സമാനേ അഹന്ത്രിരവദ്യഗോഹനാ ത്രിരദ്യ യജ്ഞം മധുനാ മിമിക്ഷതമ് । ത്രിര്വാജവതീരിഷോ അശ്വിനാ യുവം ദോഷാ അസ്മഭ്യമുഷസശ്ച പിന്വതമ്
ഒരേ ദിവസം മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ കുറ്റമില്ലാത്ത യാഗത്തിൽ എത്തുന്നു; ഇന്ന് മൂന്നു പ്രാവശ്യം മധുരമായ ഹോമം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം ദാനങ്ങൾ പുലർച്ചയിലും പകലിലും നൽകുന്നു.
ത്രിര്വര്തിര്യാതം ത്രിരനുവ്രതേ ജനേ ത്രിഃ സുപ്രാവ്യേ ത്രേധേവ ശിക്ഷതമ് । ത്രിര്നാന്ദ്യം വഹതമശ്വിനാ യുവം ത്രിഃ പൃക്ഷോ അസ്മേ അക്ഷരേവ പിന്വതമ്
മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ വട്ടം ചുറ്റുന്നു, മൂന്നു പ്രാവശ്യം വിശ്വസ്തരായ ജനങ്ങളിൽ എത്തുന്നു, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഉത്തമമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകുന്നു. അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ സന്തോഷം നൽകുന്നു, മൂന്നു പ്രാവശ്യം അക്ഷയമായ ഉറവുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് ധാരകൾ ഒഴുക്കുന്നു.
ത്രിര്നോ രയിം വഹതമശ്വിനാ യുവം ത്രിര്ദേവതാതാ ത്രിരുതാവതം ധിയഃ । ത്രിഃ സൌഭഗത്വം ത്രിരുത ശ്രവാംസി നസ്ത്രിഷ്ഠം വാം സൂരേ ദുഹിതാ രുഹദ്രഥമ്
അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദൈവികമായ ജ്ഞാനവും നൽകൂ. മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഭാഗ്യവും കീർത്തിയും നൽകൂ. സൂര്യന്റെ മകളാൽ വലിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന നിങ്ങളുടെ രഥം ഇവിടെ എത്തട്ടെ.
ത്രിര്നോ അശ്വിനാ ദിവ്യാനി ഭേഷജാ ത്രിഃ പാര്ഥിവാനി ത്രിരു ദത്തമദ്ഭ്യഃ । ഓമാനം ശംയോര്മമകായ സൂനവേ ത്രിധാതു ശര്മ വഹതം ശുഭസ്പതീ
അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദിവ്യമായ ഔഷധങ്ങളും, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഭൂമിയിലെ ഔഷധങ്ങളും, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഔഷധങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ. എന്റെ മകനു പോഷണവും ക്ഷേമവും നൽകൂ. മൂന്നു നിലകളുള്ള സംരക്ഷണം നിങ്ങൾ നൽകട്ടെ, സുന്ദരന്മാരേ.
ത്രിര്നോ അശ്വിനാ യജതാ ദിവേദിവേ പരി ത്രിധാതു പൃഥിവീമശായതമ് । തിസ്രോ നാസത്യാ രഥ്യാ പരാവത ആത്മേവ വാതഃ സ്വസരാണി ഗച്ഛതമ്
അശ്വിന്മാരേ, ദിവസേന മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ ആരാധിക്കപ്പെടട്ടെ. മൂന്നു നിലകളുള്ള ഭൂമി നിങ്ങൾ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കട്ടെ. നാസത്യന്മാരേ, മൂന്നു രഥങ്ങൾ ദൂരങ്ങളിലെ വഴി കടക്കട്ടെ; കാറ്റുപോലെ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് സഹോദരിമാരുടെ അടുക്കൽ പോകട്ടെ.
ത്രിരശ്വിനാ സിന്ധുഭിഃ സപ്തമാതൃഭിസ്ത്രയ ആഹാവാസ്ത്രേധാ ഹവിഷ്കൃതമ് । തിസ്രഃ പൃഥിവീരുപരി പ്രവാ ദിവോ നാകം രക്ഷേഥേ ദ്യുഭിരക്തുഭിര്ഹിതമ്
അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴ് നദികളോടും അവരുടെ അമ്മമാരോടും കൂടെ വരിക. മൂന്നു വിളികളും, മൂന്നു തവണ ഒരുക്കിയ ഹോമവും. മൂന്നു ഭൂമികൾ മുകളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു; നിങ്ങൾ പകലും രാത്രിയും കൊണ്ട് ആകാശത്തിന്റെ ഉച്ചഭാഗം കാക്കുന്നു.
ക്വ ത്രീ ചക്രാ ത്രിവൃതോ രഥസ്യ ക്വ ത്രയോ വന്ധുരോ യേ സനീളാഃ । കദാ യോഗോ വാജിനോ രാസഭസ്യ യേന യജ്ഞം നാസത്യോപയാഥഃ
നിങ്ങളുടെ മൂന്നു ചക്രങ്ങളുള്ള രഥത്തിന്റെ ചക്രങ്ങൾ എവിടെയാണ്? ഉറച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നു ഇരിപ്പിടങ്ങൾ എവിടെയാണ്? വേഗമുള്ള കഴുതയുമായി നിങ്ങൾക്ക് ഒരുമയാകുന്ന സമയം എപ്പോഴാണ്, നാസത്യന്മാരേ, അതിലൂടെ നിങ്ങൾ യാഗത്തിൽ എത്തുന്നു?
ആ നാസത്യാ ഗച്ഛതം ഹൂയതേ ഹവിര്മധ്വഃ പിബതം മധുപേഭിരാസഭിഃ । യുവോര്ഹി പൂര്വം സവിതോഷസോ രഥമൃതായ ചിത്രം ഘൃതവന്തമിഷ്യതി
നാസത്യന്മാരേ, ഹോമം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു; മധുരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കഴുതകളോടെ മധുരം കുടിക്കൂ. നിങ്ങളുടെ രഥം, നെയ്യാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവർക്കായി പുലർച്ചകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ആ നാസത്യാ ത്രിഭിരേകാദശൈരിഹ ദേവേഭിര്യാതം മധുപേയമശ്വിനാ । പ്രായുസ്താരിഷ്ടം നീ രപാംസി മൃക്ഷതം സേധതം ദ്വേഷോ ഭവതം സചാഭുവാ
നാസത്യന്മാരേ, മൂന്ന് ദേവന്മാരോടും പതിനൊന്നു ദേവന്മാരോടും കൂടെ ഇവിടെ വരിക, അശ്വിന്മാരേ, മധുരമുള്ള പാനീയത്തിനായി വരിക. ഞങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകൂ, പാപങ്ങൾ നീക്കൂ, വൈരാഗ്യം അകറ്റൂ, ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരാകൂ.
ആ നോ അശ്വിനാ ത്രിവൃതാ രഥേനാര്വാഞ്ചം രയിം വഹതം സുവീരമ് । ശൃണ്വന്താ വാമവസേ ജോഹവീമി വൃധേ ച നോ ഭവതം വാജസാതൌ
അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മൂന്നു ചക്രങ്ങളുള്ള രഥത്തിൽ അടുത്ത് വരിക. ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും വീരപുത്രന്മാരും നൽകൂ. സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ. വിജയത്തിനുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തിയാകൂ.
ഹ്വയാമ്യഗ്നിം പ്രഥമം സ്വസ്തയേ ഹ്വയാമി മിത്രാവരുണാവിഹാവസേ । ഹ്വയാമി രാത്രീം ജഗതോ നിവേശനീം ഹ്വയാമി ദേവം സവിതാരമൂതയേ
ക്ഷേമത്തിനായി ആദ്യം ഞാൻ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു. സഹായത്തിനായി മിത്രനെയും വരുണനെയും വിളിക്കുന്നു. ലോകത്തെ വിശ്രമിപ്പിക്കുന്ന രാത്രിയെ വിളിക്കുന്നു. സഹായത്തിനായി ദൈവമായ സവിതാരനെയും വിളിക്കുന്നു.
ആ കൃഷ്ണേന രജസാ വര്തമാനോ നിവേശയന്നമൃതം മര്ത്യം ച । ഹിരണ്യയേന സവിതാ രഥേനാ ദേവോ യാതി ഭുവനാനി പശ്യന്
കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അമരന്മാരെയും മരണമുള്ളവരെയും സ്ഥാപിച്ച്, ദൈവമായ സവിതാ സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നിരീക്ഷിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
യാതി ദേവഃ പ്രവതാ യാത്യുദ്വതാ യാതി ശുഭ്രാഭ്യാം യജതോ ഹരിഭ്യാമ് । ആ ദേവോ യാതി സവിതാ പരാവതോഽപ വിശ്വാ ദുരിതാ ബാധമാനഃ
ദൈവം താഴോട്ടുള്ള വഴിയിലും, മേലോട്ടുള്ള വഴിയിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു; പ്രകാശമുള്ള കുതിരകളോടൊപ്പം പോകുന്നു. ദൈവമായ സവിതാ ദൂരങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്നു, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
അഭീവൃതം കൃശനൈര്വിശ്വരൂപം ഹിരണ്യശമ്യം യജതോ ബൃഹന്തമ് । ആസ്ഥാദ്രഥം സവിതാ ചിത്രഭാനുഃ കൃഷ്ണാ രജാംസി തവിഷീം ദധാനഃ
കിരണങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞ്, എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ളവൻ, സ്വർണ്ണയോകമുള്ളവൻ, മഹത്തായ ആരാധ്യൻ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ സവിതാ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, കറുത്ത അന്തരീക്ഷങ്ങളിൽ ശക്തി വഹിക്കുന്നു.
വി ജനാഞ്ഛ്യാവാഃ ശിതിപാദോ അഖ്യന്രഥം ഹിരണ്യപ്രഉഗം വഹന്തഃ । ശശ്വദ്വിശഃ സവിതുര്ദൈവ്യസ്യോപസ്ഥേ വിശ്വാ ഭുവനാനി തസ്ഥുഃ
വെള്ളപാദങ്ങളുള്ള രണ്ട് ചുവപ്പു കുതിരകള് സ്വര്ണ്ണത്തണ്ടുള്ള രഥം വലിച്ച്, ജനങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു. ദൈവമായ സവിതാവിന്റെ മടിയില് എല്ലായിടങ്ങളിലുമുള്ള ലോകങ്ങള് എല്ലാം സ്ഥിരമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
തിസ്രോ ദ്യാവഃ സവിതുര്ദ്വാ ഉപസ്ഥാഁ ഏകാ യമസ്യ ഭുവനേ വിരാഷാട് । ആണിം ന രഥ്യമമൃതാധി തസ്ഥുരിഹ ബ്രവീതു യ ഉ തച്ചികേതത്
സവിതാവിന്റെ മടിയില് മൂന്നു ആകാശങ്ങള് ഉണ്ട്; അതില് രണ്ടെണ്ണം വ്യക്തമാണ്, ഒന്ന് യമന്റെ ലോകത്തില് നിലകൊള്ളുന്നു. അവ രഥത്തിന്റെ അക്ഷംപോലെ അമരന്മാരുടെ മേല് നില്ക്കുന്നു. ഇതറിയുന്നവന് ഇവിടെ പറയട്ടെ.
വി സുപര്ണോ അന്തരിക്ഷാണ്യഖ്യദ്ഗഭീരവേപാ അസുരഃ സുനീഥഃ । ക്വേദാനീം സൂര്യഃ കശ്ചികേത കതമാം ദ്യാം രശ്മിരസ്യാ തതാന
സുന്ദരനായ ചിറകുള്ളവന് ആകാശപ്രദേശങ്ങള് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു; ആഴത്തില് വിറയുന്ന, ജ്ഞാനിയായ, നല്ല വഴി കാണിക്കുന്ന അസുരന്. ഇപ്പോള് സൂര്യന് എവിടെയാണ്? ആരാണ് അതിനെ കാണുന്നത്? അതിന്റെ കിരണം ഏത് ആകാശത്തിലേക്കാണ് വ്യാപിച്ചത്?
അഷ്ടൌ വ്യഖ്യത്കകുഭഃ പൃഥിവ്യാസ്ത്രീ ധന്വ യോജനാ സപ്ത സിന്ധൂന് । ഹിരണ്യാക്ഷഃ സവിതാ ദേവ ആഗാദ്ദധദ്രത്നാ ദാശുഷേ വാര്യാണി
ഭൂമിയിലെ എട്ട് ദിശകളും, മൂന്ന് മരുഭൂമികളും, ഏഴ് നദികളും സവിതാവ് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വര്ണ്ണം പോലെ കണ്ണുള്ള ദേവന് വന്നു, ഭക്തന്ക്ക് ധനസമ്പത്തും മനസ്സിലുളള വരങ്ങളും നല്കുന്നു.
ഹിരണ്യപാണിഃ സവിതാ വിചര്ഷണിരുഭേ ദ്യാവാപൃഥിവീ അന്തരീയതേ । അപാമീവാം ബാധതേ വേതി സൂര്യമഭി കൃഷ്ണേന രജസാ ദ്യാമൃണോതി
സ്വര്ണ്ണഹസ്തനായ, കാര്യദക്ഷനായ സവിതാവ് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ജലത്തിലെ രോഗങ്ങളെ അകറ്റി, സൂര്യനിലേക്ക് പോകുന്നു; കറുത്ത അന്തരീക്ഷം കൊണ്ട് ആകാശം മൂടുന്നു.
ഹിരണ്യഹസ്തോ അസുരഃ സുനീഥഃ സുമൃളീകഃ സ്വവാഁ യാത്വര്വാങ് । അപസേധന്രക്ഷസോ യാതുധാനാനസ്ഥാദ്ദേവഃ പ്രതിദോഷം ഗൃണാനഃ
സ്വര്ണ്ണഹസ്തനായ, ജ്ഞാനിയായ, നല്ല വഴി കാണിക്കുന്ന, ദയയുള്ള, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന ദേവന് വേഗത്തില് സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവന് രാക്ഷസന്മാരെയും കപടന്മാരെയും അകറ്റുന്നു; ദേവന് ഓരോ സന്ധ്യയിലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.
യേ തേ പന്ഥാഃ സവിതഃ പൂര്വ്യാസോഽരേണവഃ സുകൃതാ അന്തരിക്ഷേ । തേഭിര്നോ അദ്യ പഥിഭിഃ സുഗേഭീ രക്ഷാ ച നോ അധി ച ബ്രൂഹി ദേവ
സവിതാവേ, നിന്റെ പുരാതനമായ, പൊടിയില്ലാത്ത, നല്ല വഴികള് ആകാശമധ്യേ നിലകൊള്ളുന്നു. ആ സുഖകരമായ വഴികളിലൂടെ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനും, ഞങ്ങളുടെ വേണ്ടി സംസാരിക്കാനും ദേവനേ, നീ ദയവായി വരണം.
പ്ര വോ യഹ്വം പുരൂണാം വിശാം ദേവയതീനാമ് । അഗ്നിം സൂക്തേഭിര്വചോഭിരീമഹേ യം സീമിദന്യ ഈളതേ
നാനാജനങ്ങളുടെ വലിയവനേ, ദൈവസമൂഹത്തില് അഗ്നിയെ ഞങ്ങള് സ്തുതികളാലും വചനങ്ങളാലും വിളിക്കുന്നു; അവനെ എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നു.
ജനാസോ അഗ്നിം ദധിരേ സഹോവൃധം ഹവിഷ്മന്തോ വിധേമ തേ । സ ത്വം നോ അദ്യ സുമനാ ഇഹാവിതാ ഭവാ വാജേഷു സന്ത്യ
ജനങ്ങള് ശക്തിയുള്ള അഗ്നിയെ സ്ഥാപിച്ചു; ഞങ്ങള് ഹോമങ്ങളോടെ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നീ ഇന്ന് മനസ്സുതുറന്ന് ഇവിടെ വന്നു, ഞങ്ങളുടെ വിജയത്തില് സഹായിയാകണം.
പ്ര ത്വാ ദൂതം വൃണീമഹേ ഹോതാരം വിശ്വവേദസമ് । മഹസ്തേ സതോ വി ചരന്ത്യര്ചയോ ദിവി സ്പൃശന്തി ഭാനവഃ
ദൂതനായി, ഹോതാവായി, എല്ലാം അറിയുന്നവനായി നിന്നെ ഞങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. നിന്റെ വലിയ ജ്വാലകള് ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്നു; നിന്റെ കിരണങ്ങള് ആകാശത്തെ സ്പര്ശിക്കുന്നു.
ദേവാസസ്ത്വാ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ സം ദൂതം പ്രത്നമിന്ധതേ । വിശ്വം സോ അഗ്നേ ജയതി ത്വയാ ധനം യസ്തേ ദദാശ മര്ത്യഃ
വരുണനും മിത്രനും അര്യാമനും നിന്നെ പുരാതന ദൂതനായി സ്ഥാപിച്ചു. അഗ്നേ, നിന്നോടൊപ്പം ഒരാള് എല്ലാ സമ്പത്തും നേടുന്നു; നിന്നെ സേവിക്കുന്ന മനുഷ്യന് വിജയിക്കുന്നു.
മന്ദ്രോ ഹോതാ ഗൃഹപതിരഗ്നേ ദൂതോ വിശാമസി । ത്വേ വിശ്വാ സംഗതാനി വ്രതാ ധ്രുവാ യാനി ദേവാ അകൃണ്വത
സന്തോഷത്തോടെ ഹോതാവും ഗൃഹപതിയും ദൂതനുമാണ് അഗ്നി ജനങ്ങളില്. ദേവന്മാര് നിര്മ്മിച്ച എല്ലാ ഉറച്ച നിയമങ്ങളും നിന്നിൽ ഒന്നിക്കുന്നു.
ത്വേ ഇദഗ്നേ സുഭഗേ യവിഷ്ഠ്യ വിശ്വമാ ഹൂയതേ ഹവിഃ । സ ത്വം നോ അദ്യ സുമനാ ഉതാപരം യക്ഷി ദേവാന്സുവീര്യാ
ഭാഗ്യവാനായ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പനായ അഗ്നിയേ, എല്ലാ ഹോമങ്ങളും നിന്നിലേക്കാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെ നീ ഇന്ന് മനസ്സുതുറന്ന്, ഭാവിയിലും, ദേവന്മാരെ വീര്യത്തോടെ ആരാധിക്കണം.
തം ഘേമിത്ഥാ നമസ്വിന ഉപ സ്വരാജമാസതേ । ഹോത്രാഭിരഗ്നിം മനുഷഃ സമിന്ധതേ തിതിര്വാംസോ അതി സ്രിധഃ
ഇങ്ങനെ, വിനയപൂര്വം നമസ്കരിക്കുന്നവര് സ്വയം ഭരണാധികാരിയാകുന്ന അഗ്നിയെ സമീപിക്കുന്നു. ഹോമങ്ങളോടെ മനുഷ്യര് അഗ്നിയെ തെളിയിക്കുന്നു; കഷ്ടതകള് കടന്ന് പോകാന് ശ്രമിക്കുന്നു.
ഘ്നന്തോ വൃത്രമതരന്രോദസീ അപ ഉരു ക്ഷയായ ചക്രിരേ । ഭുവത്കണ്വേ വൃഷാ ദ്യുമ്ന്യാഹുതഃ ക്രന്ദദശ്വോ ഗവിഷ്ടിഷു
വൃത്രനെ സംഹരിച്ച്, അവര് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും കടന്നു, വിശാലമായ വാസസ്ഥലം ഉണ്ടാക്കി. കണ്വന് വേണ്ടി, മഹത്വത്തിനായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന കാള, കുതിരയുടെ കുരല് പോലെ പശുക്കളുടെ മത്സരത്തില് മുഴങ്ങുന്നു.
സം സീദസ്വ മഹാഁ അസി ശോചസ്വ ദേവവീതമഃ । വി ധൂമമഗ്നേ അരുഷം മിയേധ്യ സൃജ പ്രശസ്ത ദര്ശതമ്
നീ വലിയവനാണ്, അഗ്നേ, എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഇരിക്കണം; നീ ദൈവാരാധനയ്ക്ക് ഏറ്റവും യോഗ്യനാണ്. ചുവപ്പു പുക പുറത്ത് വിടുക; അതു ഉയരട്ടെ, ഏറ്റവും പ്രശസ്തനും മനോഹരനുമാകട്ടെ.