ചക്രാണാസഃ പരീണഹം പൃഥിവ്യാ ഹിരണ്യേന മണിനാ ശുമ്ഭമാനാഃ । ന ഹിന്വാനാസസ്തിതിരുസ്ത ഇന്ദ്രം പരി സ്പശോ അദധാത്സൂര്യേണ
അവർ ഭൂമിയെ ചുറ്റി, പൊന്നും രത്നവും അണിഞ്ഞു. അവർ നീങ്ങാതെ, ഇന്ദ്രനെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; സൂര്യൻ അവനെ ചുറ്റി കിരണങ്ങൾ വെച്ചു.
പരി യദിന്ദ്ര രോദസീ ഉഭേ അബുഭോജീര്മഹിനാ വിശ്വതഃ സീമ് । അമന്യമാനാഁ അഭി മന്യമാനൈര്നിര്ബ്രഹ്മഭിരധമോ ദസ്യുമിന്ദ്ര
ഇന്ദ്രാ, നീ മഹത്വത്തോടെ ആകാശവും ഭൂമിയും മുഴുവനും ചുറ്റുമ്പോൾ, സ്വയം വലിയവരെന്ന് കരുതിയവർ മറ്റുള്ളവരാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടു; നീ ദാസനെ അവരിൽ ഏറ്റവും താഴെയാക്കി.
ന യേ ദിവഃ പൃഥിവ്യാ അന്തമാപുര്ന മായാഭിര്ധനദാം പര്യഭൂവന് । യുജം വജ്രം വൃഷഭശ്ചക്ര ഇന്ദ്രോ നിര്ജ്യോതിഷാ തമസോ ഗാ അദുക്ഷത്
ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും അറ്റം കാണാനോ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനെ തന്ത്രികൾകൊണ്ട് ചുറ്റാനോ കഴിയാത്തവർ, ഇന്ദ്രൻ കാളപോലെ വജ്രം ഉണ്ടാക്കി; പ്രകാശംകൊണ്ട് പശുക്കളെ ഇരുണ്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു.
അനു സ്വധാമക്ഷരന്നാപോ അസ്യാവര്ധത മധ്യ ആ നാവ്യാനാമ് । സധ്രീചീനേന മനസാ തമിന്ദ്ര ഓജിഷ്ഠേന ഹന്മനാഹന്നഭി ദ്യൂന്
വെള്ളങ്ങൾ സ്വഭാവപ്രകാരം ഒഴുകി, കപ്പലുകളുടെ നടുവിൽ വർദ്ധിച്ചു. ഐക്യമായ മനസ്സോടെ, ശക്തിയോടെ, ഇന്ദ്രൻ ആകാശത്തെ അടിച്ചുതകർത്തു.
ന്യാവിധ്യദിലീബിശസ്യ ദൃള്ഹാ വി ശൃങ്ഗിണമഭിനച്ഛുഷ്ണമിന്ദ്രഃ । യാവത്തരോ മഘവന്യാവദോജോ വജ്രേണ ശത്രുമവധീഃ പൃതന്യുമ്
ദിലീപന്റെ ഉറച്ച കോട്ട ഇന്ദ്രൻ തുളച്ചു, കൊമ്പുള്ള ശുഷ്ണനെ തകർത്തു. മഹാബലമുള്ളവനേ, നീ വജ്രം കൊണ്ട് ശത്രുവിനെ, പോരാളിയെ, അകറ്റി.
അഭി സിധ്മോ അജിഗാദസ്യ ശത്രൂന്വി തിഗ്മേന വൃഷഭേണാ പുരോഽഭേത് । സം വജ്രേണാസൃജദ്വൃത്രമിന്ദ്രഃ പ്ര സ്വാം മതിമതിരച്ഛാശദാനഃ
അഗ്നി ശത്രുക്കളെ നേരെ മുന്നോട്ട് പോയി; മൂർച്ചയുള്ള കാളപോലെ കോട്ടകളെ ആക്രമിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ വജ്രം കൊണ്ട് തടസ്സം നീക്കി; അവന്റെ പ്രചോദിതമായ ചിന്ത സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.
ആവഃ കുത്സമിന്ദ്ര യസ്മിഞ്ചാകന്പ്രാവോ യുധ്യന്തം വൃഷഭം ദശദ്യുമ് । ശഫച്യുതോ രേണുര്നക്ഷത ദ്യാമുച്ഛ്വൈത്രേയോ നൃഷാഹ്യായ തസ്ഥൌ
ഇന്ദ്രാ, നീ കുത്സനെയും, യുദ്ധത്തിൽ വീര്യവാനായ ദശദ്യുവിനെയും ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവരുടെ കാളകളാൽ ഉയർന്ന പൊടി ആകാശത്തേയ്ക്ക് എത്തിയില്ല. ഉഷ്വിത്രന്റെ മകനായവൻ മനുഷ്യവിജയത്തിനായി ഉറച്ചുനിന്നു.
ആവഃ ശമം വൃഷഭം തുഗ്ര്യാസു ക്ഷേത്രജേഷേ മഘവഞ്ഛ്വിത്ര്യം ഗാമ് । ജ്യോക്ചിദത്ര തസ്ഥിവാംസോ അക്രഞ്ഛത്രൂയതാമധരാ വേദനാകഃ
മഹാദാനിയായ ഇന്ദ്രാ, തുഗ്രന്മാരുടെ യുദ്ധത്തിൽ നീ ശമനെന്ന കാളയെയും, നിലം നേടാനുള്ള മത്സരത്തിൽ ശ്വിത്രി എന്ന പശുവിനെയും ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. പകൽ വെളിച്ചത്തും അവർ പിന്മാറിയില്ല; ശത്രുക്കൾ താഴെ കിടന്ന് തങ്ങളുടെ തോൽവിയെ കണ്ടു.
ത്രിശ്ചിന്നോ അദ്യാ ഭവതം നവേദസാ വിഭുര്വാം യാമ ഉത രാതിരശ്വിനാ । യുവോര്ഹി യന്ത്രം ഹിമ്യേവ വാസസോഽഭ്യായംസേന്യാ ഭവതം മനീഷിഭിഃ
അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മൂന്നു ചക്രങ്ങളുള്ള രഥം ഇന്ന് വരിക. നിങ്ങളുടെ സർവ്വവ്യാപകമായ ശക്തിയും ദാനവും സഹിതം. നിങ്ങളുടെ ഉപകരണങ്ങൾ തണലുപോലെയുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾപോലെ ജ്ഞാനികൾ പ്രാർത്ഥനയോടെ സമീപിക്കുന്നു.
ത്രയഃ പവയോ മധുവാഹനേ രഥേ സോമസ്യ വേനാമനു വിശ്വ ഇദ്വിദുഃ । ത്രയ സ്കമ്ഭാസ സ്കഭിതാസ ആരഭേ ത്രിര്നക്തം യാഥസ്ത്രിര്വശ്വിനാ ദിവാ
മധുരം നിറഞ്ഞ രഥം മൂന്ന് വേഗമുള്ള കുതിരകൾ വഹിക്കുന്നു; അവ സോമത്തിന്റെ സംഗീതം പിന്തുടരുന്നു, എല്ലാവർക്കും അറിയാം. മൂന്ന് തൂണുകൾ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ മൂന്നു രാത്രിയും മൂന്നു പകലും യാത്രചെയ്യുന്നു.
സമാനേ അഹന്ത്രിരവദ്യഗോഹനാ ത്രിരദ്യ യജ്ഞം മധുനാ മിമിക്ഷതമ് । ത്രിര്വാജവതീരിഷോ അശ്വിനാ യുവം ദോഷാ അസ്മഭ്യമുഷസശ്ച പിന്വതമ്
ഒരേ ദിവസം മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ കുറ്റമില്ലാത്ത യാഗത്തിൽ എത്തുന്നു; ഇന്ന് മൂന്നു പ്രാവശ്യം മധുരമായ ഹോമം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം ദാനങ്ങൾ പുലർച്ചയിലും പകലിലും നൽകുന്നു.
ത്രിര്വര്തിര്യാതം ത്രിരനുവ്രതേ ജനേ ത്രിഃ സുപ്രാവ്യേ ത്രേധേവ ശിക്ഷതമ് । ത്രിര്നാന്ദ്യം വഹതമശ്വിനാ യുവം ത്രിഃ പൃക്ഷോ അസ്മേ അക്ഷരേവ പിന്വതമ്
മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ വട്ടം ചുറ്റുന്നു, മൂന്നു പ്രാവശ്യം വിശ്വസ്തരായ ജനങ്ങളിൽ എത്തുന്നു, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഉത്തമമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകുന്നു. അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ സന്തോഷം നൽകുന്നു, മൂന്നു പ്രാവശ്യം അക്ഷയമായ ഉറവുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് ധാരകൾ ഒഴുക്കുന്നു.
ത്രിര്നോ രയിം വഹതമശ്വിനാ യുവം ത്രിര്ദേവതാതാ ത്രിരുതാവതം ധിയഃ । ത്രിഃ സൌഭഗത്വം ത്രിരുത ശ്രവാംസി നസ്ത്രിഷ്ഠം വാം സൂരേ ദുഹിതാ രുഹദ്രഥമ്
അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദൈവികമായ ജ്ഞാനവും നൽകൂ. മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഭാഗ്യവും കീർത്തിയും നൽകൂ. സൂര്യന്റെ മകളാൽ വലിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന നിങ്ങളുടെ രഥം ഇവിടെ എത്തട്ടെ.
ത്രിര്നോ അശ്വിനാ ദിവ്യാനി ഭേഷജാ ത്രിഃ പാര്ഥിവാനി ത്രിരു ദത്തമദ്ഭ്യഃ । ഓമാനം ശംയോര്മമകായ സൂനവേ ത്രിധാതു ശര്മ വഹതം ശുഭസ്പതീ
അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദിവ്യമായ ഔഷധങ്ങളും, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഭൂമിയിലെ ഔഷധങ്ങളും, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഔഷധങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ. എന്റെ മകനു പോഷണവും ക്ഷേമവും നൽകൂ. മൂന്നു നിലകളുള്ള സംരക്ഷണം നിങ്ങൾ നൽകട്ടെ, സുന്ദരന്മാരേ.
ത്രിര്നോ അശ്വിനാ യജതാ ദിവേദിവേ പരി ത്രിധാതു പൃഥിവീമശായതമ് । തിസ്രോ നാസത്യാ രഥ്യാ പരാവത ആത്മേവ വാതഃ സ്വസരാണി ഗച്ഛതമ്
അശ്വിന്മാരേ, ദിവസേന മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ ആരാധിക്കപ്പെടട്ടെ. മൂന്നു നിലകളുള്ള ഭൂമി നിങ്ങൾ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കട്ടെ. നാസത്യന്മാരേ, മൂന്നു രഥങ്ങൾ ദൂരങ്ങളിലെ വഴി കടക്കട്ടെ; കാറ്റുപോലെ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് സഹോദരിമാരുടെ അടുക്കൽ പോകട്ടെ.
ത്രിരശ്വിനാ സിന്ധുഭിഃ സപ്തമാതൃഭിസ്ത്രയ ആഹാവാസ്ത്രേധാ ഹവിഷ്കൃതമ് । തിസ്രഃ പൃഥിവീരുപരി പ്രവാ ദിവോ നാകം രക്ഷേഥേ ദ്യുഭിരക്തുഭിര്ഹിതമ്
അശ്വിന്മാരേ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴ് നദികളോടും അവരുടെ അമ്മമാരോടും കൂടെ വരിക. മൂന്നു വിളികളും, മൂന്നു തവണ ഒരുക്കിയ ഹോമവും. മൂന്നു ഭൂമികൾ മുകളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു; നിങ്ങൾ പകലും രാത്രിയും കൊണ്ട് ആകാശത്തിന്റെ ഉച്ചഭാഗം കാക്കുന്നു.
ക്വ ത്രീ ചക്രാ ത്രിവൃതോ രഥസ്യ ക്വ ത്രയോ വന്ധുരോ യേ സനീളാഃ । കദാ യോഗോ വാജിനോ രാസഭസ്യ യേന യജ്ഞം നാസത്യോപയാഥഃ
നിങ്ങളുടെ മൂന്നു ചക്രങ്ങളുള്ള രഥത്തിന്റെ ചക്രങ്ങൾ എവിടെയാണ്? ഉറച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നു ഇരിപ്പിടങ്ങൾ എവിടെയാണ്? വേഗമുള്ള കഴുതയുമായി നിങ്ങൾക്ക് ഒരുമയാകുന്ന സമയം എപ്പോഴാണ്, നാസത്യന്മാരേ, അതിലൂടെ നിങ്ങൾ യാഗത്തിൽ എത്തുന്നു?
ആ നാസത്യാ ഗച്ഛതം ഹൂയതേ ഹവിര്മധ്വഃ പിബതം മധുപേഭിരാസഭിഃ । യുവോര്ഹി പൂര്വം സവിതോഷസോ രഥമൃതായ ചിത്രം ഘൃതവന്തമിഷ്യതി
നാസത്യന്മാരേ, ഹോമം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു; മധുരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കഴുതകളോടെ മധുരം കുടിക്കൂ. നിങ്ങളുടെ രഥം, നെയ്യാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവർക്കായി പുലർച്ചകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ആ നാസത്യാ ത്രിഭിരേകാദശൈരിഹ ദേവേഭിര്യാതം മധുപേയമശ്വിനാ । പ്രായുസ്താരിഷ്ടം നീ രപാംസി മൃക്ഷതം സേധതം ദ്വേഷോ ഭവതം സചാഭുവാ
നാസത്യന്മാരേ, മൂന്ന് ദേവന്മാരോടും പതിനൊന്നു ദേവന്മാരോടും കൂടെ ഇവിടെ വരിക, അശ്വിന്മാരേ, മധുരമുള്ള പാനീയത്തിനായി വരിക. ഞങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകൂ, പാപങ്ങൾ നീക്കൂ, വൈരാഗ്യം അകറ്റൂ, ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരാകൂ.
ആ നോ അശ്വിനാ ത്രിവൃതാ രഥേനാര്വാഞ്ചം രയിം വഹതം സുവീരമ് । ശൃണ്വന്താ വാമവസേ ജോഹവീമി വൃധേ ച നോ ഭവതം വാജസാതൌ
അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മൂന്നു ചക്രങ്ങളുള്ള രഥത്തിൽ അടുത്ത് വരിക. ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും വീരപുത്രന്മാരും നൽകൂ. സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ. വിജയത്തിനുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തിയാകൂ.
ഹ്വയാമ്യഗ്നിം പ്രഥമം സ്വസ്തയേ ഹ്വയാമി മിത്രാവരുണാവിഹാവസേ । ഹ്വയാമി രാത്രീം ജഗതോ നിവേശനീം ഹ്വയാമി ദേവം സവിതാരമൂതയേ
ക്ഷേമത്തിനായി ആദ്യം ഞാൻ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു. സഹായത്തിനായി മിത്രനെയും വരുണനെയും വിളിക്കുന്നു. ലോകത്തെ വിശ്രമിപ്പിക്കുന്ന രാത്രിയെ വിളിക്കുന്നു. സഹായത്തിനായി ദൈവമായ സവിതാരനെയും വിളിക്കുന്നു.
ആ കൃഷ്ണേന രജസാ വര്തമാനോ നിവേശയന്നമൃതം മര്ത്യം ച । ഹിരണ്യയേന സവിതാ രഥേനാ ദേവോ യാതി ഭുവനാനി പശ്യന്
കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അമരന്മാരെയും മരണമുള്ളവരെയും സ്ഥാപിച്ച്, ദൈവമായ സവിതാ സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നിരീക്ഷിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
യാതി ദേവഃ പ്രവതാ യാത്യുദ്വതാ യാതി ശുഭ്രാഭ്യാം യജതോ ഹരിഭ്യാമ് । ആ ദേവോ യാതി സവിതാ പരാവതോഽപ വിശ്വാ ദുരിതാ ബാധമാനഃ
ദൈവം താഴോട്ടുള്ള വഴിയിലും, മേലോട്ടുള്ള വഴിയിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു; പ്രകാശമുള്ള കുതിരകളോടൊപ്പം പോകുന്നു. ദൈവമായ സവിതാ ദൂരങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്നു, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
അഭീവൃതം കൃശനൈര്വിശ്വരൂപം ഹിരണ്യശമ്യം യജതോ ബൃഹന്തമ് । ആസ്ഥാദ്രഥം സവിതാ ചിത്രഭാനുഃ കൃഷ്ണാ രജാംസി തവിഷീം ദധാനഃ
കിരണങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞ്, എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ളവൻ, സ്വർണ്ണയോകമുള്ളവൻ, മഹത്തായ ആരാധ്യൻ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ സവിതാ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, കറുത്ത അന്തരീക്ഷങ്ങളിൽ ശക്തി വഹിക്കുന്നു.
വി ജനാഞ്ഛ്യാവാഃ ശിതിപാദോ അഖ്യന്രഥം ഹിരണ്യപ്രഉഗം വഹന്തഃ । ശശ്വദ്വിശഃ സവിതുര്ദൈവ്യസ്യോപസ്ഥേ വിശ്വാ ഭുവനാനി തസ്ഥുഃ
വെള്ളപാദങ്ങളുള്ള രണ്ട് ചുവപ്പു കുതിരകള് സ്വര്ണ്ണത്തണ്ടുള്ള രഥം വലിച്ച്, ജനങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു. ദൈവമായ സവിതാവിന്റെ മടിയില് എല്ലായിടങ്ങളിലുമുള്ള ലോകങ്ങള് എല്ലാം സ്ഥിരമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
തിസ്രോ ദ്യാവഃ സവിതുര്ദ്വാ ഉപസ്ഥാഁ ഏകാ യമസ്യ ഭുവനേ വിരാഷാട് । ആണിം ന രഥ്യമമൃതാധി തസ്ഥുരിഹ ബ്രവീതു യ ഉ തച്ചികേതത്
സവിതാവിന്റെ മടിയില് മൂന്നു ആകാശങ്ങള് ഉണ്ട്; അതില് രണ്ടെണ്ണം വ്യക്തമാണ്, ഒന്ന് യമന്റെ ലോകത്തില് നിലകൊള്ളുന്നു. അവ രഥത്തിന്റെ അക്ഷംപോലെ അമരന്മാരുടെ മേല് നില്ക്കുന്നു. ഇതറിയുന്നവന് ഇവിടെ പറയട്ടെ.
വി സുപര്ണോ അന്തരിക്ഷാണ്യഖ്യദ്ഗഭീരവേപാ അസുരഃ സുനീഥഃ । ക്വേദാനീം സൂര്യഃ കശ്ചികേത കതമാം ദ്യാം രശ്മിരസ്യാ തതാന
സുന്ദരനായ ചിറകുള്ളവന് ആകാശപ്രദേശങ്ങള് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു; ആഴത്തില് വിറയുന്ന, ജ്ഞാനിയായ, നല്ല വഴി കാണിക്കുന്ന അസുരന്. ഇപ്പോള് സൂര്യന് എവിടെയാണ്? ആരാണ് അതിനെ കാണുന്നത്? അതിന്റെ കിരണം ഏത് ആകാശത്തിലേക്കാണ് വ്യാപിച്ചത്?
അഷ്ടൌ വ്യഖ്യത്കകുഭഃ പൃഥിവ്യാസ്ത്രീ ധന്വ യോജനാ സപ്ത സിന്ധൂന് । ഹിരണ്യാക്ഷഃ സവിതാ ദേവ ആഗാദ്ദധദ്രത്നാ ദാശുഷേ വാര്യാണി
ഭൂമിയിലെ എട്ട് ദിശകളും, മൂന്ന് മരുഭൂമികളും, ഏഴ് നദികളും സവിതാവ് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വര്ണ്ണം പോലെ കണ്ണുള്ള ദേവന് വന്നു, ഭക്തന്ക്ക് ധനസമ്പത്തും മനസ്സിലുളള വരങ്ങളും നല്കുന്നു.
ഹിരണ്യപാണിഃ സവിതാ വിചര്ഷണിരുഭേ ദ്യാവാപൃഥിവീ അന്തരീയതേ । അപാമീവാം ബാധതേ വേതി സൂര്യമഭി കൃഷ്ണേന രജസാ ദ്യാമൃണോതി
സ്വര്ണ്ണഹസ്തനായ, കാര്യദക്ഷനായ സവിതാവ് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ജലത്തിലെ രോഗങ്ങളെ അകറ്റി, സൂര്യനിലേക്ക് പോകുന്നു; കറുത്ത അന്തരീക്ഷം കൊണ്ട് ആകാശം മൂടുന്നു.
ഹിരണ്യഹസ്തോ അസുരഃ സുനീഥഃ സുമൃളീകഃ സ്വവാഁ യാത്വര്വാങ് । അപസേധന്രക്ഷസോ യാതുധാനാനസ്ഥാദ്ദേവഃ പ്രതിദോഷം ഗൃണാനഃ
സ്വര്ണ്ണഹസ്തനായ, ജ്ഞാനിയായ, നല്ല വഴി കാണിക്കുന്ന, ദയയുള്ള, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന ദേവന് വേഗത്തില് സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവന് രാക്ഷസന്മാരെയും കപടന്മാരെയും അകറ്റുന്നു; ദേവന് ഓരോ സന്ധ്യയിലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.