കായമാനോ വനാ ത്വം യന്മാതൄരജഗന്നപഃ । ന തത്തേ അഗ്നേ പ്രമൃഷേ നിവര്തനം യദ്ദൂരേ സന്നിഹാഭവഃ
അഗ്നേ, നീ കാടുകളിൽ, അമ്മമാരിൽ, ജലങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, നീ ദൂരെയായാലും സമീപത്തായാലും, നിന്നെ തിരികെ നിർത്താൻ ആരും കഴിയില്ല.
അതി തൃഷ്ടം വവക്ഷിഥാഥൈവ സുമനാ അസി । പ്രപ്രാന്യേ യന്തി പര്യന്യ ആസതേ യേഷാം സഖ്യേ അസി ശ്രിതഃ
നീ ദാഹമുള്ളവരെ കടന്നുപോയി, അതുകൊണ്ടു നീ ദയാവാനായി. ചിലർ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു, മറ്റുള്ളവർ ചുറ്റും ഇരിക്കുന്നു—നിന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ ആശ്രയിച്ചവരാണ് അവർ.
ഈയിവാംസമതി സ്രിധഃ ശശ്വതീരതി സശ്ചതഃ । അന്വീമവിന്ദന്നിചിരാസോ അദ്രുഹോഽപ്സു സിംഹമിവ ശ്രിതമ്
വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ഒരിക്കലും തളരാത്തവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാവുന്നവൻ—ദീർഘകാലം സഹിക്കുന്ന, ദോഷമില്ലാത്തവർ, ജലത്തിൽ സിംഹം പോലെ അവനെ കണ്ടെത്തി.
സസൃവാംസമിവ ത്മനാഗ്നിമിത്ഥാ തിരോഹിതമ് । ഐനം നയന്മാതരിശ്വാ പരാവതോ ദേവേഭ്യോ മഥിതം പരി
തനിയെ പുറപ്പെടുവിച്ചവനായി, അഗ്നിയെ അങ്ങനെ മറഞ്ഞുവെച്ചു. മാതരിശ്വാൻ ദൂരെ നിന്നു ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ചുരണ്ടി അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു.
തം ത്വാ മര്താ അഗൃഭ്ണത ദേവേഭ്യോ ഹവ്യവാഹന । വിശ്വാന്യദ്യജ്ഞാഁ അഭിപാസി മാനുഷ തവ ക്രത്വാ യവിഷ്ഠ്യ
മനുഷ്യർ, ദേവന്മാർക്കുള്ള ഹവികൾ എത്തിക്കുന്നവനായി നിന്നെ പിടിച്ചു. അഗ്നേ, മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും നീ നിന്റെ ബുദ്ധിയാൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു, ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനേ.
തദ്ഭദ്രം തവ ദംസനാ പാകായ ചിച്ഛദയതി । ത്വാം യദഗ്നേ പശവഃ സമാസതേ സമിദ്ധമപിശര്വരേ
നിന്റെ നാവാണ് ആ ഭാഗ്യം, പാകത്തിന് പോലും അതു മറയ്ക്കുന്നു. അഗ്നേ, കന്നുകാലികൾ അകത്തും ഇരുണ്ട സമയത്തും, ജ്വലിക്കുന്ന നിന്നെ ചുറ്റി കൂടുമ്പോൾ.
ആ ജുഹോതാ സ്വധ്വരം ശീരം പാവകശോചിഷമ് । ആശും ദൂതമജിരം പ്രത്നമീഡ്യം ശ്രുഷ്ടീ ദേവം സപര്യത
നിങ്ങള് ശുദ്ധവും ക്രമബദ്ധവുമായ പ്രകാശമുള്ള അഗ്നിയെ സമര്പ്പിക്കണം. അതിവേഗം ദൂതനായി, ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്തവനും പുരാതനനും സ്തുത്യര്ഹനുമായ ദൈവത്തെ ആദരത്തോടെ ആരാധിക്കുക.
ത്രീണി ശതാ ത്രീ സഹസ്രാണ്യഗ്നിം ത്രിംശച്ച ദേവാ നവ ചാസപര്യന് । ഔക്ഷന്ഘൃതൈരസ്തൃണന്ബര്ഹിരസ്മാ ആദിദ്ധോതാരം ന്യസാദയന്ത
മുന്നൂറും മൂവായിരവും മുപ്പത്തൊന്പതും ദേവന്മാര് അഗ്നിയെ ആദരിച്ചു; clarified നെയ്യാല് അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു, അവന് വേണ്ടി ദര്ഭ ചിതറി, അവനെ യാഗത്തില് മുഖ്യ പുരോഹിതനായി ഇരുത്തി.
ത്വാമഗ്നേ മനീഷിണഃ സമ്രാജം ചര്ഷണീനാമ് । ദേവം മര്താസ ഇന്ധതേ സമധ്വരേ
അഗ്നേ, ജ്ഞാനികള് നിന്നെ ജനങ്ങളുടെ രാജാവായി സ്ഥാപിക്കുന്നു; മനുഷ്യര് യാഗത്തില് നിന്നെ ദൈവമായി വിളിക്കുന്നു.
ത്വാം യജ്ഞേഷ്വൃത്വിജമഗ്നേ ഹോതാരമീളതേ । ഗോപാ ഋതസ്യ ദീദിഹി സ്വേ ദമേ
യാഗങ്ങളില് അഗ്നേ, നിന്നെ പുരോഹിതനായി വിളിക്കുന്നു; നീ സത്യത്തിന്റെ രക്ഷകനായി നിന്റെ വീട്ടില് പ്രകാശിക്കണം.
സ ഘാ യസ്തേ ദദാശതി സമിധാ ജാതവേദസേ । സോ അഗ്നേ ധത്തേ സുവീര്യം സ പുഷ്യതി
ജാതവേദസായ അഗ്നേ, ആരെങ്കിലും നിന്നെ ഇന്ധനത്തോടെ സേവിച്ചാല്, അവന് വീര്യവും ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കും.
സ കേതുരധ്വരാണാമഗ്നിര്ദേവേഭിരാ ഗമത് । അഞ്ജാനഃ സപ്ത ഹോതൃഭിര്ഹവിഷ്മതേ
യാഗങ്ങളുടെ ചിഹ്നമായ അഗ്നി, ദേവന്മാരോടൊപ്പം, അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ഏഴു പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പം ഹവിയര്പ്പിക്കുന്നവന്റെ അടുക്കല് എത്തുന്നു.
പ്ര ഹോത്രേ പൂര്വ്യം വചോഽഗ്നയേ ഭരതാ ബൃഹത് । വിപാം ജ്യോതീംഷി ബിഭ്രതേ ന വേധസേ
പുരാതനവും മഹത്തായ വചനങ്ങള് അഗ്നിക്കായി പുരോഹിതനായി അര്പ്പിക്കുക; ജ്ഞാനികള്ക്കായി പ്രകാശം വഹിക്കുന്നവനാണ് അവന്.
അഗ്നിം വര്ധന്തു നോ ഗിരോ യതോ ജായത ഉക്ഥ്യഃ । മഹേ വാജായ ദ്രവിണായ ദര്ശതഃ
നമ്മുടെ ഗാനം അഗ്നിയെ വളര്ത്തട്ടെ, സ്തുതികള് അവനില് നിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; വലിയ വിജയത്തിനും സമ്പത്തിനും ദര്ശനത്തിനും വേണ്ടി.
അഗ്നേ യജിഷ്ഠോ അധ്വരേ ദേവാന്ദേവയതേ യജ । ഹോതാ മന്ദ്രോ വി രാജസ്യതി സ്രിധഃ
യാഗത്തിനായി ഏറ്റവും യോഗ്യനായ അഗ്നേ, ആരാധകനുവേണ്ടി ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കണം; സന്തോഷകരമായ പുരോഹിതനായി നീ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കി പ്രകാശിക്കണം.
സ നഃ പാവക ദീദിഹി ദ്യുമദസ്മേ സുവീര്യമ് । ഭവാ സ്തോതൃഭ്യോ അന്തമഃ സ്വസ്തയേ
ശുദ്ധനായവനേ, ഞങ്ങള്ക്കായി നീ പ്രകാശിക്കണം; ഞങ്ങള്ക്ക് പ്രകാശമുള്ള വീര്യവും ഐശ്വര്യവും നല്കണം; സ്തുതിക്കുന്നവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഏറ്റവും അടുത്തവനാവണം.
തം ത്വാ വിപ്രാ വിപന്യവോ ജാഗൃവാംസഃ സമിന്ധതേ । ഹവ്യവാഹമമര്ത്യം സഹോവൃധമ്
ജാഗ്രതയോടെ പ്രചോദിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാര് നിന്നെ ഉണര്ത്തുന്നു; നീ അമരനും ശക്തനും ഹവികള് വഹിക്കുന്നവനുമാണ്.
അഗ്നിര്ഹോതാ പുരോഹിതോഽധ്വരസ്യ വിചര്ഷണിഃ । സ വേദ യജ്ഞമാനുഷക്
അഗ്നി യാഗത്തിന്റെ പുരോഹിതനും ഗൃഹസ്ഥനും ജ്ഞാനിയുമാണ്; മനുഷ്യരുടെ യാഗം അവന് അറിയാം.
സ ഹവ്യവാളമര്ത്യ ഉശിഗ്ദൂതശ്ചനോഹിതഃ । അഗ്നിര്ധിയാ സമൃണ്വതി
അമരനും ഹവികള് വഹിക്കുന്നവനും വേഗതയുള്ള ദൂതനും ആയി അഗ്നി സ്ഥാപിതനാണ്; അഗ്നി ചിന്തയോടെ യാഗം പൂര്ത്തിയാക്കുന്നു.
അഗ്നിര്ധിയാ സ ചേതതി കേതുര്യജ്ഞസ്യ പൂര്വ്യഃ । അര്ഥം ഹ്യസ്യ തരണി
അഗ്നി ചിന്തയോടെ ഗ്രഹിക്കുന്നു; യാഗത്തിന്റെ പുരാതന ചിഹ്നവുമാണ് അവന്; കാരണം അവന് അതിന്റെ അര്ത്ഥം അറിയുന്നു.
അഗ്നിം സൂനും സനശ്രുതം സഹസോ ജാതവേദസമ് । വഹ്നിം ദേവാ അകൃണ്വത
അഗ്നി, പുത്രന്, പ്രശസ്തന്, എല്ലാ ജന്മങ്ങളും അറിയുന്നവന് — ദേവന്മാര് അവനെ അഗ്നിയായി സൃഷ്ടിച്ചു.
അദാഭ്യഃ പുരഏതാ വിശാമഗ്നിര്മാനുഷീണാമ് । തൂര്ണീ രഥഃ സദാ നവഃ
അഗ്നി ജയിക്കാനാവാത്തവനും ജനങ്ങളുടെ നേതാവും മനുഷ്യരുടെ പുരോഹിതനുമാണ്; എല്ലായ്പ്പോഴും വേഗതയുള്ളതും പുതുമയുള്ളതുമായ രഥംപോലെയാണ്.
സാഹ്വാന്വിശ്വാ അഭിയുജഃ ക്രതുര്ദേവാനാമമൃക്തഃ । അഗ്നിസ്തുവിശ്രവസ്തമഃ
അവന് എല്ലാ ദൈവശക്തികളെയും വിളിച്ചുവരുത്തുന്നവനും, ദേവന്മാരുടെ ശക്തിയും, ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്തവനും, അഗ്നി ഏറ്റവും പ്രശസ്തനുമാണ്.
അഭി പ്രയാംസി വാഹസാ ദാശ്വാഁ അശ്നോതി മര്ത്യഃ । ക്ഷയം പാവകശോചിഷഃ
അവന്റെ വാഹനത്തിലൂടെ, ആരാധകന് എല്ലാ മാര്ഗങ്ങളും എത്തുന്നു; ശുദ്ധമായ അഗ്നിയുടെ വാസസ്ഥലത്തെത്തുന്നു.
പരി വിശ്വാനി സുധിതാഗ്നേരശ്യാമ മന്മഭിഃ । വിപ്രാസോ ജാതവേദസഃ
അഗ്നിയുടെ എല്ലാ നല്ല അനുഗ്രഹങ്ങളും ഞങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് സമീപിക്കട്ടെ, ജാതവേദസായുള്ള ജ്ഞാനികൾക്ക്.
അഗ്നേ വിശ്വാനി വാര്യാ വാജേഷു സനിഷാമഹേ । ത്വേ ദേവാസ ഏരിരേ
അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാ ഇഷ്ടവസ്തുക്കളും വിജയത്തിൽ തേടുന്നു; ദേവന്മാർ നിന്നിൽ വിശ്വാസം വെച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രാഗ്നീ ആ ഗതം സുതം ഗീര്ഭിര്നഭോ വരേണ്യമ് । അസ്യ പാതം ധിയേഷിതാ
ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, ഉന്നതരായിരിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ ഭക്തിയാൽ പ്രേരിതമായി, ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം ഗാനങ്ങളോടെ വരികയും, അതു പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യണം.
ഇന്ദ്രാഗ്നീ ജരിതുഃ സചാ യജ്ഞോ ജിഗാതി ചേതനഃ । അയാ പാതമിമം സുതമ്
ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, ഗായകനോടൊപ്പം, ബോധമുള്ള യജ്ഞം മുന്നേറുന്നു; ഈ സോമം ഇവിടെ പാനമാക്കുക.
ഇന്ദ്രമഗ്നിം കവിച്ഛദാ യജ്ഞസ്യ ജൂത്യാ വൃണേ । താ സോമസ്യേഹ തൃമ്പതാമ്
ജ്ഞാനത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഇന്ദ്രനെയും അഗ്നിയെയും, യജ്ഞത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; അവർ ഇവിടെ സോമത്തിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ.
തോശാ വൃത്രഹണാ ഹുവേ സജിത്വാനാപരാജിതാ । ഇന്ദ്രാഗ്നീ വാജസാതമാ
വൃത്രനെ സംഹരിച്ച, വിജയികളായ, ആരും ജയിക്കാനാകാത്ത, ശക്തി നൽകുന്ന ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, ഞാൻ വിളിക്കുന്നു.