പര്വതശ്ചിന്മഹി വൃദ്ധോ ബിഭായ ദിവശ്ചിത്സാനു രേജത സ്വനേ വഃ । യത്ക്രീളഥ മരുത ഋഷ്ടിമന്ത ആപ ഇവ സധ്ര്യഞ്ചോ ധവധ്വേ
വലിയ വളർന്ന പർവ്വതം പോലും ഭയപ്പെടുന്നു; ആകാശത്തിന്റെ ഉച്ചിയും നിങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നടുങ്ങുന്നു. മരുതുകൾ, നിങ്ങൾ കുന്തങ്ങളുമായി കളിക്കുമ്പോൾ, നീരൊഴുക്കുപോലെ ഒരുമിച്ച് പാഞ്ഞോടുന്നു.
വരാ ഇവേദ്രൈവതാസോ ഹിരണ്യൈരഭി സ്വധാഭിസ്തന്വഃ പിപിശ്രേ । ശ്രിയേ ശ്രേയാംസസ്തവസോ രഥേഷു സത്രാ മഹാംസി ചക്രിരേ തനൂഷു
പൊന്നുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മഹിമയുള്ളവർ പോലെ, അവർ സ്വശക്തിയിൽ ശരീരം മൂടുന്നു; മഹത്വത്തിനായി, ശക്തരായി, രഥങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ച് അവർ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു.
അജ്യേഷ്ഠാസോ അകനിഷ്ഠാസ ഏതേ സം ഭ്രാതരോ വാവൃധുഃ സൌഭഗായ । യുവാ പിതാ സ്വപാ രുദ്ര ഏഷാം സുദുഘാ പൃശ്നിഃ സുദിനാ മരുദ്ഭ്യഃ
ഇവരിൽ ആരും മൂത്തവരും ഇളയവരും അല്ല; സഹോദരന്മാർ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ഭാഗ്യത്തിനായി വളർന്നു. അവരുടെ യൗവനമുള്ള പിതാവായ ജ്ഞാനിയുമായ രുദ്രനും, പോഷകമായ മാതാവായ പൃശ്യിയും, മരുതുകൾക്ക് നല്ല ദിവസങ്ങൾ നൽകുന്നു.
യദുത്തമേ മരുതോ മധ്യമേ വാ യദ്വാവമേ സുഭഗാസോ ദിവി ഷ്ഠ । അതോ നോ രുദ്രാ ഉത വാ ന്വസ്യാഗ്നേ വിത്താദ്ധവിഷോ യദ്യജാമ
മരുതുകൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഉന്നതമായതോ, മദ്ധ്യത്തിലുള്ളതോ, താഴെയുള്ളതോ എന്തെല്ലാമുണ്ടോ, അതെല്ലാം നിങ്ങളുടെതാണ്. അതിൽ നിന്ന്, രുദ്രന്മാരോ അഗ്നിയോ, ഞങ്ങൾ യാഗത്തിൽ വിളിച്ചാൽ അതിന്റെ അറിവ് ലഭിക്കട്ടെ.
അഗ്നിശ്ച യന്മരുതോ വിശ്വവേദസോ ദിവോ വഹധ്വ ഉത്തരാദധി ഷ്ണുഭിഃ । തേ മന്ദസാനാ ധുനയോ രിശാദസോ വാമം ധത്ത യജമാനായ സുന്വതേ
സർവ്വജ്ഞനായ അഗ്നിയും മരുതുകളും, നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളാൽ ഉത്തമമായ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ആ സന്തോഷത്തോടെ ദാനശീലമുള്ളവർ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർക്കു സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.
അഗ്നേ മരുദ്ഭിഃ ശുഭയദ്ഭിരൃക്വഭിഃ സോമം പിബ മന്ദസാനോ ഗണശ്രിഭിഃ । പാവകേഭിര്വിശ്വമിന്വേഭിരായുഭിര്വൈശ്വാനര പ്രദിവാ കേതുനാ സജൂഃ
അഗ്നേ, മരുതുകളോടൊപ്പം, പ്രകാശത്തോടെ ഗാനം പാടുന്നവരായി, ആനന്ദത്തോടെ സോമം പാനമാക്കുക; വിശാലമായ, ശുദ്ധമായ, അമരന്മാരായ ജ്വാലകളോടെ, സർവ്വഭൂതങ്ങളിലുമുള്ള അഗ്നേ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള അടയാളത്തോടെ വരിക.
കേ ഷ്ഠാ നരഃ ശ്രേഷ്ഠതമാ യ ഏകഏക ആയയ । പരമസ്യാഃ പരാവതഃ
മനുഷ്യരേ, നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആരാണ്? അകലെ നിന്ന് ഓരോരുത്തരും വന്നവരിൽ.
ക്വ വോഽശ്വാഃ ക്വാഭീശവഃ കഥം ശേക കഥാ യയ । പൃഷ്ഠേ സദോ നസോര്യമഃ
നിങ്ങളുടെ കുതിരകൾ എവിടെയാണ്? കുതിരപ്പാഗങ്ങൾ എവിടെയാണ്? നിങ്ങൾ എങ്ങനെ എത്തി, എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു? നിങ്ങളുടെ പുറകിൽ ആരാണ് ഇരിക്കുന്നതെന്ന് പറയൂ.
ജഘനേ ചോദ ഏഷാം വി സക്ഥാനി നരോ യമുഃ । പുത്രകൃഥേ ന ജനയഃ
അവരുടെ പുറകിൽ ഉണർവുള്ള ചവിട്ടിയാണ്, കാലുകൾ വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുന്നു, മനുഷ്യരേ; പുത്രന്മാർക്കായി പിതാക്കന്മാർപോലെ.
പരാ വീരാസ ഏതന മര്യാസോ ഭദ്രജാനയഃ । അഗ്നിതപോ യഥാസഥ
വീരന്മാരേ, ഉത്തമജന്മം ലഭിച്ച യുവാക്കളേ, നിങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോവൂ; അഗ്നിയിൽ തെളിയുന്നവരായി നിങ്ങൾ ആയിരിക്കട്ടെ.
സനത്സാശ്വ്യം പശുമുത ഗവ്യം ശതാവയമ് । ശ്യാവാശ്വസ്തുതായ യാ ദോര്വീരായോപബര്ബൃഹത്
സനത്സാശ്വന്റെ സമ്പത്തും, പശുക്കളും, നൂറിരട്ടി സമൃദ്ധിയും, ശ്യാവാശ്വൻ പാടിയവർക്കായി, ദാനശീലമായ നിങ്ങളുടെ കൈകളാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ദയവായി നൽകണമേ.
ഉത ത്വാ സ്ത്രീ ശശീയസീ പുംസോ ഭവതി വസ്യസീ । അദേവത്രാദരാധസഃ
ദൈവഭക്തിയില്ലാത്തവരെയും ആദരിക്കാത്തവരെയും അനുസരിക്കാതെ നീ സ്ത്രീയായാൽ, പുരുഷനേക്കാൾ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവളും, കൂടുതൽ പ്രിയങ്കരവളും ആകുന്നു.
വി യാ ജാനാതി ജസുരിം വി തൃഷ്യന്തം വി കാമിനമ് । ദേവത്രാ കൃണുതേ മനഃ
അവൾ കപടനും ആസക്തനും ഇച്ഛാപരവശനുമായവനെയും തിരിച്ചറിയുന്നു; അവളുടെ മനസ്സ് ദൈവികതയിലേക്കാണ് തിരിയുന്നത്.
ഉത ഘാ നേമോ അസ്തുതഃ പുമാഁ ഇതി ബ്രുവേ പണിഃ । സ വൈരദേയ ഇത്സമഃ
പുകഴ്ചയില്ലാത്തവൻ പറയുന്നു: 'ഞാൻ പുരുഷൻ'; എന്നാൽ അവൻ പണിയാണ്, ശത്രുവാണ്, എപ്പോഴും അതേപോലെയാണ്.
ഉത മേഽരപദ്യുവതിര്മമന്ദുഷീ പ്രതി ശ്യാവായ വര്തനിമ് । വി രോഹിതാ പുരുമീള്ഹായ യേമതുര്വിപ്രായ ദീര്ഘയശസേ
യുവതിയും ആഗ്രഹമുള്ളവളും എന്നെ സമീപിച്ചില്ല; വഴി ശ്യാവായിലേക്കാണ് തിരിഞ്ഞത്; ചുവന്നവരൊക്കെയും പ്രശസ്തനും പലപ്പോഴും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനിയെയും തിരഞ്ഞെടുത്തു.
യോ മേ ധേനൂനാം ശതം വൈദദശ്വിര്യഥാ ദദത് । തരന്ത ഇവ മംഹനാ
എനിക്ക് നൂറ് പശുക്കൾ നൽകിയവൻ, പത്ത് ഇരട്ടി നൽകിയതുപോലെ, മഹത്വത്തിൽ കടന്നു പോകുന്നവനുപോലെയാണ്.
യ ഈം വഹന്ത ആശുഭിഃ പിബന്തോ മദിരം മധു । അത്ര ശ്രവാംസി ദധിരേ
അവളെ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നവരും, ആഹ്ലാദകരമായ മധുരം കുടിക്കുന്നവരും, ഇവിടെയേയ്ക്ക് പ്രശസ്തി നേടി.
യേഷാം ശ്രിയാധി രോദസീ വിഭ്രാജന്തേ രഥേഷ്വാ । ദിവി രുക്മ ഇവോപരി
അവർക്കുവേണ്ടി ഭൂമിയും ആകാശവും അവരുടെ രഥങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു, ആകാശത്തിലെ പൊന്നുപോലെ.
യുവാ സ മാരുതോ ഗണസ്ത്വേഷരഥോ അനേദ്യഃ । ശുഭംയാവാപ്രതിഷ്കുതഃ
ആ മാരുതരുടെ കൂട്ടം യുവാക്കളാണ്, ശക്തമായ രഥങ്ങളോടുകൂടിയവരും, ജയിക്കാനാവാത്തവരും, പ്രകാശമുള്ളവരും, എതിരാളികളില്ലാത്തവരുമാണ്.
കോ വേദ നൂനമേഷാം യത്രാ മദന്തി ധൂതയഃ । ഋതജാതാ അരേപസഃ
അവരുടെ പ്രേരിതർ, സത്യത്തിൽ ജനിച്ചവരും, മലിനതയില്ലാത്തവരും, എവിടെയാണ് ആഹ്ലാദിക്കുന്നതെന്ന് ആരാണ് ശരിക്കും അറിയുന്നത്?
യൂയം മര്തം വിപന്യവഃ പ്രണേതാര ഇത്ഥാ ധിയാ । ശ്രോതാരോ യാമഹൂതിഷു
നിങ്ങൾ, ജ്ഞാനികൾ, മനുഷ്യരെ ശരിയായ രീതിയിൽ നയിക്കുന്നു; യാഗങ്ങളിൽ വിളികൾ കേൾക്കുന്നു.
തേ നോ വസൂനി കാമ്യാ പുരുശ്ചന്ദ്രാ രിശാദസഃ । ആ യജ്ഞിയാസോ വവൃത്തന
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരായ യാഗയോഗ്യരേ, ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്തുകൾ, മുന്നിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവ, ദയവായി ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ.
ഏതം മേ സ്തോമമൂര്മ്യേ ദാര്ഭ്യായ പരാ വഹ । ഗിരോ ദേവി രഥീരിവ
ദേവതേ, എന്റെ ഈ സ്തുതിയെ രഥികൻപോലെ ഉർമ്യപുത്രനായ ദാർഭ്യനിലേക്കു കൊണ്ടുപോകണമേ.
ഉത മേ വോചതാദിതി സുതസോമേ രഥവീതൌ । ന കാമോ അപ വേതി മേ
അദിതിയേ, സോമം ചുരണ്ടുന്ന സമയത്തും രഥയോട്ട മത്സരത്തിലും എന്നോട് സംസാരിക്കണമേ; എന്റെ ആഗ്രഹം എന്നെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
ഏഷ ക്ഷേതി രഥവീതിര്മഘവാ ഗോമതീരനു । പര്വതേഷ്വപശ്രിതഃ
ഇവിടെ, സമൃദ്ധമായ പുല്മേടുകളിൽ, generosity ഉള്ളവൻ, രഥികൻ, പർവതങ്ങളിൽ അഭയം കണ്ടെത്തി വസിക്കുന്നു.
ഋതേന ഋതമപിഹിതം ധ്രുവം വാം സൂര്യസ്യ യത്ര വിമുചന്ത്യശ്വാന് । ദശ ശതാ സഹ തസ്ഥുസ്തദേകം ദേവാനാം ശ്രേഷ്ഠം വപുഷാമപശ്യമ്
സത്യത്താൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സത്യമാണ് നിങ്ങളുടെ സ്ഥിരമായ സ്ഥാനം, അവിടെയാണ് സൂര്യന്റെ കുതിരകളെ വിടുന്നത്; ആയിരംപേർ ഒരുമിച്ച് അവിടെ നിന്നു; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ളവനെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.
തത്സു വാം മിത്രാവരുണാ മഹിത്വമീര്മാ തസ്ഥുഷീരഹഭിര്ദുദുഹ്രേ । വിശ്വാഃ പിന്വഥഃ സ്വസരസ്യ ധേനാ അനു വാമേകഃ പവിരാ വവര്ത
മിത്രാവരുണന്മാരേ, അതാണ് നിങ്ങളുടെ മഹത്വം; നിലകൊണ്ടവരിൽ നിന്ന് പകലിൽ അതു പകർന്നു; നിങ്ങളുടെ നദിയിലെ എല്ലാ പശുക്കളെയും നിങ്ങൾ സമൃദ്ധിപ്പിക്കുന്നു; ഒരു ചക്രം മാത്രം നിങ്ങൾക്കായി ചുറ്റുന്നു.
അധാരയതം പൃഥിവീമുത ദ്യാം മിത്രരാജാനാ വരുണാ മഹോഭിഃ । വര്ധയതമോഷധീഃ പിന്വതം ഗാ അവ വൃഷ്ടിം സൃജതം ജീരദാനൂ
മിത്രാവരുണന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും നിങ്ങൾ താങ്ങുന്നു; ഔഷധികളെ വളർത്തുന്നു; പശുക്കളെ സമൃദ്ധിപ്പിക്കുന്നു; മഴ പെയ്യിക്കുന്നു; ദീർഘായുസ് നൽകുന്നു.
ആ വാമശ്വാസഃ സുയുജോ വഹന്തു യതരശ്മയ ഉപ യന്ത്വര്വാക് । ഘൃതസ്യ നിര്ണിഗനു വര്തതേ വാമുപ സിന്ധവഃ പ്രദിവി ക്ഷരന്തി
നിങ്ങളുടെ നന്നായി ചേര്ത്ത കുതിരകള് വേഗത്തില് ഞങ്ങളിലേക്കു വന്നു രഥം അടുത്ത് നിര്ത്തട്ടെ. നിങ്ങള്ക്കായി നെയ്യിന്റെ ഒഴുക്കുകള് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു, ആകാശത്തില് നിന്നു നദികള് നിങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകുന്നു.
അനു ശ്രുതാമമതിം വര്ധദുര്വീം ബര്ഹിരിവ യജുഷാ രക്ഷമാണാ । നമസ്വന്താ ധൃതദക്ഷാധി ഗര്തേ മിത്രാസാഥേ വരുണേളാസ്വന്തഃ
പ്രശസ്തമായ, അശ്രമിക്കുന്ന ജ്ഞാനം പിന്തുടര്ന്ന്, യജ്ഞവചനങ്ങളാല് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഇരിപ്പിടംപോലെ, ആദരവോടെ, ഉറപ്പുള്ള കഴിവോടെ, നിങ്ങള് മിത്രനും വരുണനും ഇളയോടൊപ്പം ആഴത്തിലുള്ള സ്ഥലത്ത് വസിക്കുന്നു.