തന്മിത്രസ്യ വരുണസ്യാഭിചക്ഷേ സൂര്യോ രൂപം കൃണുതേ ദ്യോരുപസ്ഥേ । അനന്തമന്യദ്രുശദസ്യ പാജഃ കൃഷ്ണമന്യദ്ധരിതഃ സം ഭരന്തി
ആകാശത്തിന്റെ മടിയിൽ സൂര്യൻ മിത്രന്റെയും വരുണന്റെയും രൂപം തെളിയിക്കുന്നു. ഒരു ശക്തി അനന്തവും പ്രകാശവുമാണ്, മറ്റൊന്ന് ഇരുണ്ടതും; മഞ്ഞപ്പച്ച കുതിരകൾ ഇരുവേറും വഹിക്കുന്നു.
അദ്യാ ദേവാ ഉദിതാ സൂര്യസ്യ നിരംഹസഃ പിപൃതാ നിരവദ്യാത് । തന്നോ മിത്രോ വരുണോ മാമഹന്താമദിതിഃ സിന്ധുഃ പൃഥിവീ ഉത ദ്യൌഃ
ഇന്ന് ദേവന്മാരേ, സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്ന സമയത്ത്, പാപങ്ങളിൽ നിന്നും കുറ്റങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം. മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങളെ ദു:ഖപ്പെടുത്തരുതേ. അദിതിയും നദിയും ഭൂമിയും ആകാശവും ഞങ്ങൾക്ക് ദോഷം വരുത്തരുതേ.
നാസത്യാഭ്യാം ബര്ഹിരിവ പ്ര വൃഞ്ജേ സ്തോമാഁ ഇയര്മ്യഭ്രിയേവ വാതഃ । യാവര്ഭഗായ വിമദായ ജായാം സേനാജുവാ ന്യൂഹതൂ രഥേന
അശ്വിനികളോടാണ് ഞാൻ സ്തുതികൾ അർപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു പീഠം വിരിയുന്നതുപോലെ, കാറ്റ് മേഘങ്ങൾ പടരുന്നതുപോലെ. അവർ സന്തോഷത്തിനായി ബാലനു ഭാര്യയെ രഥത്തിൽ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു, യുദ്ധസഖാക്കളെപ്പോലെ.
വീളുപത്മഭിരാശുഹേമഭിര്വാ ദേവാനാം വാ ജൂതിഭിഃ ശാശദാനാ । തദ്രാസഭോ നാസത്യാ സഹസ്രമാജാ യമസ്യ പ്രധനേ ജിഗായ
വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന പൊന്നുനിറമുള്ള കുതിരകളാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാരുടെ സഹായികളാൽ, എപ്പോഴും വിജയികളായ അശ്വിനികളുടെ കഴുത യമന്റെ മത്സരത്തിൽ ആയിരം സമ്മാനം നേടി.
തുഗ്രോ ഹ ഭുജ്യുമശ്വിനോദമേഘേ രയിം ന കശ്ചിന്മമൃവാഁ അവാഹാഃ । തമൂഹഥുര്നൌഭിരാത്മന്വതീഭിരന്തരിക്ഷപ്രുദ്ഭിരപോദകാഭിഃ
തുഗ്രൻ ഭുജ്യുവിനെ രക്ഷിക്കാനായി അശ്വിനികളെ വിളിച്ചു, മറ്റാരും കഴിയാത്തതായിരുന്നു അത്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കപ്പലുകളിൽ, ജലമില്ലാത്ത പാതകളിലൂടെ, അന്തരീക്ഷം കടന്ന് അവനെ കൊണ്ടുപോയി.
തിസ്രഃ ക്ഷപസ്ത്രിരഹാതിവ്രജദ്ഭിര്നാസത്യാ ഭുജ്യുമൂഹഥുഃ പതംഗൈഃ । സമുദ്രസ്യ ധന്വന്നാര്ദ്രസ്യ പാരേ ത്രിഭീ രഥൈഃ ശതപദ്ഭിഃ ഷളശ്വൈഃ
മൂന്നു രാത്രികളും മൂന്നു പ്രാവശ്യം പറക്കുന്ന കുതിരകളിൽ, പക്ഷികളെപ്പോലെ, അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ സമുദ്രത്തിന്റെ അപ്പുറം, മൂന്ന് രഥങ്ങളിൽ, നൂറു ചക്രങ്ങളുള്ള ആറു കുതിരകളിൽ കൊണ്ടുപോയി.
അനാരമ്ഭണേ തദവീരയേഥാമനാസ്ഥാനേ അഗ്രഭണേ സമുദ്രേ । യദശ്വിനാ ഊഹഥുര്ഭുജ്യുമസ്തം ശതാരിത്രാം നാവമാതസ്ഥിവാംസമ്
അടിസ്ഥാനം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്തും, ആഴമുള്ള സമുദ്രത്തിന്റെ അതിരിലും, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശക്തി കാണിച്ചു. അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ രക്ഷിക്കുമ്പോൾ, അവൻ നൂറു വള്ളികൾ ഉള്ള ഒരു കപ്പലിൽ കയറി.
യമശ്വിനാ ദദഥുഃ ശ്വേതമശ്വമഘാശ്വായ ശശ്വദിത്സ്വസ്തി । തദ്വാം ദാത്രം മഹി കീര്തേന്യം ഭൂത്പൈദ്വോ വാജീ സദമിദ്ധവ്യോ അര്യഃ
അശ്വിനികൾ യമനു, അനേകം കുതിരകളുള്ളവനു, സ്ഥിരമായ ക്ഷേമത്തിനായി വെള്ള കുതിര നൽകി. നിങ്ങളുടെ ആ ദാനം മഹത്തും പ്രശംസനീയവുമാണ്. സദാ വിളിക്കേണ്ട മഹാനായവൻ വിജയവും സമ്പത്തും നൽകുന്നു.
യുവꣳ നരാ സ്തുവതേ പജ്രിയായ കക്ഷീവതേ അരദതമ് പുരꣳധിമ് । കാരോതരാച് ഛഫാദ് അശ്വസ്യ വൃഷ്ണഃ ശതꣳ കുമ്ഭാꣳ അസിഞ്ചതꣳ സുരായാഃ
നിരഞ്ജനന്മാരേ, നിങ്ങൾ പജ്രിയനും കക്ഷീവത്ക്കും വേണ്ടി ആധാരങ്ങൾ പൊളിച്ചു കൊടുത്തു. ശക്തമായ കുതിരയുടെ കാളിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് നൂറ് മടക്കമുള്ള മദ്യം ഒഴുകി വരുമാറാക്കി.
ഹിമേനാഗ്നിꣳ ഘ്രꣳസമ് അവാരയേഥാമ് പിതുമതീമ് ഊര്ജമ് അസ്മാ അധത്തമ് । ഋബീസേ അത്രിമ് അശ്വിനാവനീതമ് ഉന് നിന്യഥുഃ സര്വഗണꣳ സ്വസ്തി
തണുപ്പിൽ അഗ്നിയെ സംരക്ഷിച്ചു; അവനു പോഷകശക്തി നൽകി. സഹായം ഇല്ലാത്ത അത്രിക്ക്, അശ്വിനിമാരേ, നിങ്ങൾ മുഴുവൻ കൂട്ടത്തെയും സുരക്ഷിതമായി ഉയർത്തി കൊണ്ടുപോയി.
പരാവതꣳ നാസത്യാനുദേഥാമ് ഉച്ചാബുധ്നꣳ ചക്രഥുര് ജിഹ്മബാരമ് । ക്ഷരന്ന് ആപോ ന പായനായ രായേ സഹസ്രായ തൃഷ്യതേ ഗോതമസ്യ
നാസത്യന്മാരേ, ദൂരെയുള്ളവനെ പിന്തുടർന്നു; വളഞ്ഞ അരയുള്ള ആഴമുള്ള കിണർ ഉണ്ടാക്കി. ഗോതമന്റെ ആയിരം സമ്പത്തിനായി, അവന്റെ ദാഹം തീർക്കാൻ, വെള്ളം ഒഴുകി.
ജുജുരുഷോ നാസത്യോത വവ്രിമ് പ്രാമുഞ്ചതꣳ ദ്രാപിമ് ഇവ ച്യവാനാത് । പ്രാതിരതꣳ ജഹിതസ്യായുര് ദസ്രാദ് ഇത് പതിമ് അകൃണുതꣳ കനീനാമ്
നാസത്യന്മാരേ, ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവനെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു; വസ്ത്രം പോലെ ച്യവാനനെ വിടുവിച്ചു. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ആയുസ്സ് തിരികെ നൽകി, അത്ഭുതകരന്മാരേ, അവനെ കന്യാകമാരുടെ നാഥനാക്കി.
തദ് വാꣳ നരാ ശꣳസ്യꣳ രാധ്യꣳ ചാഭിഷ്ടിമന് നാസത്യാ വരൂഥമ് । യദ് വിദ്വാꣳസാ നിധിമ് ഇവാപഗൂള്ഹമ് ഉദ് ദര്ശതാദ് ഊപഥുര് വന്ദനായ
നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ നൽകിയ ആ അനുഗ്രഹവും രക്ഷയും വളരെ പ്രശംസനീയവും ആഗ്രഹണീയവുമാണ്. നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞ്, മറഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന ധനത്തെപ്പോലെ, ആരാധനയ്ക്കായി പുറത്തെടുത്തത് നമ്മുടെ വന്ദ്യമായ അനുഗ്രഹമാണ്.
തദ് വാꣳ നരാ സനയേ ദꣳസ ഉഗ്രമ് ആവിഷ് കൃണോമി തന്യതുര് ന വൃഷ്ടിമ് । ദധ്യങ് ഹ യന് മധ്വ് ആഥര്വണോ വാമ് അശ്വസ്യ ശീര്ഷ്ണാ പ്ര യദ് ഈമ് ഉവാച
നാസത്യന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മഹത്വം ശക്തമായ വന്ദനയോടെ തുറന്നുപറയുന്നു, മിന്നലിന്റെ മഴപോലെ. അഥർവണമഹർഷിയുടെ മകൻ ദധ്യങ്, കുതിരയുടെ തലകൊണ്ട് പഠിച്ചതെല്ലാം നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
അജോഹവീന് നാസത്യാ കരാ വാമ് മഹേ യാമന് പുരുഭുജാ പുരꣳധിഃ । ശ്രുതꣳ തച് ഛാസുര് ഇവ വധ്രിമത്യാ ഹിരണ്യഹസ്തമ് അശ്വിനാവ് അദത്തമ്
പുരുഭുജ എന്ന മഹാദാനി, വലിയ സഹായത്തിനായി കൈകൾകൊണ്ട് നിങ്ങളെ വിളിച്ചു. വധ്രിമതിയുടെ വാക്ക് പോലെ നിങ്ങൾ കേട്ടു, അശ്വിനിമാരേ, സ്വർണ്ണഹസ്തനായവനെ നിങ്ങൾ അവളെ സമ്മാനിച്ചു.
ആസ്നോ വൃകസ്യ വര്തികാമ് അഭീകേ യുവꣳ നരാ നാസത്യാമുമുക്തമ് । ഉതോ കവിമ് പുരുഭുജാ യുവꣳ ഹ കൃപമാണമ് അകൃണുതꣳ വിചക്ഷേ
നാസത്യന്മാരേ, ഇരുവൃക്കത്തിന്റെ വായിൽ കുടുങ്ങിയിരുന്ന പക്ഷിയെ നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു. കൂടാതെ, പുരുഭുജ എന്ന മഹാദാനിയുടെ കവി, കഷ്ടം അനുഭവിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, നിങ്ങൾ അവനെ വിവേകശാലിയാക്കി.
ചരിത്രꣳ ഹി വേര് ഇവാച്ഛേദി പര്ണമ് ആജാ ഖേലസ്യ പരിതക്മ്യായാമ് । സദ്യോ ജങ്ഘാമ് ആയസീꣳ വിശ്പലായൈ ധനേ ഹിതേ സര്തവേ പ്രത്യ് അധത്തമ്
കിളി തന്റെ ചിറകു പോലെ, അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ വിശ്പലയുടെ കാൽ അകറ്റി കളിയുടെ നടുവിൽ അകറ്റി. ഉടൻ തന്നെ അവളെ ധനസമ്പാദന മത്സരത്തിൽ വിജയിക്കാനായി ഇരുമ്പ് കാൽ നിങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ചു.
ശതമ് മേഷാന് വൃക്യേ ചക്ഷദാനമ് ഋജ്രാശ്വꣳ തമ് പിതാന്ധꣳ ചകാര । തസ്മാ അക്ഷീ നാസത്യാ വിചക്ഷ ആധത്തꣳ ദസ്രാ ഭിഷജാവ് അനര്വന്
നാസത്യരേ, അത്ഭുതകരമായ വൈദ്യന്മാരേ, അകൃത്യങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തവരേ, അന്ധനായ ഋജ്രാശ്വന് നിങ്ങൾ നൂറ് ആടുകൾ നൽകി. അവന്റെ അച്ഛൻ അവനെ കുരുടനാക്കി, പക്ഷേ നിങ്ങൾ അവന് കണ്ണ് തിരിച്ചു നൽകി, അവൻ വീണ്ടും കാണാൻ തുടങ്ങി.
ആ വാꣳ രഥꣳ ദുഹിതാ സൂര്യസ്യ കാര്ഷ്മേവാതിഷ്ഠദ് അര്വതാ ജയന്തീ । വിശ്വേ ദേവാ അന്വ് അമന്യന്ത ഹൃദ്ഭിഃ സമ് ഉ ശ്രിയാ നാസത്യാ സചേഥേ
സൂര്യന്റെ മകൾ, അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ രഥത്തിൽ കയറി, വിജയിയായ കുതിരയോടൊപ്പം, കുശലനായ കയ്യൊപ്പുകാരന്റെ ശോഭയോടെ. എല്ലാ ദേവന്മാരും മനസിൽ സന്തോഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു; നിങ്ങൾ അവളുടെ മഹത്വത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
യദ് അയാതꣳ ദിവോദാസായ വര്തിര് ഭരദ്വാജായാശ്വിനാ ഹയന്താ । രേവദ് ഉവാഹ സചനോ രഥോ വാꣳ വൃഷഭശ് ച ശിꣳശുമാരശ് ച യുക്താ
ദിവോദാസനും ഭരദ്വാജനും വേണ്ടി പ്രകാശം കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ രഥം, കാളയും മീനവും കൂട്ടി കെട്ടിയതിൽ, ഐശ്വര്യം നിറഞ്ഞു മുന്നേറി, ഒരുമയോടെ സഞ്ചരിച്ചു.
രയിꣳ സുക്ഷത്രꣳ സ്വപത്യമ് ആയുഃ സുവീര്യꣳ നാസത്യാ വഹന്താ । ആ ജഹ്നാവീꣳ സമനസോപ വാജൈസ് ത്രിര് അഹ്നോ ഭാഗꣳ ദധതീമ് അയാതമ്
നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ സമ്പത്ത്, ഉന്നതമായ ഭരണാധികാരം, സന്താനങ്ങൾ, ദീർഘായുസ്സ്, വീര്യശക്തി എന്നിവ നൽകി; ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് ജഹ്നവിയിലേയ്ക്ക് വാഴ്വുമെടുത്ത്, അവളെക്കായി ഒരു ദിവസത്തിൽ മൂന്നു ഭാഗം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി എത്തി.
പരിവിഷ്ടꣳ ജാഹുഷꣳ വിശ്വതഃ സീꣳ സുഗേഭിര് നക്തമ് ഊഹഥൂ രജോഭിഃ । വിഭിന്ദുനാ നാസത്യാ രഥേന വി പര്വതാꣳ അജരയൂ അയാതമ്
നാസത്യന്മാരേ, എല്ലാ ദിശകളിലും ചുറ്റപ്പെട്ട ജാഹുഷനെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വേഗമുള്ള രഥങ്ങളിൽ രാത്രി സുരക്ഷിതമായി കൊണ്ടുപോയി; നിങ്ങളുടെ ശക്തമായ രഥം കൊണ്ട് അനശ്വരമായ പർവ്വതങ്ങൾ താണ്ടി കടന്നു.
ഏകസ്യാ വസ്തോര് ആവതꣳ രണായ വശമ് അശ്വിനാ സനയേ സഹസ്രാ । നിര് അഹതꣳ ദുച്ഛുനാ ഇന്ദ്രവന്താ പൃഥുശ്രവസോ വൃഷണാവ് അരാതീഃ
അശ്വിന്മാരേ, ഒരു വീട്ടുകാരനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ സമരത്തിനായി ധനം, ജയത്തിനായി ആയിരങ്ങൾ നൽകി; ഇന്ദ്രന്റെ സഹായത്തോടെ, മഹാശക്തരും പ്രശസ്തരുമായ നിങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ അകറ്റി.
ശരസ്യ ചിദ് ആര്ചത്കസ്യാവതാദ് ആ നീചാദ് ഉച്ചാ ചക്രഥുഃ പാതവേ വാഃ । ശയവേ ചിന് നാസത്യാ ശചീഭിര് ജസുരയേ സ്തര്യമ് പിപ്യഥുര് ഗാമ്
ഒരു ബാണത്തിനുവേണ്ടിയെങ്കിലും, നിങ്ങൾ സഹായത്തിനെത്തി; താഴെയോ മുകളിലോ നിന്ന് നിങ്ങളുടെ കുതിരകളെ സംരക്ഷണത്തിന് ഒരുക്കി; കിടന്നിരിക്കുന്ന ഒരാളിനുവേണ്ടിയും, നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ ആഗ്രഹമുള്ള യുവാവിനുവേണ്ടി പശുവിനെ പാൽകൊണ്ടു നിറച്ചു.
അവസ്യതേ സ്തുവതേ കൃഷ്ണിയായ ഋജൂയതേ നാസത്യാ ശചീഭിഃ । പശുꣳ ന നഷ്ടമ് ഇവ ദര്ശനായ വിഷ്ണാപ്വꣳ ദദഥുര് വിശ്വകായ
ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നവനും സ്തുതി ചെയ്യുന്നവനും, കൃഷ്ണിയായെ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ പ്രതികരിക്കുന്നു, നാസത്യന്മാരേ. കാണാനായി നഷ്ടമായ മൃഗത്തെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ, ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു നിങ്ങൾ എല്ലാ വാഞ്ഛിത വസ്തുവും നൽകുന്നു.
ദശ രാത്രീര് അശിവേനാ നവ ദ്യൂന് അവനദ്ധꣳ ശ്നഥിതമ് അപ്സ്വ് അ൧ന്തഃ । വിപ്രുതꣳ രേഭമ് ഉദനി പ്രവൃക്തമ് ഉന് നിന്യഥുഃ സോമമ് ഇവ സ്രുവേണ
പത്ത് രാത്രിയും ഒൻപത് ദിവസവും വെള്ളത്തിനകത്ത് ബന്ധിച്ചിരിക്കുകയും കെട്ടിയിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന, വേർപെട്ട് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചിരുന്ന രേഭനെ, അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ സോമം പാത്രത്തിൽ ഒഴിക്കുന്നതുപോലെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
പ്ര വാꣳ ദꣳസാꣳസ്യ് അശ്വിനാവ് അവോചമ് അസ്യ പതിഃ സ്യാꣳ സുഗവഃ സുവീരഃ । ഉത പശ്യന്ന് അശ്നുവന് ദീര്ഘമ് ആയുര് അസ്തമ് ഇവേജ് ജരിമാണꣳ ജഗമ്യാമ്
നിങ്ങളുടെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചു, അശ്വിന്മാരേ. നല്ല പശുക്കളുടെയും വീരന്മാരുടെയും ഉടമയായിരിക്കണമെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കാണുകയും ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്ത്, ദീർഘായുസ്സും വൃദ്ധാവസ്ഥയും, അസ്തമയത്തിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ, ഞാൻ പ്രാപിക്കട്ടെ.
മധ്വഃ സോമസ്യാശ്വിനാ മദായ പ്രത്നോ ഹോതാ വിവാസതേ വാമ് । ബര്ഹിഷ്മതീ രാതിര്വിശ്രിതാ ഗീരിഷാ യാതം നാസത്യോപ വാജൈഃ
മധുരമായ സോമം ആസ്വദിക്കാൻ, പുരാതന യജ്ഞികൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു, അശ്വിനികൾ. വിശേഷമായ ദർഭയിരിപ്പുള്ള, പ്രശസ്തമായ ഭോജനം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു—നാസത്യന്മാരേ, വിജയത്തോടെ ഇവിടെ വരിക.
യോ വാമശ്വിനാ മനസോ ജവീയാന്രഥഃ സ്വശ്വോ വിശ ആജിഗാതി । യേന ഗച്ഛഥഃ സുകൃതോ ദുരോണം തേന നരാ വര്തിരസ്മഭ്യം യാതമ്
നിങ്ങളുടെ രഥം, അശ്വിനികൾ, മനസ്സിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ, നല്ല കുതിരകളോടുകൂടി ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തുന്നു. അതിലൂടെ നിങ്ങൾ സത്പുരുഷരുടെ വീട്ടിലെത്തുന്നു—ആ വഴിയെ ഞങ്ങൾക്കും നൽകണമേ.
ഋഷിം നരാവംഹസഃ പാഞ്ചജന്യമൃബീസാദത്രിം മുഞ്ചഥോ ഗണേന । മിനന്താ ദസ്യോരശിവസ്യ മായാ അനുപൂര്വം വൃഷണാ ചോദയന്താ
പാഞ്ചജന്യനായ അത്രി എന്ന ഋഷിയെ, ദുരിതത്തിൽ നിന്ന്, നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തോടെ നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു, അശ്വിനികൾ. ശത്രുക്കളുടെ ദുഷ്ടശക്തികളെ തകർത്തു, ശക്തന്മാരായ നിങ്ങൾ ക്രമമായി പ്രേരിപ്പിച്ചു.