ഇയം തേ പൂഷന്നാഘൃണേ സുഷ്ടുതിര്ദേവ നവ്യസീ । അസ്മാഭിസ്തുഭ്യം ശസ്യതേ
ഈ പുതിയതും നല്ലപോലും സ്തുതിച്ച ഗാനം, ദീപ്തിയുള്ള ദൈവമായ പൂഷൻ, ഞങ്ങൾ നിന്നോടാണ് അർപ്പിക്കുന്നത്.
താം ജുഷസ്വ ഗിരം മമ വാജയന്തീമവാ ധിയമ് । വധൂയുരിവ യോഷണാമ്
ശക്തി നൽകുന്ന എന്റെ ഈ ഗാനം ദയവായി സ്വീകരിക്കണം; ഒരു വരൻ പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ എന്റെ പ്രാർത്ഥനയെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
യോ വിശ്വാഭി വിപശ്യതി ഭുവനാ സം ച പശ്യതി । സ നഃ പൂഷാവിതാ ഭുവത്
എല്ലാം കാണുന്നവനും ലോകങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവനും ആയ പൂഷൻ ഞങ്ങൾക്ക് രക്ഷകനാകട്ടെ.
തത് സവിതുര് വരേണ്യമ് ഭര്ഗോ ദേവസ്യ ധീമഹി । ധിയോ യോ നഃ പ്രചോദയാത്
ദൈവമായ സവിതാവിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ പ്രകാശം നാം ധ്യാനിക്കാം; ആ പ്രകാശം നമ്മുടെ ബുദ്ധിയെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.
ദേവസ്യ സവിതുര് വയꣳ വാജയന്തഃ പുരꣳധ്യാ । ഭഗസ്യ രാതിമ് ഈമഹേ
ദേവനായ സവിതാവിന്റെ അനുഗ്രഹവും, ഭാഗവാന്റെ കൃപയും, ശക്തിയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ദേവꣳ നരഃ സവിതാരꣳ വിപ്രാ യജ്ഞൈഃ സുവൃക്തിഭിഃ । നമസ്യന്തി ധിയേഷിതാഃ
വിദ്വാൻമാർ ഭക്തിയോടെ യജ്ഞങ്ങളും മനോഹരമായ സ്തുതികളും അർപ്പിച്ച് ദേവനായ സവിതാവിനെ ആദരിക്കുന്നു.
സോമോ ജിഗാതി ഗാതുവിദ് ദേവാനാമ് ഏതി നിഷ്കൃതമ് । ഋതസ്യ യോനിമ് ആസദമ്
സോമം ദേവന്മാരുടെ വഴികൾ അറിയുന്നവൻ ആയി മുന്നേറുന്നു; അവൻ സത്യത്തിന്റെ ആന്തരികതയിൽ എത്തി പാർക്കുന്നു.
സോമോ അസ്മഭ്യꣳ ദ്വിപദേ ചതുഷ്പദേ ച പശവേ । അനമീവാ ഇഷസ് കരത്
സോമം ഞങ്ങൾക്കായി ഇരുപാദികളും നാലുപാദികളും ഉള്ള മൃഗങ്ങൾക്കും രോഗരഹിതമായ സമൃദ്ധി നൽകട്ടെ.
അസ്മാകമ് ആയുര് വര്ധയന്ന് അഭിമാതീഃ സഹമാനഃ । സോമഃ സധസ്ഥമ് ആസദത്
നമ്മുടെ ആയുസ്സും ശക്തിയും കൂട്ടി, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച്, സോമം സഭയില് വന്നു ഇരിക്കുന്നു.
ആ നോ മിത്രാവരുണാ ഘൃതൈര് ഗവ്യൂതിമ് ഉക്ഷതമ് । മധ്വാ രജാꣳസി സുക്രതൂ
മിത്രനും വരുണനും, clarified butter പോലെ പുണ്യവും, പശുക്കളുടെ സമൃദ്ധിയും, മധുരത്വം നിറഞ്ഞ ലോകങ്ങളും ഞങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കൂ, ജ്ഞാനികളേ.
ഉരുശꣳസാ നമോവൃധാ മഹ്നാ ദക്ഷസ്യ രാജഥഃ । ദ്രാഘിഷ്ഠാഭിഃ ശുചിവ്രതാ
വളരെ പ്രശസ്തരായി, നമസ്കാരത്തില് ശക്തരായി, മഹത്വത്തിലും കഴിവിലും നീണ്ടായുസ്സോടെ, ശുദ്ധവ്രതമുള്ളവരായി, നിങ്ങള് ഭരണം നടത്തുന്നു.
ഗൃണാനാ ജമദഗ്നിനാ യോനാവ് ഋതസ്യ സീദതമ് । പാതꣳ സോമമ് ഋതാവൃധാ
ജമദഗ്നിയോടൊപ്പം സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, സത്യത്തിന്റെ ആന്തരികതയില് ഇരിക്കൂ; സത്യവൃദ്ധി വരുത്തുന്നവരേ, സോമം പാനം ചെയ്യൂ.
ത്വാം ഹ്യഗ്നേ സദമിത്സമന്യവോ ദേവാസോ ദേവമരതിം ന്യേരിര ഇതി ക്രത്വാ ന്യേരിരേ । അമര്ത്യം യജത മര്ത്യേഷ്വാ ദേവമാദേവം ജനത പ്രചേതസം വിശ്വമാദേവം ജനത പ്രചേതസമ്
അഗ്നേ, ദേവന്മാർ എന്നും അന്വേഷിച്ച്, ദൈവത്തെയും അക്ഷയനെയും തങ്ങളുടെ ഇച്ഛയാൽ സ്ഥാപിച്ചു; മരിച്ചവരിൽ യാഗയോഗ്യനായി, ദേവന്മാരിൽ ദൈവമായ ജ്ഞാനിയും സർവ്വജ്ഞനുമായവനായി.
സ ഭ്രാതരം വരുണമഗ്ന ആ വവൃത്സ്വ ദേവാഁ അച്ഛാ സുമതീ യജ്ഞവനസം ജ്യേഷ്ഠം യജ്ഞവനസമ് । ഋതാവാനമാദിത്യം ചര്ഷണീധൃതം രാജാനം ചര്ഷണീധൃതമ്
അഗ്നേ, നീ സഹോദരനായ വരുണനെയും ദേവന്മാരെയും, യാഗം സ്വീകരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനെയും, സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആദിത്യനെയും, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രാജാവിനെയും സമീപിക്കണം.
സഖേ സഖായമഭ്യാ വവൃത്സ്വാശും ന ചക്രം രഥ്യേവ രംഹ്യാസ്മഭ്യം ദസ്മ രംഹ്യാ । അഗ്നേ മൃളീകം വരുണേ സചാ വിദോ മരുത്സു വിശ്വഭാനുഷു । തോകായ തുജേ ശുശുചാന ശം കൃധ്യസ്മഭ്യം ദസ്മ ശം കൃധി
സുഹൃത്ത് സുഹൃത്തിനെ സമീപിക്കുന്നതുപോലെ, രഥത്തിന്റെ ചക്രം പോലെ വേഗത്തിൽ വന്നു, ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകണമേ, അത്ഭുതമേ; അഗ്നേ, വരുണനോടൊപ്പം ദയയോടെ ഇരിക്കണം, മരുതുകളോടും പ്രകാശമുള്ളവരോടും കൂടി; നമ്മുടെ സന്തതിക്ക് ആശംസയും, ഞങ്ങൾക്കു ഉജ്ജ്വലതയും നൽകണം, അത്ഭുതമേ, ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകണം.
ത്വം നോ അഗ്നേ വരുണസ്യ വിദ്വാന്ദേവസ്യ ഹേളോഽവ യാസിസീഷ്ഠാഃ । യജിഷ്ഠോ വഹ്നിതമഃ ശോശുചാനോ വിശ്വാ ദ്വേഷാംസി പ്ര മുമുഗ്ധ്യസ്മത്
അഗ്നേ, ദൈവമായ വരുണന്റെ മനസ്സ് അറിയുന്നവനായി, അവന്റെ കോപം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റണം; യാഗത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനും പ്രകാശമുള്ളവനുമായ നീ, എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണം.
സ ത്വം നോ അഗ്നേഽവമോ ഭവോതീ നേദിഷ്ഠോ അസ്യാ ഉഷസോ വ്യുഷ്ടൌ । അവ യക്ഷ്വ നോ വരുണം രരാണോ വീഹി മൃളീകം സുഹവോ ന ഏധി
അഗ്നേ, ഈ ഉഷസ്സിന്റെ ഉദയത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അടുത്ത രക്ഷകനായിരിക്കുക; വരുണനെ ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് അനുഗ്രഹം നൽകണം, ദയയോടെ വരികയും, ഞങ്ങൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാപ്യനാകുകയും ചെയ്യണം.
അസ്യ ശ്രേഷ്ഠാ സുഭഗസ്യ സംദൃഗ്ദേവസ്യ ചിത്രതമാ മര്ത്യേഷു । ശുചി ഘൃതം ന തപ്തമഘ്ന്യായാ സ്പാര്ഹാ ദേവസ്യ മംഹനേവ ധേനോഃ
മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവും ഭാഗ്യവാനുമായ ദർശനവും, ദൈവത്തിൽ ഏറ്റവും മനോഹരവും അവനാണ്; ശുദ്ധമായ നെയ്യുപോലും, പാപരഹിതർക്കായി ചൂടാക്കിയതുപോലും, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന് പശുവിന്റെ സമൃദ്ധിപോലും വിലപ്പെട്ടതുമാണ്.
ത്രിരസ്യ താ പരമാ സന്തി സത്യാ സ്പാര്ഹാ ദേവസ്യ ജനിമാന്യഗ്നേഃ । അനന്തേ അന്തഃ പരിവീത ആഗാച്ഛുചിഃ ശുക്രോ അര്യോ രോരുചാനഃ
അഗ്നിയുടെ മൂന്നു ഉന്നതവും സത്യവുമായ വിലപ്പെട്ട ജനനങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ അനന്തതയോടെ, ശുദ്ധനും പ്രകാശമുള്ളവനും ഉജ്ജ്വലനുമായവനും മഹാനായവനുമാണ് അവൻ.
സ ദൂതോ വിശ്വേദഭി വഷ്ടി സദ്മാ ഹോതാ ഹിരണ്യരഥോ രംസുജിഹ്വഃ । രോഹിദശ്വോ വപുഷ്യോ വിഭാവാ സദാ രണ്വഃ പിതുമതീവ സംസത്
അവൻ ദൂതനായി എല്ലാവരെയും ആലയത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു; പൊന്നിൻ രഥവും ആഹ്ലാദകരമായ നാവും ഉള്ള യാജകനാണ്; ചുവന്ന കുതിരകളും അത്ഭുതകരമായ പ്രകാശവും എന്നും സന്തോഷവും, പിതാവിനെപ്പോലെ ബന്ധുക്കളിൽ ഇടയിൽ.
സ ചേതയന്മനുഷോ യജ്ഞബന്ധുഃ പ്ര തം മഹ്യാ രശനയാ നയന്തി । സ ക്ഷേത്യസ്യ ദുര്യാസു സാധന്ദേവോ മര്തസ്യ സധനിത്വമാപ
അവൻ ഉണർത്തുന്നവനായി, മനുഷ്യരുടെ യാഗസഹായിയായി, എന്റെ കയറ്റത്തിൽ അവനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; ദുഷ്കരമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ദൈവം മനുഷ്യരോടൊപ്പം സ്നേഹബന്ധം നേടിയിരിക്കുന്നു.
സ തൂ നോ അഗ്നിര്നയതു പ്രജാനന്നച്ഛാ രത്നം ദേവഭക്തം യദസ്യ । ധിയാ യദ്വിശ്വേ അമൃതാ അകൃണ്വന്ദ്യൌഷ്പിതാ ജനിതാ സത്യമുക്ഷന്
അറിയുന്ന അഗ്നി ഞങ്ങളെ ദൈവം നൽകിയ സമ്പത്തിലേക്കു നയിക്കട്ടെ; എല്ലാ അമൃതന്മാരും ചിന്തയാൽ സൃഷ്ടിച്ച ആ നന്മ, ദ്യൗവും ഭൂമിയും സത്യസൃഷ്ടാക്കളായി മഴപെയ്യിച്ചു.
സ ജായത പ്രഥമഃ പസ്ത്യാസു മഹോ ബുധ്നേ രജസോ അസ്യ യോനൌ । അപാദശീര്ഷാ ഗുഹമാനോ അന്തായോയുവാനോ വൃഷഭസ്യ നീളേ
അവൻ ആദ്യം വീടുകളിൽ ജനിച്ചു, ആകാശത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ഗർഭത്തിൽ; കാലില്ലാതെയും തല ഇല്ലാതെയും മറഞ്ഞ്, കാളയുടെ ഗുഹയിൽ യുവാക്കളോടൊപ്പം.
പ്ര ശര്ധ ആര്ത പ്രഥമം വിപന്യഁ ഋതസ്യ യോനാ വൃഷഭസ്യ നീളേ । സ്പാര്ഹോ യുവാ വപുഷ്യോ വിഭാവാ സപ്ത പ്രിയാസോഽജനയന്ത വൃഷ്ണേ
ആ സംഘം ആദ്യം ഉണർന്നു, സത്യത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ, കാളയുടെ ഗുഹയിൽ; വിലപ്പെട്ടതും യുവാവും അത്ഭുതകരവും പ്രകാശമുള്ളവനുമായവനായി, ഏഴു പ്രിയപ്പെട്ടവരെയാണ് മഹാനായവനു വേണ്ടി ജനിച്ചത്.
അസ്മാകമത്ര പിതരോ മനുഷ്യാ അഭി പ്ര സേദുരൃതമാശുഷാണാഃ । അശ്മവ്രജാഃ സുദുഘാ വവ്രേ അന്തരുദുസ്രാ ആജന്നുഷസോ ഹുവാനാഃ
ഇവിടെ നമ്മുടെ മനുഷ്യപിതാക്കന്മാർ സത്യം ആഗ്രഹിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയവർ ആണു്. അവർ കല്ല് തകർത്ത് അകത്തു ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ധാരാളം പാൽപോലുള്ള സമ്പത്തുകൾ കണ്ടെത്തി, പ്രകാശമുള്ള ഉഷസ്സിനെ വിളിച്ചു.
തേ മര്മൃജത ദദൃവാംസോ അദ്രിം തദേഷാമന്യേ അഭിതോ വി വോചന് । പശ്വയന്ത്രാസോ അഭി കാരമര്ചന്വിദന്ത ജ്യോതിശ്ചകൃപന്ത ധീഭിഃ
അവർ കല്ല് പൊട്ടിച്ചു തുറന്നപ്പോൾ, ചുറ്റുമുള്ള മറ്റു ചിലർ ഈ പ്രവർത്തിയെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. പശുക്കളെ ബന്ധിച്ചവർ, ഈ പ്രവർത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ട്, പ്രകാശം കണ്ടെത്തി, അതിനെ മനസ്സിലൂടെ രൂപപ്പെടുത്തി.
തേ ഗവ്യതാ മനസാ ദൃധ്രമുബ്ധം ഗാ യേമാനം പരി ഷന്തമദ്രിമ് । ദൃള്ഹം നരോ വചസാ ദൈവ്യേന വ്രജം ഗോമന്തമുശിജോ വി വവ്രുഃ
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച മനസ്സോടെ അവർ ഉറച്ച കല്ല് തകർത്തു, അകത്തു ചുറ്റി നടന്നിരുന്ന പശുക്കളെ പുറത്തുവിട്ടു. ദൈവിക വാക്കുകളാൽ പുരുഷന്മാർ പശുക്കളാൽ സമൃദ്ധമായ ആ അടുക്കള തുറന്നു.
തേ മന്വത പ്രഥമം നാമ ധേനോസ്ത്രിഃ സപ്ത മാതുഃ പരമാണി വിന്ദന് । തജ്ജാനതീരഭ്യനൂഷത വ്രാ ആവിര്ഭുവദരുണീര്യശസാ ഗോഃ
അവർ പശുവിന്റെ ആദ്യത്തെ പേരും, അമ്മയുടെ മൂന്നു ഏഴു ഉന്നത സമ്പത്തുകളും കണ്ടെത്തി. ഇത് അറിഞ്ഞവർ കൂട്ടമായി ചേർന്നു, പശുവിന്റെ ചുവപ്പും മഹിമയുള്ള രൂപങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു.
നേശത്തമോ ദുധിതം രോചത ദ്യൌരുദ്ദേവ്യാ ഉഷസോ ഭാനുരര്ത । ആ സൂര്യോ ബൃഹതസ്തിഷ്ഠദജ്രാഁ ഋജു മര്തേഷു വൃജിനാ ച പശ്യന്
അന്ധകാരം മാറി, പാൽ പ്രകാശിച്ചു, ആകാശം തെളിഞ്ഞു; ദൈവികമായ ഉഷസ്സുകൾ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം ഉണർത്തി. മഹത്തായ സൂര്യൻ, കുതിരയില്ലാത്ത ആകാശത്ത് നേരെ നില്ക്കുന്നു, മനുഷ്യരിൽ ധർമ്മവും അധർമ്മവും നോക്കി.
ആദിത്പശ്ചാ ബുബുധാനാ വ്യഖ്യന്നാദിദ്രത്നം ധാരയന്ത ദ്യുഭക്തമ് । വിശ്വേ വിശ്വാസു ദുര്യാസു ദേവാ മിത്ര ധിയേ വരുണ സത്യമസ്തു
ആദ്യത്തിലും അവസാനം ഉണർന്നവർ വഴികൾ വെളിപ്പെടുത്തി; ആദിയിൽ സ്വർഗ്ഗം നൽകിയ ധനം അവർ ചുമന്നു. എല്ലാ ദേവന്മാരും, മിത്രനും വരുണനും, എല്ലാ വീടുകളിലും സത്യം നല്കട്ടെ.