ഋജീപീ ശ്യേനോ ദദമാനോ അംശും പരാവതഃ ശകുനോ മന്ദ്രം മദമ് । സോമം ഭരദ്ദാദൃഹാണോ ദേവാവാന്ദിവോ അമുഷ്മാദുത്തരാദാദായ
നേരേ പറക്കുന്ന കഴുകൻ ദൂരത്ത് നിന്ന് സോമം, ആനന്ദം, കൊണ്ടുവന്നു; ആ പക്ഷി ഉറപ്പോടെ പിടിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായ സോമം ഉയർന്ന ആകാശത്തിൽ നിന്ന് താഴേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
ആദായ ശ്യേനോ അഭരത്സോമം സഹസ്രം സവാഁ അയുതം ച സാകമ് । അത്രാ പുരംധിരജഹാദരാതീര്മദേ സോമസ്യ മൂരാ അമൂരഃ
കഴുകൻ സോമം കൊണ്ടുവന്നു, ആയിരം കലശികളും പതിനായിരം കൂടി. ഇവിടെ ജ്ഞാനവതിയായ സ്ത്രീ ശത്രുക്കളെ അകറ്റി; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ മണ്ടന്മാർ ബുദ്ധിമാന്മാരായി.
ഗര്ഭേ നു സന്നന്വേഷാമവേദമഹം ദേവാനാം ജനിമാനി വിശ്വാ । ശതം മാ പുര ആയസീരരക്ഷന്നധ ശ്യേനോ ജവസാ നിരദീയമ്
ഞാൻ ഗർഭത്തിൽ തന്നെയിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ ജനനങ്ങളും അറിഞ്ഞു. ഇരുമ്പ് കോട്ടകൾ നൂറ് എണ്ണം എന്നെ കാത്തിരുന്നെങ്കിലും, അതിവേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന ശ്യേനൻ എന്നെ അവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുപോയി.
ന ഘാ സ മാമപ ജോഷം ജഭാരാഭീമാസ ത്വക്ഷസാ വീര്യേണ । ഈര്മാ പുരംധിരജഹാദരാതീരുത വാതാഁ അതരച്ഛൂശുവാനഃ
അവൻ ഒരിക്കലും എന്നോട് വൈരാഗ്യം കാണിച്ചില്ല; തന്റെ ശക്തിയാൽ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചു. ബുദ്ധിമതിയായ സ്ത്രീ തന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യം വിട്ടുകളയില്ല; ആഗ്രഹത്തോടെ കാറ്റ് വേഗത്തിൽ നീങ്ങി.
അവ യച്ഛ്യേനോ അസ്വനീദധ ദ്യോര്വി യദ്യദി വാത ഊഹുഃ പുരംധിമ് । സൃജദ്യദസ്മാ അവ ഹ ക്ഷിപജ്ജ്യാം കൃശാനുരസ്താ മനസാ ഭുരണ്യന്
ശ്യേനൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ കുതിരകൾ കുരുവിളിച്ചു; whether the wind carried the wise woman across the sky, or she released herself, അവൾ സ്വയം വിട്ടുവിട്ടോ, കാറ്റ് അവളെ ആകാശത്ത് കൊണ്ടുപോയോ, അവൻ മനസ്സിൽ ഉത്സാഹത്തോടെ വില്ലിന്റെ നൂൽ വേഗത്തിൽ വിട്ടയച്ചു.
ഋജിപ്യ ഈമിന്ദ്രാവതോ ന ഭുജ്യും ശ്യേനോ ജഭാര ബൃഹതോ അധി ഷ്ണോഃ । അന്തഃ പതത്പതത്ര്യസ്യ പര്ണമധ യാമനി പ്രസിതസ്യ തദ്വേഃ
ഓടുന്ന കുതിരയുടെ വേഗത്തിൽ, വലിയ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ശ്യേനൻ തുഗ്രയുടെ മകൻ ഭുജ്യുവിനെ എടുത്തു. മൂന്നുപക്ഷങ്ങളുള്ളതിന്റെ പറക്കലിനുള്ളിൽ, വേഗതയുള്ള വഴിയിൽ, അവൻ ഭദ്രമായി അവനെ കൊണ്ടുപോയി.
അധ ശ്വേതം കലശം ഗോഭിരക്തമാപിപ്യാനം മഘവാ ശുക്രമന്ധഃ । അധ്വര്യുഭിഃ പ്രയതം മധ്വോ അഗ്രമിന്ദ്രോ മദായ പ്രതി ധത്പിബധ്യൈ ശൂരോ മദായ പ്രതി ധത്പിബധ്യൈ
അപ്പോൾ മഘവാൻ പാൽ ചേർത്ത ശുദ്ധമായ സോമം വെള്ളയുള്ള കലശത്തിൽ ഒഴിച്ചു; യജ്ഞത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയ മധുരപാനത്തിന്റെ ഉന്നതഭാഗം പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പം, വീരനായ ഇന്ദ്രൻ ആഹ്ലാദത്തിനായി അതു കുടിക്കാൻ ഒരുക്കി.
ത്വാ യുജാ തവ തത്സോമ സഖ്യ ഇന്ദ്രോ അപോ മനവേ സസ്രുതസ്കഃ । അഹന്നഹിമരിണാത്സപ്ത സിന്ധൂനപാവൃണോദപിഹിതേവ ഖാനി
നിന്റെ കൂട്ടുകാരനായി, സോമാ, ഇന്ദ്രൻ മനുവിനുവേണ്ടി ഒഴുകുന്ന വെള്ളം പിളർത്തി; പാമ്പിനെ കൊല്ലുകയും ഏഴ് നദികളെ വിടുവിക്കുകയും മറച്ചിരുന്ന വഴികൾ തുറക്കുകയും ചെയ്തു.
ത്വാ യുജാ നി ഖിദത്സൂര്യസ്യേന്ദ്രശ്ചക്രം സഹസാ സദ്യ ഇന്ദോ । അധി ഷ്ണുനാ ബൃഹതാ വര്തമാനം മഹോ ദ്രുഹോ അപ വിശ്വായു ധായി
നിന്റെ കൂട്ടായ്മയിൽ, സോമാ, ഇന്ദ്രൻ ഒരൊറ്റ പ്രഹരത്തിൽ സൂര്യന്റെ ചക്രം തകർത്തു; തന്റെ വലിയ ശക്തിയാൽ മഹത്തായ വഴിയെ സജ്ജമാക്കി, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കി.
അഹന്നിന്ദ്രോ അദഹദഗ്നിരിന്ദോ പുരാ ദസ്യൂന്മധ്യംദിനാദഭീകേ । ദുര്ഗേ ദുരോണേ ക്രത്വാ ന യാതാം പുരൂ സഹസ്രാ ശര്വാ നി ബര്ഹീത്
ഇന്ദ്രൻ അടി കൊടുത്തു, അഗ്നി ദഹിപ്പിച്ചു, സോമാ, പുരാതനകാലത്ത്, മധ്യാഹ്നത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ ദസ്യുക്കളെ കീഴടക്കി; കോട്ടയിലും വീടുകളിലും, ബുദ്ധിയോടെ അവർ മുന്നോട്ട് പോയി, ശക്തന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് ശത്രുക്കളെ തകർത്തു.
വിശ്വസ്മാത്സീമധമാഁ ഇന്ദ്ര ദസ്യൂന്വിശോ ദാസീരകൃണോരപ്രശസ്താഃ । അബാധേഥാമമൃണതം നി ശത്രൂനവിന്ദേഥാമപചിതിം വധത്രൈഃ
എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമാണ്, ഇന്ദ്രാ, നീ ദസ്യുക്കളെ ചിതറിച്ചത്; ദാസ ജനങ്ങളെ അപമാനിതരാക്കി, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി, തകർത്തു, നിന്റെ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് പ്രശസ്തി നേടി.
ഏവാ സത്യം മഘവാനാ യുവം തദിന്ദ്രശ്ച സോമോര്വമശ്വ്യം ഗോഃ । ആദര്ദൃതമപിഹിതാന്യശ്നാ രിരിചഥുഃ ക്ഷാശ്ചിത്തതൃദാനാ
ഇങ്ങനെ, ദാനശീലരായ ഇന്ദ്രനും സോമയും, നീളമുള്ള ഭൂമി കുതിരകളും പശുക്കളും നിറഞ്ഞതാക്കി; അടച്ചിട്ടതെല്ലാം തുറന്നു, വെള്ളം ഒഴുകിച്ചു, വയലുകൾ സമൃദ്ധമായി.
ആ ന സ്തുത ഉപ വാജേഭിരൂതീ ഇന്ദ്ര യാഹി ഹരിഭിര്മന്ദസാനഃ । തിരശ്ചിദര്യഃ സവനാ പുരൂണ്യാങ്ഗൂഷേഭിര്ഗൃണാനഃ സത്യരാധാഃ
നമുക്കായി, സ്തുത്യർഹനായ ഇന്ദ്രാ, സോമം ആസ്വദിച്ച്, നിന്റെ കുതിരകളോടൊപ്പം, വിജയത്തിനായി വരിക; ദൂരത്തുനിന്നും പോലും, നീ അനേകം സമർപ്പണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു, സത്യസന്ധനായ ദാനിയേ, പാട്ടുകളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനേ.
ആ ഹി ഷ്മാ യാതി നര്യശ്ചികിത്വാന്ഹൂയമാനഃ സോതൃഭിരുപ യജ്ഞമ് । സ്വശ്വോ യോ അഭീരുര്മന്യമാനഃ സുഷ്വാണേഭിര്മദതി സം ഹ വീരൈഃ
ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ, യജ്ഞം നടത്തുന്നവരുടെ വിളിക്കു അനുസരിച്ച്, യാഗത്തിലേക്ക് വരുന്നു; തന്റെ കുതിരകളിൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ, ഉത്സാഹികളോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്നു, വീരന്മാരോടൊപ്പം ആഹ്ലാദിക്കുന്നു.
ശ്രാവയേദസ്യ കര്ണാ വാജയധ്യൈ ജുഷ്ടാമനു പ്ര ദിശം മന്ദയധ്യൈ । ഉദ്വാവൃഷാണോ രാധസേ തുവിഷ്മാന്കരന്ന ഇന്ദ്രഃ സുതീര്ഥാഭയം ച
വീട്ടിനും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി, അവൻ തന്റെ ചെവികൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കട്ടെ; സമ്പത്തിനായി ശബ്ദം ഉയർത്തി, ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ വഴികൾ എളുപ്പവും ഭയരഹിതവുമാക്കുന്നു.
അച്ഛാ യോ ഗന്താ നാധമാനമൂതീ ഇത്ഥാ വിപ്രം ഹവമാനം ഗൃണന്തമ് । ഉപ ത്മനി ദധാനോ ധുര്യാശൂന്സഹസ്രാണി ശതാനി വജ്രബാഹുഃ
ആൾപ്പാടില്ലാതെ വിളിക്കുന്നവന്റെ പാട്ടിനരികിലേക്ക് വരുന്നവൻ, ജ്ഞാനിയെയും സ്തുതിക്കുന്നവനെയും അവഗണിക്കാതെ വരുന്നു; തന്റെ അടുത്ത് വേഗതയുള്ള കുതിരകളെ വയ്ക്കുന്ന, വജ്രായുധധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ, നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് കുതിരകളോടെ.
ത്വോതാസോ മഘവന്നിന്ദ്ര വിപ്രാ വയം തേ സ്യാമ സൂരയോ ഗൃണന്തഃ । ഭേജാനാസോ ബൃഹദ്ദിവസ്യ രായ ആകായ്യസ്യ ദാവനേ പുരുക്ഷോഃ
നിന്റെ സഹായത്തോടെ, മഹാദാനശീലനായ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾ നിന്റെ സ്തുതികർമ്മികൾ ആകട്ടെ; വിശാലമായ ആകാശത്തിന്റെ മഹത്തായ സമ്പത്ത് പങ്കിടുന്നവരായി, ആഗ്രഹിച്ച ധനസമ്പത്ത് നേടാൻ.
നകിരിന്ദ്ര ത്വദുത്തരോ ന ജ്യായാഁ അസ്തി വൃത്രഹന് । നകിരേവാ യഥാ ത്വമ്
ഇന്ദ്രാ, വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവനേ, നിന്നേക്കാൾ ഉന്നതനോ വലിയവനോ ആരുമില്ല; ആരും നിന്നുപോലെയുമില്ല.
സത്രാ തേ അനു കൃഷ്ടയോ വിശ്വാ ചക്രേവ വാവൃതുഃ । സത്രാ മഹാഁ അസി ശ്രുതഃ
എല്ലാ ജനങ്ങളും ചേർന്ന് ചക്രത്തിന്റെ അകത്തളത്തിലേക്കുള്ള കൂറ്റൻ കൂമ്പാരങ്ങൾപോലെ നിന്നിലേക്കാണ് തിരിഞ്ഞത്; നീ ഒരുമിച്ചാണ് മഹാനായി പ്രശസ്തനായത്.
വിശ്വേ ചനേദനാ ത്വാ ദേവാസ ഇന്ദ്ര യുയുധുഃ । യദഹാ നക്തമാതിരഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും പോലും, ഇന്ദ്രാ, നിന്നോടൊപ്പം മത്സരിച്ചു, നീ രാത്രിയെ വെളിച്ചം കൊണ്ടു കടന്നപ്പോൾ.
യത്രോത ബാധിതേഭ്യശ്ചക്രം കുത്സായ യുധ്യതേ । മുഷായ ഇന്ദ്ര സൂര്യമ്
യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർക്കായി കുത്സനുവേണ്ടി ചക്രം പോരാടുന്നിടത്താണ്, ഇന്ദ്രാ, നീ സൂര്യനെ മോഷ്ടിച്ചത്.
യത്ര ദേവാഁ ഋഘായതോ വിശ്വാഁ അയുധ്യ ഏക ഇത് । ത്വമിന്ദ്ര വനൂഁരഹന്
ദേവന്മാർ കഷ്ടത്തിൽ ആയപ്പോള്, നീ ഒരുവൻമാത്രം, ഇന്ദ്രാ, എല്ലാ ശത്രുസേനകളെയും ജയിച്ചു.
യത്രോത മര്ത്യായ കമരിണാ ഇന്ദ്ര സൂര്യമ് । പ്രാവഃ ശചീഭിരേതശമ്
മനുഷ്യനുവേണ്ടിയും ശത്രുവിനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചവനുവേണ്ടിയും, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ശക്തികളാൽ നീ സൂര്യന്റെ കുതിരയെ കൊണ്ടുവന്നു.
കിമാദുതാസി വൃത്രഹന്മഘവന്മന്യുമത്തമഃ । അത്രാഹ ദാനുമാതിരഃ
വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവനേ, ധനവാനായവനേ, എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ ഇങ്ങനെ കോപം നിറഞ്ഞത്? ഇവിടെ അസുരിയുടെ അമ്മ മരിച്ചു കിടക്കുന്നു.
ഏതദ്ഘേദുത വീര്യമിന്ദ്ര ചകര്ഥ പൌംസ്യമ് । സ്ത്രിയം യദ്ദുര്ഹണായുവം വധീര്ദുഹിതരം ദിവഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ ചെയ്ത ഈ വീര്യപ്രകടനമാണ് മഹത്തായ പുരുഷകൃത്യം; ആകാശത്തിന്റെ കീഴടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായ മകളെ നീ സംഹരിച്ചു.
ദിവശ്ചിദ്ഘാ ദുഹിതരം മഹാന്മഹീയമാനാമ് । ഉഷാസമിന്ദ്ര സം പിണക്
ആകാശത്തിന്റെ മഹത്തായ, വലിയ ആദരമുള്ള മകളെയും, ഇന്ദ്രാ, നീ തകർത്തു, ഒത്തുചേർത്തവനേ.
അപോഷാ അനസഃ സരത്സമ്പിഷ്ടാദഹ ബിഭ്യുഷീ । നി യത്സീം ശിശ്നഥദ്വൃഷാ
തകർത്ത രഥത്തിൽ നിന്ന് ഭയപ്പെട്ടു അവൾ ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു, കാള അവളെ താഴെ കെട്ടിയപ്പോൾ.
ഏതദസ്യാ അനഃ ശയേ സുസമ്പിഷ്ടം വിപാശ്യാ । സസാര സീം പരാവതഃ
വിപാശ് നദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ അവളുടെ രഥം നന്നായി തകർന്ന നിലയിൽ കിടക്കുന്നു; അവൾ ദൂരെയുള്ള കരയിലേക്ക് ഓടി.
ഉത സിന്ധും വിബാല്യം വിതസ്ഥാനാമധി ക്ഷമി । പരി ഷ്ഠാ ഇന്ദ്ര മായയാ
നിലത്ത് നിന്ന് നിന്നുകൊണ്ട്, ഇന്ദ്രാ, നീ വിഭാല്യ എന്ന നദിയെ പിളർത്തി, നിന്റെ മായയാൽ അതിനെ ചുറ്റി പിടിച്ചു.
ഉത ശുഷ്ണസ്യ ധൃഷ്ണുയാ പ്ര മൃക്ഷോ അഭി വേദനമ് । പുരോ യദസ്യ സമ്പിണക്
ശുഷ്ണന്റെ ശക്തമായ കോട്ടയിലേക്കും നീ ആക്രമിച്ചു, തകർത്തവനേ, അവന്റെ കോട്ടകൾ നീ തകർത്തപ്പോൾ.