അനു യദീം മരുതോ മന്ദസാനമാര്ചന്നിന്ദ്രം പപിവാംസം സുതസ്യ । ആദത്ത വജ്രമഭി യദഹിം ഹന്നപോ യഹ്വീരസൃജത്സര്തവാ ഉ
സോമം ആസ്വദിച്ച് സന്തോഷിച്ചിരുന്ന ഇന്ദ്രനെ മരുതുകൾ പാടിയപ്പോൾ, അവൻ വജ്രം എടുത്തു, പാമ്പിനെ സംഹരിച്ചു, ശക്തമായ വെള്ളങ്ങൾ ഒഴുകാൻ വിട്ടു.
ഉത ബ്രഹ്മാണോ മരുതോ മേ അസ്യേന്ദ്രഃ സോമസ്യ സുഷുതസ്യ പേയാഃ । തദ്ധി ഹവ്യം മനുഷേ ഗാ അവിന്ദദഹന്നഹിം പപിവാഁ ഇന്ദ്രോ അസ്യ
യജ്ഞികന്മാരോടൊപ്പം മരുതുകൾ ഇന്ദ്രൻ നല്ലപോലെ പിഴിഞ്ഞ സോമം കുടിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു; അതാണ് മനുഷ്യർക്കായി അവൻ കണ്ടെത്തിയ ഹവി—അവൻ പാമ്പിനെ കൊല്ലുകയും അതിൽ നിന്നു സോമം കുടിക്കുകയും ചെയ്തു.
ആദ്രോദസീ വിതരം വി ഷ്കഭായത്സംവിവ്യാനശ്ചിദ്ഭിയസേ മൃഗം കഃ । ജിഗര്തിമിന്ദ്രോ അപജര്ഗുരാണഃ പ്രതി ശ്വസന്തമവ ദാനവം ഹന്
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും വ്യാപിച്ചു പടർന്നു; ഭയത്താൽ മൃഗംപോലെ വിറയച്ചവരെയും അവൻ സംരക്ഷിച്ചു. അവൻ ഭയമില്ലാതെ ഉച്ചത്തിൽ ഊശിച്ച ദാനവനെ തകർത്തു.
അധ ക്രത്വാ മഘവന്തുഭ്യം ദേവാ അനു വിശ്വേ അദദുഃ സോമപേയമ് । യത്സൂര്യസ്യ ഹരിതഃ പതന്തീഃ പുരഃ സതീരുപരാ ഏതശേ കഃ
അപ്പോൾ ദാനശീലമുള്ള എല്ലാ ദേവതകളും തങ്ങളുടെ ഇച്ഛയാൽ ഇന്ദ്രനു സോമം കുടിക്കാനുള്ള അവകാശം നൽകി; സൂര്യന്റെ പച്ചകുതിരകൾ അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മുന്നോട്ട് പോന്നു.
നവ യദസ്യ നവതിം ച ഭോഗാന്സാകം വജ്രേണ മഘവാ വിവൃശ്ചത് । അര്ചന്തീന്ദ്രം മരുതഃ സധസ്ഥേ ത്രൈഷ്ടുഭേന വചസാ ബാധത ദ്യാമ്
വജ്രം കൊണ്ട് ദാനശാലിയായ ഇന്ദ്രൻ ഒറ്റച്ചേരിയായി ഒൻപതു തൊണ്ണൂറ് കോട്ടകൾ തകർത്തപ്പോൾ, മരുതുകൾ സഭയിൽ ത്രൈഷ്ടുഭം പാടിക്കൊണ്ട് ഇന്ദ്രനെ വാഴ്ത്തി, ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റി.
സഖാ സഖ്യേ അപചത്തൂയമഗ്നിരസ്യ ക്രത്വാ മഹിഷാ ത്രീ ശതാനി । ത്രീ സാകമിന്ദ്രോ മനുഷഃ സരാംസി സുതം പിബദ്വൃത്രഹത്യായ സോമമ്
സ്നേഹത്തിനായി അഗ്നി തന്റെ ഇച്ഛയാൽ മൂവായിരം കാളകളെ ദഹിപ്പിച്ചു; മനുഷ്യരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ മൂന്നു യാഗങ്ങളിൽ വൃത്രനെ കൊല്ലാൻ സോമം കുടിച്ചു.
ത്രീ യച്ഛതാ മഹിഷാണാമഘോ മാസ്ത്രീ സരാംസി മഘവാ സോമ്യാപാഃ । കാരം ന വിശ്വേ അഹ്വന്ത ദേവാ ഭരമിന്ദ്രായ യദഹിം ജഘാന
ദാനശീലനായവൻ, ആരെയും ദോഷം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ മൂവായിരം കാളകളും മൂന്നു യാഗങ്ങളിലെയും സോമവും സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവതകളും പുരോഹിതനെ വിളിച്ചു, അപ്പോഴാണ് ഇന്ദ്രൻ പാമ്പിനെ കൊല്ലിയത്.
ഉശനാ യത്സഹസ്യൈരയാതം ഗൃഹമിന്ദ്ര ജൂജുവാനേഭിരശ്വൈഃ । വന്വാനോ അത്ര സരഥം യയാഥ കുത്സേന ദേവൈരവനോര്ഹ ശുഷ്ണമ്
ശക്തിയുള്ള കുതിരകളോടെ ഉശനാസ് ഇന്ദ്രനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; ആഗ്രഹത്തോടെ കുതിരകൾ ചേർന്ന് അവൻ അവിടെ കുത്സനോടും ദേവന്മാരോടും കൂടെ യാത്ര ചെയ്തു, അവരെ രക്ഷപ്പെടുത്തി ശുഷ്ണനെ നശിപ്പിച്ചു.
പ്രാന്യച്ചക്രമവൃഹഃ സൂര്യസ്യ കുത്സായാന്യദ്വരിവോ യാതവേഽകഃ । അനാസോ ദസ്യൂഁരമൃണോ വധേന നി ദുര്യോണ ആവൃണങ്മൃധ്രവാചഃ
സൂര്യന്റെ ചക്രം കുത്സയ്ക്ക് മുന്നോട്ട് ഉരുണ്ടുപോകാൻ നീയാണ് വഴിയൊരുക്കിയത്; അവൻ ഒറ്റയ്ക്കു പോകാൻ പുതിയ വഴി തുറന്നു. മൂക്കില്ലാത്ത ദസ്യുക്കളെ നീ മരണത്തോടെ സംഹരിച്ചു, ദുഷ്ടവാക്കുള്ളവരെ അവരുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് അകറ്റി.
സ്തോമാസസ്ത്വാ ഗൌരിവീതേരവര്ധന്നരന്ധയോ വൈദഥിനായ പിപ്രുമ് । ആ ത്വാമൃജിശ്വാ സഖ്യായ ചക്രേ പചന്പക്തീരപിബഃ സോമമസ്യ
കാളകളുടെ നിലവിളിപോലെ സ്തോത്രങ്ങൾ നിന്നെ വധിപ്പിച്ചു, ഇന്ദ്രാ; വൈദഥിനനു വേണ്ടി നീ പിപ്രുവിനെ കീഴടക്കി. ഋജിശ്വാൻ നിന്നെ സ്നേഹിതനാക്കി, നീ അവന്റെ സോമം കുടിച്ചു, അവന്റെ ഭാഗങ്ങൾ പാകം ചെയ്തു.
നവഗ്വാസഃ സുതസോമാസ ഇന്ദ്രം ദശഗ്വാസോ അഭ്യര്ചന്ത്യര്കൈഃ । ഗവ്യം ചിദൂര്വമപിധാനവന്തം തം ചിന്നരഃ ശശമാനാ അപ വ്രന്
നവഗ്വന്മാർ സോമം പിഴിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രനെ പാടുന്നു; ദശഗ്വന്മാരും സ്തോത്രങ്ങളാൽ അവനെ ആദരിക്കുന്നു. വിശാലമായ പശുപുറവും മറഞ്ഞിരുന്നാലും, ആഗ്രഹിച്ചവർ അതു തുറന്നു, മനുഷ്യരേ.
കഥോ നു തേ പരി ചരാണി വിദ്വാന്വീര്യാ മഘവന്യാ ചകര്ഥ । യാ ചോ നു നവ്യാ കൃണവഃ ശവിഷ്ഠ പ്രേദു താ തേ വിദഥേഷു ബ്രവാമ
ദാനശീലനായവാ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അറിയുന്നവനായി ഞാൻ എങ്ങനെ അവയെ വിവരിക്കാം? നീ ഇനി ചെയ്യാൻ പോകുന്ന പുതിയ മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന്, അതു ഇപ്പോൾ യുദ്ധങ്ങളിൽ വെളിപ്പെടുത്തണം.
ഏതാ വിശ്വാ ചകൃവാഁ ഇന്ദ്ര ഭൂര്യപരീതോ ജനുഷാ വീര്യേണ । യാ ചിന്നു വജ്രിന്കൃണവോ ദധൃഷ്വാന്ന തേ വര്താ തവിഷ്യാ അസ്തി തസ്യാഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ ജനനത്തിലും ശക്തിയിലും അതിക്രമിച്ച് അനേകം മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തു; വജ്രം കൊണ്ടു ചെയ്ത ധൈര്യപ്രവൃത്തികൾ ആരും തുല്യമായി ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
ഇന്ദ്ര ബ്രഹ്മ ക്രിയമാണാ ജുഷസ്വ യാ തേ ശവിഷ്ഠ നവ്യാ അകര്മ । വസ്ത്രേവ ഭദ്രാ സുകൃതാ വസൂയൂ രഥം ന ധീരഃ സ്വപാ അതക്ഷമ്
ഇന്ദ്രാ, നിനക്കായി രചിക്കുന്ന സ്തോത്രങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണം; നീ ചെയ്ത പുതിയ മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാം. ഒരു വിദഗ്ധൻ നല്ല വസ്ത്രം തയാറാക്കുന്നതുപോലെ, ധീരൻ സമ്പത്ത് തേടി നിനക്കായി രഥം നിർമ്മിച്ചു.
ക്വ സ്യ വീരഃ കോ അപശ്യദിന്ദ്രം സുഖരഥമീയമാനം ഹരിഭ്യാമ് । യോ രായാ വജ്രീ സുതസോമമിച്ഛന്തദോകോ ഗന്താ പുരുഹൂത ഊതീ
ആ വീരൻ എവിടെയാണ്? ആരാണ് ഇന്ദ്രനെ കുതിരകളാൽ വലിച്ച രഥത്തിൽ സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്നതായി കണ്ടത്? വജ്രധാരിയായ അവൻ, പിഴിഞ്ഞ സോമം ആഗ്രഹിച്ച്, പലരും വിളിച്ചാൽ ദാനശീലന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നു.
അവാചചക്ഷം പദമസ്യ സസ്വരുഗ്രം നിധാതുരന്വായമിച്ഛന് । അപൃച്ഛമന്യാഁ ഉത തേ മ ആഹുരിന്ദ്രം നരോ ബുബുധാനാ അശേമ
സംഗീതം ഉച്ചരിക്കുന്നവന്റെ പാത ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു, ധനദായകന്റെ മഹത്തായ സ്ഥാനം ആഗ്രഹിച്ച്; ഞാൻ മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു, അവർ പറഞ്ഞു: 'നാം, മനുഷ്യരെ, അന്വേഷിച്ച് ഇന്ദ്രനെ കണ്ടെത്തി'.
പ്ര നു വയം സുതേ യാ തേ കൃതാനീന്ദ്ര ബ്രവാമ യാനി നോ ജുജോഷഃ । വേദദവിദ്വാഞ്ഛൃണവച്ച വിദ്വാന്വഹതേഽയം മഘവാ സര്വസേനഃ
ഇപ്പോൾ, സോമം പിഴിഞ്ഞ് ഇരിക്കുമ്പോൾ, നീ ചെയ്ത അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ഞങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ, അവയൊക്കെയും ഞങ്ങൾക്കു സന്തോഷം തന്നവയാണ്. അറിവുള്ളവൻ അതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നു, അറിവില്ലാത്തവൻ കേൾക്കുന്നു; ഈ ധനവാനായ സർവ്വസേനാധിപതി അവയെല്ലാം ചുമക്കുന്നു.
സ്ഥിരം മനശ്ചകൃഷേ ജാത ഇന്ദ്ര വേഷീദേകോ യുധയേ ഭൂയസശ്ചിത് । അശ്മാനം ചിച്ഛവസാ ദിദ്യുതോ വി വിദോ ഗവാമൂര്വമുസ്രിയാണാമ്
ജനിച്ചതുമുതൽ തന്നെ, ഇന്ദ്രാ, നീ മനസ്സു ഉറപ്പിച്ചു; ഒരുവൻ തന്നെയാണ് നീ, അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി, അനേകരെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിനിറങ്ങിയത്. നിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ കല്ലും പൊളിച്ചു, ആരാധകര്ക്ക് പശുക്കളുടെ വിശാലമായ ഇടം തുറന്നു കാണിച്ചു.
പരോ യത്ത്വം പരമ ആജനിഷ്ഠാഃ പരാവതി ശ്രുത്യം നാമ ബിഭ്രത് । അതശ്ചിദിന്ദ്രാദഭയന്ത ദേവാ വിശ്വാ അപോ അജയദ്ദാസപത്നീഃ
നീ അകലെയുള്ള ഉയർന്ന സ്ഥലത്തു ജനിച്ചപ്പോൾ, പ്രശസ്തമായ നാമം അങ്ങോട്ട് വഹിച്ചുകൊണ്ടു, അവിടെ നിന്നുതന്നെ ദേവന്മാർക്കും ഇന്ദ്രനെ ഭയമായി; അവൻ എല്ലാ ജലങ്ങളെയും ദാസ്യു സ്ത്രീകളെയും ജയിച്ചു.
തുഭ്യേദേതേ മരുതഃ സുശേവാ അര്ചന്ത്യര്കം സുന്വന്ത്യന്ധഃ । അഹിമോഹാനമപ ആശയാനം പ്ര മായാഭിര്മായിനം സക്ഷദിന്ദ്രഃ
ഇന്ദ്രാ, നിനക്കായി ഈ ദയാലു മരുതുകൾ പാടുന്നു, അവർ സോമം അർപ്പിക്കുന്നു, പാനീയവും ഒഴുക്കുന്നു. കപടനായ പാമ്പിനെ, ഒളിച്ചുകിടന്നവനെ, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ മായയാൽ തകർത്തു.
വി ഷൂ മൃധോ ജനുഷാ ദാനമിന്വന്നഹന്ഗവാ മഘവന്സംചകാനഃ । അത്രാ ദാസസ്യ നമുചേഃ ശിരോ യദവര്തയോ മനവേ ഗാതുമിച്ഛന്
നിന്റെ ജനനത്തോടുകൂടി തന്നെ ശത്രുക്കളെ നീ ചിതറിച്ചു, ധനത്തിനായി പശുക്കൾ തേടി നീ സമ്പത്ത് സമാഹരിച്ചു. അവിടെ, ദാസനായ നമുചിയുടെ തല നീ തിരിച്ചു, മനുവിന് വഴിതുറക്കാനായി ആഗ്രഹിച്ചു.
യുജം ഹി മാമകൃഥാ ആദിദിന്ദ്ര ശിരോ ദാസസ്യ നമുചേര്മഥായന് । അശ്മാനം ചിത്സ്വര്യം വര്തമാനം പ്ര ചക്രിയേവ രോദസീ മരുദ്ഭ്യഃ
അപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, നീ എന്നെ കൂട്ടിയെടുത്തു, ദാസനായ നമുചിയുടെ തല ചതച്ചുകളഞ്ഞു. കല്ല് പോലും പ്രകാശിച്ച് നീങ്ങുന്നതായി, മരുതുകൾക്കായി നീ അതിനെ പ്രകടമാക്കി, ഇരുവിശ്വങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചപോലെ.
സ്ത്രിയോ ഹി ദാസ ആയുധാനി ചക്രേ കിം മാ കരന്നബലാ അസ്യ സേനാഃ । അന്തര്ഹ്യഖ്യദുഭേ അസ്യ ധേനേ അഥോപ പ്രൈദ്യുധയേ ദസ്യുമിന്ദ്രഃ
ദാസ്യു സ്ത്രീകൾ പോലെയാണ് ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന്; അവന്റെ ബലഹീനമായ സൈന്യങ്ങൾ എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യുമായിരുന്നു? അവന്റെ പശുക്കൾ രണ്ടും അകത്തൊളിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധത്തിനിറങ്ങി ദാസ്യുവിനെ നശിപ്പിച്ചു.
സമത്ര ഗാവോഽഭിതോഽനവന്തേഹേഹ വത്സൈര്വിയുതാ യദാസന് । സം താ ഇന്ദ്രോ അസൃജദസ്യ ശാകൈര്യദീം സോമാസഃ സുഷുതാ അമന്ദന്
ഇവിടെ, പശുക്കൾ ചുറ്റും ഒരുമിച്ച് കൂവിയപ്പോൾ, അവർ കിടാവുകളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരുന്നു. സോമം നന്നായി പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ അവയെല്ലാം വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു കൂട്ടി.
യദീം സോമാ ബഭ്രുധൂതാ അമന്ദന്നരോരവീദ്വൃഷഭഃ സാദനേഷു । പുരംദരഃ പപിവാഁ ഇന്ദ്രോ അസ്യ പുനര്ഗവാമദദാദുസ്രിയാണാമ്
കറുത്ത, കുലുക്കപ്പെട്ട സോമങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ആ കാള പുരയിടങ്ങളിൽ ഗർജിച്ചു. നഗരങ്ങൾ തകർക്കുന്നവൻ, സോമം കുടിച്ചശേഷം, ആരാധകർക്കു പശുക്കളെ തിരികെ നൽകി.
ഭദ്രമിദം രുശമാ അഗ്നേ അക്രന്ഗവാം ചത്വാരി ദദതഃ സഹസ്രാ । ഋണംചയസ്യ പ്രയതാ മഘാനി പ്രത്യഗ്രഭീഷ്മ നൃതമസ്യ നൃണാമ്
അഗ്നേ, രുഷമന്മാർ ചെയ്ത ഈ ദാനം ഭാഗ്യകരമാണ്—നാലായിരം പശുക്കൾ നൽകി. കടം തീർക്കുന്ന ഈ ധനവാനായി, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ഉദാരനായവന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ ഞങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
സുപേശസം മാവ സൃജന്ത്യസ്തം ഗവാം സഹസ്രൈ രുശമാസോ അഗ്നേ । തീവ്രാ ഇന്ദ്രമമമന്ദുഃ സുതാസോഽക്തോര്വ്യുഷ്ടൌ പരിതക്മ്യായാഃ
അഗ്നേ, രുഷമന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളോടു കൂടിയ മനോഹരമായ ദാനം അയക്കുന്നു. ശക്തമായ സോമങ്ങൾ, പരിതക്മ്യയുടെ പ്രഭാതത്തിൽ, ഇന്ദ്രനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.
ഔച്ഛത്സാ രാത്രീ പരിതക്മ്യാ യാഁ ഋണംചയേ രാജനി രുശമാനാമ് । അത്യോ ന വാജീ രഘുരജ്യമാനോ ബഭ്രുശ്ചത്വാര്യസനത്സഹസ്രാ
പരിതക്മ്യയുടെ ആ രാത്രി പ്രകാശിച്ചു, രുഷമന്മാരുടെ രാജാവായ ഋണംചയൻ അവിടെ ഉണ്ടായപ്പോൾ. ഉണർത്തിയ കുതിരപോലെ, കറുത്തവൻ നാലായിരം നേടി.
ചതുഃസഹസ്രം ഗവ്യസ്യ പശ്വഃ പ്രത്യഗ്രഭീഷ്മ രുശമേഷ്വഗ്നേ । ഘര്മശ്ചിത്തപ്തഃ പ്രവൃജേ യ ആസീദയസ്മയസ്തമ്വാദാമ വിപ്രാഃ
അഗ്നേ, രുഷമന്മാരിൽ നിന്ന് നാലായിരം പശുക്കളും മൃഗങ്ങളും ഞങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി. ചൂടാക്കിയ പാത്രം പോലും അവരുടേതായി, ഞങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രോ രഥായ പ്രവതം കൃണോതി യമധ്യസ്ഥാന്മഘവാ വാജയന്തമ് । യൂഥേവ പശ്വോ വ്യുനോതി ഗോപാ അരിഷ്ടോ യാതി പ്രഥമഃ സിഷാസന്
ഇന്ദ്രൻ രഥത്തിനായി വഴിയൊരുക്കുന്നു, മധ്യത്തിൽ നിന്നു വിജയത്തിനായി ശ്രമിക്കുന്നവർക്കായി. കന്നുകാലികളെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന കാവലൻപോലെ, പരാജയമില്ലാത്തവൻ ആദ്യം മുന്നേറുന്നു, ജയത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച്.