മാ വോ മൃഗോ ന യവസേ ജരിതാ ഭൂദജോഷ്യഃ । പഥാ യമസ്യ ഗാദുപ
നിങ്ങളുടെ ഗായകൻ, പുല്ലിൽ മേശയിടുന്ന മൃഗംപോലെ, നിങ്ങൾക്ക് അപ്രിയനാകരുത്, യമന്റെ വഴിയിൽ എത്തിക്കപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ.
മോ ഷു ണഃ പരാപരാ നിരൃതിര്ദുര്ഹണാ വധീത് । പദീഷ്ട തൃഷ്ണയാ സഹ
ദൂരം അടുത്തതോ, ജയിക്കാൻ കഠിനമായ നാശം ഞങ്ങളെ തൊടരുത്; വെള്ളത്തോടൊപ്പം നമ്മെ നല്ല വഴിയിൽ നയിക്കണമേ.
സത്യം ത്വേഷാ അമവന്തോ ധന്വഞ്ചിദാ രുദ്രിയാസഃ । മിഹം കൃണ്വന്ത്യവാതാമ്
നിങ്ങൾ സത്യത്തിൽ ഭയങ്കരരും ശക്തരുമാണ്, രുദ്രനെപ്പോലെ, സമതലത്തിലും; നിങ്ങൾ കാറ്റില്ലാതെ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
വാശ്രേവ വിദ്യുന്മിമാതി വത്സം ന മാതാ സിഷക്തി । യദേഷാം വൃഷ്ടിരസര്ജി
പശുവുപോലെ മിന്നൽ മുഴങ്ങുന്നു; അമ്മ, കിടാവിനെ വിട്ടയക്കുന്നതുപോലെ, അവരുടെ മഴ ഒഴുക്കുമ്പോൾ.
ദിവാ ചിത്തമഃ കൃണ്വന്തി പര്ജന്യേനോദവാഹേന । യത്പൃഥിവീം വ്യുന്ദന്തി
പർജന്യൻ മേഘം കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അവർ പകലിൽ പോലും ഇരുണ്ടതാക്കുന്നു; ഭൂമിയെ പിളർക്കുമ്പോൾ.
അധ സ്വനാന്മരുതാം വിശ്വമാ സദ്മ പാര്ഥിവമ് । അരേജന്ത പ്ര മാനുഷാഃ
മാരുതന്മാരുടെ ഗർജ്ജനയിൽ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ വീടുകളും വിറച്ചു, മനുഷ്യരും നടുങ്ങി.
മരുതോ വീളുപാണിഭിശ്ചിത്രാ രോധസ്വതീരനു । യാതേമഖിദ്രയാമഭിഃ
മാരുതന്മാരേ, നിങ്ങൾ വീശുന്ന കൈകളോടെ, പ്രകാശമുള്ള വിശാലമായ ഇടങ്ങളിലൂടെ, ക്ഷീണമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
സ്ഥിരാ വഃ സന്തു നേമയോ രഥാ അശ്വാസ ഏഷാമ് । സുസംസ്കൃതാ അഭീശവഃ
നിങ്ങളുടെ രഥചക്രങ്ങൾ ദൃഢമായിരിക്കട്ടെ, കുതിരകൾ ബലവാന്മാരാകട്ടെ, പാവകൾ നന്നായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ.
അച്ഛാ വദാ തനാ ഗിരാ ജരായൈ ബ്രഹ്മണസ്പതിമ് । അഗ്നിം മിത്രം ന ദര്ശതമ്
നമ്മുടെ മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള ഭക്തിപൂർവ്വമായ വാക്കുകൾകൊണ്ട്, ജരാമാരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ബ്രഹ്മണസ്പതിയെ വിളിച്ചുപറയാം. അഗ്നിയെ, നമ്മുടെ ദീപ്തിയുള്ള സ്നേഹിതനെ, നമുക്ക് കാണാവുന്നവനായി സ്മരിക്കാം.
മിമീഹി ശ്ലോകമാസ്യേ പര്ജന്യ ഇവ തതനഃ । ഗായ ഗായത്രമുക്ഥ്യമ്
നിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഒരു സംഗീതം പിറവിപ്പിക്കൂ, മഴവർഷിക്കുന്നവൻ ആകാശം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ. ഗായത്രിയും ഉക്തിയും ആലപിക്കൂ.
വന്ദസ്വ മാരുതം ഗണം ത്വേഷം പനസ്യുമര്കിണമ് । അസ്മേ വൃദ്ധാ അസന്നിഹ
ശക്തിയുള്ള, ആഹ്ലാദകരമായ, പ്രകാശമുള്ള മാരുത് സംഘത്തെ ആദരിക്കൂ. അവർ വളർന്ന് ശക്തരായി നമ്മോടൊപ്പം അടുത്തിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
പ്ര യദിത്ഥാ പരാവതഃ ശോചിര്ന മാനമസ്യഥ । കസ്യ ക്രത്വാ മരുതഃ കസ്യ വര്പസാ കം യാഥ കം ഹ ധൂതയഃ
ഇപ്പോഴെപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ ദൂരത്ത് നിന്ന് അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നത്? മാരുത്മാരേ, ആരുടെ ഇച്ഛയാൽ, ആരുടെ രൂപത്തിൽ നിങ്ങൾ വരുന്നു? ആരെയാണ് നിങ്ങൾ അനുഗ്രഹിക്കുന്നത്, ആരെ നിങ്ങളുടെ ദാനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു?
സ്ഥിരാ വഃ സന്ത്വായുധാ പരാണുദേ വീളൂ ഉത പ്രതിഷ്കഭേ । യുഷ്മാകമസ്തു തവിഷീ പനീയസീ മാ മര്ത്യസ്യ മായിനഃ
നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ ഉറപ്പുള്ളതായിരിക്കട്ടെ, ശത്രുക്കളെ തള്ളിക്കളയട്ടെ, വീണുപോയവരെ പിന്തിരിപ്പിക്കട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ശക്തി ഏറ്റവും സമൃദ്ധമായിരിക്കും, മനുഷ്യരുടെ വഞ്ചനകൾക്ക് കീഴാകരുത്.
പരാ ഹ യത്സ്ഥിരം ഹഥ നരോ വര്തയഥാ ഗുരു । വി യാഥന വനിനഃ പൃഥിവ്യാ വ്യാശാഃ പര്വതാനാമ്
നിങ്ങൾ ഉറച്ചതെല്ലാം തള്ളിക്കളയുന്നു, ഭാരമുള്ളതെല്ലാം ചലിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ കാടുകൾ നിങ്ങൾ അകറ്റുന്നു, പർവതങ്ങളുടെ കൊമ്പുകൾ പിളർക്കുന്നു.
നഹി വഃ ശത്രുര്വിവിദേ അധി ദ്യവി ന ഭൂമ്യാം രിശാദസഃ । യുഷ്മാകമസ്തു തവിഷീ തനാ യുജാ രുദ്രാസോ നൂ ചിദാധൃഷേ
സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഒരു ശത്രുവും നിങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല, നാശകരരേ. രുദ്രന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ശക്തി നമ്മുടെ സന്തതികളോടൊപ്പം ഇപ്പോഴും എപ്പോഴും ഉണ്ടാകട്ടെ.
പ്ര വേപയന്തി പര്വതാന്വി വിഞ്ചന്തി വനസ്പതീന് । പ്രോ ആരത മരുതോ ദുര്മദാ ഇവ ദേവാസഃ സര്വയാ വിശാ
നിങ്ങൾ പർവതങ്ങളെ വിറപ്പിക്കുന്നു, കാടിലെ വൃക്ഷങ്ങളെ കുലുക്കുന്നു. ദേവന്മാരെപ്പോലെ, മുഴുവൻ സംഘത്തോടും കൂടി, മാരുത്മാരേ, നിങ്ങൾ ഉന്മാദത്തോടെ ഓടുന്നു.
ഉപോ രഥേഷു പൃഷതീരയുഗ്ധ്വം പ്രഷ്ടിര്വഹതി രോഹിതഃ । ആ വോ യാമായ പൃഥിവീ ചിദശ്രോദബീഭയന്ത മാനുഷാഃ
നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ പുള്ളിക്കുതിരകളെ കെട്ടുന്നു, ചുവപ്പൻ കുതിരം രഥം വലിക്കുന്നു. ഭൂമിയും നിങ്ങളുടെ വരവിനായി ഉത്സുകതയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു, മനുഷ്യർ ഭയപ്പെടുന്നു.
ആ വോ മക്ഷൂ തനായ കം രുദ്രാ അവോ വൃണീമഹേ । ഗന്താ നൂനം നോഽവസാ യഥാ പുരേത്ഥാ കണ്വായ ബിഭ്യുഷേ
നമ്മുടെ സന്തതികൾക്കായി, രുദ്രന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ വേഗത്തിലുള്ള സംരക്ഷണം ഞങ്ങൾ തേടുന്നു. മുമ്പ് കണ്വന് ഭയപ്പെട്ടപ്പോൾ പോലെ, നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുമെന്നു ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.
യുഷ്മേഷിതോ മരുതോ മര്ത്യേഷിത ആ യോ നോ അഭ്വ ഈഷതേ । വി തം യുയോത ശവസാ വ്യോജസാ വി യുഷ്മാകാഭിരൂതിഭിഃ
നിങ്ങൾ, മാരുത്മാരേ, ആരെയെങ്കിലും പ്രേരിപ്പിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യർ ആരെയെങ്കിലും പ്രേരിപ്പിച്ചാൽ, ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ, ബലത്താൽ, സഹായങ്ങളാൽ തകർക്കുക.
അസാമി ഹി പ്രയജ്യവഃ കണ്വം ദദ പ്രചേതസഃ । അസാമിഭിര്മരുത ആ ന ഊതിഭിര്ഗന്താ വൃഷ്ടിം ന വിദ്യുതഃ
നിങ്ങൾ, ജ്ഞാനികളേ, എപ്പോഴും കണ്വനെ സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ സഹായങ്ങളാൽ, മാരുത്മാരേ, മഴയും മിന്നലുംപോലെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരികയാകും.
അസാമ്യോജോ ബിഭൃഥാ സുദാനവോഽസാമി ധൂതയഃ ശവഃ । ഋഷിദ്വിഷേ മരുതഃ പരിമന്യവ ഇഷും ന സൃജത ദ്വിഷമ്
നിങ്ങൾ അജേയമായ ശക്തി വഹിക്കുന്നു, ദാനശീലരേ. നിങ്ങളുടെ ദാനങ്ങളും ശക്തിയും അജേയമാണ്. ശത്രുക്കളെ ദ്വേഷിക്കുന്ന മാരുത്മാരേ, നിങ്ങളുടെ അമ്പ് ശത്രുവിനോട് വിട്ടയക്കൂ.
ഉത്തിഷ്ഠ ബ്രഹ്മണസ്പതേ ദേവയന്തസ്ത്വേമഹേ । ഉപ പ്ര യന്തു മരുതഃ സുദാനവ ഇന്ദ്ര പ്രാശൂര്ഭവാ സചാ
ബ്രഹ്മണസ്പതേ, എഴുന്നേൽക്കൂ, ദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നവരായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ദാനശീലരായ മാരുത്മാരും, ഇന്ദ്രനും, ഞങ്ങളോടൊപ്പം പ്രത്യക്ഷമാകട്ടെ.
ത്വാമിദ്ധി സഹസസ്പുത്ര മര്ത്യ ഉപബ്രൂതേ ധനേ ഹിതേ । സുവീര്യം മരുത ആ സ്വശ്വ്യം ദധീത യോ വ ആചകേ
ശക്തിയുടെ പുത്രനേ, ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ നിന്നെ മാത്രം വിളിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ വിളിച്ചാൽ, മാരുത്മാരേ, അവന് വീര്യവും നല്ല കുതിരകളും ലഭിക്കട്ടെ.
പ്രൈതു ബ്രഹ്മണസ്പതിഃ പ്ര ദേവ്യേതു സൂനൃതാ । അച്ഛാ വീരം നര്യം പങ്ക്തിരാധസം ദേവാ യജ്ഞം നയന്തു നഃ
ബ്രഹ്മണസ്പതി മുന്നോട്ട് വരട്ടെ, ദേവീ സുനൃതിയും മുന്നോട്ട് വരട്ടെ. ദേവന്മാർ നമ്മുടെ യജ്ഞം ധീരനും ഉത്തമനും സമൃദ്ധിയുള്ളവനും ആയവനിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
യോ വാഘതേ ദദാതി സൂനരം വസു സ ധത്തേ അക്ഷിതി ശ്രവഃ । തസ്മാ ഇളാം സുവീരാമാ യജാമഹേ സുപ്രതൂര്തിമനേഹസമ്
ആരെങ്കിലും ഭക്തനു സമ്പത്ത് നൽകുന്ന നല്ലവരേ, അവന് അക്ഷയമായ കീർത്തി ലഭിക്കും. അത്തവർക്കായി സമൃദ്ധിയുള്ള, വീര്യവും പാപരഹിതവുമായ വന്ദനയും നല്ല ഭക്ഷണവും ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു.
പ്ര നൂനം ബ്രഹ്മണസ്പതിര്മന്ത്രം വദത്യുക്ഥ്യമ് । യസ്മിന്നിന്ദ്രോ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ ദേവാ ഓകാംസി ചക്രിരേ
ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മണസ്പതി മന്ത്രവും ഉക്തിയും സംസാരിക്കുന്നു. അതിൽ ഇന്ദ്രനും വരുണനും മിത്രനും അര്യാമനും ദേവന്മാരും അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തമിദ്വോചേമാ വിദഥേഷു ശമ്ഭുവം മന്ത്രം ദേവാ അനേഹസമ് । ഇമാം ച വാചം പ്രതിഹര്യഥാ നരോ വിശ്വേദ്വാമാ വോ അശ്നവത്
ദേവന്മാരുടെ സംഗമങ്ങളിൽ ആ ശുഭമായും ദോഷരഹിതമായും ഉള്ള സ്തുതിയെ നാം പ്രസ്താവിക്കാം. മനുഷ്യരേ, ഈ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ, എല്ലാ ഇഷ്ടസൗഭാഗ്യങ്ങളും നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കട്ടെ.
കോ ദേവയന്തമശ്നവജ്ജനം കോ വൃക്തബര്ഹിഷമ് । പ്രപ്ര ദാശ്വാന്പസ്ത്യാഭിരസ്ഥിതാന്തര്വാവത്ക്ഷയം ദധേ
ദേവന്മാരെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവരിൽ ആരാണ് സ്തുതികളോടെ ദർഭം വിരിച്ചവനെ നേടുന്നത്? ഉത്സാഹമുള്ളവൻ തന്റെ വീടുകളിൽ സ്ഥിരമായി വസിച്ചു, ദാനശീലനായവൻ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന ഗൃഹം സ്ഥാപിച്ചു.
ഉപ ക്ഷത്രം പൃഞ്ചീത ഹന്തി രാജഭിര്ഭയേ ചിത്സുക്ഷിതിം ദധേ । നാസ്യ വര്താ ന തരുതാ മഹാധനേ നാര്ഭേ അസ്തി വജ്രിണഃ
ശക്തിയുടെ അടുത്തേക്ക് സമീപിക്കൂ; അത് രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം പോലും ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും, ഭയത്തിൽ സുരക്ഷിതമായ വാസസ്ഥലം നൽകും. വലിയ സമ്പത്തിലോ ബാല്യത്തിലോ വജ്രധാരിക്ക് എതിരാളിയോ സമനിലയിലോ ആരുമില്ല.
യം രക്ഷന്തി പ്രചേതസോ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ । നൂ ചിത്സ ദഭ്യതേ ജനഃ
പ്രജ്ഞാനികൾ ആയ വരുൺ, മിത്ര, അര്യമാൻ ഇവർ സംരക്ഷിക്കുന്നവനെ ഒരിക്കലും ദോഷം സംഭവിക്കില്ല.