യാഭിഃ കൃശാനുമസനേ ദുവസ്യഥോ ജവേ യാഭിര്യൂനോ അര്വന്തമാവതമ് । മധു പ്രിയം ഭരഥോ യത്സരഡ്ഭ്യസ്താഭിരൂ ഷു ഊതിഭിരശ്വിനാ ഗതമ്
യാഗത്തില് ക്ഷീണനായവനെ എങ്ങനെ അനുഗ്രഹിച്ചുവോ, യുവാവിന് വേഗമുള്ള കുതിരയെ എങ്ങനെ നല്കിയുവോ, സരസുകളെ പ്രിയമായ തേന് എങ്ങനെ എത്തിച്ചുവോ, അശ്വിനികളേ, ആ same സംരക്ഷണങ്ങളോടെ ഇവിടെ വന്നു ഞങ്ങളെ കാത്തുതരിക.
യാഭിര്നരം ഗോഷുയുധം നൃഷാഹ്യേ ക്ഷേത്രസ്യ സാതാ തനയസ്യ ജിന്വഥഃ । യാഭീ രഥാഁ അവഥോ യാഭിരര്വതസ്താഭിരൂ ഷു ഊതിഭിരശ്വിനാ ഗതമ്
പശുക്കള്ക്കായുള്ള മത്സരത്തില് മനുഷ്യനെ എങ്ങനെ സഹായിച്ചുവോ, വയലില് മകനെ എങ്ങനെ ഉണര്ത്തിയുവോ, രഥങ്ങളെയും കുതിരകളെയും എങ്ങനെ സംരക്ഷിച്ചുവോ, അശ്വിനികളേ, ആ same സംരക്ഷണങ്ങളോടെ ഇവിടെ വന്നു ഞങ്ങളെ കാത്തുതരിക.
യാഭിഃ കുത്സമാര്ജുനേയം ശതക്രതൂ പ്ര തുര്വീതിം പ്ര ച ദഭീതിമാവതമ് । യാഭിര്ധ്വസന്തിം പുരുഷന്തിമാവതം താഭിരൂ ഷു ഊതിഭിരശ്വിനാ ഗതമ്
കുത്സ, അര്ജുനേയ, തുര്വിതി, ദഭിതി എന്നിവരെ എങ്ങനെ രക്ഷിച്ചുവോ, ധ്വസന്തിയും പുരുഷന്തിയും എങ്ങനെ എത്തിച്ചുവോ, അശ്വിനികളേ, ആ same സംരക്ഷണങ്ങളോടെ ഇവിടെ വന്നു ഞങ്ങളെ കാത്തുതരിക.
അപ്നസ്വതീമശ്വിനാ വാചമസ്മേ കൃതം നോ ദസ്രാ വൃഷണാ മനീഷാമ് । അദ്യൂത്യേഽവസേ നി ഹ്വയേ വാം വൃധേ ച നോ ഭവതം വാജസാതൌ
അശ്വിനികളേ, ഞങ്ങള്ക്ക് പൂര്ണഫലമുള്ള വാക്ക് നല്കണം; അത്ഭുതകരരേ, ശക്തരേ, ഞങ്ങള്ക്ക് ജ്ഞാനം നല്കണം. ഇന്നത്തെ ദിവസം നിങ്ങളെ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു; വിജയത്തിനുള്ള മത്സരത്തില് ഞങ്ങള്ക്ക് ശക്തിയാകണം.
ദ്യുഭിരക്തുഭിഃ പരി പാതമസ്മാനരിഷ്ടേഭിരശ്വിനാ സൌഭഗേഭിഃ । തന്നോ മിത്രോ വരുണോ മാമഹന്താമദിതിഃ സിന്ധുഃ പൃഥിവീ ഉത ദ്യൌഃ
ദിവസവും രാത്രിയും, അപകടങ്ങളില്ലാതെ നല്ല ഭാഗ്യത്തോടെ അശ്വിനികളേ, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം. മിത്രനും വരുണനും അദിതിയും നദിയും ഭൂമിയും ആകാശവും ഞങ്ങളെ ദോഷപ്പെടുത്തരുതേ.
ഇദം ശ്രേഷ്ഠം ജ്യോതിഷാം ജ്യോതിരാഗാച്ചിത്രഃ പ്രകേതോ അജനിഷ്ട വിഭ്വാ । യഥാ പ്രസൂതാ സവിതുഃ സവായഁ ഏവാ രാത്ര്യുഷസേ യോനിമാരൈക്
പ്രകാശങ്ങളില് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഈ പ്രകാശം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; ദൂരദര്ശിയായ അത്ഭുതം ജനിച്ചു, തിളങ്ങുന്നു. സവിതാവിന്റെ പുത്രി കര്മ്മത്തിനായി ജനിക്കുന്നതുപോലെ, രാത്രി ഉഷസ്സിന്റെ ഗര്ഭത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നു.
രുശദ്വത്സാ രുശതീ ശ്വേത്യാഗാദാരൈഗു കൃഷ്ണാ സദനാന്യസ്യാഃ । സമാനബന്ധൂ അമൃതേ അനൂചീ ദ്യാവാ വര്ണം ചരത ആമിനാനേ
വെളുത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളോടുകൂടി വെളിച്ചം നിറഞ്ഞവളാണ് അവള് വരുന്നത്; അവളുടെ കറുത്ത വാസസ്ഥലങ്ങള് വേറിട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരേ ബന്ധമുള്ള, അമരന്മാരായ സഹോദരിമാര് ആയ ആകാശവും ഭൂമിയും, വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
സമാനോ അധ്വാ സ്വസ്രോരനന്തസ്തമന്യാന്യാ ചരതോ ദേവശിഷ്ടേ । ന മേഥേതേ ന തസ്ഥതുഃ സുമേകേ നക്തോഷാസാ സമനസാ വിരൂപേ
അവരുടെ വഴി ഒരേതാണ്, ഈ സഹോദരിമാരുടെ വഴി അവസാനമില്ല; ഓരോരുത്തരും ദേവന്മാരുടെ ഇച്ഛയോടെ തങ്ങളുടെ വഴിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവര് തമ്മില് തട്ടുന്നില്ല, ഒരുമിച്ച് നില്ക്കുന്നുമില്ല; രാത്രി ഉഷസ്സും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളായിട്ടും ഒരേ മനസ്സിലാണ്.
ഭാസ്വതീ നേത്രീ സൂനൃതാനാമചേതി ചിത്രാ വി ദുരോ ന ആവഃ । പ്രാര്പ്യാ ജഗദ്വ്യു നോ രായോ അഖ്യദുഷാ അജീഗര്ഭുവനാനി വിശ്വാ
നല്ല വാക്കുകളുടെ പ്രകാശമുള്ള നേതാവായ അവള് സമീപിക്കുന്നു, അത്ഭുതകരമായി, പശുക്കളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നവളെപ്പോലെ. സജീവയായ അവള് എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ഉണര്ത്തി; ഉഷസ്സു എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും ഉണര്ത്തിയിരിക്കുന്നു.
ജിഹ്മശ്യേ ചരിതവേ മഘോന്യാഭോഗയ ഇഷ്ടയേ രായ ഉ ത്വമ് । ദഭ്രം പശ്യദ്ഭ്യ ഉര്വിയാ വിചക്ഷ ഉഷാ അജീഗര്ഭുവനാനി വിശ്വാ
വളഞ്ഞ വഴിക്ക് നീ നേരിയ വഴി ഒരുക്കുന്നു, ദാനശീലന് സമ്പത്ത് നല്കുന്നു. കുറച്ച് മാത്രം കാണുന്നവര്ക്ക് നീ വിശാലമായ കാഴ്ച നല്കുന്നു; ഉഷസ്സു എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും ഉണര്ത്തിയിരിക്കുന്നു.
ക്ഷത്രായ ത്വം ശ്രവസേ ത്വം മഹീയാ ഇഷ്ടയേ ത്വമര്ഥമിവ ത്വമിത്യൈ । വിസദൃശാ ജീവിതാഭിപ്രചക്ഷ ഉഷാ അജീഗര്ഭുവനാനി വിശ്വാ
ശക്തിക്കും, പ്രശസ്തിക്കും, മഹത്വത്തിനും, സമ്പത്തിനും, ലക്ഷ്യത്തിനും വേണ്ടി നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ ഓരോരുത്തരുടെയും വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതങ്ങള് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ഉഷസ്സു എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും ഉണര്ത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഏഷാ ദിവോ ദുഹിതാ പ്രത്യദര്ശി വ്യുച്ഛന്തീ യുവതിഃ ശുക്രവാസാഃ । വിശ്വസ്യേശാനാ പാര്ഥിവസ്യ വസ്വ ഉഷോ അദ്യേഹ സുഭഗേ വ്യുച്ഛ
ആകാശത്തിന്റെ പുത്രിയായ ഈ യുവതി തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രങ്ങളോടെ തെളിഞ്ഞു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സമ്പത്തിന്റെയും ഉടമയായ ഉഷസ്സേ, ഇന്നിവിടെ തിളങ്ങി തെളിയണം, ഭാഗ്യശാലിയായവളേ.
പരായതീനാമന്വേതി പാഥ ആയതീനാം പ്രഥമാ ശശ്വതീനാമ് । വ്യുച്ഛന്തീ ജീവമുദീരയന്ത്യുഷാ മൃതം കം ചന ബോധയന്തീ
അവൾ മുമ്പേ പോയവരുടെ വഴികളിൽ നടക്കുന്നു, ശാശ്വതരിൽ ആദ്യം വരുന്നത് അവളാണ്. ഉദയം ചെയ്യുന്ന ഉഷസ് ജീവന്മാരെ ഉണർത്തുന്നു, മരിച്ചുപോയവരെപ്പോലുള്ളവരെയും ഉണർത്തുന്നു.
ഉഷോ യദഗ്നിം സമിധേ ചകര്ഥ വി യദാവശ്ചക്ഷസാ സൂര്യസ്യ । യന്മാനുഷാന്യക്ഷ്യമാണാഁ അജീഗസ്തദ്ദേവേഷു ചകൃഷേ ഭദ്രമപ്നഃ
ഉഷസേ, നീ യാഗത്തിനായി അഗ്നിയെ തെളിയുമ്പോഴും, സൂര്യന്റെ കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോഴും, ഉറങ്ങിക്കിടന്ന മനുഷ്യരെ ഉണർത്തുമ്പോഴും, അപ്പോൾ ദേവന്മാരിൽ നന്മ നീ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
കിയാത്യാ യത്സമയാ ഭവാതി യാ വ്യൂഷുര്യാശ്ച നൂനം വ്യുച്ഛാന് । അനു പൂര്വാഃ കൃപതേ വാവശാനാ പ്രദീധ്യാനാ ജോഷമന്യാഭിരേതി
അവളുടെ എത്ര നേരങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, എത്ര ഉഷസ്സുകൾ ഉദിച്ചുപോയി, ഇനി എത്ര ഉദിക്കും? മുമ്പേ വന്നവരെ പിന്തുടർന്ന്, പ്രകാശിക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മറ്റ് ഉഷസ്സുകളോടൊപ്പം പ്രകാശിച്ച് മുന്നേറുന്നു.
ഈയുഷ്ടേ യേ പൂര്വതരാമപശ്യന്വ്യുച്ഛന്തീമുഷസം മര്ത്യാസഃ । അസ്മാഭിരൂ നു പ്രതിചക്ഷ്യാഭൂദോ തേ യന്തി യേ അപരീഷു പശ്യാന്
മുമ്പത്തെ ഉഷസ്സുകൾ കണ്ടിരുന്ന മനുഷ്യർ പോയി, ഇപ്പോൾ നാം ഈ ഉഷസ്സിനെ കാണുന്നു. നാം അവളെ കാണട്ടെ, കാരണം പിന്നീട് കാണുന്നവരും തങ്ങളുടെ വഴിക്ക് പോകും.
യാവയദ്ദ്വേഷാ ഋതപാ ഋതേജാഃ സുമ്നാവരീ സൂനൃതാ ഈരയന്തീ । സുമങ്ഗലീര്ബിഭ്രതീ ദേവവീതിമിഹാദ്യോഷഃ ശ്രേഷ്ഠതമാ വ്യുച്ഛ
വൈരങ്ങൾ അകറ്റി, സത്യത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ധർമ്മത്തിൽ പ്രകാശിച്ച്, സ്നേഹവും നല്ല വാക്കുകളും കൊണ്ടുവരുന്ന, ഉത്തമമായ ഉഷസേ, ദേവതേ, നമുക്ക് ഇവിടെ ഉദിയൂ.
ശശ്വത്പുരോഷാ വ്യുവാസ ദേവ്യഥോ അദ്യേദം വ്യാവോ മഘോനീ । അഥോ വ്യുച്ഛാദുത്തരാഁ അനു ദ്യൂനജരാമൃതാ ചരതി സ്വധാഭിഃ
ദേവതയായ അവൾ എപ്പോഴും മുമ്പത്തെ ദിവസങ്ങളെ ഉണർത്തിയിരുന്നു, ഇന്നും ഈ ദാനവതിയായവൾ പ്രകാശം പടർത്തുന്നു. ഇനി അവൾ ഉദിക്കുമ്പോൾ, വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നു; അവൾ വൃദ്ധിയില്ലാതെ, മരണമില്ലാതെ, സ്വമേധയാ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
വ്യഞ്ജിഭിര്ദിവ ആതാസ്വദ്യൌദപ കൃഷ്ണാം നിര്ണിജം ദേവ്യാവഃ । പ്രബോധയന്ത്യരുണേഭിരശ്വൈരോഷാ യാതി സുയുജാ രഥേന
തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ആകാശത്തിലെ ഇരുട്ട് നീക്കി, ദേവതയായ ഉഷസ് കറുത്തതിനെ അകറ്റി. ചുവപ്പു കുതിരകളാൽ അവൾ ഉണർത്തുന്നു, ഉഷസ് നല്ല ചക്രങ്ങളുള്ള രഥത്തിൽ വരുന്നു.
ആവഹന്തീ പോഷ്യാ വാര്യാണി ചിത്രം കേതും കൃണുതേ ചേകിതാനാ । ഈയുഷീണാമുപമാ ശശ്വതീനാം വിഭാതീനാം പ്രഥമോഷാ വ്യശ്വൈത്
സമ്പത്തും ഇഷ്ടവസ്തുക്കളും കൊണ്ടുവരുന്ന ഉഷസ്, ജ്ഞാനികൾക്കായി പ്രകാശമുള്ള അടയാളം കാണിക്കുന്നു. മുമ്പേ പോയ എല്ലാ ഉഷസ്സുകളുടെ മാതൃകയാണവൾ, പ്രകാശിക്കുന്നവരിൽ ആദ്യം ഉദിക്കുന്നതും ഉഷസാണ്.
ഉദീര്ധ്വം ജീവോ അസുര്ന ആഗാദപ പ്രാഗാത്തമ ആ ജ്യോതിരേതി । ആരൈക്പന്ഥാം യാതവേ സൂര്യായാഗന്മ യത്ര പ്രതിരന്ത ആയുഃ
എല്ലാവരും എഴുന്നേൽക്കൂ, ജീവൻ വന്നിരിക്കുന്നു, സൂര്യൻ ഉയർന്നു, ഇരുട്ട് അകന്നു, പ്രകാശം മുന്നേറുന്നു. സൂര്യന്റെ യാത്രയ്ക്ക് വഴി തുറന്നു; നാം ജീവൻ പുതുക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
സ്യൂമനാ വാച ഉദിയര്തി വഹ്നി സ്തവാനോ രേഭ ഉഷസോ വിഭാതീഃ । അദ്യാ തദുച്ഛ ഗൃണതേ മഘോന്യസ്മേ ആയുര്നി ദിദീഹി പ്രജാവത്
പ്രചോദിതനായവൻ സ്തുതികളോടെ വാക്ക് ഉയർത്തുന്നു, ഗായകൻ ഉദിച്ച ഉഷസ്സിനെ പാടുന്നു. ഇന്നിവളെ, ദാനവതിയായവളെ, സ്തുതിക്കുന്നവർക്കായി ഉദിക്കണം; നമുക്ക് സന്തതിയോടുകൂടിയ ദീർഘായുസ്സ് നൽകണം.
യാ ഗോമതീരുഷസഃ സര്വവീരാ വ്യുച്ഛന്തി ദാശുഷേ മര്ത്യായ । വായോരിവ സൂനൃതാനാമുദര്കേ താ അശ്വദാ അശ്നവത്സോമസുത്വാ
കന്നുകാലികളിലും വീരന്മാരിലും സമ്പന്നമായ ഉഷസ്സുകൾ, ഭക്തനായ മനുഷ്യനുവേണ്ടി ഉദിക്കുന്നു. വായുവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾപോലെ അവളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ സമൃദ്ധമാണ്; അവർ കുതിരകളും സോമസുഖവും നൽകട്ടെ.
മാതാ ദേവാനാമദിതേരനീകം യജ്ഞസ്യ കേതുര്ബൃഹതീ വി ഭാഹി । പ്രശസ്തികൃദ്ബ്രഹ്മണേ നോ വ്യുച്ഛാ നോ ജനേ ജനയ വിശ്വവാരേ
ദേവന്മാരുടെ മാതാവായ, അദിതിയുടെ മുഖമായ, യാഗത്തിന്റെ അടയാളമായ മഹതിയായവളേ, ഉദിക്കണം. പുരോഹിതനു സ്തുതികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവളേ, ഞങ്ങൾക്കായി ഉദിക്കണം; വിശ്വവ്യാപിയായവളേ, നമ്മുടെ ജനങ്ങൾക്ക് സന്തതി നൽകണം.
യച്ചിത്രമപ്ന ഉഷസോ വഹന്തീജാനായ ശശമാനായ ഭദ്രമ് । തന്നോ മിത്രോ വരുണോ മാമഹന്താമദിതിഃ സിന്ധുഃ പൃഥിവീ ഉത ദ്യൌഃ
ജ്ഞാനവും ആഗ്രഹവും ഉള്ളവർക്കായി നീ കൊണ്ടുവരുന്ന അത്ഭുതമായ അനുഗ്രഹം, ഉഷസ്സേ, അതു മിത്രനും വരുണനും അദിതിയും നദിയും ഭൂമിയും ആകാശവും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മറയ്ക്കരുതേ.
ഇമാ രുദ്രായ തവസേ കപര്ദിനേ ക്ഷയദ്വീരായ പ്ര ഭരാമഹേ മതീഃ । യഥാ ശമസദ്ദ്വിപദേ ചതുഷ്പദേ വിശ്വം പുഷ്ടം ഗ്രാമേ അസ്മിന്നനാതുരമ്
ശക്തനായ, ജടാമുടിയുള്ള, തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് ഐശ്വര്യം നൽകുന്ന രുദ്രനു വേണ്ടി ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഈ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാ ഇരുകാലികളും നാലുകാലികളും സമാധാനത്തിലും പോഷണത്തിലും ഇരിക്കട്ടെ.
മൃളാ നോ രുദ്രോത നോ മയസ്കൃധി ക്ഷയദ്വീരായ നമസാ വിധേമ തേ । യച്ഛം ച യോശ്ച മനുരായേജേ പിതാ തദശ്യാമ തവ രുദ്ര പ്രണീതിഷു
ദയയോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കണമേ രുദ്രാ, ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ; ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ, നമ്മുടെ പിതാവ്, നേരത്തെ പ്രാപിച്ച അനുഗ്രഹം നിന്റെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾക്കും ലഭിക്കട്ടെ.
അശ്യാമ തേ സുമതിം ദേവയജ്യയാ ക്ഷയദ്വീരസ്യ തവ രുദ്ര മീഢ്വഃ । സുമ്നായന്നിദ്വിശോ അസ്മാകമാ ചരാരിഷ്ടവീരാ ജുഹവാമ തേ ഹവിഃ
ദേവതകളെ ആരാധിച്ച്, ഐശ്വര്യം നൽകുന്ന രുദ്രാ, നിന്റെ സുമതിയെ ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ. സന്തോഷം നൽകുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാക്കണം; സംരക്ഷണത്തിനായി ഞങ്ങൾ ഈ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു.
ത്വേഷം വയം രുദ്രം യജ്ഞസാധം വങ്കും കവിമവസേ നി ഹ്വയാമഹേ । ആരേ അസ്മദ്ദൈവ്യം ഹേളോ അസ്യതു സുമതിമിദ്വയമസ്യാ വൃണീമഹേ
ക്രൂരനും ജ്ഞാനിയുമായ, യാഗങ്ങളിൽ സഹായിക്കുന്ന രുദ്രനെ ഞങ്ങൾ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു. ദൈവികമായ കോപം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കട്ടെ; നിന്റെ സുമതിയും ദയയും ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
ദിവോ വരാഹമരുഷം കപര്ദിനം ത്വേഷം രൂപം നമസാ നി ഹ്വയാമഹേ । ഹസ്തേ ബിഭ്രദ്ഭേഷജാ വാര്യാണി ശര്മ വര്മ ച്ഛര്ദിരസ്മഭ്യം യംസത്
ആകാശത്തിലെ കപ്പരികരൂപിയായ, ചുവപ്പൻ, ജടാമുടിയുള്ള, ഭയങ്കരനായവനെ ഭക്തിയോടെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. കൈയിൽ ഔഷധങ്ങൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് അഭയം, കാവൽ, സംരക്ഷണം നൽകണം.