗീതങ്ങളിലും, ഉച്ചരിക്കുന്ന വേദവാക്യങ്ങളിലും നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു, ഹേ ഇന്ദ്രൻ. നീ നിന്റെ രണ്ട് കുതിരകളുമായി, വജ്രം കൈവശം വച്ചുകൊണ്ട് വരുമ്പോഴും, മഹാദാനശീലനേ.
യദ്വാ ദിവി പാര്യേ സുഷ്വിമിന്ദ്ര വൃത്രഹത്യേഽവസി ശൂരസാതൌ । യദ്വാ ദക്ഷസ്യ ബിഭ്യുഷോ അബിഭ്യദരന്ധയഃ ശര്ധത ഇന്ദ്ര ദസ്യൂന്
ആകാശത്തിലെ ഉന്നതസ്ഥാനത്തോ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുമ്പോഴും, വീര്യമായ യുദ്ധത്തിൽ സഹായിക്കുമ്പോഴും, അല്ലെങ്കിൽ ശക്തിയാൽ ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിച്ചപ്പോൾപോലും, ഹേ ഇന്ദ്രൻ, നീ എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിന്നു.
പാതാ സുതമിന്ദ്രോ അസ്തു സോമം പ്രണേനീരുഗ്രോ ജരിതാരമൂതീ । കര്താ വീരായ സുഷ്വയ ഉ ലോകം ദാതാ വസു സ്തുവതേ കീരയേ ചിത്
ശക്തിയുള്ളവനായി, സംരക്ഷകനായി, ഭയങ്കരനായവനായി, ഗായകനെ സഹായിക്കുന്നവനായി, ഇന്ദ്രൻ സോമം കുടിക്കട്ടെ. വീരനു വേണ്ടി സ്ഥലം ഒരുക്കുകയും, സ്തുതിക്കുന്നവർക്കും ഗായകനുമുള്ള ധനം നൽകുകയും ചെയ്യട്ടെ.
ഗന്തേയാന്തി സവനാ ഹരിഭ്യാം ബഭ്രിര്വജ്രം പപിഃ സോമം ദദിര്ഗാഃ । കര്താ വീരം നര്യം സര്വവീരം ശ്രോതാ ഹവം ഗൃണത സ്തോമവാഹാഃ
രണ്ട് കുതിരകളോടൊപ്പം, കവിളം നിറഞ്ഞവനായി, വജ്രം കൈവശം വച്ചുകൊണ്ട്, സോമം കുടിച്ച്, പശുക്കളെ നൽകിക്കൊണ്ട് അവൻ യാഗസ്ഥലത്തേക്ക് വരുന്നു. അവൻ വീരനെയും ശക്തിയെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു, എല്ലാ ശക്തികളും അവനിൽ സമാഹരിക്കുന്നു; സ്തുതികൾ കേൾക്കുകയും, സ്തുതികളോടു കൂടി വരികയും ചെയ്യുന്നു.
അസ്മൈ വയം യദ്വാവാന തദ്വിവിഷ്മ ഇന്ദ്രായ യോ നഃ പ്രദിവോ അപസ്കഃ । സുതേ സോമേ സ്തുമസി ശംസദുക്ഥേന്ദ്രായ ബ്രഹ്മ വര്ധനം യഥാസത്
നാം ചെയ്തതെല്ലാം, അതിനെല്ലാം ഇന്ദ്രനു സമർപ്പിക്കുന്നു; അവൻ മുകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നു. ചുരണ്ടിയ സോമത്തിൽ, നാം ഗാനം പാടി ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവനു വേണ്ടി ഈ സ്തുതികൾ വളരട്ടെ.
ബ്രഹ്മാണി ഹി ചകൃഷേ വര്ധനാനി താവത്ത ഇന്ദ്ര മതിഭിര്വിവിഷ്മഃ । സുതേ സോമേ സുതപാഃ ശംതമാനി രാണ്ഡ്യാ ക്രിയാസ്മ വക്ഷണാനി യജ്ഞൈഃ
നീ സ്തുതികൾ സൃഷ്ടിച്ചു, അവ വളർച്ചയ്ക്കുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളാണ്. ഇതുവരെ, ഹേ ഇന്ദ്രൻ, ഞങ്ങൾ ചിന്തയാൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ചുരണ്ടിയ സോമത്തിൽ, ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവനേ, ഞങ്ങൾ യാഗങ്ങളാൽ നിന്റെ ഭണ്ഡാരങ്ങൾ നിറയ്ക്കും.
സ നോ ബോധി പുരോളാശം രരാണഃ പിബാ തു സോമം ഗോഋജീകമിന്ദ്ര । ഏദം ബര്ഹിര്യജമാനസ്യ സീദോരും കൃധി ത്വായത ഉ ലോകമ്
നമ്മുടെ അർപ്പണം സ്വീകരിച്ച് ഞങ്ങളെ ഓർക്കണം, കാളപോലെ ഗർജ്ജിക്കുന്നവനേ, സോമം കുടിക്കണം, ഹേ ഇന്ദ്രൻ. യാഗം ചെയ്യുന്നവന്റെ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കണം; നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്കായി വിശാലമായ സ്ഥലം ഒരുക്കണം.
സ മന്ദസ്വാ ഹ്യനു ജോഷമുഗ്ര പ്ര ത്വാ യജ്ഞാസ ഇമേ അശ്നുവന്തു । പ്രേമേ ഹവാസഃ പുരുഹൂതമസ്മേ ആ ത്വേയം ധീരവസ ഇന്ദ്ര യമ്യാഃ
നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം സന്തോഷം അനുഭവിക്കണം, മഹാശക്തിയുള്ളവനേ. ഈ യാഗങ്ങൾ നിന്നിലേക്കെത്തട്ടെ; അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, ഈ ഹവങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; ഈ ജ്ഞാനവും ഉചിതമായ ചിന്തകളും നിന്നെ സംബന്ധിച്ചവയാണ്, ഹേ ഇന്ദ്രൻ.
തം വഃ സഖായഃ സം യഥാ സുതേഷു സോമേഭിരീം പൃണതാ ഭോജമിന്ദ്രമ് । കുവിത്തസ്മാ അസതി നോ ഭരായ ന സുഷ്വിമിന്ദ്രോഽവസേ മൃധാതി
സഖാക്കളേ, സോമം ചുരണ്ടുമ്പോൾപോലെ, ദാനശീലനായ ഇന്ദ്രനെ സോമം കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക. യുദ്ധത്തിൽ അവൻ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ആരറിയുന്നു? സോമം ചുരണ്ടുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ സഹായിക്കാൻ ഒരിക്കലും മടിക്കില്ല.
ഏവേദിന്ദ്രഃ സുതേ അസ്താവി സോമേ ഭരദ്വാജേഷു ക്ഷയദിന്മഘോനഃ । അസദ്യഥാ ജരിത്ര ഉത സൂരിരിന്ദ്രോ രായോ വിശ്വവാരസ്യ ദാതാ
ഇവിടെ, ഭാരദ്വാജന്മാരുടെ ഇടയിൽ, സോമം ചുരണ്ടിയപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷിച്ചു; മഹാദാനശീലനായ പ്രഭു. ഗായകനായും ജ്ഞാനിയായും, എല്ലാ സമ്പത്തിന്റെയും ദാനിയായും ഇന്ദ്രൻ നിലകൊള്ളുന്നു.