ഇമമു ത്യമഥര്വവദഗ്നിം മന്ഥന്തി വേധസഃ । യമങ്കൂയന്തമാനയന്നമൂരം ശ്യാവ്യാഭ്യഃ
ഈ അഗ്നിയെ, അതർവനിനെപ്പോലെ, ജ്ഞാനികൾ ഉണർത്തുന്നു; കറുത്ത മരത്തിൽ നിന്നുള്ള അഗ്നികണ്ഠികയാൽ ഉണർത്തേണ്ടവനായി അവനെ അവർ കൊണ്ടുവരുന്നു.
ജനിഷ്വാ ദേവവീതയേ സര്വതാതാ സ്വസ്തയേ । ആ ദേവാന്വക്ഷ്യമൃതാഁ ഋതാവൃധോ യജ്ഞം ദേവേഷു പിസ്പൃശഃ
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനും സമ്പൂർണ്ണ ക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടി നീ ജനിക്കണം; അമരന്മാരായ, സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് നീ ചെല്ലണം, അവിടെയുള്ള യജ്ഞത്തെ സ്പർശിക്കണം.
വയമു ത്വാ ഗൃഹപതേ ജനാനാമഗ്നേ അകര്മ സമിധാ ബൃഹന്തമ് । അസ്ഥൂരി നോ ഗാര്ഹപത്യാനി സന്തു തിഗ്മേന നസ്തേജസാ സം ശിശാധി
വീട്ടുപ്രധാനനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ, മനുഷ്യരിൽ മഹത്വമുള്ളവനായി, സമിധയാൽ ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഗാർഹപത്യാഗ്നികൾ ഉറപ്പായിരിക്കട്ടെ; നിന്റെ ശക്തമായ തേജസാൽ ഞങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി കാക്കണം.
ത്വമഗ്നേ യജ്ഞാനാം ഹോതാ വിശ്വേഷാം ഹിതഃ । ദേവേഭിര്മാനുഷേ ജനേ
അഗ്നേ, നീ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും ഹോതാവാണ്, എല്ലാവരിലും നിയമിതനായവൻ; ദേവന്മാരോടൊപ്പം, മനുഷ്യരിൽ.
സ നോ മന്ദ്രാഭിരധ്വരേ ജിഹ്വാഭിര്യജാ മഹഃ । ആ ദേവാന്വക്ഷി യക്ഷി ച
നിന്റെ മനോഹരമായ നാവുകളാൽ യാഗത്തിൽ മഹത്വത്തോടെ യജിച്ചുകൊൾക; ദേവന്മാരെ ഇവിടെ വരുത്തി, അവരെ ആദരിക്കണം.
വേത്ഥാ ഹി വേധോ അധ്വനഃ പഥശ്ച ദേവാഞ്ജസാ । അഗ്നേ യജ്ഞേഷു സുക്രതോ
അഗ്നേ, ജ്ഞാനശാലിയായവാ, നീ യാഗത്തിന്റെ വഴികളും ദേവന്മാരുടെ പാതകളും നേരിട്ട് അറിയുന്നവനാണ്, യജ്ഞങ്ങളിൽ ചിന്താശീലനായവാ.
ത്വാമീളേ അധ ദ്വിതാ ഭരതോ വാജിഭിഃ ശുനമ് । ഈജേ യജ്ഞേഷു യജ്ഞിയമ്
നിനക്കാണ് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്, വിജയത്തിനായി ഭാരതൻ തന്റെ കുതിരകളോടെ ചെയ്തതുപോലെ; യജ്ഞങ്ങളിൽ യജ്ഞയോഗ്യനായ നിന്നെ അവൻ ആരാധിച്ചു.
ത്വമിമാ വാര്യാ പുരു ദിവോദാസായ സുന്വതേ । ഭരദ്വാജായ ദാശുഷേ
നീ ഈ അനേകം വിലപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ സോമം ഒഴിക്കുന്ന ദിവോദാസനും, ഭക്തനായ ഭരദ്വാജനും നൽകുന്നു.
ത്വം ദൂതോ അമര്ത്യ ആ വഹാ ദൈവ്യം ജനമ് । ശൃണ്വന്വിപ്രസ്യ സുഷ്ടുതിമ്
അമരനായ ദൂതനായ അഗ്നേ, നീ ദൈവിക ജനങ്ങളെ ഇവിടെ എത്തിക്കുന്നു, ഗായകന്റെ നല്ല സ്തുതികൾ കേട്ടുകൊണ്ട്.
ത്വാമഗ്നേ സ്വാധ്യോ മര്താസോ ദേവവീതയേ । യജ്ഞേഷു ദേവമീളതേ
സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനായ അഗ്നേ, ദേവാനുഗ്രഹത്തിനായി മനുഷ്യർ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; യജ്ഞങ്ങളിൽ അവർ നിന്നെ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്നു.
തവ പ്ര യക്ഷി സംദൃശമുത ക്രതും സുദാനവഃ । വിശ്വേ ജുഷന്ത കാമിനഃ
നിന്റെ ദൃശ്യമായ രൂപവും, മനസ്സും, ദാനശീലനായവാ, എല്ലാ ആഗ്രഹമുള്ള ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ത്വം ഹോതാ മനുര്ഹിതോ വഹ്നിരാസാ വിദുഷ്ടരഃ । അഗ്നേ യക്ഷി ദിവോ വിശഃ
നീ മനുവാൽ നിയമിതനായ ഹോതാവാണ്, ഏറ്റവും ജ്ഞാനമുള്ള അഗ്നിയാണ്; ദിവ്യകുലങ്ങളെ നീ യജ്ഞത്തിൽ ആരാധിക്കണം.
അഗ്ന ആ യാഹി വീതയേ ഗൃണാനോ ഹവ്യദാതയേ । നി ഹോതാ സത്സി ബര്ഹിഷി
അഗ്നേ, അനുഗ്രഹത്തിനായി, സ്തുതിക്കായി, ഹോമം സ്വീകരിക്കാൻ ഇവിടെ വന്നു വരിക; ഹോതാവായി ദർഭയിൽ ഇരിക്കണം.
തം ത്വാ സമിദ്ഭിരങ്ഗിരോ ഘൃതേന വര്ധയാമസി । ബൃഹച്ഛോചാ യവിഷ്ഠ്യ
അംഗിരസായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ സമിധയാലും, നെയ്യാലും നിന്നെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; വലിയ ജ്വാലയോടെ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനായവാ, പ്രകാശിക്കണം.
സ നഃ പൃഥു ശ്രവായ്യമച്ഛാ ദേവ വിവാസസി । ബൃഹദഗ്നേ സുവീര്യമ്
ദൈവമേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ പേര്പ്രശസ്തിയും മഹത്തായ ശക്തിയും നൽകുന്നു, അഗ്നേ.
ത്വാമഗ്നേ പുഷ്കരാദധ്യഥര്വാ നിരമന്ഥത । മൂര്ധ്നോ വിശ്വസ്യ വാഘതഃ
അഗ്നേ, അഥർവൻ നിന്നെ പുഷ്പത്തിൽ നിന്ന്, സകല സൃഷ്ടിയുടെ തലയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തി.
തമു ത്വാ ദധ്യങ്ങൃഷിഃ പുത്ര ഈധേ അഥര്വണഃ । വൃത്രഹണം പുരംദരമ്
അഥർവന്റെ മകൻ ദധ്യങ് എന്ന ഋഷി, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുകയും കോട്ടകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിന്നെ തന്നെയാണ് ഉണർത്തിയത്.
തമു ത്വാ പാഥ്യോ വൃഷാ സമീധേ ദസ്യുഹന്തമമ് । ധനംജയം രണേരണേ
ശക്തനായ പാഥ്യൻ, ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കുന്നതിലും യുദ്ധത്തിൽ സമ്പത്ത് നേടുന്നതിലും ഏറ്റവും ശക്തനായ നിന്നെ തന്നെയാണ് ഉണർത്തിയത്.
ഏഹ്യൂ ഷു ബ്രവാണി തേഽഗ്ന ഇത്ഥേതരാ ഗിരഃ । ഏഭിര്വര്ധാസ ഇന്ദുഭിഃ
അഗ്നേ, ഇവിടെ വാ, ഞാൻ നിനക്കായി ഈ വിവിധ വാക്കുകൾ പറയും; ഈ നിവേദനങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വളർത്തട്ടെ.
യത്ര ക്വ ച തേ മനോ ദക്ഷം ദധസ ഉത്തരമ് । തത്രാ സദഃ കൃണവസേ
നിന്റെ മനസ്സും പരമമായ കഴിവും എവിടെയാണോ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്, അവിടെയാണ് നീ നിന്റെ വാസസ്ഥലം സ്ഥാപിക്കുന്നത്.
നഹി തേ പൂര്തമക്ഷിപദ്ഭുവന്നേമാനാം വസോ । അഥാ ദുവോ വനവസേ
ദാതാവേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികളൊന്നും ഇവിടെ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ല; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ നിന്റെ അനുഗ്രഹം നേടട്ടെ.
ആഗ്നിരഗാമി ഭാരതോ വൃത്രഹാ പുരുചേതനഃ । ദിവോദാസസ്യ സത്പതിഃ
അഗ്നി വന്നു, ഭാരതൻ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, പലതിലും ജ്ഞാനമുള്ളവൻ, ദിവോദാസന്റെ സത്യനായ രക്ഷകൻ.
സ ഹി വിശ്വാതി പാര്ഥിവാ രയിം ദാശന്മഹിത്വനാ । വന്വന്നവാതോ അസ്തൃതഃ
അവൻ തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സമ്പത്തുകളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു; ജയിക്കുകയും, പുതുമയാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ പ്രത്നവന്നവീയസാഗ്നേ ദ്യുമ്നേന സംയതാ । ബൃഹത്തതന്ഥ ഭാനുനാ
അഗ്നേ, പുരാതനനും എപ്പോഴും പുതുമയുമുള്ളവനുമായ നീ, വലിയ പ്രകാശത്താൽ ഒന്നിച്ചു പരക്കുന്നു.
പ്ര വഃ സഖായോ അഗ്നയേ സ്തോമം യജ്ഞം ച ധൃഷ്ണുയാ । അര്ച ഗായ ച വേധസേ
സുഹൃത്തുക്കളേ, ധൈര്യശാലിയായ അഗ്നിക്കായി സ്തുതിയും യാഗവും അർപ്പിക്കൂ; ജ്ഞാനിയ്ക്ക് പാടുകയും ഗായിക്കുകയും ചെയ്യൂ.
സ ഹി യോ മാനുഷാ യുഗാ സീദദ്ധോതാ കവിക്രതുഃ । ദൂതശ്ച ഹവ്യവാഹനഃ
മനുഷ്യരാശികളുടെ കാലങ്ങളിലുടനീളം, യജ്ഞത്തിൽ ഹോതാവായി ഇരിക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനത്താൽ സമ്പന്നനും, ദൂതനും ഹവ്യങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
താ രാജാനാ ശുചിവ്രതാദിത്യാന്മാരുതം ഗണമ് । വസോ യക്ഷീഹ രോദസീ
ശുദ്ധവ്രതമുള്ള അദിത്യന്മാരെയും മാരുതരുടെ കൂട്ടത്തെയും, അഗ്നേ, ഇവിടേക്ക് വിളിച്ചു വരുത്തുക; ഇരുവശങ്ങളെയും ആഹ്വാനിക്കൂ.
വസ്വീ തേ അഗ്നേ സംദൃഷ്ടിരിഷയതേ മര്ത്യായ । ഊര്ജോ നപാദമൃതസ്യ
അഗ്നേ, നിന്റെ ദർശനം പ്രകാശവാനാണ്; അതു മനുഷ്യർക്കു സമൃദ്ധി തേടുന്നു, ശക്തിയുടെയും അമൃതത്തിന്റെയും പുത്രനേ.
ക്രത്വാ ദാ അസ്തു ശ്രേഷ്ഠോഽദ്യ ത്വാ വന്വന്സുരേക്ണാഃ । മര്ത ആനാശ സുവൃക്തിമ്
ദൈവങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച അഗ്നേ, ഉത്തമമായ സ്തുതികളോടെ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഇന്ന് നിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഏറ്റവും നല്ല ദാനി ആകട്ടെ.
തേ തേ അഗ്നേ ത്വോതാ ഇഷയന്തോ വിശ്വമായുഃ । തരന്തോ അര്യോ അരാതീര്വന്വന്തോ അര്യോ അരാതീഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാ അപകടങ്ങളും കടന്ന്, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് മുന്നേറുന്നു.