കുത്രാ ചിദ്യസ്യ സമൃതൌ രണ്വാ നരോ നൃഷദനേ । അര്ഹന്തശ്ചിദ്യമിന്ധതേ സംജനയന്തി ജന്തവഃ
അവന്റെ സംഗമത്തില്, മഹാന്മാര് സഭയില് അഗ്നിയെ തെളിയുമ്പോള്, അര്ഹരായവരും അഗ്നിയെ ഉണര്ത്തുമ്പോള്, അവിടെ ജീവികള് ജനിക്കുന്നു.
സം യദിഷോ വനാമഹേ സം ഹവ്യാ മാനുഷാണാമ് । ഉത ദ്യുമ്നസ്യ ശവസ ഋതസ്യ രശ്മിമാ ദദേ
നാം പോഷണത്തിനായി ഒന്നിക്കുമ്പോഴും മനുഷ്യരുടെ ഹവികള്ക്കായി ഒന്നിക്കുമ്പോഴും, അപ്പോള് ഞാന് ശക്തിയുടെ, മഹത്വത്തിന്റെ, സത്യത്തിന്റെ കിരണം നല്കുന്നു.
സ സ്മാ കൃണോതി കേതുമാ നക്തം ചിദ്ദൂര ആ സതേ । പാവകോ യദ്വനസ്പതീന്പ്ര സ്മാ മിനാത്യജരഃ
അവൻ തന്നെ ഒരു പ്രകാശം പോലെ മാറുന്നു, രാത്രിയിലും ദൂരത്ത് ഇരുന്നു കാത്തിരിക്കുന്നു; അശാശ്വതനായ ശുദ്ധൻ മരങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചു, അവയെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
അവ സ്മ യസ്യ വേഷണേ സ്വേദം പഥിഷു ജുഹ്വതി । അഭീമഹ സ്വജേന്യം ഭൂമാ പൃഷ്ഠേവ രുരുഹുഃ
അവന്റെ ആവരണത്തിൽ നിന്ന്, വഴികളിൽ വിയർപ്പ് ഒഴുക്കുമ്പോൾ, സ്വയം ജനിച്ച മഹാശക്തൻ, വിശാലൻ, നിലത്തു ഇടിച്ചുവീഴുന്ന ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെ ഗർജിക്കുന്നു.
യം മര്ത്യഃ പുരുസ്പൃഹം വിദദ്വിശ്വസ്യ ധായസേ । പ്ര സ്വാദനം പിതൂനാമസ്തതാതിം ചിദായവേ
എല്ലാവർക്കും പോഷകമായതിനെ മനുഷ്യൻ ഏറെ ആഗ്രഹിച്ച് വിഭജിക്കുന്നു; പിതാക്കന്മാർക്ക് ഇഷ്ടമായ മധുരപാനം, അതിനെ അകലെ ഉള്ളവനും അന്വേഷിക്കുന്നു.
സ ഹി ഷ്മാ ധന്വാക്ഷിതം ദാതാ ന ദാത്യാ പശുഃ । ഹിരിശ്മശ്രുഃ ശുചിദന്നൃഭുരനിഭൃഷ്ടതവിഷിഃ
അവൻ തന്നെ സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവാണ്, കന്നുകാലികളെ പിടിച്ചുവെക്കുന്നവൻ അല്ല; മഞ്ഞമൂച്ചയും ശുദ്ധമായ ആഹാരവും ഉള്ള മഹാത്മാവ്, യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും ദഹിപ്പിക്കപ്പെടാത്തവൻ.
ശുചിഃ ഷ്മ യസ്മാ അത്രിവത്പ്ര സ്വധിതീവ രീയതേ । സുഷൂരസൂത മാതാ ക്രാണാ യദാനശേ ഭഗമ്
ശുദ്ധനായവനിൽ നിന്നു, മൂർച്ചയുള്ള വെട്ടിക്കൊണ്ടുപോലെയൊരു പ്രവാഹം ഒഴുകുന്നു. നല്ല വീരൻ, അമ്മയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, അവൻ ഭാഗം വിഭജിക്കുമ്പോൾ.
ആ യസ്തേ സര്പിരാസുതേഽഗ്നേ ശമസ്തി ധായസേ । ഐഷു ദ്യുമ്നമുത ശ്രവ ആ ചിത്തം മര്ത്യേഷു ധാഃ
നിന്റെ പകരം നെയ്യൊഴുക്കുമ്പോൾ, അഗ്നേ, ഭോക്താവിന് സന്തോഷം ലഭിക്കട്ടെ. ഇവരിൽ മഹത്വവും കീർത്തിയും നല്കുക, മനുഷ്യരിൽ ചിന്തയും സ്ഥാപിക്കുക.
ഇതി ചിന്മന്യുമധ്രിജസ്ത്വാദാതമാ പശും ദദേ । ആദഗ്നേ അപൃണതോഽത്രിഃ സാസഹ്യാദ്ദസ്യൂനിഷഃ സാസഹ്യാന്നൄന്
ഇങ്ങനെ, ക്രുദ്ധനായവരും പാപമില്ലാത്തവരും നിന്നിൽ നിന്നു ലഭിച്ച പശുക്കൾ അർപ്പിച്ചു. അഗ്നേ, അത്രി അവയെ സമ്പൂർണ്ണമാക്കി, ദസ്യുക്കളെയും മനുഷ്യരെയും ജയിച്ചു.
ത്വാമഗ്ന ഋതായവഃ സമീധിരേ പ്രത്നം പ്രത്നാസ ഊതയേ സഹസ്കൃത । പുരുശ്ചന്ദ്രം യജതം വിശ്വധായസം ദമൂനസം ഗൃഹപതിം വരേണ്യമ്
നീ അഗ്നേ, സത്യനിഷ്ഠരായവർ പുരാതന സഹായത്തിനായി ഉണർത്തിയവൻ, ശക്തനും. മുന്നിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, ആരാധ്യനും എല്ലാം സംരക്ഷിക്കുന്നവനും, ഗൃഹപതിയും തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടവനും.
ത്വാമഗ്നേ അതിഥിം പൂര്വ്യം വിശഃ ശോചിഷ്കേശം ഗൃഹപതിം നി ഷേദിരേ । ബൃഹത്കേതും പുരുരൂപം ധനസ്പൃതം സുശര്മാണം സ്വവസം ജരദ്വിഷമ്
അഗ്നേ, നീ പുരാതനാതിഥിയായ്, എല്ലാ ഗോത്രങ്ങളും വീട്ടിലെ യജമാനനായി, ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവനായി നിന്നെ ആദരിച്ചു. നീ മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ളവനും, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവനും, സമ്പത്ത് നേടുന്നവനും, നല്ല അഭയം നല്കുന്നവനും, സ്വയം പോഷിപ്പിക്കുന്നവനും, വൃദ്ധതയുടെ ശത്രുവുമാണ്.
ത്വാമഗ്നേ മാനുഷീരീളതേ വിശോ ഹോത്രാവിദം വിവിചിം രത്നധാതമമ് । ഗുഹാ സന്തം സുഭഗ വിശ്വദര്ശതം തുവിഷ്വണസം സുയജം ഘൃതശ്രിയമ്
അഗ്നേ, മനുഷ്യരാശികൾ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, യാഗവിദ്യയറിയുന്നവനെയും, വിവേകമുള്ളവനെയും, ധനസമ്പത്ത് നൽകുന്നവനെയും. നീ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനെങ്കിലും, ഭാഗ്യശാലിയേ, എല്ലാം കാണുന്നവനാണ്, ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നവനും, നല്ല യജ്ഞം നടത്തുന്നവനും, നെയ്പ്രഭയുള്ളവനുമാണ്.
ത്വാമഗ്നേ ധര്ണസിം വിശ്വധാ വയം ഗീര്ഭിര്ഗൃണന്തോ നമസോപ സേദിമ । സ നോ ജുഷസ്വ സമിധാനോ അങ്ഗിരോ ദേവോ മര്തസ്യ യശസാ സുദീതിഭിഃ
അഗ്നേ, നീ സകലത്തെയും താങ്ങുന്ന ശക്തനായ് നിലകൊള്ളുന്നു. ഞങ്ങൾ പാട്ടുകളും വിനയവുമോടെ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു. അങ്കിരസായ ദേവനേ, നീ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യരുടെ യശസ്സും നല്ല ദാനങ്ങളും സഹിതം ഞങ്ങളെ അംഗീകരിക്കണമേ.
ത്വമഗ്നേ പുരുരൂപോ വിശേവിശേ വയോ ദധാസി പ്രത്നഥാ പുരുഷ്ടുത । പുരൂണ്യന്നാ സഹസാ വി രാജസി ത്വിഷിഃ സാ തേ തിത്വിഷാണസ്യ നാധൃഷേ
അഗ്നേ, നീ അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവനാണ്, ഓരോ ഗോത്രത്തിനും ശക്തി നൽകുന്നവനാണ്, പുരാതനനും ഏറെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ്. നീ അനവധി വിഭവങ്ങളാൽ ശക്തിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു. ഭയങ്കരനായ്, നിന്റെ തേജസ് ആരാലും തടയാൻ കഴിയില്ല.
ത്വാമഗ്നേ സമിധാനം യവിഷ്ഠ്യ ദേവാ ദൂതം ചക്രിരേ ഹവ്യവാഹനമ് । ഉരുജ്രയസം ഘൃതയോനിമാഹുതം ത്വേഷം ചക്ഷുര്ദധിരേ ചോദയന്മതി
അഗ്നേ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പനായവനേ, നിന്നെ തെളിയിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർ നിന്നെ അവരുടെ ദൂതനായി, ഹോമങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നവനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. നീ വിശാലമായ അഭയം നൽകുന്നവനും, നെയ്യിൽ ജനിച്ചവനും, വിളിക്കപ്പെടുന്നവനും ആകുന്നു. ദേവന്മാർ നിന്നെ അതിശക്തനായ കണ്ണായി, അവരുടെ ചിന്തകൾ ഉണർത്തുന്നവനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ത്വാമഗ്നേ പ്രദിവ ആഹുതം ഘൃതൈഃ സുമ്നായവഃ സുഷമിധാ സമീധിരേ । സ വാവൃധാന ഓഷധീഭിരുക്ഷിതോഽഭി ജ്രയാംസി പാര്ഥിവാ വി തിഷ്ഠസേ
അഗ്നേ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് നെയ്യോടെ വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദയയുള്ളവരും നല്ല രീതിയിൽ തെളിയിച്ചവരും നിന്നെ തെളിയിക്കുന്നു. നീ ഔഷധികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് വളരുകയും, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ശക്തികളെയും മറികടന്ന് നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു.
ത്വാമഗ്നേ ഹവിഷ്മന്തോ ദേവം മര്താസ ഈളതേ । മന്യേ ത്വാ ജാതവേദസം സ ഹവ്യാ വക്ഷ്യാനുഷക്
അഗ്നേ, ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മനുഷ്യർ നിന്നെ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്നു. ജാതവേദസായ നീ ഹോമങ്ങൾ ക്രമമായി എത്തിക്കും എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
അഗ്നിര്ഹോതാ ദാസ്വതഃ ക്ഷയസ്യ വൃക്തബര്ഹിഷഃ । സം യജ്ഞാസശ്ചരന്തി യം സം വാജാസഃ ശ്രവസ്യവഃ
അഗ്നി ഉത്സാഹമുള്ളവരുടെ യജ്ഞശാലയിൽ ഹോതാവാണ്. അവനോടൊപ്പം യജ്ഞങ്ങൾ നടക്കുന്നു, അവനോടൊപ്പം വിജയങ്ങളും മഹത്വങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.
ഉത സ്മ യം ശിശും യഥാ നവം ജനിഷ്ടാരണീ । ധര്താരം മാനുഷീണാം വിശാമഗ്നിം സ്വധ്വരമ്
പുതിയ കുഞ്ഞിനെ പോലെ, നീ അരണികളിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ രക്ഷകനായ അഗ്നേ, വംശങ്ങളുടെ അഗ്നി, യജ്ഞത്തിൽ സത്യനിഷ്ഠനായവൻ.
ഉത സ്മ ദുര്ഗൃഭീയസേ പുത്രോ ന ഹ്വാര്യാണാമ് । പുരൂ യോ ദഗ്ധാസി വനാഗ്നേ പശുര്ന യവസേ
അമ്മമാരുടെ മക്കളെപ്പോലെ, നിന്നെ പിടിക്കാൻ എളുപ്പമല്ല; അനേകം കാടുകൾ കത്തിച്ച അഗ്നേ, മേഞ്ഞു നടക്കുന്ന പശുവിനെപ്പോലെ നീ.
അധ സ്മ യസ്യാര്ചയഃ സമ്യക്സംയന്തി ധൂമിനഃ । യദീമഹ ത്രിതോ ദിവ്യുപ ധ്മാതേവ ധമതി ശിശീതേ ധ്മാതരീ യഥാ
ആര്ക്ക് വേണ്ടി ആഗ്നിയുടെ ജ്വാലകൾ നേരെ ഉയരുന്നു, പുകയോടെ, ശക്തനായവൻ കൂദലുപോലെ അതിനെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, അഗ്നി കൂലിയുടെ തീപോലെ കത്തുന്നു, കൂദൽ വീശുമ്പോൾപോലെ.
തവാഹമഗ്ന ഊതിഭിര്മിത്രസ്യ ച പ്രശസ്തിഭിഃ । ദ്വേഷോയുതോ ന ദുരിതാ തുര്യാമ മര്ത്യാനാമ്
നിന്റെ സഹായത്താലും മിത്രന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും, അഗ്നേ, ഞാൻ വെറുപ്പിനെ ജയിക്കട്ടെ, മനുഷ്യരുടെ ദോഷങ്ങൾ എന്നെ തോൽപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
തം നോ അഗ്നേ അഭീ നരോ രയിം സഹസ്വ ആ ഭര । സ ക്ഷേപയത്സ പോഷയദ്ഭുവദ്വാജസ്യ സാതയ ഉതൈധി പൃത്സു നോ വൃധേ
അഗ്നേ, ശക്തിയും വിജയവും നിറഞ്ഞ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുവരിക. അതു വളരുകയും പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അതു വ്യാപകമായി പടർന്ന്, ഞങ്ങൾക്ക് വിജയവും യുദ്ധത്തിൽ വളർച്ചയും നൽകട്ടെ.
അഗ്ന ഓജിഷ്ഠമാ ഭര ദ്യുമ്നമസ്മഭ്യമധ്രിഗോ । പ്ര നോ രായാ പരീണസാ രത്സി വാജായ പന്ഥാമ്
അഗ്നേ, ഏറ്റവും ശക്തമായ മഹത്വം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ, അനർഹതയില്ലാതെ. സമ്പത്തിന്റെ നഷ്ടം ഒഴിവാക്കി, ശക്തിയിലേക്കുള്ള വഴി ഞങ്ങളെ നയിക്കൂ.
ത്വം നോ അഗ്നേ അദ്ഭുത ക്രത്വാ ദക്ഷസ്യ മംഹനാ । ത്വേ അസുര്യമാരുഹത്ക്രാണാ മിത്രോ ന യജ്ഞിയഃ
അഗ്നേ, അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയാലും വലിയ വിവേകത്താലും നീ അധിപതിയായി ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. നീ മിത്രനെപ്പോലെ യാഗയോഗ്യനാണ്.
ത്വം നോ അഗ്ന ഏഷാം ഗയം പുഷ്ടിം ച വര്ധയ । യേ സ്തോമേഭിഃ പ്ര സൂരയോ നരോ മഘാന്യാനശുഃ
അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്തുതികളോടെ ദാനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചവരുടെ ആയുസ്സും സമൃദ്ധിയും നീ വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.
യേ അഗ്നേ ചന്ദ്ര തേ ഗിരഃ ശുമ്ഭന്ത്യശ്വരാധസഃ । ശുഷ്മേഭിഃ ശുഷ്മിണോ നരോ ദിവശ്ചിദ്യേഷാം ബൃഹത്സുകീര്തിര്ബോധതി ത്മനാ
അഗ്നേ, നിന്റെ മനോഹരമായ ഗീതങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു, കുതിര സമ്പത്തുള്ളവരും ശക്തിയുള്ളവരും, അവരുടെ മഹത്വം ആകാശം വരെ എത്തുന്നു, സ്വഭാവത്താൽ അവർ അറിയപ്പെടുന്നു.
തവ ത്യേ അഗ്നേ അര്ചയോ ഭ്രാജന്തോ യന്തി ധൃഷ്ണുയാ । പരിജ്മാനോ ന വിദ്യുതഃ സ്വാനോ രഥോ ന വാജയുഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ ജ്വാലകൾ പ്രകാശത്തോടെ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നേറുന്നു, ഉരുൾക്കുന്ന ഇടിമുഴക്കുപോലെയും ഉണർന്ന രഥങ്ങൾപോലെയും.
നൂ നോ അഗ്ന ഊതയേ സബാധസശ്ച രാതയേ । അസ്മാകാസശ്ച സൂരയോ വിശ്വാ ആശാസ്തരീഷണി
ഇപ്പോൾ, അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി, ഞങ്ങളുടെ മഹാന്മാരും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും എല്ലാ തടസ്സങ്ങൾ മറികടന്ന് നിറവേറട്ടെ.
ത്വം നോ അഗ്നേ അങ്ഗിര സ്തുത സ്തവാന ആ ഭര । ഹോതര്വിഭ്വാസഹം രയിം സ്തോതൃഭ്യ സ്തവസേ ച ന ഉതൈധി പൃത്സു നോ വൃധേ
അഗ്നേ, അങ്കിരസ്സുമാർ നിന്നെ സ്തുതിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ ഹോതാവായി, ശക്തനും വിജയിയുമായി, സ്തുതിക്കുന്നവർക്കും സമ്പത്ത് നൽകൂ. യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വളർച്ചയും നൽകൂ.