അച്ഛ ഋഷേ മാരുതം ഗണം ദാനാ മിത്രം ന യോഷണാ । ദിവോ വാ ധൃഷ്ണവ ഓജസാ സ്തുതാ ധീഭിരിഷണ്യത
മഹർഷേ, നീ മാരുതരുടെ സംഘത്തിലേയ്ക്ക് പോവുക. അവർ ദാനശീലികളായ മിത്രൻ സ്ത്രീയോടുള്ള സ്നേഹത്തുപോലെ ദയാലുക്കളാണ്. ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ശക്തിയോടെ, മനസ്സിൽ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവരായി, അവർ അനുഗ്രഹം തേടിയാണ് വരുന്നത്.
നൂ മന്വാന ഏഷാം ദേവാഁ അച്ഛാ ന വക്ഷണാ । ദാനാ സചേത സൂരിഭിര്യാമശ്രുതേഭിരഞ്ജിഭിഃ
ഇപ്പോൾ, അവരെ ഓർത്തു, നാം ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക്, ഒരു വീടിലേക്കുപോലെ, അടുക്കാം. ദാനശീലികളും മനസ്സിൽ കരുതലുള്ളവരുമായ മഹാത്മാക്കളോടൊപ്പം, നാം വാഴ്ത്തലുകളും അലങ്കാരങ്ങളുമായി വരുന്നു.
പ്ര യേ മേ ബന്ധ്വേഷേ ഗാം വോചന്ത സൂരയഃ പൃശ്നിം വോചന്ത മാതരമ് । അധാ പിതരമിഷ്മിണം രുദ്രം വോചന്ത ശിക്വസഃ
എന്റെ ബന്ധുക്കളായ മഹാത്മാക്കൾ പശുവിനെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുന്നു, അവർ പൃശ്യിയെ അമ്മയെന്നു പറയുന്നു. പിന്നെ, ജ്ഞാനികൾ രുദ്രനെ പിതാവെന്നു, മഹാശക്തനെന്നു വിളിക്കുന്നു.
സപ്ത മേ സപ്ത ശാകിന ഏകമേകാ ശതാ ദദുഃ । യമുനായാമധി ശ്രുതമുദ്രാധോ ഗവ്യം മൃജേ നി രാധോ അശ്വ്യം മൃജേ
എനിക്ക് വേണ്ടി ഏഴു പേരും, ഏഴു ദാനശീലികളും, ഓരോരുത്തരും നൂറു വീതം നൽകി. യമുനയുടെ തീരത്ത്, പ്രശസ്തമായ അവിടത്ത്, താഴെ ഞാൻ പശുമുതലിന്റെ പ്രതിഫലം ശുദ്ധീകരിച്ചു; മുകളിൽ കുതിരയുടെ പ്രതിഫലം ശുദ്ധീകരിച്ചു.
കോ വേദ ജാനമേഷാം കോ വാ പുരാ സുമ്നേഷ്വാസ മരുതാമ് । യദ്യുയുജ്രേ കിലാസ്യഃ
ഇവരുടെ ജനനം ആരാണ് അറിയുന്നത്? പുരാതനകാലത്ത് മാരുതരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചവൻ ആരായിരുന്നു? അവരെ ആരാണ് ചേർത്തു?
ഐതാന്രഥേഷു തസ്ഥുഷഃ കഃ ശുശ്രാവ കഥാ യയുഃ । കസ്മൈ സസ്രുഃ സുദാസേ അന്വാപയ ഇളാഭിര്വൃഷ്ടയഃ സഹ
രഥങ്ങളിൽ നിന്നു നിന്നവരുടെ കഥകൾ ആരാണ് കേട്ടത്? അവർ എവിടേക്കാണ് പോയതെന്ന് ആരാണ് അറിഞ്ഞത്? സുദാസിന് വേണ്ടി, യാഗങ്ങളോടും മഴയോടും കൂടി, അവർ ആരെ തേടിയാണ് ഒഴുകിയത്?
തേ മ ആഹുര്യ ആയയുരുപ ദ്യുഭിര്വിഭിര്മദേ । നരോ മര്യാ അരേപസ ഇമാന്പശ്യന്നിതി ഷ്ടുഹി
അവർ വന്നുവെന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞു, പ്രകാശത്തോടെ, ആനന്ദത്തോടെ. മഹാത്മാക്കളും യുവാക്കളും പാപരഹിതരുമായ പുരുഷന്മാർ ഇവരെ കണ്ടു വാഴ്ത്തുന്നു.
യേ അഞ്ജിഷു യേ വാശീഷു സ്വഭാനവഃ സ്രക്ഷു രുക്മേഷു ഖാദിഷു । ശ്രായാ രഥേഷു ധന്വസു
അലങ്കാരങ്ങളുള്ളവരും, കത്തികളോടുള്ളവരും, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവരും, പുഷ്പമാലകളും പൊന്നും കുന്തങ്ങളും ധരിച്ചവരും, രഥങ്ങളിലും സമതലങ്ങളിലും മഹിമയോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
യുഷ്മാകം സ്മാ രഥാഁ അനു മുദേ ദധേ മരുതോ ജീരദാനവഃ । വൃഷ്ടീ ദ്യാവോ യതീരിവ
നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളെ, മാരുതന്മാരേ, ഞാൻ ആനന്ദത്തോടെ ഒരുക്കി. അവ ദാനശീലികളാണ്. ആകാശത്തിൽ മഴ ഒഴുകുന്ന നദിപോലെ നീങ്ങുന്നു.
ആ യം നരഃ സുദാനവോ ദദാശുഷേ ദിവഃ കോശമചുച്യവുഃ । വി പര്ജന്യം സൃജന്തി രോദസീ അനു ധന്വനാ യന്തി വൃഷ്ടയഃ
ദാനശീലികളായ പുരുഷന്മാർ ആരാധകർക്കായി ആകാശത്തിലെ കലശം ഒഴുക്കി. അവർ പർജന്യനെ വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു; മഴ ഭൂമിയിലുടനീളം പടർന്ന് സമതലങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
തതൃദാനാഃ സിന്ധവഃ ക്ഷോദസാ രജഃ പ്ര സസ്രുര്ധേനവോ യഥാ । സ്യന്നാ അശ്വാ ഇവാധ്വനോ വിമോചനേ വി യദ്വര്തന്ത ഏന്യഃ
നദികൾ വേഗത്തിൽ, അഴുകോടെ, പൊടിപടർന്ന്, പശുക്കളെപ്പോലെ ഒഴുകുന്നു. കുതിരകൾ വഴിയിൽ വിട്ടുവിടുമ്പോൾ, അതിവേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.
ആ യാത മരുതോ ദിവ ആന്തരിക്ഷാദമാദുത । മാവ സ്ഥാത പരാവതഃ
മാരുതന്മാരേ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന്, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ആനന്ദത്തോടെ വരിക. ദൂരെയായി നിലകൊള്ളരുത്.
മാ വോ രസാനിതഭാ കുഭാ ക്രുമുര്മാ വഃ സിന്ധുര്നി രീരമത് । മാ വഃ പരി ഷ്ഠാത്സരയുഃ പുരീഷിണ്യസ്മേ ഇത്സുമ്നമസ്തു വഃ
റസ, അനിതഭ, കുഭ, ക്രുമു, സിന്ധു ഇവയൊന്നും നിങ്ങളെ തടയരുത്. വെള്ളം നിറഞ്ഞ സരയു പോലും നിങ്ങളെ തടയരുത്. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.
തം വഃ ശര്ധം രഥാനാം ത്വേഷം ഗണം മാരുതം നവ്യസീനാമ് । അനു പ്ര യന്തി വൃഷ്ടയഃ
നിങ്ങളുടെ ആ മഹാശക്തിയുള്ള രഥങ്ങളുടെ സംഘം, ഭയങ്കരമായ മാരുതരുടെ കൂട്ടം, എല്ലായ്പ്പോഴും പുതുമയോടെ, അവയെ പിന്തുടർന്ന് മഴ വരുന്നു.
ശര്ധംശര്ധം വ ഏഷാം വ്രാതംവ്രാതം ഗണംഗണം സുശസ്തിഭിഃ । അനു ക്രാമേമ ധീതിഭിഃ
അവരുടെ ഓരോ സംഘവും, ഓരോ കൂട്ടവും, ഓരോ കൂട്ടായ്മയും നല്ല വാഴ്ത്തലുകളോടെ, നാം മനസ്സോടെ പിന്തുടരാം.
കസ്മാ അദ്യ സുജാതായ രാതഹവ്യായ പ്ര യയുഃ । ഏനാ യാമേന മരുതഃ
ഇന്ന് ആരാണ് നന്മയിൽ ജനിച്ചവനും യാഗാർഹനും, നിങ്ങളെ വരുത്തിയതെന്ന്? ഈ വഴിയിലൂടെയാണ്, മാരുതന്മാരേ, നിങ്ങൾ വന്നത്.
യേന തോകായ തനയായ ധാന്യം ബീജം വഹധ്വേ അക്ഷിതമ് । അസ്മഭ്യം തദ്ധത്തന യദ്വ ഈമഹേ രാധോ വിശ്വായു സൌഭഗമ്
നിങ്ങൾ കുട്ടികൾക്കും സന്തതിക്കും ധാന്യവും വിത്തും ക്ഷയിക്കാതെ എത്തിക്കുന്ന വഴി, ഞങ്ങൾ തേടുന്ന ആ സമ്പത്തും സർവ്വസൗഭാഗ്യവും ഞങ്ങൾക്ക് ദയവായി നൽകണം.
അതീയാമ നിദസ്തിരഃ സ്വസ്തിഭിര്ഹിത്വാവദ്യമരാതീഃ । വൃഷ്ട്വീ ശം യോരാപ ഉസ്രി ഭേഷജം സ്യാമ മരുതഃ സഹ
നാം അനുഗ്രഹങ്ങളോടെ ആഴമുള്ള കടലുകൾ കടക്കട്ടെ, ദോഷവും ശത്രുക്കളെയും വിട്ട്. മഴയും സന്തോഷവുംകൊണ്ട്, മാരുതന്മാരേ, നിങ്ങൾക്കൊപ്പം ഞങ്ങൾക്ക് ഔഷധവും ആശ്വാസവും ലഭിക്കട്ടെ.
സുദേവഃ സമഹാസതി സുവീരോ നരോ മരുതഃ സ മര്ത്യഃ । യം ത്രായധ്വേ സ്യാമ തേ
മരുത് ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള് സംരക്ഷിക്കുന്ന മനുഷ്യന് ഭാഗ്യവാനായും ധൈര്യശാലിയായും ഇരിക്കുന്നു. ഞങ്ങള്ക്കും നിങ്ങളെപ്പോലെ സംരക്ഷണം ലഭിക്കട്ടെ എന്ന് ഞങ്ങള് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ്തുഹി ഭോജാന്സ്തുവതോ അസ്യ യാമനി രണന്ഗാവോ ന യവസേ । യതഃ പൂര്വാഁ ഇവ സഖീഁരനു ഹ്വയ ഗിരാ ഗൃണീഹി കാമിനഃ
ദാനശീലന്മാരെയും അവരുടെ വീടിനെയും സ്തുതിച്ചുപാടുക; പോരാളികള് പുതുതായി വളര്ന്ന പുല്ലിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെ, പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ വാക്കിലൂടെ വിളിച്ച്, ആഗ്രഹമുള്ളവരെ സ്തുതിയോടെ ആഹ്വാനിക്കുക.
പ്ര ശര്ധായ മാരുതായ സ്വഭാനവ ഇമാം വാചമനജാ പര്വതച്യുതേ । ഘര്മസ്തുഭേ ദിവ ആ പൃഷ്ഠയജ്വനേ ദ്യുമ്നശ്രവസേ മഹി നൃമ്ണമര്ചത
സ്വയം പ്രകാശമുള്ള മരുത് ദേവന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിനു, ഈ പുതുതായി ജനിച്ച, പര്വതത്തില് നിന്നു ഉദിച്ച വാക്ക് അര്പ്പിക്കുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ പുറത്ത് യജ്ഞം നടത്തുന്ന, മഹത്വവും തേജസ്സും നിറഞ്ഞ അവരുടെ വീരത്വം പാടുക.
പ്ര വോ മരുതസ്തവിഷാ ഉദന്യവോ വയോവൃധോ അശ്വയുജഃ പരിജ്രയഃ । സം വിദ്യുതാ ദധതി വാശതി ത്രിതഃ സ്വരന്ത്യാപോഽവനാ പരിജ്രയഃ
ശക്തരായ, എപ്പോഴും യുവാക്കളായ, കുതിരകള് ചേര്ത്തു സഞ്ചരിക്കുന്ന, വേഗമുള്ള മരുത് ദേവന്മാരെ ഞങ്ങള് സ്തുതിക്കുന്നു; അവർ മിന്നല് കൈവശം വഹിക്കുന്നു, ഒരുമിച്ച് ഗര്ജിക്കുന്നു, വെള്ളങ്ങള് മുഴങ്ങുന്നു, വേഗമുള്ളവര് മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
വിദ്യുന്മഹസോ നരോ അശ്മദിദ്യവോ വാതത്വിഷോ മരുതഃ പര്വതച്യുതഃ । അബ്ദയാ ചിന്മുഹുരാ ഹ്രാദുനീവൃത സ്തനയദമാ രഭസാ ഉദോജസഃ
പ്രഭയുള്ള പുരുഷന്മാരായ മരുത് ദേവന്മാര്, കാറ്റുപോലെയുള്ള ശക്തിയോടെ, പര്വതത്തില് നിന്നു ജനിച്ചവരായി, അവരുടെ രഥങ്ങള് തീപിടിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു; മഴയോടുകൂടിയും വീണ്ടും വീണ്ടും ഗര്ജിച്ച്, വലിയ ശക്തിയോടെ, അവർ വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നു.
വ്യക്തൂന്രുദ്രാ വ്യഹാനി ശിക്വസോ വ്യന്തരിക്ഷം വി രജാംസി ധൂതയഃ । വി യദജ്രാഁ അജഥ നാവ ഈം യഥാ വി ദുര്ഗാണി മരുതോ നാഹ രിഷ്യഥ
ശക്തരായ രുദ്രന്മാര്, ശക്തിയുള്ളവര്, മറവുകള് തകർക്കുന്നു, അന്തരീക്ഷവും ദിക്കുകളും വെടിപ്പാക്കുന്നു; മരുത് ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ കപ്പലുപോലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ആപത്തുകളിൽ പരാജയം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
തദ്വീര്യം വോ മരുതോ മഹിത്വനം ദീര്ഘം തതാന സൂര്യോ ന യോജനമ് । ഏതാ ന യാമേ അഗൃഭീതശോചിഷോഽനശ്വദാം യന്ന്യയാതനാ ഗിരിമ്
മരുത് ദേവന്മാരുടെ ആ ശക്തിയും മഹത്വവും സൂര്യന്റെ യാത്രപോലെ ദൂരത്തേക്കു വ്യാപിക്കുന്നു; ഈ യാത്രകളിൽ, നിങ്ങളുടെ തീയെ ആരും പിടിക്കാനാവില്ല, കുതിരകളില്ലാതെ നിങ്ങൾ പര്വതം കടന്നുപോകുമ്പോൾ.
അഭ്രാജി ശര്ധോ മരുതോ യദര്ണസം മോഷഥാ വൃക്ഷം കപനേവ വേധസഃ । അധ സ്മാ നോ അരമതിം സജോഷസശ്ചക്ഷുരിവ യന്തമനു നേഷഥാ സുഗമ്
മരുത് ദേവന്മാരുടെ കൂട്ടം പ്രകാശിച്ചു, നിങ്ങൾ അലങ്കാരത്തോടെ, വിദഗ്ധന് മരുത് മരങ്ങള് തകർക്കാത്തപോലെ, മരത്തിനെ തൊടാതെ; അപ്പോൾ, ഒരുമിച്ചുള്ള മനസ്സോടെ, കാഴ്ചയുള്ളവനെ വഴികാട്ടുന്നവനുപോലെ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ നല്ല വഴിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ന സ ജീയതേ മരുതോ ന ഹന്യതേ ന സ്രേധതി ന വ്യഥതേ ന രിഷ്യതി । നാസ്യ രായ ഉപ ദസ്യന്തി നോതയ ഋഷിം വാ യം രാജാനം വാ സുഷൂദഥ
മരുത് ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള് സംരക്ഷിക്കുന്നവന് ജയിക്കപ്പെടുകയില്ല, കൊല്ലപ്പെടുകയില്ല, ക്ഷയിക്കുകയില്ല, ഭയപ്പെടുകയില്ല, നശിക്കുകയില്ല; ശത്രുക്കള് അവന്റെ സമ്പത്തിനെ സമീപിക്കില്ല, നിങ്ങൾ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഋഷിയായാലും രാജാവായാലും.
നിയുത്വന്തോ ഗ്രാമജിതോ യഥാ നരോഽര്യമണോ ന മരുതഃ കവന്ധിനഃ । പിന്വന്ത്യുത്സം യദിനാസോ അസ്വരന്വ്യുന്ദന്തി പൃഥിവീം മധ്വോ അന്ധസാ
യുദ്ധത്തില് ജയിച്ച പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ, കൂട്ടങ്ങളോടുകൂടി, മരുത് ദേവന്മാരെ വഞ്ചിക്കാനാവില്ല; ഗായകര് പാടുമ്പോള്, അവർ പാത്രം നിറയ്ക്കുന്നു, ഭൂമിയെ സോമത്തിന്റെ മാധുര്യത്തോടെ നനയ്ക്കുന്നു.
പ്രവത്വതീയം പൃഥിവീ മരുദ്ഭ്യഃ പ്രവത്വതീ ദ്യൌര്ഭവതി പ്രയദ്ഭ്യഃ । പ്രവത്വതീഃ പഥ്യാ അന്തരിക്ഷ്യാഃ പ്രവത്വന്തഃ പര്വതാ ജീരദാനവഃ
ഈ ഭൂമി മരുത് ദേവന്മാരെ അഭിമുഖീകരിക്കട്ടെ, ആകാശം പരിശ്രമിക്കുന്നവരെ അഭിമുഖീകരിക്കട്ടെ; അന്തരീക്ഷത്തിലെ വഴികളും, പുരാതന പര്വതങ്ങളും അഭിമുഖീകരിക്കട്ടെ.
യന്മരുതഃ സഭരസഃ സ്വര്ണരഃ സൂര്യ ഉദിതേ മദഥാ ദിവോ നരഃ । ന വോഽശ്വാഃ ശ്രഥയന്താഹ സിസ്രതഃ സദ്യോ അസ്യാധ്വനഃ പാരമശ്നുഥ
ശക്തിയോടെ, സൂര്യന് ഉദയിക്കുമ്പോലെ പ്രകാശത്തോടെ, മരുത് ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുമ്പോള്, നിങ്ങളുടെ കുതിരകള് ഓടുമ്പോള് ക്ഷീണിക്കില്ല; നിങ്ങൾ ഈ വഴിയുടെ അവസാനം വേഗത്തിൽ എത്തുന്നു.