ഹ്വയാമ്യഗ്നിം പ്രഥമം സ്വസ്തയേ ഹ്വയാമി മിത്രാവരുണാവിഹാവസേ । ഹ്വയാമി രാത്രീം ജഗതോ നിവേശനീം ഹ്വയാമി ദേവം സവിതാരമൂതയേ
ക്ഷേമത്തിനായി ആദ്യം ഞാൻ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു. സഹായത്തിനായി മിത്രനെയും വരുണനെയും വിളിക്കുന്നു. ലോകത്തെ വിശ്രമിപ്പിക്കുന്ന രാത്രിയെ വിളിക്കുന്നു. സഹായത്തിനായി ദൈവമായ സവിതാരനെയും വിളിക്കുന്നു.
ആ കൃഷ്ണേന രജസാ വര്തമാനോ നിവേശയന്നമൃതം മര്ത്യം ച । ഹിരണ്യയേന സവിതാ രഥേനാ ദേവോ യാതി ഭുവനാനി പശ്യന്
കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അമരന്മാരെയും മരണമുള്ളവരെയും സ്ഥാപിച്ച്, ദൈവമായ സവിതാ സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നിരീക്ഷിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
യാതി ദേവഃ പ്രവതാ യാത്യുദ്വതാ യാതി ശുഭ്രാഭ്യാം യജതോ ഹരിഭ്യാമ് । ആ ദേവോ യാതി സവിതാ പരാവതോഽപ വിശ്വാ ദുരിതാ ബാധമാനഃ
ദൈവം താഴോട്ടുള്ള വഴിയിലും, മേലോട്ടുള്ള വഴിയിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു; പ്രകാശമുള്ള കുതിരകളോടൊപ്പം പോകുന്നു. ദൈവമായ സവിതാ ദൂരങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്നു, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
അഭീവൃതം കൃശനൈര്വിശ്വരൂപം ഹിരണ്യശമ്യം യജതോ ബൃഹന്തമ് । ആസ്ഥാദ്രഥം സവിതാ ചിത്രഭാനുഃ കൃഷ്ണാ രജാംസി തവിഷീം ദധാനഃ
കിരണങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞ്, എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ളവൻ, സ്വർണ്ണയോകമുള്ളവൻ, മഹത്തായ ആരാധ്യൻ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ സവിതാ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, കറുത്ത അന്തരീക്ഷങ്ങളിൽ ശക്തി വഹിക്കുന്നു.
വി ജനാഞ്ഛ്യാവാഃ ശിതിപാദോ അഖ്യന്രഥം ഹിരണ്യപ്രഉഗം വഹന്തഃ । ശശ്വദ്വിശഃ സവിതുര്ദൈവ്യസ്യോപസ്ഥേ വിശ്വാ ഭുവനാനി തസ്ഥുഃ
വെള്ളപാദങ്ങളുള്ള രണ്ട് ചുവപ്പു കുതിരകള് സ്വര്ണ്ണത്തണ്ടുള്ള രഥം വലിച്ച്, ജനങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു. ദൈവമായ സവിതാവിന്റെ മടിയില് എല്ലായിടങ്ങളിലുമുള്ള ലോകങ്ങള് എല്ലാം സ്ഥിരമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
തിസ്രോ ദ്യാവഃ സവിതുര്ദ്വാ ഉപസ്ഥാഁ ഏകാ യമസ്യ ഭുവനേ വിരാഷാട് । ആണിം ന രഥ്യമമൃതാധി തസ്ഥുരിഹ ബ്രവീതു യ ഉ തച്ചികേതത്
സവിതാവിന്റെ മടിയില് മൂന്നു ആകാശങ്ങള് ഉണ്ട്; അതില് രണ്ടെണ്ണം വ്യക്തമാണ്, ഒന്ന് യമന്റെ ലോകത്തില് നിലകൊള്ളുന്നു. അവ രഥത്തിന്റെ അക്ഷംപോലെ അമരന്മാരുടെ മേല് നില്ക്കുന്നു. ഇതറിയുന്നവന് ഇവിടെ പറയട്ടെ.
വി സുപര്ണോ അന്തരിക്ഷാണ്യഖ്യദ്ഗഭീരവേപാ അസുരഃ സുനീഥഃ । ക്വേദാനീം സൂര്യഃ കശ്ചികേത കതമാം ദ്യാം രശ്മിരസ്യാ തതാന
സുന്ദരനായ ചിറകുള്ളവന് ആകാശപ്രദേശങ്ങള് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു; ആഴത്തില് വിറയുന്ന, ജ്ഞാനിയായ, നല്ല വഴി കാണിക്കുന്ന അസുരന്. ഇപ്പോള് സൂര്യന് എവിടെയാണ്? ആരാണ് അതിനെ കാണുന്നത്? അതിന്റെ കിരണം ഏത് ആകാശത്തിലേക്കാണ് വ്യാപിച്ചത്?
അഷ്ടൌ വ്യഖ്യത്കകുഭഃ പൃഥിവ്യാസ്ത്രീ ധന്വ യോജനാ സപ്ത സിന്ധൂന് । ഹിരണ്യാക്ഷഃ സവിതാ ദേവ ആഗാദ്ദധദ്രത്നാ ദാശുഷേ വാര്യാണി
ഭൂമിയിലെ എട്ട് ദിശകളും, മൂന്ന് മരുഭൂമികളും, ഏഴ് നദികളും സവിതാവ് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വര്ണ്ണം പോലെ കണ്ണുള്ള ദേവന് വന്നു, ഭക്തന്ക്ക് ധനസമ്പത്തും മനസ്സിലുളള വരങ്ങളും നല്കുന്നു.
ഹിരണ്യപാണിഃ സവിതാ വിചര്ഷണിരുഭേ ദ്യാവാപൃഥിവീ അന്തരീയതേ । അപാമീവാം ബാധതേ വേതി സൂര്യമഭി കൃഷ്ണേന രജസാ ദ്യാമൃണോതി
സ്വര്ണ്ണഹസ്തനായ, കാര്യദക്ഷനായ സവിതാവ് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ജലത്തിലെ രോഗങ്ങളെ അകറ്റി, സൂര്യനിലേക്ക് പോകുന്നു; കറുത്ത അന്തരീക്ഷം കൊണ്ട് ആകാശം മൂടുന്നു.
ഹിരണ്യഹസ്തോ അസുരഃ സുനീഥഃ സുമൃളീകഃ സ്വവാഁ യാത്വര്വാങ് । അപസേധന്രക്ഷസോ യാതുധാനാനസ്ഥാദ്ദേവഃ പ്രതിദോഷം ഗൃണാനഃ
സ്വര്ണ്ണഹസ്തനായ, ജ്ഞാനിയായ, നല്ല വഴി കാണിക്കുന്ന, ദയയുള്ള, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന ദേവന് വേഗത്തില് സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവന് രാക്ഷസന്മാരെയും കപടന്മാരെയും അകറ്റുന്നു; ദേവന് ഓരോ സന്ധ്യയിലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.
യേ തേ പന്ഥാഃ സവിതഃ പൂര്വ്യാസോഽരേണവഃ സുകൃതാ അന്തരിക്ഷേ । തേഭിര്നോ അദ്യ പഥിഭിഃ സുഗേഭീ രക്ഷാ ച നോ അധി ച ബ്രൂഹി ദേവ
സവിതാവേ, നിന്റെ പുരാതനമായ, പൊടിയില്ലാത്ത, നല്ല വഴികള് ആകാശമധ്യേ നിലകൊള്ളുന്നു. ആ സുഖകരമായ വഴികളിലൂടെ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനും, ഞങ്ങളുടെ വേണ്ടി സംസാരിക്കാനും ദേവനേ, നീ ദയവായി വരണം.
പ്ര വോ യഹ്വം പുരൂണാം വിശാം ദേവയതീനാമ് । അഗ്നിം സൂക്തേഭിര്വചോഭിരീമഹേ യം സീമിദന്യ ഈളതേ
നാനാജനങ്ങളുടെ വലിയവനേ, ദൈവസമൂഹത്തില് അഗ്നിയെ ഞങ്ങള് സ്തുതികളാലും വചനങ്ങളാലും വിളിക്കുന്നു; അവനെ എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നു.
ജനാസോ അഗ്നിം ദധിരേ സഹോവൃധം ഹവിഷ്മന്തോ വിധേമ തേ । സ ത്വം നോ അദ്യ സുമനാ ഇഹാവിതാ ഭവാ വാജേഷു സന്ത്യ
ജനങ്ങള് ശക്തിയുള്ള അഗ്നിയെ സ്ഥാപിച്ചു; ഞങ്ങള് ഹോമങ്ങളോടെ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നീ ഇന്ന് മനസ്സുതുറന്ന് ഇവിടെ വന്നു, ഞങ്ങളുടെ വിജയത്തില് സഹായിയാകണം.
പ്ര ത്വാ ദൂതം വൃണീമഹേ ഹോതാരം വിശ്വവേദസമ് । മഹസ്തേ സതോ വി ചരന്ത്യര്ചയോ ദിവി സ്പൃശന്തി ഭാനവഃ
ദൂതനായി, ഹോതാവായി, എല്ലാം അറിയുന്നവനായി നിന്നെ ഞങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. നിന്റെ വലിയ ജ്വാലകള് ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്നു; നിന്റെ കിരണങ്ങള് ആകാശത്തെ സ്പര്ശിക്കുന്നു.
ദേവാസസ്ത്വാ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ സം ദൂതം പ്രത്നമിന്ധതേ । വിശ്വം സോ അഗ്നേ ജയതി ത്വയാ ധനം യസ്തേ ദദാശ മര്ത്യഃ
വരുണനും മിത്രനും അര്യാമനും നിന്നെ പുരാതന ദൂതനായി സ്ഥാപിച്ചു. അഗ്നേ, നിന്നോടൊപ്പം ഒരാള് എല്ലാ സമ്പത്തും നേടുന്നു; നിന്നെ സേവിക്കുന്ന മനുഷ്യന് വിജയിക്കുന്നു.
മന്ദ്രോ ഹോതാ ഗൃഹപതിരഗ്നേ ദൂതോ വിശാമസി । ത്വേ വിശ്വാ സംഗതാനി വ്രതാ ധ്രുവാ യാനി ദേവാ അകൃണ്വത
സന്തോഷത്തോടെ ഹോതാവും ഗൃഹപതിയും ദൂതനുമാണ് അഗ്നി ജനങ്ങളില്. ദേവന്മാര് നിര്മ്മിച്ച എല്ലാ ഉറച്ച നിയമങ്ങളും നിന്നിൽ ഒന്നിക്കുന്നു.
ത്വേ ഇദഗ്നേ സുഭഗേ യവിഷ്ഠ്യ വിശ്വമാ ഹൂയതേ ഹവിഃ । സ ത്വം നോ അദ്യ സുമനാ ഉതാപരം യക്ഷി ദേവാന്സുവീര്യാ
ഭാഗ്യവാനായ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പനായ അഗ്നിയേ, എല്ലാ ഹോമങ്ങളും നിന്നിലേക്കാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെ നീ ഇന്ന് മനസ്സുതുറന്ന്, ഭാവിയിലും, ദേവന്മാരെ വീര്യത്തോടെ ആരാധിക്കണം.
തം ഘേമിത്ഥാ നമസ്വിന ഉപ സ്വരാജമാസതേ । ഹോത്രാഭിരഗ്നിം മനുഷഃ സമിന്ധതേ തിതിര്വാംസോ അതി സ്രിധഃ
ഇങ്ങനെ, വിനയപൂര്വം നമസ്കരിക്കുന്നവര് സ്വയം ഭരണാധികാരിയാകുന്ന അഗ്നിയെ സമീപിക്കുന്നു. ഹോമങ്ങളോടെ മനുഷ്യര് അഗ്നിയെ തെളിയിക്കുന്നു; കഷ്ടതകള് കടന്ന് പോകാന് ശ്രമിക്കുന്നു.
ഘ്നന്തോ വൃത്രമതരന്രോദസീ അപ ഉരു ക്ഷയായ ചക്രിരേ । ഭുവത്കണ്വേ വൃഷാ ദ്യുമ്ന്യാഹുതഃ ക്രന്ദദശ്വോ ഗവിഷ്ടിഷു
വൃത്രനെ സംഹരിച്ച്, അവര് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും കടന്നു, വിശാലമായ വാസസ്ഥലം ഉണ്ടാക്കി. കണ്വന് വേണ്ടി, മഹത്വത്തിനായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന കാള, കുതിരയുടെ കുരല് പോലെ പശുക്കളുടെ മത്സരത്തില് മുഴങ്ങുന്നു.
സം സീദസ്വ മഹാഁ അസി ശോചസ്വ ദേവവീതമഃ । വി ധൂമമഗ്നേ അരുഷം മിയേധ്യ സൃജ പ്രശസ്ത ദര്ശതമ്
നീ വലിയവനാണ്, അഗ്നേ, എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഇരിക്കണം; നീ ദൈവാരാധനയ്ക്ക് ഏറ്റവും യോഗ്യനാണ്. ചുവപ്പു പുക പുറത്ത് വിടുക; അതു ഉയരട്ടെ, ഏറ്റവും പ്രശസ്തനും മനോഹരനുമാകട്ടെ.
യം ത്വാ ദേവാസോ മനവേ ദധുരിഹ യജിഷ്ഠം ഹവ്യവാഹന । യം കണ്വോ മേധ്യാതിഥിര്ധനസ്പൃതം യം വൃഷാ യമുപസ്തുതഃ
ദേവന്മാര് മനുവിനായി ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ച, യാഗത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനും ഹോമങ്ങള് എത്തിക്കുന്നവനുമാണ് നീ. കണ്വന്, ശുദ്ധാതിഥി, സമ്പത്തുകൊടുക്കുന്നവന്, കാള, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവന് നിന്നെ ആരാധിച്ചു.
യമഗ്നിം മേധ്യാതിഥിഃ കണ്വ ഈധ ഋതാദധി । തസ്യ പ്രേഷോ ദീദിയുസ്തമിമാ ഋചസ്തമഗ്നിം വര്ധയാമസി
കണ്വന്, ശുദ്ധാതിഥി, സത്യപ്രകാരമുള്ള അഗ്നിയെ തെളിയിച്ചു. അവന്റെ പ്രകാശം തെളിയുന്നു; ഈ സ്തുതികള് അവനാണ്; ഞങ്ങള് ആ അഗ്നിയെ വലുതാക്കുന്നു.
രായസ്പൂര്ധി സ്വധാവോഽസ്തി ഹി തേഽഗ്നേ ദേവേഷ്വാപ്യമ് । ത്വം വാജസ്യ ശ്രുത്യസ്യ രാജസി സ നോ മൃള മഹാഁ അസി
ഏ അഗ്നേ, സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ നീ, ദേവന്മാരിൽ സ്വാഭാവികമായ ശക്തിയുള്ളവനാണ്. നീ ബലത്തിന്റെയും കീർത്തിയുടെയും രാജാവാണ്. മഹാനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ദയയോടെ കാത്തുകൊൾക.
ഊര്ധ്വ ഊ ഷു ണ ഊതയേ തിഷ്ഠാ ദേവോ ന സവിതാ । ഊര്ധ്വോ വാജസ്യ സനിതാ യദഞ്ജിഭിര്വാഘദ്ഭിര്വിഹ്വയാമഹേ
നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി ഉയർന്ന് നില്ക്കണം, ദൈവമായ സവിതാവിനെപ്പോലെ നേരെ നില്ക്കണം. ഞങ്ങൾ സ്തുതികളും സമർപ്പണങ്ങളും അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നീ ബലത്തിന്റെ ദാതാവായി ഉയർന്ന് നില്ക്കണം.
ഊര്ധ്വോ നഃ പാഹ്യംഹസോ നി കേതുനാ വിശ്വം സമത്രിണം ദഹ । കൃധീ ന ഊര്ധ്വാഞ്ചരഥായ ജീവസേ വിദാ ദേവേഷു നോ ദുവഃ
നമ്മെ മേലിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം, അഗ്നേ, നിന്റെ ചിഹ്നത്തോടെ. എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കത്തിച്ചു നശിപ്പിക്കണം. ഞങ്ങൾ വിജയത്തിനും ജീവൻക്കുമായി ഉയർന്ന് നില്ക്കാൻ സഹായിക്കണം. ദേവന്മാരിൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്ക് കാണിക്കണം.
പാഹി നോ അഗ്നേ രക്ഷസഃ പാഹി ധൂര്തേരരാവ്ണഃ । പാഹി രീഷത ഉത വാ ജിഘാംസതോ ബൃഹദ്ഭാനോ യവിഷ്ഠ്യ
അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ദുഷ്ടന്മാരിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം, കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം. ഞങ്ങളെ ഹാനികരന്മാരിൽ നിന്നും കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും കാത്തുകൊൾക, മഹാനായ പ്രകാശമുള്ള ചെറുപ്പവനേ.
ഘനേവ വിഷ്വഗ്വി ജഹ്യരാവ്ണസ്തപുര്ജമ്ഭ യോ അസ്മധ്രുക് । യോ മര്ത്യഃ ശിശീതേ അത്യക്തുഭിര്മാ നഃ സ രിപുരീശത
ഒരു ഉരുള്പിണ്ഡംപോലെ, എല്ലാ ദിക്കിലും ദുഷ്ടന്മാരെ തകർക്കണം, ഞങ്ങളോട് വൈരമുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കണം. ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്ന ആരും ഞങ്ങളുടെ ശത്രുവോ, ഞങ്ങളെ ഭരിക്കാനോ അനുവദിക്കരുത്.
അഗ്നിര്വവ്നേ സുവീര്യമഗ്നിഃ കണ്വായ സൌഭഗമ് । അഗ്നിഃ പ്രാവന്മിത്രോത മേധ്യാതിഥിമഗ്നിഃ സാതാ ഉപസ്തുതമ്
അഗ്നി കണ്വയ്ക്ക് ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും നൽകിയിരിക്കുന്നു. അഗ്നി മിത്രനെ, ശുദ്ധമായ അതിഥിയെ, കൊണ്ടുവന്നു. അഗ്നി സ്തുതിക്കപ്പെട്ടതെല്ലാം സമ്മാനിച്ചു.
അഗ്നിനാ തുര്വശം യദും പരാവത ഉഗ്രാദേവം ഹവാമഹേ । അഗ്നിര്നയന്നവവാസ്ത്വം ബൃഹദ്രഥം തുര്വീതിം ദസ്യവേ സഹഃ
അഗ്നിയെക്കൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ ദൂരെയുള്ള തുര്വശനും യദുവും വിളിക്കുന്നു, മഹാശക്തിയുള്ള ദൈവം. അഗ്നി അവവസ്ഥ, ബൃഹദ്രഥ, തുര്വിതിയെ ദസ്യുക്കളെ ജയിക്കാൻ നയിച്ചു.
നി ത്വാമഗ്നേ മനുര്ദധേ ജ്യോതിര്ജനായ ശശ്വതേ । ദീദേഥ കണ്വ ഋതജാത ഉക്ഷിതോ യം നമസ്യന്തി കൃഷ്ടയഃ
മനു, അഗ്നിയെ, ശാശ്വതമായ മനുഷ്യരാശിക്ക് വെളിച്ചമായി സ്ഥാപിച്ചു. സത്യത്തിൽ ജനിച്ച കണ്വൻ, അഗ്നിയെ തെളിച്ചു; ജനങ്ങൾ അവനെ ആദരിക്കുന്നു.