യേ നാകസ്യാധി രോചനേ ദിവി ദേവാസ ആസതേ । മരുദ്ഭിരഗ്ന ആ ഗഹി
ആകാശത്തിലെ പ്രകാശമുള്ള ലോകത്ത് ഇരിക്കുന്ന ദേവന്മാര്‍ — അഗ്നേ, മരുതുകളോടൊപ്പം വരിക.
യ ഈങ്ഖയന്തി പര്വതാന്തിരഃ സമുദ്രമര്ണവമ് । മരുദ്ഭിരഗ്ന ആ ഗഹി
പര്‍വ്വതശിഖരങ്ങള്‍ കുലുക്കുകയും സമുദ്രത്തിന്റെ വിശാലത കടക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ — അഗ്നേ, മരുതുകളോടൊപ്പം വരിക.
ആ യേ തന്വന്തി രശ്മിഭിസ്തിരഃ സമുദ്രമോജസാ । മരുദ്ഭിരഗ്ന ആ ഗഹി
സ്വന്തം കിരണങ്ങള്‍ വ്യാപിപ്പിച്ച് ശക്തിയോടെ സമുദ്രം കടക്കുന്നവര്‍ — അഗ്നേ, മരുതുകളോടൊപ്പം വരിക.
അഭി ത്വാ പൂര്വപീതയേ സൃജാമി സോമ്യം മധു । മരുദ്ഭിരഗ്ന ആ ഗഹി
നിന്റെ മുന്‍പത്തെ പാനത്തിനായി ഞാന്‍ സോമത്തിന്റെ മധുരം ഒഴിക്കുന്നു. അഗ്നേ, മരുതുകളോടൊപ്പം വരിക.
അയം ദേവായ ജന്മനേ സ്തോമോ വിപ്രേഭിരാസയാ । അകാരി രത്നധാതമഃ
ദൈവത്തിന്റെ ജനനത്തിനായി പ്രബുദ്ധന്മാര്‍ ഒരുക്കിയ ഈ സ്തുതി, സമ്പത്തുകളുടെ ദാതാവിനായി അര്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
യ ഇന്ദ്രായ വചോയുജാ തതക്ഷുര്മനസാ ഹരീ । ശമീഭിര്യജ്ഞമാശത
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വാക്കിനും ചിന്തയ്ക്കും യോജിപ്പുണ്ടാക്കി, ശാഖകള്‍ കൊണ്ട് യാഗം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
തക്ഷന്നാസത്യാഭ്യാം പരിജ്മാനം സുഖം രഥമ് । തക്ഷന്ധേനും സബര്ദുഘാമ്
അശ്വിന്മാര്ക്കായി വേഗവും സുഖവും നല്‍കുന്ന രഥവും, ധാരാളം പാല്‍ നല്‍കുന്ന പശുവും അവര്‍ നിര്‍മ്മിച്ചു.
യുവാനാ പിതരാ പുനഃ സത്യമന്ത്രാ ഋജൂയവഃ । ഋഭവോ വിഷ്ട്യക്രത
യുവാക്കളായ, സത്യവാക്യരും നേരായ വഴികളിലുള്ളവരുമായ ഋഭുക്കള്‍ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളെ വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചു.
സം വോ മദാസോ അഗ്മതേന്ദ്രേണ ച മരുത്വതാ । ആദിത്യേഭിശ്ച രാജഭിഃ
നിങ്ങളുടെ ആനന്ദങ്ങൾ ഇന്ദ്രനും മരുത് ദേവന്മാരും രാജസമൂഹമായ ആദിത്യന്മാരുമൊത്ത് ഒന്നായി വരട്ടെ.
ഉത ത്യം ചമസം നവം ത്വഷ്ടുര്ദേവസ്യ നിഷ്കൃതമ് । അകര്ത ചതുരഃ പുനഃ
ദൈവമായ ത്വഷ്ടാവ് നിർമിച്ച ആ പുതിയ പാത്രം നാലു പ്രാവശ്യം പുതുക്കി ഉണ്ടാക്കി.