അധ സ്മ യസ്യാര്ചയഃ സമ്യക്സംയന്തി ധൂമിനഃ । യദീമഹ ത്രിതോ ദിവ്യുപ ധ്മാതേവ ധമതി ശിശീതേ ധ്മാതരീ യഥാ
ആര്ക്ക് വേണ്ടി ആഗ്നിയുടെ ജ്വാലകൾ നേരെ ഉയരുന്നു, പുകയോടെ, ശക്തനായവൻ കൂദലുപോലെ അതിനെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, അഗ്നി കൂലിയുടെ തീപോലെ കത്തുന്നു, കൂദൽ വീശുമ്പോൾപോലെ.
തവാഹമഗ്ന ഊതിഭിര്മിത്രസ്യ ച പ്രശസ്തിഭിഃ । ദ്വേഷോയുതോ ന ദുരിതാ തുര്യാമ മര്ത്യാനാമ്
നിന്റെ സഹായത്താലും മിത്രന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും, അഗ്നേ, ഞാൻ വെറുപ്പിനെ ജയിക്കട്ടെ, മനുഷ്യരുടെ ദോഷങ്ങൾ എന്നെ തോൽപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
തം നോ അഗ്നേ അഭീ നരോ രയിം സഹസ്വ ആ ഭര । സ ക്ഷേപയത്സ പോഷയദ്ഭുവദ്വാജസ്യ സാതയ ഉതൈധി പൃത്സു നോ വൃധേ
അഗ്നേ, ശക്തിയും വിജയവും നിറഞ്ഞ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുവരിക. അതു വളരുകയും പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അതു വ്യാപകമായി പടർന്ന്, ഞങ്ങൾക്ക് വിജയവും യുദ്ധത്തിൽ വളർച്ചയും നൽകട്ടെ.
അഗ്ന ഓജിഷ്ഠമാ ഭര ദ്യുമ്നമസ്മഭ്യമധ്രിഗോ । പ്ര നോ രായാ പരീണസാ രത്സി വാജായ പന്ഥാമ്
അഗ്നേ, ഏറ്റവും ശക്തമായ മഹത്വം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ, അനർഹതയില്ലാതെ. സമ്പത്തിന്റെ നഷ്ടം ഒഴിവാക്കി, ശക്തിയിലേക്കുള്ള വഴി ഞങ്ങളെ നയിക്കൂ.
ത്വം നോ അഗ്നേ അദ്ഭുത ക്രത്വാ ദക്ഷസ്യ മംഹനാ । ത്വേ അസുര്യമാരുഹത്ക്രാണാ മിത്രോ ന യജ്ഞിയഃ
അഗ്നേ, അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയാലും വലിയ വിവേകത്താലും നീ അധിപതിയായി ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. നീ മിത്രനെപ്പോലെ യാഗയോഗ്യനാണ്.
ത്വം നോ അഗ്ന ഏഷാം ഗയം പുഷ്ടിം ച വര്ധയ । യേ സ്തോമേഭിഃ പ്ര സൂരയോ നരോ മഘാന്യാനശുഃ
അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്തുതികളോടെ ദാനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചവരുടെ ആയുസ്സും സമൃദ്ധിയും നീ വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.
യേ അഗ്നേ ചന്ദ്ര തേ ഗിരഃ ശുമ്ഭന്ത്യശ്വരാധസഃ । ശുഷ്മേഭിഃ ശുഷ്മിണോ നരോ ദിവശ്ചിദ്യേഷാം ബൃഹത്സുകീര്തിര്ബോധതി ത്മനാ
അഗ്നേ, നിന്റെ മനോഹരമായ ഗീതങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു, കുതിര സമ്പത്തുള്ളവരും ശക്തിയുള്ളവരും, അവരുടെ മഹത്വം ആകാശം വരെ എത്തുന്നു, സ്വഭാവത്താൽ അവർ അറിയപ്പെടുന്നു.
തവ ത്യേ അഗ്നേ അര്ചയോ ഭ്രാജന്തോ യന്തി ധൃഷ്ണുയാ । പരിജ്മാനോ ന വിദ്യുതഃ സ്വാനോ രഥോ ന വാജയുഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ ജ്വാലകൾ പ്രകാശത്തോടെ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നേറുന്നു, ഉരുൾക്കുന്ന ഇടിമുഴക്കുപോലെയും ഉണർന്ന രഥങ്ങൾപോലെയും.
നൂ നോ അഗ്ന ഊതയേ സബാധസശ്ച രാതയേ । അസ്മാകാസശ്ച സൂരയോ വിശ്വാ ആശാസ്തരീഷണി
ഇപ്പോൾ, അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി, ഞങ്ങളുടെ മഹാന്മാരും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും എല്ലാ തടസ്സങ്ങൾ മറികടന്ന് നിറവേറട്ടെ.
ത്വം നോ അഗ്നേ അങ്ഗിര സ്തുത സ്തവാന ആ ഭര । ഹോതര്വിഭ്വാസഹം രയിം സ്തോതൃഭ്യ സ്തവസേ ച ന ഉതൈധി പൃത്സു നോ വൃധേ
അഗ്നേ, അങ്കിരസ്സുമാർ നിന്നെ സ്തുതിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ ഹോതാവായി, ശക്തനും വിജയിയുമായി, സ്തുതിക്കുന്നവർക്കും സമ്പത്ത് നൽകൂ. യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വളർച്ചയും നൽകൂ.
ജനസ്യ ഗോപാ അജനിഷ്ട ജാഗൃവിരഗ്നിഃ സുദക്ഷഃ സുവിതായ നവ്യസേ । ഘൃതപ്രതീകോ ബൃഹതാ ദിവിസ്പൃശാ ദ്യുമദ്വി ഭാതി ഭരതേഭ്യഃ ശുചിഃ
ജനങ്ങളുടെ കാവലാളായി, അഗ്നി ജാഗ്രതയോടെ ജനിച്ചു. വിവേകശാലിയും, പുതിയ സമൃദ്ധിക്കായി ഉണർന്നവനും. നെയ്യാൽ പ്രകാശമുള്ള മുഖം, ആകാശം തൊടുന്ന പ്രകാശം, ഭക്തർക്കായി ശുദ്ധനായവൻ.
യജ്ഞസ്യ കേതും പ്രഥമം പുരോഹിതമഗ്നിം നരസ്ത്രിഷധസ്ഥേ സമീധിരേ । ഇന്ദ്രേണ ദേവൈഃ സരഥം സ ബര്ഹിഷി സീദന്നി ഹോതാ യജഥായ സുക്രതുഃ
യാഗത്തിന്റെ അടയാളമായും, ആദ്യനായ പുരോഹിതനായും അഗ്നിയെ പുരുഷന്മാർ മൂന്നു വേദികളിൽ തെളിച്ചു. ഇന്ദ്രനോടും ദേവന്മാരോടും കൂടെ, ഹോതാവായി അവൻ ദർഭയിൽ ഇരുന്നു, യാഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ.
അസമ്മൃഷ്ടോ ജായസേ മാത്രോഃ ശുചിര്മന്ദ്രഃ കവിരുദതിഷ്ഠോ വിവസ്വതഃ । ഘൃതേന ത്വാവര്ധയന്നഗ്ന ആഹുത ധൂമസ്തേ കേതുരഭവദ്ദിവി ശ്രിതഃ
അഗ്നേ, നീ അഴുക്കില്ലാതെ ജനിക്കുന്നു, അമ്മമാരിൽ നിന്ന് ശുദ്ധനായവൻ, ആനന്ദകരനും കവി. സൂര്യനെപ്പോലെ ഉയരുന്നു. നെയ്യാൽ നിന്നെ വളർത്തുന്നു, തെളിയുമ്പോൾ നിന്റെ പുക ആകാശത്തിൽ അടയാളമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
അഗ്നിര്നോ യജ്ഞമുപ വേതു സാധുയാഗ്നിം നരോ വി ഭരന്തേ ഗൃഹേഗൃഹേ । അഗ്നിര്ദൂതോ അഭവദ്ധവ്യവാഹനോഽഗ്നിം വൃണാനാ വൃണതേ കവിക്രതുമ്
അഗ്നി, നന്മയോടെ ഞങ്ങളുടെ യാഗത്തിൽ വരിക. പുരുഷന്മാർ ഓരോ വീട്ടിലും അഗ്നിയെ പങ്കിടുന്നു. അഗ്നി ദൂതനായി, ഹവികൾ എത്തിക്കുന്നവനായി മാറി. അഗ്നിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർ വിവേകശാലിയെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
തുഭ്യേദമഗ്നേ മധുമത്തമം വചസ്തുഭ്യം മനീഷാ ഇയമസ്തു ശം ഹൃദേ । ത്വാം ഗിരഃ സിന്ധുമിവാവനീര്മഹീരാ പൃണന്തി ശവസാ വര്ധയന്തി ച
അഗ്നേ, ഈ ഏറ്റവും മധുരമായ വാക്ക് നിന്നോടാണ്, ഈ ചിന്തയും. ഹൃദയത്തിന് സന്തോഷം നൽകട്ടെ. നദികളും വലിയ ഭൂമികളും നിന്റെ ശക്തി നിറയ്ക്കുന്നു, നിന്നെ വളർത്തുന്നു.
ത്വാമഗ്നേ അങ്ഗിരസോ ഗുഹാ ഹിതമന്വവിന്ദഞ്ഛിശ്രിയാണം വനേവനേ । സ ജായസേ മഥ്യമാനഃ സഹോ മഹത്ത്വാമാഹുഃ സഹസസ്പുത്രമങ്ഗിരഃ
അഗ്നേ, അങ്കിരസ്സുമാർ നിന്നെ വനങ്ങളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നവനായി കണ്ടെത്തി, ഓരോ മരത്തിലും പ്രകാശിക്കുന്നവനായി. നീ ഉണർത്തുമ്പോൾ ജനിക്കുന്നു, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ. അങ്കിരസ്സുമാർ നിന്നെ ശക്തിയുടെ പുത്രനെന്ന് വിളിക്കുന്നു.
പ്രാഗ്നയേ ബൃഹതേ യജ്ഞിയായ ഋതസ്യ വൃഷ്ണേ അസുരായ മന്മ । ഘൃതം ന യജ്ഞ ആസ്യേ സുപൂതം ഗിരം ഭരേ വൃഷഭായ പ്രതീചീമ്
മഹത്തായ യാഗയോഗ്യനായ, സത്യത്തിന്റെ കാളനായ, അധിപതിയായ അഗ്നിക്കായി ഞാൻ ഈ സ്തുതിഗാനം അർപ്പിക്കുന്നു. നെയ്യുപമമായ ശുദ്ധമായ ഗാനം, ശക്തനായവൻ നേരെ നോക്കി സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ഋതം ചികിത്വ ഋതമിച്ചികിദ്ധ്യൃതസ്യ ധാരാ അനു തൃന്ധി പൂര്വീഃ । നാഹം യാതും സഹസാ ന ദ്വയേന ഋതം സപാമ്യരുഷസ്യ വൃഷ്ണഃ
സത്യം അറിയുക, സത്യം ആഗ്രഹിക്കുക, സത്യത്തിന്റെ പഴയ പ്രവാഹങ്ങൾ പിന്തുടരുക. ഞാൻ ബലത്താലോ കപടത്താലോ പോകാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ ചുവന്ന കാളയുടെ സത്യം തേടുന്നു.
കയാ നോ അഗ്ന ഋതയന്നൃതേന ഭുവോ നവേദാ ഉചഥസ്യ നവ്യഃ । വേദാ മേ ദേവ ഋതുപാ ഋതൂനാം നാഹം പതിം സനിതുരസ്യ രായഃ
എങ്ങനെയാണ് നീ സത്യനിഷ്ഠനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ പുതിയ സ്തുതിയെ മനസ്സിലാക്കുന്നത്? കാലങ്ങളെ അറിയുന്ന ദേവനായ നീ, നേടേണ്ട സമ്പത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമാരാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
കേ തേ അഗ്നേ രിപവേ ബന്ധനാസഃ കേ പായവഃ സനിഷന്ത ദ്യുമന്തഃ । കേ ധാസിമഗ്നേ അനൃതസ്യ പാന്തി ക ആസതോ വചസഃ സന്തി ഗോപാഃ
ശത്രുക്കൾക്കായി അഗ്നേ, നിന്റെ അടിമകൾ ആരാണ്? സമ്പത്തും പ്രകാശവും നൽകുന്ന നിന്റെ രക്ഷകരാർ? അഗ്നേ, അനൃതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവർ ആരാണ്? നന്മയുള്ളവരുടെ വാക്കുകൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർ ആരാണ്?
സഖായസ്തേ വിഷുണാ അഗ്ന ഏതേ ശിവാസഃ സന്തോ അശിവാ അഭൂവന് । അധൂര്ഷത സ്വയമേതേ വചോഭിരൃജൂയതേ വൃജിനാനി ബ്രുവന്തഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ചിലർ ശുഭകരരായിരിക്കുന്നു, ചിലർ അശുഭമായിരിക്കുന്നു. അവർ തന്നെ വാക്കുകളിൽ തെറ്റി, നീതി പറയുന്നപോലും ദോഷം സംസാരിക്കുന്നു.
യസ്തേ അഗ്നേ നമസാ യജ്ഞമീട്ട ഋതം സ പാത്യരുഷസ്യ വൃഷ്ണഃ । തസ്യ ക്ഷയഃ പൃഥുരാ സാധുരേതു പ്രസര്സ്രാണസ്യ നഹുഷസ്യ ശേഷഃ
അഗ്നേ, ഭക്തിയോടെ യജ്ഞം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, സത്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു, ചുവപ്പൻ കാളയെപ്പോലെ ശക്തനാണ്. പരിശ്രമിക്കുന്ന നഹുഷന്റെ വിശാലവും നല്ലതുമായ വാസസ്ഥലം നിലനിൽക്കട്ടെ.
അര്ചന്തസ്ത്വാ ഹവാമഹേഽര്ചന്തഃ സമിധീമഹി । അഗ്നേ അര്ചന്ത ഊതയേ
നാം നിന്നെ സ്തുതിയോടെ വിളിക്കുന്നു, സ്തുതിയോടെ നിനക്കു തീ കൊളുത്തുന്നു. അഗ്നേ, സഹായത്തിനായി നാം നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.
അഗ്നേ സ്തോമം മനാമഹേ സിധ്രമദ്യ ദിവിസ്പൃശഃ । ദേവസ്യ ദ്രവിണസ്യവഃ
അഗ്നേ, നാം ഇന്ന് വേഗത്തിൽ, ആകാശത്തേയ്ക്ക് സ്പർശിക്കുന്നവനായി, ദൈവിക സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനായി നിന്നെ പാട്ടുകൊണ്ട് ആദരിക്കുന്നു.
അഗ്നിര്ജുഷത നോ ഗിരോ ഹോതാ യോ മാനുഷേഷ്വാ । സ യക്ഷദ്ദൈവ്യം ജനമ്
മനുഷ്യരിൽ ഹോതാവായ അഗ്നി, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ സ്വീകരിക്കട്ടെ; ദൈവസഭയെ ആരാധിക്കട്ടെ.
ത്വമഗ്നേ സപ്രഥാ അസി ജുഷ്ടോ ഹോതാ വരേണ്യഃ । ത്വയാ യജ്ഞം വി തന്വതേ
അഗ്നേ, നീ പ്രശസ്തനും തിരഞ്ഞെടുത്ത ഹോതാവും ആണു, ആദരിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്. നിന്റെ മുഖാന്തിരം അവർ യജ്ഞം നടത്തുന്നു.
ത്വാമഗ്നേ വാജസാതമം വിപ്രാ വര്ധന്തി സുഷ്ടുതമ് । സ നോ രാസ്വ സുവീര്യമ്
ശക്തിയിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള അഗ്നേ, ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ ഉന്നതമായി സ്തുതിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഉജ്ജ്വലമായ വീര്യം നൽകണമേ.
അഗ്നേ നേമിരരാഁ ഇവ ദേവാഁസ്ത്വം പരിഭൂരസി । ആ രാധശ്ചിത്രമൃഞ്ജസേ
അഗ്നേ, ചക്രത്തിന് അരയില്ലാത്തതുപോലെ, നീ ദേവന്മാരെ കടന്ന് മുന്നേറുന്നു. നീ മനോഹരമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.
അഗ്നിം സ്തോമേന ബോധയ സമിധാനോ അമര്ത്യമ് । ഹവ്യാ ദേവേഷു നോ ദധത്
സ്തുതിയോടെ ഉണർത്തപ്പെട്ട അമരനായ അഗ്നിയെ ഉണർത്തുക. ഞങ്ങളുടെ ഹവികൾ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വെക്കുക.
തമധ്വരേഷ്വീളതേ ദേവം മര്താ അമര്ത്യമ് । യജിഷ്ഠം മാനുഷേ ജനേ
യജ്ഞങ്ങളിൽ, മനുഷ്യർ ആ അമരനായ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നു, മനുഷ്യരിൽ യജ്ഞത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനായി.