സമിദ്ധമഗ്നിം സമിധാ ഗിരാ ഗൃണേ ശുചിം പാവകം പുരോ അധ്വരേ ധ്രുവമ് । വിപ്രം ഹോതാരം പുരുവാരമദ്രുഹം കവിം സുമ്നൈരീമഹേ ജാതവേദസമ്
സമിധയും ഗീതവും കൊണ്ടു തെളിയുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. യാഗത്തിന് മുമ്പിൽ സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊള്ളുന്ന ശുദ്ധനും പ്രകാശമുള്ളവനുമാണ് അവൻ. ജ്ഞാനിയും അനേകം ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവനും വഞ്ചനയില്ലാത്തവനും ദർശകനും ജന്മങ്ങളെ അറിയുന്നവനുമായ അഗ്നിയെ അനുഗ്രഹം തേടി ഞങ്ങൾ സമീപിക്കുന്നു.
ത്വാം ദൂതമഗ്നേ അമൃതം യുഗേയുഗേ ഹവ്യവാഹം ദധിരേ പായുമീഡ്യമ് । ദേവാസശ്ച മര്താസശ്ച ജാഗൃവിം വിഭും വിശ്പതിം നമസാ നി ഷേദിരേ
അമൃതസ്വരൂപിയായ ദൂതനായ അഗ്നിയെ, ഹവ്യങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നവനായി, ഓരോ കാലത്തും സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും ജാഗരൂകരായി, ആദരവോടെ, സർവ്വവ്യാപിയായ ജനങ്ങളുടെ അധിപതിയായ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു.
വിഭൂഷന്നഗ്ന ഉഭയാഁ അനു വ്രതാ ദൂതോ ദേവാനാം രജസീ സമീയസേ । യത്തേ ധീതിം സുമതിമാവൃണീമഹേഽധ സ്മാ നസ്ത്രിവരൂഥഃ ശിവോ ഭവ
ഭൂഷിതനായ അഗ്നേ, ദേവന്മാരുടെ ദൂതനായി നീ ഇരുവിധ നിയമങ്ങളും പാലിക്കുന്നു, ലോകങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നു. നിന്റെ ജ്ഞാനവും നല്ല മനസ്സും ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. അതിനാൽ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ത്രിവിധ സംരക്ഷകനായി ദയയോടെ ഇരിക്കണം.
തം സുപ്രതീകം സുദൃശം സ്വഞ്ചമവിദ്വാംസോ വിദുഷ്ടരം സപേമ । സ യക്ഷദ്വിശ്വാ വയുനാനി വിദ്വാന്പ്ര ഹവ്യമഗ്നിരമൃതേഷു വോചത്
സുന്ദരമായ മുഖവും മനോഹരമായ രൂപവും ഉള്ള ജ്ഞാനിയേ, ഞങ്ങൾ അറിവുള്ളവർ നിന്നെ സ്നേഹിതനായി അന്വേഷിക്കുന്നു. എല്ലാ പ്രവർത്തികളും അറിയുന്ന നീ അമൃതന്മാർക്ക് ഹവ്യങ്ങൾ അറിയിക്കണം.
തമഗ്നേ പാസ്യുത തം പിപര്ഷി യസ്ത ആനട് കവയേ ശൂര ധീതിമ് । യജ്ഞസ്യ വാ നിശിതിം വോദിതിം വാ തമിത്പൃണക്ഷി ശവസോത രായാ
അഗ്നേ, ജ്ഞാനത്തെ അർപ്പിക്കുന്നവനെ നീ സംരക്ഷിക്കുകയും പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യാഗത്തിലെ പങ്കോ പ്രകാശമോ ആയാലും, നീ അവനെ ശക്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും നിറയ്ക്കുന്നു.
ത്വമഗ്നേ വനുഷ്യതോ നി പാഹി ത്വമു നഃ സഹസാവന്നവദ്യാത് । സം ത്വാ ധ്വസ്മന്വദഭ്യേതു പാഥഃ സം രയി സ്പൃഹയായ്യഃ സഹസ്രീ
അഗ്നേ, നീ ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കണം; മഹാശക്തനേ, അപകീർത്തിയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം. നിന്റെ പ്രവാഹം ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേരട്ടെ; ആഗ്രഹിക്കാവുന്ന സമൃദ്ധി ഒരുമിച്ച് എത്തട്ടെ, ധാരാളമായി.
അഗ്നിര്ഹോതാ ഗൃഹപതിഃ സ രാജാ വിശ്വാ വേദ ജനിമാ ജാതവേദാഃ । ദേവാനാമുത യോ മര്ത്യാനാം യജിഷ്ഠഃ സ പ്ര യജതാമൃതാവാ
അഗ്നി ഹോമം ചെയ്യുന്നവനും, വീട്ടിലെ പ്രധാനിയും, രാജാവും, എല്ലാ ജന്മങ്ങളും അറിയുന്ന ജാതവേദാസും ആകുന്നു. ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും യജ്ഞത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനായവൻ അവനാണ്. സമൃദ്ധമായ ഹോമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന അഗ്നി, ഭക്തരെ നയിക്കട്ടെ.
അഗ്നേ യദദ്യ വിശോ അധ്വരസ്യ ഹോതഃ പാവകശോചേ വേഷ്ട്വം ഹി യജ്വാ । ഋതാ യജാസി മഹിനാ വി യദ്ഭൂര്ഹവ്യാ വഹ യവിഷ്ഠ യാ തേ അദ്യ
അഗ്നേ, ഇന്നത്തെ യജ്ഞത്തിൽ നീ ഹോതാവായി, തെളിഞ്ഞ ജ്വാലയോടെ, ജനങ്ങളുടെ യാഗം നടത്തുമ്പോൾ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ നീ തന്നെയാണ്. നീ സത്യത്തിലും മഹത്വത്തിലും യജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ നിനക്ക് അർഹമായ ഹോമങ്ങൾ നീ സ്വീകരിക്കണമേ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനായവാ.
അഭി പ്രയാംസി സുധിതാനി ഹി ഖ്യോ നി ത്വാ ദധീത രോദസീ യജധ്യൈ । അവാ നോ മഘവന്വാജസാതാവഗ്നേ വിശ്വാനി ദുരിതാ തരേമ താ തരേമ തവാവസാ തരേമ
നല്ല രീതിയിൽ ഒരുക്കിയ വഴികൾ നിനക്കായി ഒരുക്കപ്പെടട്ടെ; ഭൂമിയും ആകാശവും നിന്നെ യജ്ഞത്തിനായി സ്ഥാപിക്കട്ടെ. ദാനശീലനായ അഗ്നേ, ശക്തി നൽകുന്നവാ, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാ കഷ്ടതകളും കടന്നുപോകട്ടെ, അവയെ കടന്നുപോകട്ടെ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ കടന്നുപോകട്ടെ.
അഗ്നേ വിശ്വേഭിഃ സ്വനീക ദേവൈരൂര്ണാവന്തം പ്രഥമഃ സീദ യോനിമ് । കുലായിനം ഘൃതവന്തം സവിത്രേ യജ്ഞം നയ യജമാനായ സാധു
അഗ്നേ, നിന്റെ സ്വന്തം ദേവന്മാരോടൊപ്പം, മൃദുവായ ഉണ്ണിയിലിരിക്കുന്നവനായി ആദ്യം ഇരിക്കണം. clarified butter നിറഞ്ഞ യജ്ഞം, സാവിത്രിക്ക് കൂടാരമായിത്തീർന്നു, യജമാനനു വേണ്ടിയുള്ള യജ്ഞം നീ നയിക്കണം.
ഇമമു ത്യമഥര്വവദഗ്നിം മന്ഥന്തി വേധസഃ । യമങ്കൂയന്തമാനയന്നമൂരം ശ്യാവ്യാഭ്യഃ
ഈ അഗ്നിയെ, അതർവനിനെപ്പോലെ, ജ്ഞാനികൾ ഉണർത്തുന്നു; കറുത്ത മരത്തിൽ നിന്നുള്ള അഗ്നികണ്ഠികയാൽ ഉണർത്തേണ്ടവനായി അവനെ അവർ കൊണ്ടുവരുന്നു.
ജനിഷ്വാ ദേവവീതയേ സര്വതാതാ സ്വസ്തയേ । ആ ദേവാന്വക്ഷ്യമൃതാഁ ഋതാവൃധോ യജ്ഞം ദേവേഷു പിസ്പൃശഃ
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനും സമ്പൂർണ്ണ ക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടി നീ ജനിക്കണം; അമരന്മാരായ, സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് നീ ചെല്ലണം, അവിടെയുള്ള യജ്ഞത്തെ സ്പർശിക്കണം.
വയമു ത്വാ ഗൃഹപതേ ജനാനാമഗ്നേ അകര്മ സമിധാ ബൃഹന്തമ് । അസ്ഥൂരി നോ ഗാര്ഹപത്യാനി സന്തു തിഗ്മേന നസ്തേജസാ സം ശിശാധി
വീട്ടുപ്രധാനനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ, മനുഷ്യരിൽ മഹത്വമുള്ളവനായി, സമിധയാൽ ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഗാർഹപത്യാഗ്നികൾ ഉറപ്പായിരിക്കട്ടെ; നിന്റെ ശക്തമായ തേജസാൽ ഞങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി കാക്കണം.
ത്വമഗ്നേ യജ്ഞാനാം ഹോതാ വിശ്വേഷാം ഹിതഃ । ദേവേഭിര്മാനുഷേ ജനേ
അഗ്നേ, നീ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും ഹോതാവാണ്, എല്ലാവരിലും നിയമിതനായവൻ; ദേവന്മാരോടൊപ്പം, മനുഷ്യരിൽ.
സ നോ മന്ദ്രാഭിരധ്വരേ ജിഹ്വാഭിര്യജാ മഹഃ । ആ ദേവാന്വക്ഷി യക്ഷി ച
നിന്റെ മനോഹരമായ നാവുകളാൽ യാഗത്തിൽ മഹത്വത്തോടെ യജിച്ചുകൊൾക; ദേവന്മാരെ ഇവിടെ വരുത്തി, അവരെ ആദരിക്കണം.
വേത്ഥാ ഹി വേധോ അധ്വനഃ പഥശ്ച ദേവാഞ്ജസാ । അഗ്നേ യജ്ഞേഷു സുക്രതോ
അഗ്നേ, ജ്ഞാനശാലിയായവാ, നീ യാഗത്തിന്റെ വഴികളും ദേവന്മാരുടെ പാതകളും നേരിട്ട് അറിയുന്നവനാണ്, യജ്ഞങ്ങളിൽ ചിന്താശീലനായവാ.
ത്വാമീളേ അധ ദ്വിതാ ഭരതോ വാജിഭിഃ ശുനമ് । ഈജേ യജ്ഞേഷു യജ്ഞിയമ്
നിനക്കാണ് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്, വിജയത്തിനായി ഭാരതൻ തന്റെ കുതിരകളോടെ ചെയ്തതുപോലെ; യജ്ഞങ്ങളിൽ യജ്ഞയോഗ്യനായ നിന്നെ അവൻ ആരാധിച്ചു.
ത്വമിമാ വാര്യാ പുരു ദിവോദാസായ സുന്വതേ । ഭരദ്വാജായ ദാശുഷേ
നീ ഈ അനേകം വിലപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ സോമം ഒഴിക്കുന്ന ദിവോദാസനും, ഭക്തനായ ഭരദ്വാജനും നൽകുന്നു.
ത്വം ദൂതോ അമര്ത്യ ആ വഹാ ദൈവ്യം ജനമ് । ശൃണ്വന്വിപ്രസ്യ സുഷ്ടുതിമ്
അമരനായ ദൂതനായ അഗ്നേ, നീ ദൈവിക ജനങ്ങളെ ഇവിടെ എത്തിക്കുന്നു, ഗായകന്റെ നല്ല സ്തുതികൾ കേട്ടുകൊണ്ട്.
ത്വാമഗ്നേ സ്വാധ്യോ മര്താസോ ദേവവീതയേ । യജ്ഞേഷു ദേവമീളതേ
സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനായ അഗ്നേ, ദേവാനുഗ്രഹത്തിനായി മനുഷ്യർ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; യജ്ഞങ്ങളിൽ അവർ നിന്നെ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്നു.
തവ പ്ര യക്ഷി സംദൃശമുത ക്രതും സുദാനവഃ । വിശ്വേ ജുഷന്ത കാമിനഃ
നിന്റെ ദൃശ്യമായ രൂപവും, മനസ്സും, ദാനശീലനായവാ, എല്ലാ ആഗ്രഹമുള്ള ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ത്വം ഹോതാ മനുര്ഹിതോ വഹ്നിരാസാ വിദുഷ്ടരഃ । അഗ്നേ യക്ഷി ദിവോ വിശഃ
നീ മനുവാൽ നിയമിതനായ ഹോതാവാണ്, ഏറ്റവും ജ്ഞാനമുള്ള അഗ്നിയാണ്; ദിവ്യകുലങ്ങളെ നീ യജ്ഞത്തിൽ ആരാധിക്കണം.
അഗ്ന ആ യാഹി വീതയേ ഗൃണാനോ ഹവ്യദാതയേ । നി ഹോതാ സത്സി ബര്ഹിഷി
അഗ്നേ, അനുഗ്രഹത്തിനായി, സ്തുതിക്കായി, ഹോമം സ്വീകരിക്കാൻ ഇവിടെ വന്നു വരിക; ഹോതാവായി ദർഭയിൽ ഇരിക്കണം.
തം ത്വാ സമിദ്ഭിരങ്ഗിരോ ഘൃതേന വര്ധയാമസി । ബൃഹച്ഛോചാ യവിഷ്ഠ്യ
അംഗിരസായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ സമിധയാലും, നെയ്യാലും നിന്നെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; വലിയ ജ്വാലയോടെ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനായവാ, പ്രകാശിക്കണം.
സ നഃ പൃഥു ശ്രവായ്യമച്ഛാ ദേവ വിവാസസി । ബൃഹദഗ്നേ സുവീര്യമ്
ദൈവമേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ പേര്പ്രശസ്തിയും മഹത്തായ ശക്തിയും നൽകുന്നു, അഗ്നേ.
ത്വാമഗ്നേ പുഷ്കരാദധ്യഥര്വാ നിരമന്ഥത । മൂര്ധ്നോ വിശ്വസ്യ വാഘതഃ
അഗ്നേ, അഥർവൻ നിന്നെ പുഷ്പത്തിൽ നിന്ന്, സകല സൃഷ്ടിയുടെ തലയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തി.
തമു ത്വാ ദധ്യങ്ങൃഷിഃ പുത്ര ഈധേ അഥര്വണഃ । വൃത്രഹണം പുരംദരമ്
അഥർവന്റെ മകൻ ദധ്യങ് എന്ന ഋഷി, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുകയും കോട്ടകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിന്നെ തന്നെയാണ് ഉണർത്തിയത്.
തമു ത്വാ പാഥ്യോ വൃഷാ സമീധേ ദസ്യുഹന്തമമ് । ധനംജയം രണേരണേ
ശക്തനായ പാഥ്യൻ, ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കുന്നതിലും യുദ്ധത്തിൽ സമ്പത്ത് നേടുന്നതിലും ഏറ്റവും ശക്തനായ നിന്നെ തന്നെയാണ് ഉണർത്തിയത്.
ഏഹ്യൂ ഷു ബ്രവാണി തേഽഗ്ന ഇത്ഥേതരാ ഗിരഃ । ഏഭിര്വര്ധാസ ഇന്ദുഭിഃ
അഗ്നേ, ഇവിടെ വാ, ഞാൻ നിനക്കായി ഈ വിവിധ വാക്കുകൾ പറയും; ഈ നിവേദനങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വളർത്തട്ടെ.
യത്ര ക്വ ച തേ മനോ ദക്ഷം ദധസ ഉത്തരമ് । തത്രാ സദഃ കൃണവസേ
നിന്റെ മനസ്സും പരമമായ കഴിവും എവിടെയാണോ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്, അവിടെയാണ് നീ നിന്റെ വാസസ്ഥലം സ്ഥാപിക്കുന്നത്.