അധ്വര്യവോ യഃ ശതമാ സഹസ്രം ഭൂമ്യാ ഉപസ്ഥേഽവപജ്ജഘന്വാന് । കുത്സസ്യായോരതിഥിഗ്വസ്യ വീരാന്ന്യാവൃണഗ്ഭരതാ സോമമസ്മൈ
യജ്ഞകര്മം ചെയ്യുന്നവരേ, ഭൂമിയുടെ മടിയില് നൂറും ആയിരവും പിടിച്ചെടുത്തവനും, കുത്സന്, ആയു, അതിഥിഗ്വന് എന്നിവരുടെ വീരന്മാരെ തോല്പ്പിച്ചവനും ആയ ഇന്ദ്രനു, നിങ്ങള് സോമം അര്പ്പിക്കണം.
അധ്വര്യവോ യന്നരഃ കാമയാധ്വേ ശ്രുഷ്ടീ വഹന്തോ നശഥാ തദിന്ദ്രേ । ഗഭസ്തിപൂതം ഭരത ശ്രുതായേന്ദ്രായ സോമം യജ്യവോ ജുഹോത
യജ്ഞകര്മം ചെയ്യുന്നവരേ, പുരുഷന്മാര് ആഗ്രഹത്തോടെ യജ്ഞം നടത്തുമ്പോള്, അതു ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ കൈകളാല് ശുദ്ധമാക്കിയ സോമം പ്രശസ്തനായ ഇന്ദ്രനു അര്പ്പിക്കൂ.
അധ്വര്യവഃ കര്തനാ ശ്രുഷ്ടിമസ്മൈ വനേ നിപൂതം വന ഉന്നയധ്വമ് । ജുഷാണോ ഹസ്ത്യമഭി വാവശേ വ ഇന്ദ്രായ സോമം മദിരം ജുഹോത
യജ്ഞകര്മം ചെയ്യുന്നവരേ, അവനുവേണ്ടി യജ്ഞം ഒരുക്കൂ; കാട്ടില് ശുദ്ധമാക്കിയ കട്ടികള് ഉയര്ത്തൂ; പാനത്തില് ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്ന ശക്തനായ ഇന്ദ്രനു, ആനന്ദകരമായ സോമം അര്പ്പിക്കൂ.
അധ്വര്യവഃ പയസോധര്യഥാ ഗോഃ സോമേഭിരീം പൃണതാ ഭോജമിന്ദ്രമ് । വേദാഹമസ്യ നിഭൃതം മ ഏതദ്ദിത്സന്തം ഭൂയോ യജതശ്ചികേത
യജ്ഞകര്മം ചെയ്യുന്നവരേ, പശുവിന്റെ പാല് കൊണ്ടും സോമം കൊണ്ടും ദാനശീലനായ ഇന്ദ്രനെ നിറയ്ക്കൂ. അവന് ഇവിടെ നിശ്ശബ്ദമായി സാന്നിധ്യം പുലര്ത്തുന്നു, എപ്പോഴും യജ്ഞം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ദാനം നല്കുന്നവനുമാണ്.
അധ്വര്യവോ യോ ദിവ്യസ്യ വസ്വോ യഃ പാര്ഥിവസ്യ ക്ഷമ്യസ്യ രാജാ । തമൂര്ദരം ന പൃണതാ യവേനേന്ദ്രം സോമേഭിസ്തദപോ വോ അസ്തു
യജ്ഞകര്മം ചെയ്യുന്നവരേ, ദിവ്യസമ്പത്തിന്റെ ഉടമയും ഭൂമിയുടെയും നിലത്തിന്റെയും രാജാവുമായ ഇന്ദ്രനെ, ശക്തിയോടെ, സോമംകൊണ്ട് നിറയ്ക്കൂ. ഇതാണ് നിങ്ങള്ക്കുള്ള വിജയമാകട്ടെ.
അസ്മഭ്യം തദ്വസോ ദാനായ രാധഃ സമര്ഥയസ്വ ബഹു തേ വസവ്യമ് । ഇന്ദ്ര യച്ചിത്രം ശ്രവസ്യാ അനു ദ്യൂന്ബൃഹദ്വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ
നമുക്ക് ദാനം ചെയ്യുവാന് ആ സമ്പത്ത് നല്കണമേ, ദൈവമേ, നിന്റെ സമൃദ്ധി ഉറപ്പാക്കണമേ, കാരണം നിന്റെ ദാനശീലത വളരെ കൂടുതലാണ്. ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ മഹത്വം ദിവസങ്ങളിലുടനീളം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങള് സഭയില് ധൈര്യത്തോടെ മഹത്വം സംസാരിക്കട്ടെ.
പ്ര ഘാ ന്വസ്യ മഹതോ മഹാനി സത്യാ സത്യസ്യ കരണാനി വോചമ് । ത്രികദ്രുകേഷ്വപിബത്സുതസ്യാസ്യ മദേ അഹിമിന്ദ്രോ ജഘാന
ഇപ്പോള് ഈ മഹാനായവന്റെ വലിയതും സത്യസന്ധവുമായ പ്രവര്ത്തികള് ഞാന് പറയുന്നു. ത്രികദ്രുകയില് സോമം കുടിച്ചപ്പോള്, ആ ആനന്ദത്തില് ഇന്ദ്രന് അഹിയെ സംഹരിച്ചു.
അവംശേ ദ്യാമസ്തഭായദ്ബൃഹന്തമാ രോദസീ അപൃണദന്തരിക്ഷമ് । സ ധാരയത്പൃഥിവീം പപ്രഥച്ച സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
അവന് തന്റെ ശക്തിയാല് ആകാശം ഉയര്ത്തി, ഇരുവശങ്ങളെയും നിറച്ചു, അന്തരീക്ഷം വ്യാപിപ്പിച്ചു; ഭൂമിയെ നിലനിര്ത്തി വ്യാപിപ്പിച്ചു; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
സദ്മേവ പ്രാചോ വി മിമായ മാനൈര്വജ്രേണ ഖാന്യതൃണന്നദീനാമ് । വൃഥാസൃജത്പഥിഭിര്ദീര്ഘയാഥൈഃ സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
ഒരു വീടുപോലെ അവന് കിഴക്കേ ഭാഗങ്ങള് അളന്നു, വജ്രം കൊണ്ട് നദികളുടെ വഴികള് തുറന്നു; അവയെ ദീര്ഘമായ പാതകളിലേക്കു ഒഴുക്കി വിട്ടു; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
സ പ്രവോള്ഹൄന്പരിഗത്യാ ദഭീതേര്വിശ്വമധാഗായുധമിദ്ധേ അഗ്നൌ । സം ഗോഭിരശ്വൈരസൃജദ്രഥേഭിഃ സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
അവന് ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച് തടസ്സങ്ങള് ജയിച്ചു, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും അഗ്നിയില് സജ്ജമാക്കി; പശുക്കളെയും കുതിരകളെയും രഥങ്ങളോടൊപ്പം വിട്ടയച്ചു; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
സ ഈം മഹീം ധുനിമേതോരരമ്ണാത്സോ അസ്നാതൄനപാരയത്സ്വസ്തി । ത ഉത്സ്നായ രയിമഭി പ്ര തസ്ഥുഃ സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
അവന് തന്റെ ശക്തിയാല് ഭൂമിയെ നടുക്കി, അതിനെ സുഖകരമാക്കി; തൃപ്തിയില്ലാത്തവരെ ക്ഷേമത്തിലേക്ക് നയിച്ചു; സമ്പത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ചവര് അവന്റെ അടുത്ത് എത്തി; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
സോദഞ്ചം സിന്ധുമരിണാന്മഹിത്വാ വജ്രേണാന ഉഷസഃ സം പിപേഷ । അജവസോ ജവിനീഭിര്വിവൃശ്ചന്സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
അവന് ശക്തിയോടെ സിന്ധുനദിയെ ഉണര്ത്തി, വജ്രം കൊണ്ട് ഉഷസ്സിനെ തകര്ത്തു; വേഗവാന്മാരെ തന്റെ വേഗത കൊണ്ട് വിഭജിച്ചു; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
സ വിദ്വാഁ അപഗോഹം കനീനാമാവിര്ഭവന്നുദതിഷ്ഠത്പരാവൃക് । പ്രതി ശ്രോണ സ്ഥാദ്വ്യനഗചഷ്ട സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
അവന് അറിഞ്ഞവനായി, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മറഞ്ഞ വെള്ളങ്ങള് പുറത്തെടുത്തു, പ്രത്യക്ഷമായി ഉയര്ന്നു, ശത്രുവിനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു; അവന് ഉറച്ചുനിന്നു, ശത്രുവിനെ നോക്കി; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
ഭിനദ്വലമങ്ഗിരോഭിര്ഗൃണാനോ വി പര്വതസ്യ ദൃംഹിതാന്യൈരത് । രിണഗ്രോധാംസി കൃത്രിമാണ്യേഷാം സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
അവന് അങ്കിരസ്സുമാരോടൊപ്പം വലയം പൊട്ടിച്ചു, പര്വതത്തിന്റെ ശക്തമായ തടസ്സങ്ങള് തുറന്നു; ഇവരുടെ കൃത്രിമമായ തടസ്സങ്ങള് തകര്ത്തു; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
സ്വപ്നേനാഭ്യുപ്യാ ചുമുരിം ധുനിം ച ജഘന്ഥ ദസ്യും പ്ര ദഭീതിമാവഃ । രമ്ഭീ ചിദത്ര വിവിദേ ഹിരണ്യം സോമസ്യ താ മദ ഇന്ദ്രശ്ചകാര
സ്വപ്നം കൊണ്ടു നീ ചുമുരിയെയും ധുനിയെയും സമീപിച്ചു, അവരെ സംഹരിച്ചു; ദസ്യുവിനെ കൊല്ലുകയും ഭയത്തെ ജയിക്കുകയും ചെയ്തു; ഭയക്കാനിടയായവനും ഇവിടെ പൊന്നു കണ്ടെത്തി; സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടാണ് ഇന്ദ്രന് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
നൂനം സാ തേ പ്രതി വരം ജരിത്രേ ദുഹീയദിന്ദ്ര ദക്ഷിണാ മഘോനീ । ശിക്ഷാ സ്തോതൃഭ്യോ മാതി ധഗ്ഭഗോ നോ ബൃഹദ്വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ
ഇപ്പോള് നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവന് വേണ്ടി ആ മഹത്തായ ദാനം നല്കണമേ, ഇന്ദ്രാ; നിന്റെ പ്രതിഫലം ഞങ്ങള്ക്കായി ലഭിക്കണമേ. സ്തുതികരായവരെ പഠിപ്പിക്കൂ; ഭാഗ്യം ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ. ഞങ്ങള് സഭയില് ധൈര്യത്തോടെ മഹത്വം സംസാരിക്കട്ടെ.
പ്ര വഃ സതാം ജ്യേഷ്ഠതമായ സുഷ്ടുതിമഗ്നാവിവ സമിധാനേ ഹവിര്ഭരേ । ഇന്ദ്രമജുര്യം ജരയന്തമുക്ഷിതം സനാദ്യുവാനമവസേ ഹവാമഹേ
നിങ്ങള്ക്കായി സത്യമുള്ളവരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി ഉത്തമമായ സ്തുതി അര്പ്പിക്കുന്നു, യജ്ഞത്തില് അഗ്നിക്കു ഇന്ധനം അര്പ്പിക്കുന്നതുപോലെ. ജയിക്കാനാവാത്തതും, ഉജ്ജ്വലതയും, എപ്പോഴും യുവാവുമായ ഇന്ദ്രനെ സഹായത്തിനായി ഞങ്ങള് വിളിക്കുന്നു.
യസ്മാദിന്ദ്രാദ്ബൃഹതഃ കിം ചനേമൃതേ വിശ്വാന്യസ്മിന്സമ്ഭൃതാധി വീര്യാ । ജഠരേ സോമം തന്വീ സഹോ മഹോ ഹസ്തേ വജ്രം ഭരതി ശീര്ഷണി ക്രതുമ്
മഹാശക്തനായ ഇന്ദ്രനില് നിന്ന് ഒന്നും കുറവില്ല; എല്ലാ ശക്തികളും അവനില് സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ വയറ്റില് സോമം, ശരീരത്തില് ശക്തിയും മഹത്വവും; കൈയില് വജ്രം, തലയില് ജ്ഞാനം.
ന ക്ഷോണീഭ്യാം പരിഭ്വേ ത ഇന്ദ്രിയം ന സമുദ്രൈഃ പര്വതൈരിന്ദ്ര തേ രഥഃ । ന തേ വജ്രമന്വശ്നോതി കശ്ചന യദാശുഭിഃ പതസി യോജനാ പുരു
ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ ശക്തിയെ ഭൂമികളും മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല; സമുദ്രങ്ങളോ പർവതങ്ങളോ നിന്റെ രഥത്തിനെ തുല്യമായതല്ല. നീ വേഗത്തിൽ നിന്റെ കുതിരകളുമായി ദൂരം കയറിയാൽ, ആരും നിന്റെ വജ്രത്തെത്താൻ കഴിയില്ല.
വിശ്വേ ഹ്യസ്മൈ യജതായ ധൃഷ്ണവേ ക്രതും ഭരന്തി വൃഷഭായ സശ്ചതേ । വൃഷാ യജസ്വ ഹവിഷാ വിദുഷ്ടരഃ പിബേന്ദ്ര സോമം വൃഷഭേണ ഭാനുനാ
സകല ആരാധ്യരും ശക്തന്മാരും, മഹാബലശാലിയായ ഈ കാളയോട് അവരുടെ ബലങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു. കാളയായ ഇന്ദ്രനേ, നീ അറിവോടെ ഹോമം സ്വീകരിച്ച്, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ സോമം ആസ്വദിക്കണമേ.
വൃഷ്ണഃ കോശഃ പവതേ മധ്വ ഊര്മിര്വൃഷഭാന്നായ വൃഷഭായ പാതവേ । വൃഷണാധ്വര്യൂ വൃഷഭാസോ അദ്രയോ വൃഷണം സോമം വൃഷഭായ സുഷ്വതി
കാളയുടെ പാത്രത്തിൽ നിന്നു തേൻപോലുള്ള സോമം ഒഴുകുന്നു; കാളകൾക്ക് വേണ്ടി കാളയ്ക്ക് പാനത്തിനായി. യാഗികരും കാളകളാണ്, പാറകളും കാളകളാണ്, അവർ കാളയായ സോമം കാളയ്ക്കായി പിഴിയുന്നു.
വൃഷാ തേ വജ്ര ഉത തേ വൃഷാ രഥോ വൃഷണാ ഹരീ വൃഷഭാണ്യായുധാ । വൃഷ്ണോ മദസ്യ വൃഷഭ ത്വമീശിഷ ഇന്ദ്ര സോമസ്യ വൃഷഭസ്യ തൃപ്ണുഹി
നിന്റെ വജ്രം കാളയാണ്, നിന്റെ രഥം കാളയാണ്, നിന്റെ ഇരുകുതിരകളും കാളകളാണ്, നിന്റെ ആയുധങ്ങളും കാളകളാണ്. കാളയായ ഇന്ദ്രനേ, നീ ആനന്ദത്തിന് അധിപനാണ്; കാളയായ സോമം കുടിച്ച് തൃപ്തനാവണം.
പ്ര തേ നാവം ന സമനേ വചസ്യുവം ബ്രഹ്മണാ യാമി സവനേഷു ദാധൃഷിഃ । കുവിന്നോ അസ്യ വചസോ നിബോധിഷദിന്ദ്രമുത്സം ന വസുനഃ സിചാമഹേ
സമൂഹങ്ങളിൽ ഞാൻ നിനക്ക് വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു, ഒരു നാവിനെപ്പോലെ വാക്കുകൾ കൊണ്ടു സമവായത്തിലേക്ക് വരുന്നു. യാഗങ്ങളിൽ നീ സ്തുതികളാൽ സ്ഥാപിതനാണ്, ഇന്ദ്രനേ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കണം; നമുക്ക് നിന്റെ സമ്പത്ത് കിണറ്റിൽ നിന്നു വെള്ളം എടുക്കുന്നതുപോലെ ലഭിക്കണമേ.
പുരാ സമ്ബാധാദഭ്യാ വവൃത്സ്വ നോ ധേനുര്ന വത്സം യവസസ്യ പിപ്യുഷീ । സകൃത്സു തേ സുമതിഭിഃ ശതക്രതോ സം പത്നീഭിര്ന വൃഷണോ നസീമഹി
പുരാതനമായ കഷ്ടതകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, പശു തനിക്കു കിടാവിനെ രക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, പുല്ലിനായി ആഗ്രഹത്തോടെ. നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ശതശക്തനായവനേ, ഞങ്ങൾ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം കാളകളെപ്പോലെ സമൃദ്ധിയിലേക്ക് എത്തിക്കണമേ.
നൂനം സാ തേ പ്രതി വരം ജരിത്രേ ദുഹീയദിന്ദ്ര ദക്ഷിണാ മഘോനീ । ശിക്ഷാ സ്തോതൃഭ്യോ മാതി ധഗ്ഭഗോ നോ ബൃഹദ്വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ
ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ ഉത്തമമായ ദാനം എപ്പോഴും ഗായകനു നല്ല പ്രതിഫലം നൽകട്ടെ. ഞങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കു നീ അനുഗ്രഹം നൽകണം, നിന്റെ ഭാഗം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് പിൻവലിക്കരുത്, ഞങ്ങൾ സഭയിൽ മഹത്വത്തോടും വീര്യത്തോടും കൂടി സംസാരിക്കട്ടെ.
തദസ്മൈ നവ്യമങ്ഗിരസ്വദര്ചത ശുഷ്മാ യദസ്യ പ്രത്നഥോദീരതേ । വിശ്വാ യദ്ഗോത്രാ സഹസാ പരീവൃതാ മദേ സോമസ്യ ദൃംഹിതാന്യൈരയത്
അംഗിരസ്സേ, അവന്റെ പഴയ ശക്തികൾ ഇപ്പോൾ ഉണർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവനു പുതിയ വന്ദനം പാടൂ. സോമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ, ബലപ്രയോഗം കൊണ്ടു തടഞ്ഞിരുന്ന എല്ലാ കന്നുകാലികളെയും അവൻ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ.
സ ഭൂതു യോ ഹ പ്രഥമായ ധായസ ഓജോ മിമാനോ മഹിമാനമാതിരത് । ശൂരോ യോ യുത്സു തന്വം പരിവ്യത ശീര്ഷണി ദ്യാം മഹിനാ പ്രത്യമുഞ്ചത
ആദിയുള്ള പിഴിയലിനായി തന്റെ ശക്തി അളന്ന് മഹത്വം മറികടന്നവൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാകട്ടെ. യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ ശരീരം സംരക്ഷിച്ച വീരൻ, തന്റെ ശക്തിയാൽ ആകാശത്തെ തലയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചവൻ.
അധാകൃണോഃ പ്രഥമം വീര്യം മഹദ്യദസ്യാഗ്രേ ബ്രഹ്മണാ ശുഷ്മമൈരയഃ । രഥേഷ്ഠേന ഹര്യശ്വേന വിച്യുതാഃ പ്ര ജീരയഃ സിസ്രതേ സധ്ര്യക്പൃഥക്
അപ്പോൾ നീ ആദ്യമായി മഹത്തായ വീര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു; ആരംഭത്തിൽ നിന്റെ ശക്തി ഉണർത്തി. മഞ്ഞള നിറമുള്ള കുതിരകളുമായി കെട്ടിയ രഥത്തിൽ, നീ പഴയവരെ പിരിച്ചുവിട്ടു; ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ ഓരോരുത്തരും വേറേയായി ചേർന്നു നീങ്ങി.
അധാ യോ വിശ്വാ ഭുവനാഭി മജ്മനേശാനകൃത്പ്രവയാ അഭ്യവര്ധത । ആദ്രോദസീ ജ്യോതിഷാ വഹ്നിരാതനോത്സീവ്യന്തമാംസി ദുധിതാ സമവ്യയത്
അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ ജീവികളെയും കീഴടക്കി, ബാല്യശക്തിയിൽ വളർന്നു. അപ്പോൾ അഗ്നി ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ഇടയിൽ പ്രകാശം വ്യാപിച്ചു; ദിവ്യന്മാർ പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങൾ വ്യാപിപ്പിച്ചു.
സ പ്രാചീനാന്പര്വതാന്ദൃംഹദോജസാധരാചീനമകൃണോദപാമപഃ । അധാരയത്പൃഥിവീം വിശ്വധായസമസ്തഭ്നാന്മായയാ ദ്യാമവസ്രസഃ
അവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ പഴയ പർവതങ്ങളെ തകർത്തു; ഒഴുകുന്ന വെള്ളങ്ങൾ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ഭൂമിയെ എല്ലാ രൂപങ്ങളോടും കൂടി താങ്ങി, തന്റെ മായയാൽ ആകാശത്തെ അതിന്റെ പ്രവാഹങ്ങളോടും കൂടി നിലനിർത്തി.