സ ജായമാനഃ പരമേ വ്യോമനി വ്രതാന്യഗ്നിര്വ്രതപാ അരക്ഷത । വ്യന്തരിക്ഷമമിമീത സുക്രതുര്വൈശ്വാനരോ മഹിനാ നാകമസ്പൃശത്
പരമാകാശത്തിൽ ജനിച്ച അഗ്നി, വ്രതങ്ങൾ കാത്തു, നിയമങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചു. വൈശ്വാനരൻ, ജ്ഞാനശക്തിയാൽ അന്തരീക്ഷം അളന്നു, തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഉച്ചഭാഗം സ്പർശിച്ചു.
വ്യസ്തഭ്നാദ്രോദസീ മിത്രോ അദ്ഭുതോഽന്തര്വാവദകൃണോജ്ജ്യോതിഷാ തമഃ । വി ചര്മണീവ ധിഷണേ അവര്തയദ്വൈശ്വാനരോ വിശ്വമധത്ത വൃഷ്ണ്യമ്
ആശ്ചര്യമായ മിത്രൻ, ആകാശവും ഭൂമിയും വേർതിരിച്ചു; അകത്തേക്ക്, തന്റെ പ്രകാശത്താൽ വെളിച്ചം ഉണ്ടാക്കി. ചർമ്മങ്ങൾ പോലെ, വൈശ്വാനരൻ മറകൾ ചുരുട്ടി മാറ്റി, എല്ലാ ശക്തിയും ഏറ്റെടുത്തു.
അപാമുപസ്ഥേ മഹിഷാ അഗൃഭ്ണത വിശോ രാജാനമുപ തസ്ഥുരൃഗ്മിയമ് । ആ ദൂതോ അഗ്നിമഭരദ്വിവസ്വതോ വൈശ്വാനരം മാതരിശ്വാ പരാവതഃ
ജലത്തിന്റെ മേൽഭാഗത്ത് ശക്തന്മാർ ജനങ്ങളുടെ രാജാവിനെ പിടിച്ചു, സ്തുതികൾ ചൊല്ലുന്നവന്റെ അടുത്ത് നിന്നു. ദൂതനായ മാതരിശ്വാൻ ദൂരത്തു നിന്ന് വൈശ്വാനരനായ അഗ്നിയെ വിവസ്വാനുവേണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു.
യുഗേയുഗേ വിദഥ്യം ഗൃണദ്ഭ്യോഽഗ്നേ രയിം യശസം ധേഹി നവ്യസീമ് । പവ്യേവ രാജന്നഘശംസമജര നീചാ നി വൃശ്ച വനിനം ന തേജസാ
ഓ അഗ്നേ, ഓരോ കാലത്തും നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കും പുതിയ ഐശ്വര്യവും മഹത്വവും നൽകേണം. രാജാവേ, പാപരഹിതനും വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനുമായ നീ, മരത്തൊളിയെന്നപോലെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ ശക്തിയാൽ കീഴ്പ്പെടുത്തുക.
അസ്മാകമഗ്നേ മഘവത്സു ധാരയാഽനാമി ക്ഷത്രമജരം സുവീര്യമ് । വയം ജയേമ ശതിനം സഹസ്രിണം വൈശ്വാനര വാജമഗ്നേ തവോതിഭിഃ
അഗ്നേ, ദാനശീലികളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷയിക്കാത്ത അധികാരവും അക്ഷയ വീര്യവും നിലനിർത്തിക്കൊടുക്കണം. വൈശ്വാനരനായ അഗ്നേ, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ സമൃദ്ധിയും ആയിരക്കണക്കിന് വിജയവും നേടട്ടെ.
അദബ്ധേഭിസ്തവ ഗോപാഭിരിഷ്ടേഽസ്മാകം പാഹി ത്രിഷധസ്ഥ സൂരീന് । രക്ഷാ ച നോ ദദുഷാം ശര്ധോ അഗ്നേ വൈശ്വാനര പ്ര ച താരീ സ്തവാനഃ
നിന്റെ പിഴവില്ലാത്ത രക്ഷകരോടൊപ്പം, മൂന്നു യാഗപീഠത്തിലും ഇരിക്കുന്ന അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ സമ്പത്തിനെ സംരക്ഷിക്കണം. ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കുകയും, അവരുടെ ശക്തിയെ അകറ്റുകയും ചെയ്യണം. വൈശ്വാനരനായ അഗ്നേ, നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവരെ നീ മുന്നോട്ട് നയിക്കണം.
അഹശ്ച കൃഷ്ണമഹരര്ജുനം ച വി വര്തേതേ രജസീ വേദ്യാഭിഃ । വൈശ്വാനരോ ജായമാനോ ന രാജാവാതിരജ്ജ്യോതിഷാഗ്നിസ്തമാംസി
പകൽക്കും രാത്രിക്കും, കറുപ്പിനും വെളുപ്പിനും, അറിയാവുന്ന വഴികളുണ്ട്. രാജാവുപോലെ ജനിക്കുന്ന വൈശ്വാനരനായ അഗ്നി തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ ഇരുണ്ടതിനെ അതിജയിക്കുന്നു.
നാഹം തന്തും ന വി ജാനാമ്യോതും ന യം വയന്തി സമരേഽതമാനാഃ । കസ്യ സ്വിത്പുത്ര ഇഹ വക്ത്വാനി പരോ വദാത്യവരേണ പിത്രാ
ഞാൻ ഈ നൂലും, നെയ്യലും, പ്രാവീണ്യത്തോടെ കൂട്ടത്തിൽ നെയ്യുന്നതും അറിയുന്നില്ല. ഇവിടെ ആരുടെ മകനാണ് ഈ വാക്കുകൾ പറയുന്നത്? ആരാണ് മേലും താഴെയും പിതാവിനൊപ്പം സംസാരിക്കുന്നത്?
സ ഇത്തന്തും സ വി ജാനാത്യോതും സ വക്ത്വാന്യൃതുഥാ വദാതി । യ ഈം ചികേതദമൃതസ്യ ഗോപാ അവശ്ചരന്പരോ അന്യേന പശ്യന്
ആൾക്കാർക്ക് നൂലും നെയ്യലും അറിയാം, വാക്കുകൾ ശരിയായി പറയുന്നു. അമൃതത്തിന്റെ രക്ഷകനായവൻ ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, മറ്റുള്ളവരിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കാണുന്നു, സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
അയം ഹോതാ പ്രഥമഃ പശ്യതേമമിദം ജ്യോതിരമൃതം മര്ത്യേഷു । അയം സ ജജ്ഞേ ധ്രുവ ആ നിഷത്തോഽമര്ത്യസ്തന്വാ വര്ധമാനഃ
ഇവൻ ആദ്യ ഹോതാവാണ്, മരണന്മാരിൽ അമൃതപ്രകാശം കാണുന്നു. അവൻ ജനിച്ച് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു, അമരനും തന്റെ ശരീരത്തിൽ വളരുന്നവനുമാണ്.
ധ്രുവം ജ്യോതിര്നിഹിതം ദൃശയേ കം മനോ ജവിഷ്ഠം പതയത്സ്വന്തഃ । വിശ്വേ ദേവാഃ സമനസഃ സകേതാ ഏകം ക്രതുമഭി വി യന്തി സാധു
ഉറച്ച പ്രകാശം കാണാൻ വെച്ചിരിക്കുന്നു; മനസ്സ് വേഗത്തിൽ അകത്തേക്ക് പറക്കുന്നു. എല്ലാ ദേവതകളും ഒരേ മനസ്സോടെ, ഒരേ ധാരണയോടെ, ഒരു ഉത്തമ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ചേർന്ന് പോകുന്നു.
വി മേ കര്ണാ പതയതോ വി ചക്ഷുര്വീദം ജ്യോതിര്ഹൃദയ ആഹിതം യത് । വി മേ മനശ്ചരതി ദൂരആധീഃ കിം സ്വിദ്വക്ഷ്യാമി കിമു നൂ മനിഷ്യേ
എന്റെ ചെവികൾ പടർന്നു പറക്കുന്നു, കണ്ണുകൾ കാണുന്നു; ഈ പ്രകാശം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ദൂരത്തേക്കും അകന്നും സഞ്ചരിക്കുന്നു—എന്താണ് ഞാൻ പറയേണ്ടത്, ഇനി എന്താണ് ഞാൻ ചിന്തിക്കേണ്ടത്?
വിശ്വേ ദേവാ അനമസ്യന്ഭിയാനാസ്ത്വാമഗ്നേ തമസി തസ്ഥിവാംസമ് । വൈശ്വാനരോഽവതൂതയേ നോഽമര്ത്യോഽവതൂതയേ നഃ
എല്ലാ ദേവതകളും ഭയത്തോടെ, അഗ്നേ, ഇരുണ്ടതിൽ നിന്നു നിന്നെ വണങ്ങുന്നു. അമരനായ വൈശ്വാനരാ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം; അമരനേ, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം.
പുരോ വോ മന്ദ്രം ദിവ്യം സുവൃക്തിം പ്രയതി യജ്ഞേ അഗ്നിമധ്വരേ ദധിധ്വമ് । പുര ഉക്ഥേഭിഃ സ ഹി നോ വിഭാവാ സ്വധ്വരാ കരതി ജാതവേദാഃ
നിങ്ങൾക്കായി ആഹ്ലാദകരമായ ദിവ്യമായ സ്തുത്യർഹമായ അഗ്നിയെ യാഗത്തിൽ ഉണർത്തുക. പുരാതന സ്തുതികളാൽ, ജാതവേദസായ അഗ്നി നമ്മുടെ യാഗങ്ങൾ ശരിയായി നടത്തുന്നു.
തമു ദ്യുമഃ പുര്വണീക ഹോതരഗ്നേ അഗ്നിഭിര്മനുഷ ഇധാനഃ । സ്തോമം യമസ്മൈ മമതേവ ശൂഷം ഘൃതം ന ശുചി മതയഃ പവന്തേ
ആ പ്രകാശമുള്ള മുൻപന്തിയിലുള്ള ഹോതാവായ അഗ്നിയെ മനുഷ്യർ അഗ്നികളാൽ ഉണർത്തുന്നു. സ്തുതികൾ അവനിലേക്ക് സ്നേഹപൂർവ്വം ഒഴുകുന്നു, ശുദ്ധമായ നെയ്യുപോലെ.
പീപായ സ ശ്രവസാ മര്ത്യേഷു യോ അഗ്നയേ ദദാശ വിപ്ര ഉക്ഥൈഃ । ചിത്രാഭിസ്തമൂതിഭിശ്ചിത്രശോചിര്വ്രജസ്യ സാതാ ഗോമതോ ദധാതി
അഗ്നിക്കായി സ്തുതികളാൽ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ മരണന്മാരിൽ പ്രശസ്തനായി വളരുന്നു. മനോഹരമായ സഹായവും പ്രകാശവും കൊണ്ട്, അവൻ ധനസമ്പന്നമായ വിജയത്തെ നേടുന്നു.
ആ യഃ പപ്രൌ ജായമാന ഉര്വീ ദൂരേദൃശാ ഭാസാ കൃഷ്ണാധ്വാ । അധ ബഹു ചിത്തമ ഊര്മ്യായാസ്തിരഃ ശോചിഷാ ദദൃശേ പാവകഃ
ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അഗ്നി വിശാലമായ ലോകം നിറച്ചു, ദൂരത്ത് നിന്ന് തന്റെ പ്രകാശം കറുത്ത വഴിയിൽ കാണപ്പെട്ടു. പിന്നെ, ധാരാളം ചിന്തയോടെ, ശുദ്ധനായ അഗ്നി തിരമലയ്ക്ക് അപ്പുറത്ത് തന്റെ ജ്വാലകൊണ്ട് ദൃശ്യനാകുന്നു.
നൂ നശ്ചിത്രം പുരുവാജാഭിരൂതീ അഗ്നേ രയിം മഘവദ്ഭ്യശ്ച ധേഹി । യേ രാധസാ ശ്രവസാ ചാത്യന്യാന്സുവീര്യേഭിശ്ചാഭി സന്തി ജനാന്
ഇപ്പോൾ, അഗ്നേ, നമുക്ക് അത്ഭുതകരമായ ധനവും ധാരാളം സഹായങ്ങളും നൽകണം; ദാനശീലികൾക്ക് സമ്പത്തും നൽകണം. ദാനം, പ്രശസ്തി, വീര്യം എന്നിവയിൽ മറ്റുള്ളവരെ മികവോടെ കടന്നുപോകുന്നവർ ജനങ്ങളിൽ ഇടം നേടട്ടെ.
ഇമം യജ്ഞം ചനോ ധാ അഗ്ന ഉശന്യം ത ആസാനോ ജുഹുതേ ഹവിഷ്മാന് । ഭരദ്വാജേഷു ദധിഷേ സുവൃക്തിമവീര്വാജസ്യ ഗധ്യസ്യ സാതൌ
ഈ യാഗം ഞങ്ങള്ക്കായി നീ ഉചിതമായി സ്ഥാപിക്കണം, അഗ്നേ. ഇരുന്ന് ഹവിസ്സ് അർപ്പിച്ച്, ഭാരദ്വാജന്മാരിൽ നീ സ്തുതിയെ ഉറപ്പാക്കി, ധനസമ്പാദനത്തിൽ സഹായിച്ചു.
വി ദ്വേഷാംസീനുഹി വര്ധയേളാം മദേമ ശതഹിമാഃ സുവീരാഃ
വൈരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുക, ഐശ്വര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുക; നൂറിരട്ടി വീര്യത്തോടെ ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ.
യജസ്വ ഹോതരിഷിതോ യജീയാനഗ്നേ ബാധോ മരുതാം ന പ്രയുക്തി । ആ നോ മിത്രാവരുണാ നാസത്യാ ദ്യാവാ ഹോത്രായ പൃഥിവീ വവൃത്യാഃ
ഹോതൃവഴി പ്രചോദിതനായ അഗ്നേ, നീ ഏറ്റവും യോഗ്യനാണ് യജ്ഞത്തിന്. മരുതുകളുടെ ആഹ്വാനം തടസ്സപ്പെടരുതേ. മിത്രനും വരുണനും നാസത്യന്മാരും ആകാശവും ഭൂമിയും നമ്മുടെ യാഗം സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ത്വം ഹോതാ മന്ദ്രതമോ നോ അധ്രുഗന്തര്ദേവോ വിദഥാ മര്ത്യേഷു । പാവകയാ ജുഹ്വാ വഹ്നിരാസാഗ്നേ യജസ്വ തന്വം തവ സ്വാമ്
നീ മനുഷ്യരിൽ യാഗസഭയിൽ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്ത, ഏറ്റവും ആനന്ദകരമായ ഹോതാവാണ്, ദേവനായ അഗ്നേ. നിന്റെ പ്രകാശമുള്ള നാവുകൊണ്ട്, അഗ്നിരൂപിയായ്, നിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ തന്നെ യാഗം നടത്തുക.
ധന്യാ ചിദ്ധി ത്വേ ധിഷണാ വഷ്ടി പ്ര ദേവാഞ്ജന്മ ഗൃണതേ യജധ്യൈ । വേപിഷ്ഠോ അങ്ഗിരസാം യദ്ധ വിപ്രോ മധുച്ഛന്ദോ ഭനതി രേഭ ഇഷ്ടൌ
പ്രഭാവമുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾ നിനക്കായി ഉണരുന്നു, ദേവന്മാരെ സ്തുതിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഗായകൻ നിന്നെ യാഗത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു. അങ്കിരസന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉണർന്നിരിക്കുന്നവൻ, മധുരമായ ശബ്ദമുള്ള ജ്ഞാനി യാഗത്തിൽ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ.
അദിദ്യുതത്സ്വപാകോ വിഭാവാഗ്നേ യജസ്വ രോദസീ ഉരൂചീ । ആയും ന യം നമസാ രാതഹവ്യാ അഞ്ജന്തി സുപ്രയസം പഞ്ച ജനാഃ
പ്രഭയോടെ തെളിഞ്ഞ്, സർവ്വജ്ഞനായ അഗ്നേ, നീ ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും വിശാലമായി യാഗം നടത്തുക. ദീർഘായുസ്സിനായി ഭക്തിപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുത്ത ഹവികൾ അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അഞ്ചു ജനങ്ങൾ നല്ല വഴികാട്ടിയാവുന്ന നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.
വൃഞ്ജേ ഹ യന്നമസാ ബര്ഹിരഗ്നാവയാമി സ്രുഗ്ഘൃതവതീ സുവൃക്തിഃ । അമ്യക്ഷി സദ്മ സദനേ പൃഥിവ്യാ അശ്രായി യജ്ഞഃ സൂര്യേ ന ചക്ഷുഃ
ഭക്തിയോടെ അഗ്നിക്കായി ദർഭാസനം ഒരുക്കുമ്പോൾ, നെയ്യ് നിറഞ്ഞ കരണ്ടിയും നല്ല വാഴ്ത്തലും അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ ആ വാസസ്ഥലം ഉറപ്പാകുന്നു, യാഗം സൂര്യനെപ്പോലെ കണ്ണിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.
ദശസ്യാ നഃ പുര്വണീക ഹോതര്ദേവേഭിരഗ്നേ അഗ്നിഭിരിധാനഃ । രായഃ സൂനോ സഹസോ വാവസാനാ അതി സ്രസേമ വൃജനം നാംഹഃ
പുരാതന ക്രമമുള്ള ഹോതാവായ അഗ്നേ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം, അഗ്നികളോടെ തെളിയുന്നവനേ, ഞങ്ങളോട് ദയയുള്ളവനാവണം. ശക്തിയുടെ പുത്രനേ, സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം; ദുർമ്മാർഗ്ഗങ്ങൾ എല്ലാം കടന്ന് പോകാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണം.
മധ്യേ ഹോതാ ദുരോണേ ബര്ഹിഷോ രാളഗ്നിസ്തോദസ്യ രോദസീ യജധ്യൈ । അയം സ സൂനുഃ സഹസ ഋതാവാ ദൂരാത്സൂര്യോ ന ശോചിഷാ തതാന
ഇവിടെ, വീടിന്റെ നടുവിൽ, ദർഭാസനത്തിൽ ഹോതാവായി അഗ്നി, നീ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും യാഗത്തിനായി ഉണർത്തുന്നു. ഈ ശക്തിയുടെ പുത്രൻ, സത്യനിഷ്ഠനായവൻ, ദൂരത്ത് നിന്ന് സൂര്യന്റെ ജ്വാലപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആ യസ്മിന്ത്വേ സ്വപാകേ യജത്ര യക്ഷദ്രാജന്സര്വതാതേവ നു ദ്യൌഃ । ത്രിഷധസ്ഥസ്തതരുഷോ ന ജംഹോ ഹവ്യാ മഘാനി മാനുഷാ യജധ്യൈ
സർവ്വജ്ഞനായ, ആരാധ്യനായ അഗ്നി, ദേവന്മാർ വസിക്കുന്നവനേ, രാജാവേ, ആകാശം തന്നെ ഇവിടെ ഉള്ളതുപോലെ. മൂന്നു സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ, സൂര്യപ്രകാശം പോലെ വ്യാപിച്ചു, മനുഷ്യരുടെ ഹവികളും ദാനങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നു.
തേജിഷ്ഠാ യസ്യാരതിര്വനേരാട് തോദോ അധ്വന്ന വൃധസാനോ അദ്യൌത് । അദ്രോഘോ ന ദ്രവിതാ ചേതതി ത്മന്നമര്ത്യോഽവര്ത്ര ഓഷധീഷു
വനങ്ങളെ കീഴടക്കുന്ന ശക്തിയുള്ളവനാണ് അഗ്നി; അവൻ അശ്രാന്തനായി വഴിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. കപടമില്ലാത്തവനായി, വേഗത്തിൽ ഗ്രഹിക്കുന്നവൻ; അമരനായവൻ, ആരാലും തടയപ്പെടാത്തവൻ, ഔഷധികളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
സാസ്മാകേഭിരേതരീ ന ശൂഷൈരഗ്നി ഷ്ടവേ ദമ ആ ജാതവേദാഃ । ദ്ര്വന്നോ വന്വന്ക്രത്വാ നാര്വോസ്രഃ പിതേവ ജാരയായി യജ്ഞൈഃ
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി, മറ്റുള്ളവരുമായി അല്ലാതെ, വീട്ടിൽ ജാതവേദസായി നീ വാഴ്ത്തപ്പെടണം. ശത്രുവിനെ കീഴടക്കി, മനസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ജയിച്ച്, അഗ്നേ, അച്ഛനുപോലെ, യാഗങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷണം നൽകുന്നു.