പ്ര സപ്തഹോതാ സനകാദരോചത മാതുരുപസ്ഥേ യദശോചദൂധനി । ന നി മിഷതി സുരണോ ദിവേദിവേ യദസുരസ്യ ജഠരാദജായത
ഏഴു വിധമായ ഹോതാവ് ആദിമുതല് പ്രകാശിച്ചു; അമ്മയുടെ കണ്മടിയില്, പാല് നിറഞ്ഞ മുലയില് ജ്വലിച്ചപ്പോള്. ദയാലുവായ അവന് കണ്ണടയ്ക്കുന്നില്ല, ദിവസേന, മഹാശക്തന്റെ വയറ്റില് നിന്നു ജനിച്ചതുമുതല്.
അമിത്രായുധോ മരുതാമിവ പ്രയാഃ പ്രഥമജാ ബ്രഹ്മണോ വിശ്വമിദ്വിദുഃ । ദ്യുമ്നവദ്ബ്രഹ്മ കുശികാസ ഏരിര ഏകഏകോ ദമേ അഗ്നിം സമീധിരേ
ശത്രുക്കളെ നേരിടാന് ആയുധം ധരിച്ച്, മരുത് ദേവന്മാരെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നവന്, ബ്രഹ്മണില് ആദ്യജന്മം നേടിയവന്, എല്ലാവരും ഇക്കാര്യം അറിയുന്നു. പ്രകാശമുള്ള പ്രാര്ത്ഥന കുശികര് അര്പ്പിച്ചു; ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വീട്ടില് അഗ്നിയെ തെളിച്ചു.
യദദ്യ ത്വാ പ്രയതി യജ്ഞേ അസ്മിന്ഹോതശ്ചികിത്വോഽവൃണീമഹീഹ । ധ്രുവമയാ ധ്രുവമുതാശമിഷ്ഠാഃ പ്രജാനന്വിദ്വാഁ ഉപ യാഹി സോമമ്
ഇന്ന് ഈ യാഗത്തില് ഭക്തിയോടെ ഞങ്ങള് നിന്നെ, ജ്ഞാനമുള്ള ഹോതാവിനെ, തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; ദൃഢമായതും ഉത്തമമായതുമായ ഭോജനങ്ങളോടെ, അറിഞ്ഞും മനസ്സിലാക്കിയുമാണ് ഞങ്ങള് നിന്നെ സോമയിലേക്കു ക്ഷണിക്കുന്നത്.
ഇച്ഛന്തി ത്വാ സോമ്യാസഃ സഖായഃ സുന്വന്തി സോമം ദധതി പ്രയാംസി । തിതിക്ഷന്തേ അഭിശസ്തിം ജനാനാമിന്ദ്ര ത്വദാ കശ്ചന ഹി പ്രകേതഃ
സോമം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനേ, നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കള് നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവര് സോമം പിഴിഞ്ഞ് ഭോജനങ്ങള് ഒരുക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ശാപങ്ങള് സഹിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനേ, നിന്നെ കൂടാതെ ആരും യഥാര്ത്ഥത്തില് ജ്ഞാനിയല്ല.
ന തേ ദൂരേ പരമാ ചിദ്രജാംസ്യാ തു പ്ര യാഹി ഹരിവോ ഹരിഭ്യാമ് । സ്ഥിരായ വൃഷ്ണേ സവനാ കൃതേമാ യുക്താ ഗ്രാവാണഃ സമിധാനേ അഗ്നൌ
നിന്റെ കുതിരകളോടുകൂടി, ഹരിയേ, അങ്ങേയറ്റത്തെ ലോകങ്ങള് പോലും നിന്നില് നിന്ന് ദൂരമല്ല; വരിക. ശക്തനായ കാളയ്ക്കായി ഈ ഹോമങ്ങള് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു, പാറകള് ചേര്ത്തിരിക്കുന്നു, അഗ്നി തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രഃ സുശിപ്രോ മഘവാ തരുത്രോ മഹാവ്രാതസ്തുവികൂര്മിരൃഘാവാന് । യദുഗ്രോ ധാ ബാധിതോ മര്ത്യേഷു ക്വ ത്യാ തേ വൃഷഭ വീര്യാണി
സുന്ദരമായ താടിയുള്ളവന്, ദാനശീലനും ശക്തനും വലിയ സംഘങ്ങളുടെ നായകനും കര്മ്മശൂരനുമായ ഇന്ദ്രന്, ഭയങ്കരനേ, നീ മനുഷ്യരില് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുമ്പോള്, കാളേ, നിന്റെ വീര്യങ്ങള് എവിടെയാണ്?
ത്വം ഹി ഷ്മാ ച്യാവയന്നച്യുതാന്യേകോ വൃത്രാ ചരസി ജിഘ്നമാനഃ । തവ ദ്യാവാപൃഥിവീ പര്വതാസോഽനു വ്രതായ നിമിതേവ തസ്ഥുഃ
നീ മാത്രമാണ് അചഞ്ചലമായവയെ ചലിപ്പിക്കുന്നത്; നീ വൃത്രന്മാരെ വേട്ടയാടുന്നു. നിന്റെ നിയമം പോലെ, ആകാശവും ഭൂമിയും പര്വ്വതങ്ങളും ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഉതാഭയേ പുരുഹൂത ശ്രവോഭിരേകോ ദൃള്ഹമവദോ വൃത്രഹാ സന് । ഇമേ ചിദിന്ദ്ര രോദസീ അപാരേ യത്സംഗൃഭ്ണാ മഘവന്കാശിരിത്തേ
പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, നിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു മാത്രം നീ ശക്തമായ കോട്ട തകര്ത്തു, വൃത്രനെ സംഹരിച്ചു. ഈ ഇരുവശവും അതീവ വിശാലമായ ഭൂമിയും ആകാശവും പോലും, ഇന്ദ്രാ, നീ സ്വന്തമെന്നപോലെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്ര സൂ ത ഇന്ദ്ര പ്രവതാ ഹരിഭ്യാം പ്ര തേ വജ്രഃ പ്രമൃണന്നേതു ശത്രൂന് । ജഹി പ്രതീചോ അനൂചഃ പരാചോ വിശ്വം സത്യം കൃണുഹി വിഷ്ടമസ്തു
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ കുതിരകള് താഴോട്ടു ഓടട്ടെ; നിന്റെ വജ്രം ശത്രുക്കളെ തകര്ത്ത് മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ. എല്ലാ ദിശകളില് നിന്നുമുള്ളവരെ നീ സംഹരിക്ക, സത്യം വിജയിക്കട്ടെ, അസത്യം നശിക്കട്ടെ.
യസ്മൈ ധായുരദധാ മര്ത്യായാഭക്തം ചിദ്ഭജതേ ഗേഹ്യം സഃ । ഭദ്രാ ത ഇന്ദ്ര സുമതിര്ഘൃതാചീ സഹസ്രദാനാ പുരുഹൂത രാതിഃ
നീ ആര്ക്ക് ജീവന് നല്കിയോ, അവന് അര്പ്പിക്കാത്തതും വീട്ടിലെ ഭാഗമാകുന്നു. നിന്റെ അനുഗ്രഹം, ഇന്ദ്രാ, ഉത്തമവും, നെയ്യില് സമൃദ്ധവുമാണ്; പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, നിന്റെ ദാനം ആയിരംമടങ്ങാണ്.
സഹദാനും പുരുഹൂത ക്ഷിയന്തമഹസ്തമിന്ദ്ര സം പിണക്കുണാരുമ് । അഭി വൃത്രം വര്ധമാനം പിയാരുമപാദമിന്ദ്ര തവസാ ജഘന്ഥ
പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ശക്തനായ ദുഷ്ടനെ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ശക്തിയാല് ചിതറിക്ക, ശത്രുവിനെ തകര്ക്കുക. വളരുന്ന, വീര്പ്പുമുട്ടുന്ന വൃത്രനെ, കാലില്ലാത്തവനെ, ഇന്ദ്രാ, നീ ശക്തിയാല് സംഹരിച്ചു.
നി സാമനാമിഷിരാമിന്ദ്ര ഭൂമിം മഹീമപാരാം സദനേ സസത്ഥ । അസ്തഭ്നാദ്ദ്യാം വൃഷഭോ അന്തരിക്ഷമര്ഷന്ത്വാപസ്ത്വയേഹ പ്രസൂതാഃ
നിന്റെ ഗാനംകൊണ്ട്, ഇന്ദ്രാ, നീ ഭൂമിയെ, വിശാലവും അതിരില്ലാത്തതുമായതിനെ, വാസസ്ഥലമാക്കി. കാളന് ആകാശവും അന്തരീക്ഷവും താങ്ങി; നിന്റെ ആജ്ഞയാല് ജലങ്ങള് ഇവിടെ ഒഴുകി.
അലാതൃണോ വല ഇന്ദ്ര വ്രജോ ഗോഃ പുരാ ഹന്തോര്ഭയമാനോ വ്യാര । സുഗാന്പഥോ അകൃണോന്നിരജേ ഗാഃ പ്രാവന്വാണീഃ പുരുഹൂതം ധമന്തീഃ
വലാ, പശുക്കളുടെ കുടിലം, ഇന്ദ്രാ, കടക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു; കൊല്ലുന്നവനെ കണ്ടു, ഭയപ്പെട്ട് അവന് പിന്മാറി. നീ വഴികള് സുഗമമാക്കി, പശുക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു, ഗായകര് പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനെ പാടിച്ചു.
ഏകോ ദ്വേ വസുമതീ സമീചീ ഇന്ദ്ര ആ പപ്രൌ പൃഥിവീമുത ദ്യാമ് । ഉതാന്തരിക്ഷാദഭി നഃ സമീക ഇഷോ രഥീഃ സയുജഃ ശൂര വാജാന്
ഒറ്റയ്ക്ക്, ഇന്ദ്രാ, നീ സമ്പന്നമായ ഭൂമിയും ആകാശവും നിറച്ചു; അവയെ നീ വ്യാപിപ്പിച്ചു. അന്തരീക്ഷത്തില് നിന്നു, വീരാ, ഞങ്ങള്ക്കായി സമ്പത്തും, കൂട്ടിയിടുന്ന രഥങ്ങളും സമ്മാനങ്ങളുമെത്തിക്കണം.
ദിശഃ സൂര്യോ ന മിനാതി പ്രദിഷ്ടാ ദിവേദിവേ ഹര്യശ്വപ്രസൂതാഃ । സം യദാനളധ്വന ആദിദശ്വൈര്വിമോചനം കൃണുതേ തത്ത്വസ്യ
സൂര്യന് നിശ്ചയിച്ച ദിശകള് ലംഘിക്കാറില്ല; ദിവസേന ഹരിതകുതിരകള് ചേര്ത്തിരിക്കുന്നു. അവ വഴിയില് ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോള്, അപ്പോള് അവന് കുതിരകളോടൊപ്പം അവന്റെ സ്വത്തുക്കള് മോചിപ്പിക്കുന്നു.
ദിദൃക്ഷന്ത ഉഷസോ യാമന്നക്തോര്വിവസ്വത്യാ മഹി ചിത്രമനീകമ് । വിശ്വേ ജാനന്തി മഹിനാ യദാഗാദിന്ദ്രസ്യ കര്മ സുകൃതാ പുരൂണി
പ്രഭയുള്ളവളുടെ ഉദയത്തില്, രാവിന്റെ വരവില്, എല്ലാവരും ഉഷസ്സിനെ കാണാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവള് മഹത്തായ അത്ഭുതമായ മുഖം കാണിക്കുന്നു. അവന് വന്നപ്പോള് അവന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു എല്ലാവരും അറിയുന്നു, ഇന്ദ്രന്റെ അനേകം നല്ല കര്മ്മങ്ങള്.
മഹി ജ്യോതിര്നിഹിതം വക്ഷണാസ്വാമാ പക്വം ചരതി ബിഭ്രതീ ഗൌഃ । വിശ്വം സ്വാദ്മ സമ്ഭൃതമുസ്രിയായാം യത്സീമിന്ദ്രോ അദധാദ്ഭോജനായ
വലുതായ പ്രകാശം ഹൃദയങ്ങളില് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; പാല് പാകമായ പശു മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു. എല്ലാ മധുരമായ പോഷണം കറുത്തവളില് സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രന് ആ രസം ഭക്ഷണത്തിനായി നല്കിയപ്പോള്.
ഇന്ദ്ര ദൃഹ്യ യാമകോശാ അഭൂവന്യജ്ഞായ ശിക്ഷ ഗൃണതേ സഖിഭ്യഃ । ദുര്മായവോ ദുരേവാ മര്ത്യാസോ നിഷങ്ഗിണോ രിപവോ ഹന്ത്വാസഃ
ഇന്ദ്രാ, കോട്ടകള് ഉറപ്പാക്കണം; യാഗത്തിനും, പാടുന്നവനും, സുഹൃത്തുക്കള്ക്കുമായി സംരക്ഷണം നല്കണം. ദുഷ്ടചിന്തയുള്ള, ദുഷ്ടന്മാരായ, ആയുധധാരികളായ ശത്രുക്കളെ നീ സംഹരിക്കണം.
സം ഘോഷഃ ശൃണ്വേഽവമൈരമിത്രൈര്ജഹീ ന്യേഷ്വശനിം തപിഷ്ഠാമ് । വൃശ്ചേമധസ്താദ്വി രുജാ സഹസ്വ ജഹി രക്ഷോ മഘവന്രന്ധയസ്വ
വൈരികളിൽ നിന്നുള്ളതുപോലെ ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നു; അത്യന്തം ദാഹിപ്പിക്കുന്ന ശത്രുവിനെ നീ സംഹരിക്കണം. താഴെയുള്ള ശത്രുവിനെ ശക്തിയോടെ തകർക്കണം, ദുഷ്ടനെ നശിപ്പിക്കണം, മഹാവീരനായ ഇന്ദ്രാ, അവനെ കുഴപ്പത്തിലാക്കണം.
ഉദ്വൃഹ രക്ഷഃ സഹമൂലമിന്ദ്ര വൃശ്ചാ മധ്യം പ്രത്യഗ്രം ശൃണീഹി । ആ കീവതഃ സലലൂകം ചകര്ഥ ബ്രഹ്മദ്വിഷേ തപുഷിം ഹേതിമസ്യ
മൂലത്തോടുകൂടി ദുഷ്ടനെ പിഴുതെറിഞ്ഞ്, അതിന്റെ പുതിയ മദ്ധ്യഭാഗം കത്തിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം, ഇന്ദ്രാ. നീ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, ഇഴയുന്നവനെ ഓടിച്ചു കളഞ്ഞു, ബ്രാഹ്മണദ്വേഷിയേ, ആയുധത്തിന്റെ ചൂടോടെ.
സ്വസ്തയേ വാജിഭിശ്ച പ്രണേതഃ സം യന്മഹീരിഷ ആസത്സി പൂര്വീഃ । രായോ വന്താരോ ബൃഹതഃ സ്യാമാസ്മേ അസ്തു ഭഗ ഇന്ദ്ര പ്രജാവാന്
നന്മയ്ക്കായി വേഗമുള്ള കുതിരകളോടുകൂടി ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കണം, നീ പഴയകാലത്ത് അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകിയതുപോലെ. ഞങ്ങൾ വലിയ സമ്പത്തിന്റെ ഉടമകളാകട്ടെ; ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യവും സന്തതിയും നൽകണമേ.
ആ നോ ഭര ഭഗമിന്ദ്ര ദ്യുമന്തം നി തേ ദേഷ്ണസ്യ ധീമഹി പ്രരേകേ । ഊര്വ ഇവ പപ്രഥേ കാമോ അസ്മേ തമാ പൃണ വസുപതേ വസൂനാമ്
ഇന്ദ്രാ, പ്രകാശമുള്ള ഭാഗ്യം ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക; നിന്റെ മഹാദാനത്തിന് വേണ്ടി ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നു. വിശാലമായ വയലുപോലെ ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം വളരട്ടെ; ധനത്തിന്റെ കർത്താവേ, അതു നിറവേറ്റണം, സമ്പന്നരിൽ സമ്പത്ത് നൽകണം.
ഇമം കാമം മന്ദയാ ഗോഭിരശ്വൈശ്ചന്ദ്രവതാ രാധസാ പപ്രഥശ്ച । സ്വര്യവോ മതിഭിസ്തുഭ്യം വിപ്രാ ഇന്ദ്രായ വാഹഃ കുശികാസോ അക്രന്
ഈ ആഗ്രഹം പശുക്കളാലും കുതിരകളാലും, പ്രകാശമുള്ള സമ്മാനങ്ങളാലും നിറവേറ്റണം, അതിനെ വ്യാപിപ്പിക്കണം. ജ്ഞാനികളായ കുശികന്മാർ മനസ്സോടെ ഇന്ദ്രനായി യാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.
ആ നോ ഗോത്രാ ദര്ദൃഹി ഗോപതേ ഗാഃ സമസ്മഭ്യം സനയോ യന്തു വാജാഃ । ദിവക്ഷാ അസി വൃഷഭ സത്യശുഷ്മോഽസ്മഭ്യം സു മഘവന്ബോധി ഗോദാഃ
പശുക്കളുടെ കാവുകൾ ഞങ്ങൾക്കായി തുറക്കണം, പശുക്കളുടെ കർത്താവേ, പശുക്കൾ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ, വിജയങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്ക് എത്തട്ടെ. സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന ശക്തനായ കാളേ, സത്യശക്തിയുള്ളവനേ, മഹാദാനിയായ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്ക് പശുക്കളുടെ അറിവ് നൽകണം.
ശുനം ഹുവേമ മഘവാനമിന്ദ്രമസ്മിന്ഭരേ നൃതമം വാജസാതൌ । ശൃണ്വന്തമുഗ്രമൂതയേ സമത്സു ഘ്നന്തം വൃത്രാണി സംജിതം ധനാനാമ്
ഈ മത്സരത്തിൽ മഹാദാനിയായ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കട്ടെ, പുരുഷന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനെയും വിജയത്തിന്റെയും ഉടമയെയും. യുദ്ധങ്ങളിൽ സഹായത്തിനായി കേൾക്കുന്നവനെയും ഭയങ്കരനെയും, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനെയും, സമ്പത്ത് നേടുന്നവനെയും.
ശാസദ്വഹ്നിര്ദുഹിതുര്നപ്ത്യം ഗാദ്വിദ്വാഁ ഋതസ്യ ദീധിതിം സപര്യന് । പിതാ യത്ര ദുഹിതുഃ സേകമൃഞ്ജന്സം ശഗ്മ്യേന മനസാ ദധന്വേ
അഗ്നി, മകളുടെ സന്തതിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; സത്യം അറിയുന്നവനായി പ്രകാശത്തെ ആദരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ മകളുടെ പ്രവാഹം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നിടത്ത്, ശക്തമായ മനസ്സോടെ അതിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
ന ജാമയേ താന്വോ രിക്ഥമാരൈക്ചകാര ഗര്ഭം സനിതുര്നിധാനമ് । യദീ മാതരോ ജനയന്ത വഹ്നിമന്യഃ കര്താ സുകൃതോരന്യ ഋന്ധന്
ഭാര്യയ്ക്കായി അവൻ വാരസ്യം വിഭജിച്ചില്ല; ദാനത്തിന്റെയും സന്താനത്തിന്റെയും നിധിയായ ഗർഭം സൃഷ്ടിച്ചു. മാതാക്കൾ അഗ്നിയെ പ്രസവിച്ചപ്പോൾ, ഒരുവൻ നല്ലതിന്റെ സ്രഷ്ടാവായി, മറ്റൊരുവൻ അതിനെ കത്തിച്ചവനായി.
അഗ്നിര്ജജ്ഞേ ജുഹ്വാ രേജമാനോ മഹസ്പുത്രാഁ അരുഷസ്യ പ്രയക്ഷേ । മഹാന്ഗര്ഭോ മഹ്യാ ജാതമേഷാം മഹീ പ്രവൃദ്ധര്യശ്വസ്യ യജ്ഞൈഃ
അഗ്നി ഹോംദണ്ഡത്തോടെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് ജനിച്ചു, മഹത്വത്തിന്റെ പുത്രനായി, ചുവന്നവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. മഹത്തായ ഗർഭം, ശക്തിയിൽ ജനിച്ചവൻ, വേഗമുള്ള കുതിരയുടെ യാഗങ്ങളാൽ വളർന്നു.
അഭി ജൈത്രീരസചന്ത സ്പൃധാനം മഹി ജ്യോതിസ്തമസോ നിരജാനന് । തം ജാനതീഃ പ്രത്യുദായന്നുഷാസഃ പതിര്ഗവാമഭവദേക ഇന്ദ്രഃ
വിജയികൾ മത്സരത്തിലേക്ക് സമീപിച്ചു, അവർ മഹത്തായ പ്രകാശം ഉണർത്തി, ഇരുട്ട് അകറ്റി. അവനെ അറിയുന്ന ഉഷസ്സുകൾ നേരെ വന്നു; ഇന്ദ്രൻ പശുക്കളുടെ ഏകാധിപതിയായി.
വീളൌ സതീരഭി ധീരാ അതൃന്ദന്പ്രാചാഹിന്വന്മനസാ സപ്ത വിപ്രാഃ । വിശ്വാമവിന്ദന്പഥ്യാമൃതസ്യ പ്രജാനന്നിത്താ നമസാ വിവേശ
ദൃഢതയോടെ ജ്ഞാനികൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; ഏഴു മഹർഷിമാർ മനസ്സോടെ നയിച്ചു. അവർ സത്യമാർഗ്ഗങ്ങൾ കണ്ടെത്തി, അറിഞ്ഞവരായി വിനയപൂർവ്വം പ്രവേശിച്ചു.