യം സ്മാ പൃച്ഛന്തി കുഹ സേതി ഘോരമുതേമാഹുര്നൈഷോ അസ്തീത്യേനമ് । സോ അര്യഃ പുഷ്ടീര്വിജ ഇവാ മിനാതി ശ്രദസ്മൈ ധത്ത സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
എവിടെയാണ് അവൻ എന്നു ചിലർ ചോദിക്കും, ഭയപ്പെടുത്തുന്നവൻ. ചിലർ അവൻ ഇല്ല എന്നു പറയും. എന്നാൽ, ആ മഹാത്മാവ് സമ്പന്നരുടെ സമ്പത്ത് വിഭജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവനിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കണം — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യോ രധ്രസ്യ ചോദിതാ യഃ കൃശസ്യ യോ ബ്രഹ്മണോ നാധമാനസ്യ കീരേഃ । യുക്തഗ്രാവ്ണോ യോഽവിതാ സുശിപ്രഃ സുതസോമസ്യ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ബലഹീനനും ദരിദ്രനും ആദരിക്കപ്പെടാത്ത യാജ്ഞികനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവൻ, കല്ലുകൊണ്ടു സോമം ചുരണ്ടുന്നവനെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യസ്യാശ്വാസഃ പ്രദിശി യസ്യ ഗാവോ യസ്യ ഗ്രാമാ യസ്യ വിശ്വേ രഥാസഃ । യഃ സൂര്യം യ ഉഷസം ജജാന യോ അപാം നേതാ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
എല്ലാ ദിശകളിലും അവന്റെ കുതിരകളും പശുക്കളും ഗ്രാമങ്ങളും രഥങ്ങളും ഉണ്ട്. സൂര്യനെയും ഉഷസ്സിനെയും സൃഷ്ടിച്ചവനും, ജലങ്ങളുടെ നേതാവും — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യം ക്രന്ദസീ സംയതീ വിഹ്വയേതേ പരേഽവര ഉഭയാ അമിത്രാഃ । സമാനം ചിദ്രഥമാതസ്ഥിവാംസാ നാനാ ഹവേതേ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
കരയുന്നവരും ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നവരും ദൂരത്തുള്ളവരും അടുത്തുള്ളവരും ശത്രുക്കളെല്ലാം അവനെ വിളിക്കുന്നു. ഒരേ രഥത്തിൽ ഇരുന്നിട്ടും മനസ്സിൽ വ്യത്യാസമുള്ളവരും അവനെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യസ്മാന്ന ഋതേ വിജയന്തേ ജനാസോ യം യുധ്യമാനാ അവസേ ഹവന്തേ । യോ വിശ്വസ്യ പ്രതിമാനം ബഭൂവ യോ അച്യുതച്യുത്സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
അവനെ കൂടാതെ മനുഷ്യർ ജയിക്കാറില്ല. യുദ്ധത്തിൽ പോരാടുന്നവർ അവനെ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു. അവൻ സകലത്തിന്റെയും അളവാണ്, അചഞ്ചലന്മാരിൽ അചഞ്ചലൻ — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യഃ ശശ്വതോ മഹ്യേനോ ദധാനാനമന്യമാനാഞ്ഛര്വാ ജഘാന । യഃ ശര്ധതേ നാനുദദാതി ശൃധ്യാം യോ ദസ്യോര്ഹന്താ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
എപ്പോഴും അഹങ്കരിക്കുന്നവരെയും തങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ വിശ്വാസമുള്ളവരെയും സംഹരിച്ചവൻ, എതിരാളിക്ക് വഴങ്ങാത്തവൻ, ദസ്യുക്കളെ കൊല്ലുന്നവൻ — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യഃ ശമ്ബരം പര്വതേഷു ക്ഷിയന്തം ചത്വാരിംശ്യാം ശരദ്യന്വവിന്ദത് । ഓജായമാനം യോ അഹിം ജഘാന ദാനും ശയാനം സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
പർവതങ്ങളിൽ നാല്പതാം വർഷം താമസിച്ചിരുന്ന ശംബരനെ കണ്ടെത്തിയവൻ, വളരുന്ന പാമ്പിനെ കൊല്ലുകയും, ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ദാനുവിനെ സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തവൻ — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യഃ സപ്തരശ്മിര്വൃഷഭസ്തുവിഷ്മാനവാസൃജത്സര്തവേ സപ്ത സിന്ധൂന് । യോ രൌഹിണമസ്ഫുരദ്വജ്രബാഹുര്ദ്യാമാരോഹന്തം സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ഏഴ് കിരണങ്ങളുള്ള കാളയായവൻ, ഏഴ് നദികളെ ഒഴുക്കാൻ വിട്ടവൻ, വജ്രായുധം കൈവശമുള്ളവൻ, ആകാശത്തിലേയ്ക്ക് കയറിയ റൗഹിണനെ തകർത്തവൻ — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
ദ്യാവാ ചിദസ്മൈ പൃഥിവീ നമേതേ ശുഷ്മാച്ചിദസ്യ പര്വതാ ഭയന്തേ । യഃ സോമപാ നിചിതോ വജ്രബാഹുര്യോ വജ്രഹസ്തഃ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ആവനോട് ആകാശവും ഭൂമിയും നമിക്കുന്നു, അവന്റെ ശക്തിയെ പർവതങ്ങളും ഭയപ്പെടുന്നു. സോമം കുടിക്കുന്നവൻ, വജ്രായുധം കൈവശമുള്ളവൻ, എല്ലാവരാലും പുകഴപ്പെടുന്നവൻ — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യഃ സുന്വന്തമവതി യഃ പചന്തം യഃ ശംസന്തം യഃ ശശമാനമൂതീ । യസ്യ ബ്രഹ്മ വര്ധനം യസ്യ സോമോ യസ്യേദം രാധഃ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
സോമം ചുരണ്ടുന്നവനെയും പാചകം ചെയ്യുന്നവനെയും പാടുന്നവനെയും മൗനമായി ആരാധിക്കുന്നവനെയും സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, പ്രാർത്ഥനയും സോമവും അവന്റെ ശക്തിയും വരവും — ആ ദൈവം ഇന്ദ്രനാണ്.
യഃ സുന്വതേ പചതേ ദുധ്ര ആ ചിദ്വാജം ദര്ദര്ഷി സ കിലാസി സത്യഃ । വയം ത ഇന്ദ്ര വിശ്വഹ പ്രിയാസഃ സുവീരാസോ വിദഥമാ വദേമ
സോമം ചുരണ്ടുമ്പോഴും പാകം ചെയ്യുമ്പോഴും ദുർബലർക്കും വിജയത്തെ നൽകുന്നവൻ, നീയാണു സത്യം. ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നിനക്ക് പ്രിയരായും വിജയികളായും സഭയിൽ വലിയവാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയട്ടെ.
ഋതുര്ജനിത്രീ തസ്യാ അപസ്പരി മക്ഷൂ ജാത ആവിശദ്യാസു വര്ധതേ । തദാഹനാ അഭവത്പിപ്യുഷീ പയോഽംശോഃ പീയൂഷം പ്രഥമം തദുക്ഥ്യമ്
കാലം എന്ന മാതാവ് അവനെ പ്രസവിച്ചു. അവളുടെ ജലങ്ങളിൽ അവൻ വേഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവളിൽ വളർന്നു. അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, പോഷകമായ പാൽ ഉണ്ടായി — ആ പാനീയത്തിന്റെ ആദ്യവും ഉത്തമവുമായ ഭാഗം.
സധ്രീമാ യന്തി പരി ബിഭ്രതീഃ പയോ വിശ്വപ്സ്ന്യായ പ്ര ഭരന്ത ഭോജനമ് । സമാനോ അധ്വാ പ്രവതാമനുഷ്യദേ യസ്താകൃണോഃ പ്രഥമം സാസ്യുക്ഥ്യഃ
അവൾകൾ ഒരുമിച്ച് പോകുന്നു, പാലും പോഷണവും എല്ലാ ജീവികൾക്കും നൽകുന്നു. ഒരേ വഴി പങ്കിടുന്നവർ മനുഷ്യർക്കായി ഒഴുകുന്നു. ഇവരെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
അന്വേകോ വദതി യദ്ദദാതി തദ്രൂപാ മിനന്തദപാ ഏക ഈയതേ । വിശ്വാ ഏകസ്യ വിനുദസ്തിതിക്ഷതേ യസ്താകൃണോഃ പ്രഥമം സാസ്യുക്ഥ്യഃ
ഒരാൾ നൽകുമ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നു, തന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് അളക്കുന്നു; മറ്റൊരാൾ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നു. എല്ലാവരും ഒരാളുടെ പ്രവൃത്തികൾ സഹിക്കുന്നു; അവരെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
പ്രജാഭ്യഃ പുഷ്ടിം വിഭജന്ത ആസതേ രയിമിവ പൃഷ്ഠം പ്രഭവന്തമായതേ । അസിന്വന്ദംഷ്ട്രൈഃ പിതുരത്തി ഭോജനം യസ്താകൃണോഃ പ്രഥമം സാസ്യുക്ഥ്യഃ
അവർ സന്തതികൾക്ക് പോഷണം പങ്കിടുന്നു, സമൃദ്ധി മലയുടെ മുകളിലായി പടരുന്നതുപോലെ. മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളോടെ പിതാവിന്റെ ആഹാരം അവർ കഴിക്കുന്നു. ഇവരെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
അധാകൃണോഃ പൃഥിവീം സംദൃശേ ദിവേ യോ ധൌതീനാമഹിഹന്നാരിണക്പഥഃ । തം ത്വാ സ്തോമേഭിരുദഭിര്ന വാജിനം ദേവം ദേവാ അജനന്സാസ്യുക്ഥ്യഃ
ഭൂമിയെ കാണാവുന്നതാക്കി ആകാശവും സൃഷ്ടിച്ചവൻ, വഴികൾ ശുചിത്വമാക്കി പാമ്പിനെ സംഹരിച്ചവൻ, അവനെ നാം ഗാനംകൊണ്ടും അർപ്പണങ്ങളാലും സ്തുതിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ അവനെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
യോ ഭോജനം ച ദയസേ ച വര്ധനമാര്ദ്രാദാ ശുഷ്കം മധുമദ്ദുദോഹിഥ । സ ശേവധിം നി ദധിഷേ വിവസ്വതി വിശ്വസ്യൈക ഈശിഷേ സാസ്യുക്ഥ്യഃ
ആഹാരവും വളർച്ചയും നൽകുന്നവൻ, ഈർപ്പം നിറഞ്ഞതിലും ഉണങ്ങിയതിലും നിന്നു മധുരം പകരുന്നവൻ, പ്രകാശവാനായവർക്കായി നിധി വെച്ചവൻ, എല്ലാറ്റിനും ഏകാധിപതിയായവൻ, അവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
യഃ പുഷ്പിണീശ്ച പ്രസ്വശ്ച ധര്മണാധി ദാനേ വ്യവനീരധാരയഃ । യശ്ചാസമാ അജനോ ദിദ്യുതോ ദിവ ഉരുരൂര്വാഁ അഭിതഃ സാസ്യുക്ഥ്യഃ
പൂക്കളെയും ഒഴുകുന്നതെയും തന്റെ നിയമം കൊണ്ട് നിലനിർത്തുന്നവൻ, ദാനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, ഉപമയില്ലാത്തവൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, ആകാശത്തിലും എല്ലായിടത്തും വിശാലനായവൻ, അവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
യോ നാര്മരം സഹവസും നിഹന്തവേ പൃക്ഷായ ച ദാസവേശായ ചാവഹഃ । ഊര്ജയന്ത്യാ അപരിവിഷ്ടമാസ്യമുതൈവാദ്യ പുരുകൃത്സാസ്യുക്ഥ്യഃ
അഹങ്കാരികളും ശത്രുക്കളെയും കീഴടക്കുന്നവൻ, ശക്തരെയും ദാനശീലരെയും നയിക്കുന്നവൻ, പോഷകശക്തി നിറഞ്ഞ വായുള്ളവൻ, ഇന്നും അനേകം സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
ശതം വാ യസ്യ ദശ സാകമാദ്യ ഏകസ്യ ശ്രുഷ്ടൌ യദ്ധ ചോദമാവിഥ । അരജ്ജൌ ദസ്യൂന്സമുനബ്ദഭീതയേ സുപ്രാവ്യോ അഭവഃ സാസ്യുക്ഥ്യഃ
നൂറോ പത്തോ ഒരുമിച്ച്, ഒരുവന്റെ സേവനത്തിൽ, നീ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ശത്രുക്കളെ ഭയക്കുന്നവർക്കായി ബന്ധിക്കുന്നു; സംരക്ഷണത്തിൽ പ്രശസ്തനായി നീ മാറി.
വിശ്വേദനു രോധനാ അസ്യ പൌംസ്യം ദദുരസ്മൈ ദധിരേ കൃത്നവേ ധനമ് । ഷളസ്തഭ്നാ വിഷ്ടിരഃ പഞ്ച സംദൃശഃ പരി പരോ അഭവഃ സാസ്യുക്ഥ്യഃ
എല്ലാ ശക്തികളും അവന്റെ വീര്യത്തെ പിന്തുടർന്നു, സമ്പത്തും ധനവും അവനു നൽകി. ആറുപേരെ നിലനിർത്തി, അഞ്ചുപേരെ സ്ഥാപിച്ചു, മറ്റുള്ളവരെ മറികടന്നു, അവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനായി.
സുപ്രവാചനം തവ വീര വീര്യം യദേകേന ക്രതുനാ വിന്ദസേ വസു । ജാതൂഷ്ഠിരസ്യ പ്ര വയഃ സഹസ്വതോ യാ ചകര്ഥ സേന്ദ്ര വിശ്വാസ്യുക്ഥ്യഃ
നിന്റെ വീര്യപ്രവൃത്തികൾ എല്ലാവരും പുകഴ്ത്തുന്നു, വീരാ, ഒരേ മനസ്സോടെ നീ സമ്പത്ത് നേടുന്നു; എപ്പോഴും ഉറച്ചവന്റെ ശക്തിയും, നീ ചെയ്തതെല്ലാം, ഇന്ദ്രാ, സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടതാണു.
അരമയഃ സരപസസ്തരായ കം തുര്വീതയേ ച വയ്യായ ച സ്രുതിമ് । നീചാ സന്തമുദനയഃ പരാവൃജം പ്രാന്ധം ശ്രോണം ശ്രവയന്സാസ്യുക്ഥ്യഃ
നീ വേഗമുള്ളവരെയും ശക്തരെയും കടത്തിവിടുന്നു, തുര്വീതനും വയ്യനും കേൾവിനേകുന്നു; താഴ്ന്നവരെ ഉയർത്തുന്നു, ദൂരെയുള്ളവരെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു, കുരുടനു കേൾവിനേകുന്നു, നീ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
അസ്മഭ്യം തദ്വസോ ദാനായ രാധഃ സമര്ഥയസ്വ ബഹു തേ വസവ്യമ് । ഇന്ദ്ര യച്ചിത്രം ശ്രവസ്യാ അനു ദ്യൂന്ബൃഹദ്വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ
ദാനത്തിനായി ആ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പാക്കേണം, ദാനശീലനേ, നിന്റെ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമാണ്. ഇന്ദ്രാ, ആകാശത്തിൽ എത്ര മഹത്വമുണ്ടോ, അതെല്ലാം മഹത്തായി ഞങ്ങൾ സഭയിൽ പാടട്ടെ, വീരന്മാരേ.
അധ്വര്യവോ ഭരതേന്ദ്രായ സോമമാമത്രേഭിഃ സിഞ്ചതാ മദ്യമന്ധഃ । കാമീ ഹി വീരഃ സദമസ്യ പീതിം ജുഹോത വൃഷ്ണേ തദിദേഷ വഷ്ടി
യജ്ഞികന്മാരേ, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി സോമം കൊണ്ടുവരിക, അളവുപോലെ മദ്യം ഒഴിക്കുക; വീരൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ആ വിരുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ശക്തനായി അവനു അർപ്പിക്കുക, അവൻ അതു ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അധ്വര്യവോ യോ അപോ വവ്രിവാംസം വൃത്രം ജഘാനാശന്യേവ വൃക്ഷമ് । തസ്മാ ഏതം ഭരത തദ്വശായഁ ഏഷ ഇന്ദ്രോ അര്ഹതി പീതിമസ്യ
യജ്ഞികന്മാരേ, വെള്ളം തടഞ്ഞു വൃത്രനെ വെട്ടിയവനു, മരമൊരുവൻ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ, അവനു ഇഷ്ടപ്രകാരം ഈ അർപ്പണം കൊണ്ടുവരിക; ഈ ഇന്ദ്രന് ആ പാനം അർഹമാണ്.
അധ്വര്യവോ യോ ദൃഭീകം ജഘാന യോ ഗാ ഉദാജദപ ഹി വലം വഃ । തസ്മാ ഏതമന്തരിക്ഷേ ന വാതമിന്ദ്രം സോമൈരോര്ണുത ജൂര്ന വസ്ത്രൈഃ
യജ്ഞികന്മാരേ, ദൃഭികനെ സംഹരിച്ചവനും, പശുക്കളെ മോചിപ്പിച്ചവനും, വലയെ നിങ്ങൾക്കായി പൊളിച്ചവനും, ആകാശത്തിൽ കാറ്റുപോലെ, സോമം ഇന്ദ്രനു വസ്ത്രം അണിയിച്ച് അർപ്പിക്കുക.
അധ്വര്യവോ യ ഉരണം ജഘാന നവ ചഖ്വാംസം നവതിം ച ബാഹൂന് । യോ അര്ബുദമവ നീചാ ബബാധേ തമിന്ദ്രം സോമസ്യ ഭൃഥേ ഹിനോത
യജ്ഞികന്മാരേ, ഉറണനെ സംഹരിച്ചവനും, ഒൻപതും തൊണ്ണൂറും ഭുജങ്ങൾ തകർത്തവനും, അർബുദനെ താഴെ കീഴടക്കിയവനും, ഇന്ദ്രനു സന്തോഷത്തിനായി സോമം അർപ്പിക്കുക.
അധ്വര്യവോ യഃ സ്വശ്നം ജഘാന യഃ ശുഷ്ണമശുഷം യോ വ്യംസമ് । യഃ പിപ്രും നമുചിം യോ രുധിക്രാം തസ്മാ ഇന്ദ്രായാന്ധസോ ജുഹോത
യജ്ഞികന്മാരേ, സ്വശ്നനെ സംഹരിച്ചവനും, ശുഷ്ണനും അശുഷനും വ്യംസനും നശിപ്പിച്ചവനും, പിപ്രു, നമുചി, രുധിക്രാ എന്നിവരെ സംഹരിച്ചവനും, ആ മദ്യം ഇന്ദ്രനു അർപ്പിക്കുക.
അധ്വര്യവോ യഃ ശതം ശമ്ബരസ്യ പുരോ ബിഭേദാശ്മനേവ പൂര്വീഃ । യോ വര്ചിനഃ ശതമിന്ദ്രഃ സഹസ്രമപാവപദ്ഭരതാ സോമമസ്മൈ
യജ്ഞികന്മാരേ, ശംബരന്റെ നൂറ് നഗരങ്ങൾ കല്ലുപോലെ തകർത്തവനും, വർച്ചിനിന്റെ നൂറും ആയിരവും നശിപ്പിച്ചവനും, അവനു, ഇന്ദ്രനു, സോമം അർപ്പിക്കുക.