വി പിപ്രോരഹിമായസ്യ ദൃള്ഹാഃ പുരോ വജ്രിഞ്ഛവസാ ന ദര്ദഃ । സുദാമന്തദ്രേക്ണോ അപ്രമൃഷ്യമൃജിശ്വനേ ദാത്രം ദാശുഷേ ദാഃ
വജ്രം കൈവശമുള്ളവാ, പിപ്രുവിന്റെ ദൃഢമായ കോട്ടകൾ നീ ശക്തിയാൽ തകർത്തു. ഉദാരനായ ഋജിശ്വനു, ആരാധകനു, നീ ജയിക്കാനാകാത്ത വലിയ ദാനം നൽകി.
സ വേതസും ദശമായം ദശോണിം തൂതുജിമിന്ദ്രഃ സ്വഭിഷ്ടിസുമ്നഃ । ആ തുഗ്രം ശശ്വദിഭം ദ്യോതനായ മാതുര്ന സീമുപ സൃജാ ഇയധ്യൈ
സദാ ദയയുള്ള ഇന്ദ്രൻ, വേതസുവിനെയും ദശമായനെയും ദശോണിയെയും തുതുജിനെയും മോചിപ്പിച്ചു. ശശ്വതയുവാവായ തുഗ്രനെ, മാതാവിന്റെ പോലെ കുട്ടിയെ വളരാൻ വിടുന്നതുപോലെ, പ്രകാശത്തിനായി മോചിപ്പിച്ചു.
സ ഈം സ്പൃധോ വനതേ അപ്രതീതോ ബിഭ്രദ്വജ്രം വൃത്രഹണം ഗഭസ്തൌ । തിഷ്ഠദ്ധരീ അധ്യസ്തേവ ഗര്തേ വചോയുജാ വഹത ഇന്ദ്രമൃഷ്വമ്
വജ്രം കൈവശമുള്ള, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, എതിരില്ലാതെ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നു. അവന്റെ കുതിരകൾ, ഒരു കുഴിയിൽ നിൽക്കുന്നതുപോലെ, വാക്കുകൊണ്ട് യോജിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, മഹത്തായ ഇന്ദ്രനെ വഹിക്കുന്നു.
സനേമ തേഽവസാ നവ്യ ഇന്ദ്ര പ്ര പൂരവ സ്തവന്ത ഏനാ യജ്ഞൈഃ । സപ്ത യത്പുരഃ ശര്മ ശാരദീര്ദര്ദ്ധന്ദാസീഃ പുരുകുത്സായ ശിക്ഷന്
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പുതുമയുള്ള അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ. ഈ യാഗങ്ങളാൽ പുരുക്കൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കട്ടെ. നീ ദാസനായ ശംബരന്റെ ഏഴു കോട്ടകളും തകർത്തു, പുരുകുത്സയ്ക്ക് ശരത്കാലത്തെ സംരക്ഷണം നൽകി.
ത്വം വൃധ ഇന്ദ്ര പൂര്വ്യോ ഭൂര്വരിവസ്യന്നുശനേ കാവ്യായ । പരാ നവവാസ്ത്വമനുദേയം മഹേ പിത്രേ ദദാഥ സ്വം നപാതമ്
നീ പുരാതനകാലംമുതല് ശക്തനായവനാണ്, ഇന്ദ്രാ, നീ ഉശനന് കവിക്ക് വിശാലമായ സ്ഥലം നല്കി. മഹാനായ പിതാവിന് അവന്റെ സ്വന്തം സന്തതിയെ നീ തന്നു, അതിനെ മറികടക്കാനോ പിന്തുടരാനോ ആരും കഴിയില്ല; പുതിയവന് ദൂരെയിരിക്കട്ടെ.
ത്വം ധുനിരിന്ദ്ര ധുനിമതീരൃണോരപഃ സീരാ ന സ്രവന്തീഃ । പ്ര യത്സമുദ്രമതി ശൂര പര്ഷി പാരയാ തുര്വശം യദും സ്വസ്തി
നീ, ഇന്ദ്രാ, കുലുക്കുന്നവനായി, കുലുക്കുന്ന വെള്ളങ്ങള് ഒഴുകുന്ന നദികളെപ്പോലെ വിടുതല് നല്കി. വീരാ, നീ സമുദ്രം കടക്കുമ്പോള് തുര്വശനും യദുവും സുരക്ഷിതമായി കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകണം.
തവ ഹ ത്യദിന്ദ്ര വിശ്വമാജൌ സസ്തോ ധുനീചുമുരീ യാ ഹ സിഷ്വപ് । ദീദയദിത്തുഭ്യം സോമേഭിഃ സുന്വന്ദഭീതിരിധ്മഭൃതിഃ പക്ഥ്യര്കൈഃ
എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളിലും നീ വിജയിയാണെന്ന് സത്യമാണ്, ഇന്ദ്രാ. കൂമുരിയും ധുനിയും ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള് നീ അവരെ ചിതറിച്ചു. നീ പ്രകാശിക്കുന്നവനാണ്, സോമം അര്പ്പിക്കപ്പെടുന്നു; ഭയത്തോടെ യജ്ഞം നടത്തുന്നവന് പാട്ടും ഹോമവും കൊണ്ട് നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു.
ഇമാ ഉ ത്വാ പുരുതമസ്യ കാരോര്ഹവ്യം വീര ഹവ്യാ ഹവന്തേ । ധിയോ രഥേഷ്ഠാമജരം നവീയോ രയിര്വിഭൂതിരീയതേ വചസ്യാ
ഇവയാണ്, ഏറ്റവും ദാനശീലനായ ഇന്ദ്രാ, കവി നടത്തുന്ന ഹോമങ്ങള് നിന്നെ വിളിക്കുന്നു, വീരാ. രഥത്തില് ഇരിക്കുന്ന ചിന്തകള്, എപ്പോഴും പുതുതും ക്ഷയിക്കാത്തതുമാണ്, അവ വാക്കിലൂടെ സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും കൊണ്ടുവരുന്നു.
തമു സ്തുഷ ഇന്ദ്രം യോ വിദാനോ ഗിര്വാഹസം ഗീര്ഭിര്യജ്ഞവൃദ്ധമ് । യസ്യ ദിവമതി മഹ്നാ പൃഥിവ്യാഃ പുരുമായസ്യ രിരിചേ മഹിത്വമ്
അറിയുന്നവനും വാക്കില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും സ്തുതികളാല് ശക്തനായവനുമായ ഇന്ദ്രനെ ഞാന് പുകഴ്ത്തുന്നു. ആ ഇന്ദ്രന്റെ മഹത്വം, അനേകം രൂപങ്ങളില് സമ്പന്നമായത്, ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ ഇത്തമോഽവയുനം തതന്വത്സൂര്യേണ വയുനവച്ചകാര । കദാ തേ മര്താ അമൃതസ്യ ധാമേയക്ഷന്തോ ന മിനന്തി സ്വധാവഃ
അവനാണ് ഏറ്റവും നല്ലവന്, തന്റെ കഴിവ് സൂര്യനിലൂടെ പ്രകടമാക്കി. അമൃതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യര് നിന്റെ നിയമം ലംഘിക്കാതിരിക്കുന്ന സമയം എപ്പോഴാകും, സ്വയം നിലനില്ക്കുന്നവനേ?
യസ്താ ചകാര സ കുഹ സ്വിദിന്ദ്രഃ കമാ ജനം ചരതി കാസു വിക്ഷു । കസ്തേ യജ്ഞോ മനസേ ശം വരായ കോ അര്ക ഇന്ദ്ര കതമഃ സ ഹോതാ
ആ കര്മങ്ങള് ചെയ്തവന് എവിടെയാണ്, ആ ഇന്ദ്രന് എവിടെയുണ്ട്? അവന് ഏത് ജനങ്ങളില് സഞ്ചരിക്കുന്നു? നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ യജ്ഞം ഏതാണ്, ഏത് സ്തുതിയാണ് ഇന്ദ്രാ, ആരാണ് ആ ഹോതാവ്?
ഇദാ ഹി തേ വേവിഷതഃ പുരാജാഃ പ്രത്നാസ ആസുഃ പുരുകൃത്സഖായഃ । യേ മധ്യമാസ ഉത നൂതനാസ ഉതാവമസ്യ പുരുഹൂത ബോധി
ഇപ്പോള് നിന്റെ പുരാതന സുഹൃത്തുക്കള്, എപ്പോഴോ ജനിച്ചവര്, നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, എപ്പോഴും ജയിക്കുന്നവനേ. മധ്യകാലത്തുള്ളവരായാലും പുതുതായി വന്നവരായാലും അതിലുമധികം പുതുമയുള്ളവരായാലും, അവരെ ഓര്ക്കണം, പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ.
തം പൃച്ഛന്തോഽവരാസഃ പരാണി പ്രത്നാ ത ഇന്ദ്ര ശ്രുത്യാനു യേമുഃ । അര്ചാമസി വീര ബ്രഹ്മവാഹോ യാദേവ വിദ്മ താത്ത്വാ മഹാന്തമ്
നിന്റെ പുരാതന മഹത്വങ്ങള് അന്വേഷിക്കുന്നവരാണ് പിന്നീട് വന്നവര്, ഇന്ദ്രാ. ഞങ്ങള് നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു, വീരാ, പ്രാര്ത്ഥന ഏറ്റുപറയുന്നവനേ, ഞങ്ങള്ക്കറിയാവുന്നത്രയും വലിയവനേ.
അഭി ത്വാ പാജോ രക്ഷസോ വി തസ്ഥേ മഹി ജജ്ഞാനമഭി തത്സു തിഷ്ഠ । തവ പ്രത്നേന യുജ്യേന സഖ്യാ വജ്രേണ ധൃഷ്ണോ അപ താ നുദസ്വ
നിന്റെ നേരെ രാക്ഷസന്മാരുടെ ശക്തി ഉയര്ന്നു. ആ മഹത്തായ ജനനത്തില് ഉറച്ചുനില്ക്കണം. നിന്റെ പഴയ സ്നേഹത്തോടും വജ്രത്തോടും കൂടി, ധൈര്യശാലിയായവനേ, അവരെ നീ അകറ്റണം.
സ തു ശ്രുധീന്ദ്ര നൂതനസ്യ ബ്രഹ്മണ്യതോ വീര കാരുധായഃ । ത്വം ഹ്യാപിഃ പ്രദിവി പിതൄണാം ശശ്വദ്ബഭൂഥ സുഹവ ഏഷ്ടൌ
ഇപ്പോള് പുതിയ കവി നടത്തുന്ന പ്രാര്ത്ഥന കേള്ക്കണം, ഇന്ദ്രാ, വീരാ. നീ എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ സഹായിയായി സ്വര്ഗത്തിലെ ഉന്നതസ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നു, യജ്ഞത്തില് എപ്പോഴും വിളിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്.
പ്രോതയേ വരുണം മിത്രമിന്ദ്രം മരുതഃ കൃഷ്വാവസേ നോ അദ്യ । പ്ര പൂഷണം വിഷ്ണുമഗ്നിം പുരംധിം സവിതാരമോഷധീഃ പര്വതാഁശ്ച
ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിന് വര്ുണനെയും മിത്രനെയും ഇന്ദ്രനെയും മരുതുകളെയും വിളിക്കണം. കൂടാതെ പൂഷനെയും വിഷ്ണുവിനെയും അഗ്നിയെയും പുരന്ധിയെയും സവിതാവിനെയും ഔഷധികളെയും പര്വ്വതങ്ങളെയും.
ഇമ ഉ ത്വാ പുരുശാക പ്രയജ്യോ ജരിതാരോ അഭ്യര്ചന്ത്യര്കൈഃ । ശ്രുധീ ഹവമാ ഹുവതോ ഹുവാനോ ന ത്വാവാഁ അന്യോ അമൃത ത്വദസ്തി
ഇവിടെ അനേകം ഗായകര്, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരായവര്, സ്തുതികളോടെ നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ. നിന്നെ വിളിക്കുന്നവന്റെ ഹവം കേള്ക്കണം, അമൃതനായവനേ, നിന്നുപോലെയുള്ള മറ്റൊരുവനും ഇല്ല.
നൂ മ ആ വാചമുപ യാഹി വിദ്വാന്വിശ്വേഭിഃ സൂനോ സഹസോ യജത്രൈഃ । യേ അഗ്നിജിഹ്വാ ഋതസാപ ആസുര്യേ മനും ചക്രുരുപരം ദസായ
ഇപ്പോള് എന്റെ വാക്കുകള്ക്കരികില് വരണം, ജ്ഞാനിയേ, എല്ലാ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരോടും കൂടെ, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരായവരോടും. അഗ്നിയാണ് അവരുടെ നാവുകള്, സത്യത്തെ നിലനിര്ത്തുന്നവര്, മനുഷ്യരെക്കായി മനുവിനെ പ്രധാനിയാക്കിയവര്.
സ നോ ബോധി പുരഏതാ സുഗേഷൂത ദുര്ഗേഷു പഥികൃദ്വിദാനഃ । യേ അശ്രമാസ ഉരവോ വഹിഷ്ഠാസ്തേഭിര്ന ഇന്ദ്രാഭി വക്ഷി വാജമ്
നല്ല വഴികളിലും കഠിനമായ വഴികളിലും അറിയുന്നവനായി ഞങ്ങളുടെ മുന്നില് നില്ക്കണം, വഴികാട്ടിയാവണം. ക്ഷീണമില്ലാത്ത, ദൂരെയെത്തുന്ന സഹായികളോടൊപ്പം, ഞങ്ങളെ വിജയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കണം, ഇന്ദ്രാ.
യ ഏക ഇദ്ധവ്യശ്ചര്ഷണീനാമിന്ദ്രം തം ഗീര്ഭിരഭ്യര്ച ആഭിഃ । യഃ പത്യതേ വൃഷഭോ വൃഷ്ണ്യാവാന്സത്യഃ സത്വാ പുരുമായഃ സഹസ്വാന്
എല്ലാ ജനങ്ങളും ഒരേ സമയം വിളിക്കേണ്ടവനാണ് ഇന്ദ്രന്, സ്തുതികളോടെ അവനെ ആദരിക്കണം. ശക്തിയിലും സത്യത്തിലും സമ്പന്നനുമായ കാള, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവന്, ശക്തനായവന്.
തമു നഃ പൂര്വേ പിതരോ നവഗ്വാഃ സപ്ത വിപ്രാസോ അഭി വാജയന്തഃ । നക്ഷദ്ദാഭം തതുരിം പര്വതേഷ്ഠാമദ്രോഘവാചം മതിഭിഃ ശവിഷ്ഠമ്
ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാര്, നവഗ്വന്മാര്, ഏഴു മഹര്ഷിമാര്, വിജയത്തിനായി അവനെ പുകഴ്ത്തി. അവര് ലക്ഷ്യം തെറ്റിയില്ല, പര്വ്വതത്തില് വസിക്കുന്ന ശക്തനായവന്, സത്യവാക്യനായവന്, മനസ്സുകൊണ്ട്.
തമീമഹ ഇന്ദ്രമസ്യ രായഃ പുരുവീരസ്യ നൃവതഃ പുരുക്ഷോഃ । യോ അസ്കൃധോയുരജരഃ സ്വര്വാന്തമാ ഭര ഹരിവോ മാദയധ്യൈ
അസ്യ സമ്പത്തിന്റെ അധിപനായ, അനേകം വീരന്മാരുടെയും പുരുഷന്മാരുടെയും ശക്തിയുടെയും ഉടമയായ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങള് പുകഴ്ത്തുന്നു. അവന് അശ്രമം ഇല്ലാതെ, വൃദ്ധിയില്ലാതെ, പ്രകാശം ഉള്ളവനാണ്. ഹരിവോ, ഞങ്ങള്ക്ക് ആനന്ദത്തിനായി അതെല്ലാം നല്കണം.
തന്നോ വി വോചോ യദി തേ പുരാ ചിജ്ജരിതാര ആനശുഃ സുമ്നമിന്ദ്ര । കസ്തേ ഭാഗഃ കിം വയോ ദുധ്ര ഖിദ്വഃ പുരുഹൂത പുരൂവസോഽസുരഘ്നഃ
ഹേ ഇന്ദ്രന്, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: പുരാതനകാലത്ത് നിന്നെ സ്തുതിച്ചവർക്ക് നീ സന്തോഷം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നിന്റെ ഭാഗം എന്താണ്, നിന്റെ ശക്തി എത്രയാണ്, അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, ധനസമ്പന്നനേ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ?
തം പൃച്ഛന്തീ വജ്രഹസ്തം രഥേഷ്ഠാമിന്ദ്രം വേപീ വക്വരീ യസ്യ നൂ ഗീഃ । തുവിഗ്രാഭം തുവികൂര്മിം രഭോദാം ഗാതുമിഷേ നക്ഷതേ തുമ്രമച്ഛ
വജ്രം കൈവശമുള്ളവനും രഥത്തിൽ നില്ക്കുന്നവനും ആയ ഇന്ദ്രനെ അവൾ ചോദിക്കുന്നു; ഭയത്തോടെ അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു. മഹാശക്തിയുള്ളവനെയും ധനദായകനെയും അവൾ സമീപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; അവൾ വിജയത്തിലേക്കുള്ള വഴി തേടുന്നു.
അയാ ഹ ത്യം മായയാ വാവൃധാനം മനോജുവാ സ്വതവഃ പര്വതേന । അച്യുതാ ചിദ്വീളിതാ സ്വോജോ രുജോ വി ദൃള്ഹാ ധൃഷതാ വിരപ്ശിന്
സ്വന്തം ശക്തിയാൽ വളർന്നവനും ചിന്തയെപ്പോലെ വേഗമുള്ളവനും സ്വയം ശക്തനായവനും പർവ്വതത്തോടൊപ്പം ചേർന്നവനും, അചഞ്ചലനായിരിക്കുമ്പോഴും തകർന്നുപോകുന്നു; അവന്റെ സ്വന്തം ശക്തി ദൃഢമായതും ധൈര്യവാനുമായതും പ്രകാശമുള്ളതുമായവയെ തകർക്കുന്നു.
തം വോ ധിയാ നവ്യസ്യാ ശവിഷ്ഠം പ്രത്നം പ്രത്നവത്പരിതംസയധ്യൈ । സ നോ വക്ഷദനിമാനഃ സുവഹ്മേന്ദ്രോ വിശ്വാന്യതി ദുര്ഗഹാണി
നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ അതിപ്രാചീനനും എപ്പോഴും പുതുമയുള്ളവനും ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ളവനുമായ ഇന്ദ്രനിലേക്കാണ് തിരിയേണ്ടത്; അവനെ സ്തുതികളാൽ ചുറ്റിപിടിക്കണം. എതിരില്ലാത്തവനായി ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങള്ക്ക് സുരക്ഷിതമായ വഴി നൽകുകയും എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അതിജീവിക്കാനും സഹായിക്കട്ടെ.
ആ ജനായ ദ്രുഹ്വണേ പാര്ഥിവാനി ദിവ്യാനി ദീപയോഽന്തരിക്ഷാ । തപാ വൃഷന്വിശ്വതഃ ശോചിഷാ താന്ബ്രഹ്മദ്വിഷേ ശോചയ ക്ഷാമപശ്ച
ജനങ്ങൾക്കായി ഭൂമിയിലെതും ആകാശത്തിലെതും ഇടയിലുള്ളതും പ്രകാശിപ്പിക്കണം; മഹാശക്തിയുള്ളവനേ, നിന്റെ ജ്വാലയാൽ എല്ലായിടത്തും ദഹിപ്പിക്കണം. പ്രാർത്ഥനയെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരെയും ഭൂമിയിൽ ഫലമില്ലാത്തവരെയും നീ ദഹിപ്പിക്കണം.
ഭുവോ ജനസ്യ ദിവ്യസ്യ രാജാ പാര്ഥിവസ്യ ജഗതസ്ത്വേഷസംദൃക് । ധിഷ്വ വജ്രം ദക്ഷിണ ഇന്ദ്ര ഹസ്തേ വിശ്വാ അജുര്യ ദയസേ വി മായാഃ
നീ ആകാശത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ രാജാവും ഭൂമിയിലെ ലോകത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ കാഴ്ചയുമാണ്; ഹേ ഇന്ദ്രൻ, വജ്രം നിന്റെ വലതുകൈയിൽ എടുക്കുക, അതിനാൽ എല്ലാ അനശ്വരമായ ശക്തികളെയും മായാജാലങ്ങളെയും തകർക്കുക.
ആ സംയതമിന്ദ്ര ണഃ സ്വസ്തിം ശത്രുതൂര്യായ ബൃഹതീമമൃധ്രാമ് । യയാ ദാസാന്യാര്യാണി വൃത്രാ കരോ വജ്രിന്സുതുകാ നാഹുഷാണി
ഹേ ഇന്ദ്രൻ, ഞങ്ങള്ക്ക് ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ, വലിയതും അക്ഷയവുമായ ക്ഷേമം കൊണ്ടു വരിക. നീ വജ്രം കൈവശമുള്ളവനായി ദാസന്മാരെയും ആര്യന്മാരെയും ശത്രുക്കളെയും നഹുഷനും കീഴടക്കി അതേ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെയും രക്ഷിക്കണം.
സ നോ നിയുദ്ഭിഃ പുരുഹൂത വേധോ വിശ്വവാരാഭിരാ ഗഹി പ്രയജ്യോ । ന യാ അദേവോ വരതേ ന ദേവ ആഭിര്യാഹി തൂയമാ മദ്ര്യദ്രിക്
ഹേ അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, ജ്ഞാനിയേ, നിന്റെ സൈന്യങ്ങളോടും എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളോടും കൂടി ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക. യാതൊരു ദൈവവും ദൈവമല്ലാത്തവനും അതിജീവിക്കാനാവാത്തവരോടൊപ്പം, ഉത്സാഹത്തോടെ ഞങ്ങളുടെ യാഗസ്ഥലത്തേക്ക് വരിക, ഹേ ഇന്ദ്രൻ.