നഹി തേ പൂര്തമക്ഷിപദ്ഭുവന്നേമാനാം വസോ । അഥാ ദുവോ വനവസേ
ദാതാവേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികളൊന്നും ഇവിടെ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ല; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ നിന്റെ അനുഗ്രഹം നേടട്ടെ.
ആഗ്നിരഗാമി ഭാരതോ വൃത്രഹാ പുരുചേതനഃ । ദിവോദാസസ്യ സത്പതിഃ
അഗ്നി വന്നു, ഭാരതൻ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, പലതിലും ജ്ഞാനമുള്ളവൻ, ദിവോദാസന്റെ സത്യനായ രക്ഷകൻ.
സ ഹി വിശ്വാതി പാര്ഥിവാ രയിം ദാശന്മഹിത്വനാ । വന്വന്നവാതോ അസ്തൃതഃ
അവൻ തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സമ്പത്തുകളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു; ജയിക്കുകയും, പുതുമയാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ പ്രത്നവന്നവീയസാഗ്നേ ദ്യുമ്നേന സംയതാ । ബൃഹത്തതന്ഥ ഭാനുനാ
അഗ്നേ, പുരാതനനും എപ്പോഴും പുതുമയുമുള്ളവനുമായ നീ, വലിയ പ്രകാശത്താൽ ഒന്നിച്ചു പരക്കുന്നു.
പ്ര വഃ സഖായോ അഗ്നയേ സ്തോമം യജ്ഞം ച ധൃഷ്ണുയാ । അര്ച ഗായ ച വേധസേ
സുഹൃത്തുക്കളേ, ധൈര്യശാലിയായ അഗ്നിക്കായി സ്തുതിയും യാഗവും അർപ്പിക്കൂ; ജ്ഞാനിയ്ക്ക് പാടുകയും ഗായിക്കുകയും ചെയ്യൂ.
സ ഹി യോ മാനുഷാ യുഗാ സീദദ്ധോതാ കവിക്രതുഃ । ദൂതശ്ച ഹവ്യവാഹനഃ
മനുഷ്യരാശികളുടെ കാലങ്ങളിലുടനീളം, യജ്ഞത്തിൽ ഹോതാവായി ഇരിക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനത്താൽ സമ്പന്നനും, ദൂതനും ഹവ്യങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
താ രാജാനാ ശുചിവ്രതാദിത്യാന്മാരുതം ഗണമ് । വസോ യക്ഷീഹ രോദസീ
ശുദ്ധവ്രതമുള്ള അദിത്യന്മാരെയും മാരുതരുടെ കൂട്ടത്തെയും, അഗ്നേ, ഇവിടേക്ക് വിളിച്ചു വരുത്തുക; ഇരുവശങ്ങളെയും ആഹ്വാനിക്കൂ.
വസ്വീ തേ അഗ്നേ സംദൃഷ്ടിരിഷയതേ മര്ത്യായ । ഊര്ജോ നപാദമൃതസ്യ
അഗ്നേ, നിന്റെ ദർശനം പ്രകാശവാനാണ്; അതു മനുഷ്യർക്കു സമൃദ്ധി തേടുന്നു, ശക്തിയുടെയും അമൃതത്തിന്റെയും പുത്രനേ.
ക്രത്വാ ദാ അസ്തു ശ്രേഷ്ഠോഽദ്യ ത്വാ വന്വന്സുരേക്ണാഃ । മര്ത ആനാശ സുവൃക്തിമ്
ദൈവങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച അഗ്നേ, ഉത്തമമായ സ്തുതികളോടെ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഇന്ന് നിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഏറ്റവും നല്ല ദാനി ആകട്ടെ.
തേ തേ അഗ്നേ ത്വോതാ ഇഷയന്തോ വിശ്വമായുഃ । തരന്തോ അര്യോ അരാതീര്വന്വന്തോ അര്യോ അരാതീഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാ അപകടങ്ങളും കടന്ന്, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് മുന്നേറുന്നു.
അഗ്നിസ്തിഗ്മേന ശോചിഷാ യാസദ്വിശ്വം ന്യത്രിണമ് । അഗ്നിര്നോ വനതേ രയിമ്
അഗ്നേ, നിന്റെ കഠിനമായ ജ്വാലകൊണ്ട് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുക; അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നേടിക്കൊടുക്കുക.
സുവീരം രയിമാ ഭര ജാതവേദോ വിചര്ഷണേ । ജഹി രക്ഷാംസി സുക്രതോ
ജനങ്ങളിൽ ജ്ഞാനമുള്ള ജാതവേദസേ, വീര്യമായ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുക; നല്ല ബുദ്ധിയുള്ളവനേ, ദുഷ്ടശക്തികളെ നശിപ്പിക്കൂ.
ത്വം നഃ പാഹ്യംഹസോ ജാതവേദോ അഘായതഃ । രക്ഷാ ണോ ബ്രഹ്മണസ്കവേ
ജാതവേദാ, ഞങ്ങളെ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും ദുർഭാഗ്യങ്ങളിൽ നിന്നും കാത്തുകൊള്ളണം. പ്രാർത്ഥനകളെ അറിയുന്നവനേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
യോ നോ അഗ്നേ ദുരേവ ആ മര്തോ വധായ ദാശതി । തസ്മാന്നഃ പാഹ്യംഹസഃ
അഗ്നേ, ദൂരത്ത് നിന്ന് ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആരായാലും, അങ്ങനെയുള്ള അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണം.
ത്വം തം ദേവ ജിഹ്വയാ പരി ബാധസ്വ ദുഷ്കൃതമ് । മര്തോ യോ നോ ജിഘാംസതി
ദേവനേ, ഞങ്ങളെ ദുർഹിതം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ, നിന്റെ നാവുകൊണ്ട് അകറ്റി തള്ളണം.
ഭരദ്വാജായ സപ്രഥഃ ശര്മ യച്ഛ സഹന്ത്യ । അഗ്നേ വരേണ്യം വസു
അഗ്നേ, ഭരദ്വാജന് വിശാലമായ സംരക്ഷണം നൽകണം, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സമ്പത്തും നൽകണം.
അഗ്നിര്വൃത്രാണി ജങ്ഘനദ്ദ്രവിണസ്യുര്വിപന്യയാ । സമിദ്ധഃ ശുക്ര ആഹുതഃ
സമ്പത്ത് നൽകുന്നവർക്കായി, അഗ്നി തന്റെ ജ്ഞാനത്തോടെ ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിച്ചു; തെളിഞ്ഞു കത്തുമ്പോൾ വിളിച്ചാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഗര്ഭേ മാതുഃ പിതുഷ്പിതാ വിദിദ്യുതാനോ അക്ഷരേ । സീദന്നൃതസ്യ യോനിമാ
അഗ്നി അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ, അച്ഛന്റെ അച്ഛനായി, മിന്നുന്നവനായി, ഒരിക്കലും നശിക്കാതെ, സത്യം ഉല്പന്നമാകുന്ന സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മ പ്രജാവദാ ഭര ജാതവേദോ വിചര്ഷണേ । അഗ്നേ യദ്ദീദയദ്ദിവി
ജന്മസമ്പന്നമായ പ്രാർത്ഥനയെ നീ ഉണർത്തണം, ജാതവേദാ, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയേ, ആകാശത്ത് പ്രകാശിക്കുന്ന അഗ്നേ.
ഉപ ത്വാ രണ്വസംദൃശം പ്രയസ്വന്തഃ സഹസ്കൃത । അഗ്നേ സസൃജ്മഹേ ഗിരഃ
പ്രഭയുള്ളവനും ശക്തിയുള്ളവനും ആയ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ ഗീതങ്ങൾ നിനക്കായി അർപ്പിക്കുന്നു.
ഉപ ച്ഛായാമിവ ഘൃണേരഗന്മ ശര്മ തേ വയമ് । അഗ്നേ ഹിരണ്യസംദൃശഃ
സ്വർണ്ണം പോലെ ദീപ്തിയുള്ള അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ ആശ്രയത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു, സൂര്യന്റെ തണലിലേക്കുള്ളതുപോലെ.
യ ഉഗ്ര ഇവ ശര്യഹാ തിഗ്മശൃങ്ഗോ ന വംസഗഃ । അഗ്നേ പുരോ രുരോജിഥ
അഗ്നേ, ഭയങ്കരനായ യോദ്ധാവുപോലെയും, കൂർത്ത കൊമ്പുള്ള കാളപോലെയും, നീ കോട്ടകൾ തകർത്തിരിക്കുന്നു.
ആ യം ഹസ്തേ ന ഖാദിനം ശിശും ജാതം ന ബിഭ്രതി । വിശാമഗ്നിം സ്വധ്വരമ്
ജനിച്ചിട്ടും, കുട്ടിയെപ്പോലെ കൈയിൽ വഹിക്കപ്പെടാത്തവനാണ് അഗ്നി; ഗോത്രങ്ങളിൽ ധർമ്മപരനായവൻ.
പ്ര ദേവം ദേവവീതയേ ഭരതാ വസുവിത്തമമ് । ആ സ്വേ യോനൌ നി ഷീദതു
ദേവന്മാർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ, സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ ദേവനെ നീ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരണം; അവൻ തന്റെ സത്യസ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കട്ടെ.
ആ ജാതം ജാതവേദസി പ്രിയം ശിശീതാതിഥിമ് । സ്യോന ആ ഗൃഹപതിമ്
പുതുതായി ജനിച്ച ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ, പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥിയെ, സ്നേഹപൂർവ്വം വീട്ടമ്മനായി സ്വീകരിക്കണം.
അഗ്നേ യുക്ഷ്വാ ഹി യേ തവാശ്വാസോ ദേവ സാധവഃ । അരം വഹന്തി മന്യവേ
അഗ്നേ, ദേവനേ, നിന്റെ ഉത്തമമായ കുതിരകളെ ചുമത്തണം; അവ വേഗത്തിൽ ഹവികൾ കൊണ്ടുവരട്ടെ.
അച്ഛാ നോ യാഹ്യാ വഹാഭി പ്രയാംസി വീതയേ । ആ ദേവാന്സോമപീതയേ
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരണം, ഹവികൾക്കൊപ്പം ദേവന്മാരുടെ സോമപാനത്തിന് എത്തിക്കണം.
ഉദഗ്നേ ഭാരത ദ്യുമദജസ്രേണ ദവിദ്യുതത് । ശോചാ വി ഭാഹ്യജര
ഭാരതന്മാർക്കായി, അഗ്നേ, അക്ഷയമായ മിന്നുന്ന പ്രകാശത്തോടെ ഉയിർക്കണം; അക്ഷയനായി നീ തെളിഞ്ഞു കത്തണം.
വീതീ യോ ദേവം മര്തോ ദുവസ്യേദഗ്നിമീളീതാധ്വരേ ഹവിഷ്മാന് । ഹോതാരം സത്യയജം രോദസ്യോരുത്താനഹസ്തോ നമസാ വിവാസേത്
ദേവനേ, യജ്ഞത്തിൽ ഹവികൾ അർപ്പിച്ച്, ഭൂമിയുടെയും ആകാശത്തിന്റെയും സത്യയജ്ഞിയായ ഹോതാവിനെ, കൈ ഉയർത്തി ഭക്തിപൂർവ്വം വിളിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—
ആ തേ അഗ്ന ഋചാ ഹവിര്ഹൃദാ തഷ്ടം ഭരാമസി । തേ തേ ഭവന്തൂക്ഷണ ഋഷഭാസോ വശാ ഉത
അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ ആലോചിച്ച് ഒരുക്കിയ ഹവിയും സ്തുതിയും നിനക്കു അർപ്പിക്കുന്നു; നിന്റെ രക്ഷകരായ ശക്തരായ കാളകൾ നിനക്കു അനുകൂലരാകട്ടെ.