യം ത്വാ ദേവാസോ മനവേ ദധുരിഹ യജിഷ്ഠം ഹവ്യവാഹന । യം കണ്വോ മേധ്യാതിഥിര്ധനസ്പൃതം യം വൃഷാ യമുപസ്തുതഃ
ദേവന്മാര് മനുവിനായി ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ച, യാഗത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനും ഹോമങ്ങള് എത്തിക്കുന്നവനുമാണ് നീ. കണ്വന്, ശുദ്ധാതിഥി, സമ്പത്തുകൊടുക്കുന്നവന്, കാള, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവന് നിന്നെ ആരാധിച്ചു.
യമഗ്നിം മേധ്യാതിഥിഃ കണ്വ ഈധ ഋതാദധി । തസ്യ പ്രേഷോ ദീദിയുസ്തമിമാ ഋചസ്തമഗ്നിം വര്ധയാമസി
കണ്വന്, ശുദ്ധാതിഥി, സത്യപ്രകാരമുള്ള അഗ്നിയെ തെളിയിച്ചു. അവന്റെ പ്രകാശം തെളിയുന്നു; ഈ സ്തുതികള് അവനാണ്; ഞങ്ങള് ആ അഗ്നിയെ വലുതാക്കുന്നു.
രായസ്പൂര്ധി സ്വധാവോഽസ്തി ഹി തേഽഗ്നേ ദേവേഷ്വാപ്യമ് । ത്വം വാജസ്യ ശ്രുത്യസ്യ രാജസി സ നോ മൃള മഹാഁ അസി
ഏ അഗ്നേ, സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ നീ, ദേവന്മാരിൽ സ്വാഭാവികമായ ശക്തിയുള്ളവനാണ്. നീ ബലത്തിന്റെയും കീർത്തിയുടെയും രാജാവാണ്. മഹാനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ദയയോടെ കാത്തുകൊൾക.
ഊര്ധ്വ ഊ ഷു ണ ഊതയേ തിഷ്ഠാ ദേവോ ന സവിതാ । ഊര്ധ്വോ വാജസ്യ സനിതാ യദഞ്ജിഭിര്വാഘദ്ഭിര്വിഹ്വയാമഹേ
നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി ഉയർന്ന് നില്ക്കണം, ദൈവമായ സവിതാവിനെപ്പോലെ നേരെ നില്ക്കണം. ഞങ്ങൾ സ്തുതികളും സമർപ്പണങ്ങളും അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നീ ബലത്തിന്റെ ദാതാവായി ഉയർന്ന് നില്ക്കണം.
ഊര്ധ്വോ നഃ പാഹ്യംഹസോ നി കേതുനാ വിശ്വം സമത്രിണം ദഹ । കൃധീ ന ഊര്ധ്വാഞ്ചരഥായ ജീവസേ വിദാ ദേവേഷു നോ ദുവഃ
നമ്മെ മേലിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം, അഗ്നേ, നിന്റെ ചിഹ്നത്തോടെ. എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കത്തിച്ചു നശിപ്പിക്കണം. ഞങ്ങൾ വിജയത്തിനും ജീവൻക്കുമായി ഉയർന്ന് നില്ക്കാൻ സഹായിക്കണം. ദേവന്മാരിൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്ക് കാണിക്കണം.
പാഹി നോ അഗ്നേ രക്ഷസഃ പാഹി ധൂര്തേരരാവ്ണഃ । പാഹി രീഷത ഉത വാ ജിഘാംസതോ ബൃഹദ്ഭാനോ യവിഷ്ഠ്യ
അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ദുഷ്ടന്മാരിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം, കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം. ഞങ്ങളെ ഹാനികരന്മാരിൽ നിന്നും കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും കാത്തുകൊൾക, മഹാനായ പ്രകാശമുള്ള ചെറുപ്പവനേ.
ഘനേവ വിഷ്വഗ്വി ജഹ്യരാവ്ണസ്തപുര്ജമ്ഭ യോ അസ്മധ്രുക് । യോ മര്ത്യഃ ശിശീതേ അത്യക്തുഭിര്മാ നഃ സ രിപുരീശത
ഒരു ഉരുള്പിണ്ഡംപോലെ, എല്ലാ ദിക്കിലും ദുഷ്ടന്മാരെ തകർക്കണം, ഞങ്ങളോട് വൈരമുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കണം. ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്ന ആരും ഞങ്ങളുടെ ശത്രുവോ, ഞങ്ങളെ ഭരിക്കാനോ അനുവദിക്കരുത്.
അഗ്നിര്വവ്നേ സുവീര്യമഗ്നിഃ കണ്വായ സൌഭഗമ് । അഗ്നിഃ പ്രാവന്മിത്രോത മേധ്യാതിഥിമഗ്നിഃ സാതാ ഉപസ്തുതമ്
അഗ്നി കണ്വയ്ക്ക് ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും നൽകിയിരിക്കുന്നു. അഗ്നി മിത്രനെ, ശുദ്ധമായ അതിഥിയെ, കൊണ്ടുവന്നു. അഗ്നി സ്തുതിക്കപ്പെട്ടതെല്ലാം സമ്മാനിച്ചു.
അഗ്നിനാ തുര്വശം യദും പരാവത ഉഗ്രാദേവം ഹവാമഹേ । അഗ്നിര്നയന്നവവാസ്ത്വം ബൃഹദ്രഥം തുര്വീതിം ദസ്യവേ സഹഃ
അഗ്നിയെക്കൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ ദൂരെയുള്ള തുര്വശനും യദുവും വിളിക്കുന്നു, മഹാശക്തിയുള്ള ദൈവം. അഗ്നി അവവസ്ഥ, ബൃഹദ്രഥ, തുര്വിതിയെ ദസ്യുക്കളെ ജയിക്കാൻ നയിച്ചു.
നി ത്വാമഗ്നേ മനുര്ദധേ ജ്യോതിര്ജനായ ശശ്വതേ । ദീദേഥ കണ്വ ഋതജാത ഉക്ഷിതോ യം നമസ്യന്തി കൃഷ്ടയഃ
മനു, അഗ്നിയെ, ശാശ്വതമായ മനുഷ്യരാശിക്ക് വെളിച്ചമായി സ്ഥാപിച്ചു. സത്യത്തിൽ ജനിച്ച കണ്വൻ, അഗ്നിയെ തെളിച്ചു; ജനങ്ങൾ അവനെ ആദരിക്കുന്നു.
ത്വേഷാസോ അഗ്നേരമവന്തോ അര്ചയോ ഭീമാസോ ന പ്രതീതയേ । രക്ഷസ്വിനഃ സദമിദ്യാതുമാവതോ വിശ്വം സമത്രിണം ദഹ
അഗ്നിയുടെ ഭയങ്കരവും ശക്തിയുമുള്ള ജ്വാലകൾ, ഭയപ്പെടുത്തുന്നവയാണു്, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവ. ദുഷ്ടന്മാരെയും ശത്രുക്കളെയും എല്ലായ്പ്പോഴും അകറ്റണം; എല്ലാ വൈരികളെയും കത്തിച്ചു നശിപ്പിക്കണം.
ക്രീളം വഃ ശര്ധോ മാരുതമനര്വാണം രഥേശുഭമ് । കണ്വാ അഭി പ്ര ഗായത
ഹർഷത്തോടെ, അജയ്യരും രഥങ്ങളിൽ ഭംഗിയുള്ളവരുമായ മാർത്ത്യരുടെ സംഘം, കണ്വന്മാർ നിങ്ങളുടെ സ്തുതി പാടട്ടെ.
യേ പൃഷതീഭിരൃഷ്ടിഭിഃ സാകം വാശീഭിരഞ്ജിഭിഃ । അജായന്ത സ്വഭാനവഃ
പുള്ളിപ്പറ്റിയ കുതിരകളും കുന്തങ്ങളും, കൂടെ വാളുകളും അലങ്കാരങ്ങളും ഉള്ളവർ, സ്വയം പ്രകാശത്തോടെ ജനിച്ചവരാണ്.
ഇഹേവ ശൃണ്വ ഏഷാം കശാ ഹസ്തേഷു യദ്വദാന് । നി യാമഞ്ചിത്രമൃഞ്ജതേ
ഇവരുടെ കൈകളിൽ ചവിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചവിട്ടിന്റെ ശബ്ദം ഇവിടെ കേൾക്കാം; അവർ രഥങ്ങൾ ഓടിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ വിവിധ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു.
പ്ര വഃ ശര്ധായ ഘൃഷ്വയേ ത്വേഷദ്യുമ്നായ ശുഷ്മിണേ । ദേവത്തം ബ്രഹ്മ ഗായത
നിങ്ങളുടെ എപ്പോഴും ഉത്സാഹമുള്ള, മഹത്തായ തേജസ്സും ശക്തിയും ഉള്ള സംഘത്തിനായി, ദൈവസന്നിധിയിൽ സ്തുതിഗാനം പാടണം.
പ്ര ശംസാ ഗോഷ്വഘ്ന്യം ക്രീളം യച്ഛര്ധോ മാരുതമ് । ജമ്ഭേ രസസ്യ വാവൃധേ
പശുക്കളിൽ അനുഗ്രഹം പ്രഖ്യാപിക്കണം, മാർത്ത്യരുടെ സംഘം സന്തോഷിക്കുന്നപ്പോൾ; രസത്തിന്റെ ഗർജ്ജനയിൽ അവർ ശക്തരായി വളർന്നു.
കോ വോ വര്ഷിഷ്ഠ ആ നരോ ദിവശ്ച ഗ്മശ്ച ധൂതയഃ । യത്സീമന്തം ന ധൂനുഥ
നിങ്ങളിൽ ആരാണ് ഏറ്റവും ശക്തനായവൻ, സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും നിന്നുള്ള പ്രേരണയുള്ളവൻ? നിങ്ങൾ പോലും ഉറച്ചതിനെ ഇളക്കുമ്പോൾ.
നി വോ യാമായ മാനുഷോ ദധ്ര ഉഗ്രായ മന്യവേ । ജിഹീത പര്വതോ ഗിരിഃ
നിങ്ങളുടെ യാത്രയ്ക്കായി, മനുഷ്യൻ ഭയങ്കരനും ശക്തിയുള്ളവനുമായി പുറപ്പെടുന്നു; പർവ്വതവും കുന്നും വിറയ്ക്കുന്നു.
യേഷാമജ്മേഷു പൃഥിവീ ജുജുര്വാഁ ഇവ വിശ്പതിഃ । ഭിയാ യാമേഷു രേജതേ
അവരുടെ കുതിരയിടുപ്പിൽ, ഭൂമി, ഒരു ഭാര്യപോലെ ജനങ്ങളുടെ അധിപതിക്കു കീഴടങ്ങുന്നു; നിങ്ങളുടെ യാത്രയുടെ ഭയത്തിൽ അവൾ വിറയ്ക്കുന്നു.
സ്ഥിരം ഹി ജാനമേഷാം വയോ മാതുര്നിരേതവേ । യത്സീമനു ദ്വിതാ ശവഃ
ഇവരുടെ സന്തതികൾ ഉറപ്പുള്ളവരാണ്, അമ്മയുടെ പോഷണത്തിനായി അവരുടെ ഊർജ്ജം ഇരട്ടിയാകുമ്പോൾ.
ഉദു ത്യേ സൂനവോ ഗിരഃ കാഷ്ഠാ അജ്മേഷ്വത്നത । വാശ്രാ അഭിജ്ഞു യാതവേ
ആ മക്കൾ അവരുടെ സ്വരങ്ങൾ ഉയർത്തി, കാളയുടെ മേൽപ്പാളികൾപോലെ, ശക്തരായി, യാത്രക്കായി അറിയപ്പെടാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ, നീട്ടി.
ത്യം ചിദ്ഘാ ദീര്ഘം പൃഥും മിഹോ നപാതമമൃധ്രമ് । പ്ര ച്യാവയന്തി യാമഭിഃ
ആ നീളവും വീതിയുമുള്ള, മേഘത്തിന്റെ ദൃഢമായ സന്തതിയെ പോലും, അവർ അവരുടെ യാത്രകളാൽ ചലിപ്പിക്കുന്നു.
മരുതോ യദ്ധ വോ ബലം ജനാഁ അചുച്യവീതന । ഗിരീഁരചുച്യവീതന
മാരുതന്മാരേ, നിങ്ങൾക്കുള്ള ശക്തിയെ മനുഷ്യർ സഹിക്കാതിരുന്നാൽ, നിങ്ങൾ പർവ്വതങ്ങളെയും ചലിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
യദ്ധ യാന്തി മരുതഃ സം ഹ ബ്രുവതേഽധ്വന്നാ । ശൃണോതി കശ്ചിദേഷാമ്
മാരുതന്മാർ പുറപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ വഴിയിൽ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നു; ആരോ ഒരാൾ അവരെ കേൾക്കുന്നു.
പ്ര യാത ശീഭമാശുഭിഃ സന്തി കണ്വേഷു വോ ദുവഃ । തത്രോ ഷു മാദയാധ്വൈ
നിങ്ങളുടെ വേഗമുള്ള കുതിരകളുമായി ദ്രുതമായി പോവൂ; കൺവന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ട്; അവിടെ തന്നെ യാത്രയിൽ സന്തോഷിക്കൂ.
അസ്തി ഹി ഷ്മാ മദായ വഃ സ്മസി ഷ്മാ വയമേഷാമ് । വിശ്വം ചിദായുര്ജീവസേ
നിങ്ങൾക്കു സന്തോഷം ഉറപ്പാണ്; ഞങ്ങൾ ഇവരിൽ തന്നെ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ജീവിതം മുഴുവൻ ജീവിക്കട്ടെ.
കദ്ധ നൂനം കധപ്രിയഃ പിതാ പുത്രം ന ഹസ്തയോഃ । ദധിധ്വേ വൃക്തബര്ഹിഷഃ
നീ യജ്ഞകുസുമം അണിഞ്ഞവനേ, അച്ഛൻ മകനെ കൈകളിൽ പിടിക്കുന്നതുപോലെ, സ്നേഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
ക്വ നൂനം കദ്വോ അര്ഥം ഗന്താ ദിവോ ന പൃഥിവ്യാഃ । ക്വ വോ ഗാവോ ന രണ്യന്തി
മാരുതന്മാരേ, നിങ്ങൾ എവിടേക്കാണ് ലക്ഷ്യത്തിനായി പോകുന്നത്, ആകാശത്തുനിന്നോ ഭൂമിയില്നിന്നോ? നിങ്ങളുടെ പശുക്കൾ എവിടെയാണ് അലഞ്ഞു തിരിയാത്തത്?
ക്വ വഃ സുമ്നാ നവ്യാംസി മരുതഃ ക്വ സുവിതാ । ക്വോ വിശ്വാനി സൌഭഗാ
മാരുതന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ പുതിയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ എവിടെയാണ്, നല്ല മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം എവിടെയാണ്? നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളും എവിടെയാണ്?
യദ്യൂയം പൃശ്നിമാതരോ മര്താസഃ സ്യാതന । സ്തോതാ വോ അമൃതഃ സ്യാത്
പൃശ്യിണിയുടെ മക്കളേ, നിങ്ങൾ മരണമുള്ളവരായിരുന്നെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ആരാധകൻ അമരനായേനെ.