പ്ര സൂനവ ഋഭൂണാം ബൃഹന്നവന്ത വൃജനാ । ക്ഷാമാ യേ വിശ്വധായസോഽശ്നന്ധേനും ന മാതരമ്
ഋഭുക്കളുടെ പുത്രന്മാർ, മഹത്വവും വിജയവും ഉള്ളവർ, മുന്നോട്ട് വരട്ടെ; അവർ ഭൂമിയെ അമ്മപശുവിനെപ്പോലെ അനുഭവിച്ചവരാണ്.
പ്ര ദേവം ദേവ്യാ ധിയാ ഭരതാ ജാതവേദസമ് । ഹവ്യാ നോ വക്ഷദാനുഷക്
ദേവിയുടെ ഭക്തിയോടെ ജാതവേദസായ ദേവനെ വിളിക്കൂ; അവൻ നമ്മുടെ ഹോമങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഏറ്റു കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
അയമു ഷ്യ പ്ര ദേവയുര്ഹോതാ യജ്ഞായ നീയതേ । രഥോ ന യോരഭീവൃതോ ഘൃണീവാഞ്ചേതതി ത്മനാ
ദേവഭക്തനായ ഈ ഹോതൃക്കാർ, യജ്ഞത്തിനായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; നല്ലതായി കെട്ടിയ രഥംപോലെ, തനിക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ അവൻ നീങ്ങുന്നു.
അയമഗ്നിരുരുഷ്യത്യമൃതാദിവ ജന്മനഃ । സഹസശ്ചിത്സഹീയാന്ദേവോ ജീവാതവേ കൃതഃ
ഈ അഗ്നി അമൃതജനനത്തിൽ നിന്നു വളരുന്നു; ജീവൻക്കായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ദേവൻ ശക്തിയെക്കാൾ ശക്തനാണ്.
പതംഗമക്തമസുരസ്യ മായയാ ഹൃദാ പശ്യന്തി മനസാ വിപശ്ചിതഃ । സമുദ്രേ അന്തഃ കവയോ വി ചക്ഷതേ മരീചീനാം പദമിച്ഛന്തി വേധസഃ
പക്ഷിയായ അവനെ, അസുരന്റെ മായയിൽ മറഞ്ഞവനെ, ജ്ഞാനികൾ ഹൃദയത്തിലും മനസ്സിലും കാണുന്നു; സമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ, കവിർ അവനെ കാണുന്നു, സൃഷ്ടാവിന്റെ പ്രകാശപഥം അന്വേഷിക്കുന്നു.
പതംഗോ വാചം മനസാ ബിഭര്തി താം ഗന്ധര്വോഽവദദ്ഗര്ഭേ അന്തഃ । താം ദ്യോതമാനാം സ്വര്യം മനീഷാമൃതസ്യ പദേ കവയോ നി പാന്തി
പക്ഷിയൻ വാക്ക് മനസ്സിൽ വഹിക്കുന്നു; ഗന്ധർവൻ അതിനെ ഗർഭത്തിനുള്ളിൽ പ്രസ്താവിച്ചു; പ്രകാശമുള്ള സ്വർഗീയമായ ജ്ഞാനം, അമൃതസാന്നിധിയിൽ കവിർ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
അപശ്യം ഗോപാമനിപദ്യമാനമാ ച പരാ ച പഥിഭിശ്ചരന്തമ് । സ സധ്രീചീഃ സ വിഷൂചീര്വസാന ആ വരീവര്തി ഭുവനേഷ്വന്തഃ
ഞാൻ ആ കാവൽക്കാരനെ കണ്ടു, അവൻ ഒരിക്കലും വീഴാതെ ഇരുവഴികളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഒരുപോലെയും വ്യത്യസ്തമായും വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ലോകങ്ങളിൽ അവൻ തിരിയുന്നു.
ത്യമൂ ഷു വാജിനം ദേവജൂതം സഹാവാനം തരുതാരം രഥാനാമ് । അരിഷ്ടനേമിം പൃതനാജമാശും സ്വസ്തയേ താര്ക്ഷ്യമിഹാ ഹുവേമ
ശക്തനും ദൈവദത്തനുമായ, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കുന്നവനും, വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന രഥങ്ങളിലേറുന്നവനും, ചക്രം തകർന്നിട്ടില്ലാത്തവനും ആയ താർക്ഷ്യനെ നമുക്ക് ഇവിടെ വിളിക്കാം, ക്ഷേമത്തിനായി.
ഇന്ദ്രസ്യേവ രാതിമാജോഹുവാനാഃ സ്വസ്തയേ നാവമിവാ രുഹേമ । ഉര്വീ ന പൃഥ്വീ ബഹുലേ ഗഭീരേ മാ വാമേതൌ മാ പരേതൌ രിഷാമ
ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, നമുക്ക് ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹം തേടാം; ഒരു കപ്പലുപോലെ കടന്ന് പോകാം; വിശാലവും ആഴമുള്ളതുമായ ഭൂമി നമ്മെ എവിടെയും ദോഷം ചെയ്യരുത്.
സദ്യശ്ചിദ്യഃ ശവസാ പഞ്ച കൃഷ്ടീഃ സൂര്യ ഇവ ജ്യോതിഷാപസ്തതാന । സഹസ്രസാഃ ശതസാ അസ്യ രംഹിര്ന സ്മാ വരന്തേ യുവതിം ന ശര്യാമ്
യാരാണോ തന്റെ ശക്തിയാൽ അക്ഷണമായ അഞ്ചു ജനതകളെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശം കൊണ്ട് വ്യാപിപ്പിച്ചത്, അവന്റെ സമ്പത്ത് ആയിരങ്ങളിലുമാണ്, നൂറുകളിലുമാണ്, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്തത്, യുവതിയെപ്പോലെ മത്സരത്തിൽ വിജയിക്കുന്നു.
ഉത്തിഷ്ഠതാവ പശ്യതേന്ദ്രസ്യ ഭാഗമൃത്വിയമ് । യദി ശ്രാതോ ജുഹോതന യദ്യശ്രാതോ മമത്തന
എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് നോക്കൂ, ഇന്ദ്രന്റെ ഭാഗം കാണൂ, യജ്ഞക്കാരേ; നിങ്ങൾ തയ്യാറാണെങ്കിൽ ഹോമം അർപ്പിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ തയ്യാറല്ലെങ്കിൽ ആഗ്രഹിക്കൂ.
ശ്രാതം ഹവിരോ ഷ്വിന്ദ്ര പ്ര യാഹി ജഗാമ സൂരോ അധ്വനോ വിമധ്യമ് । പരി ത്വാസതേ നിധിഭിഃ സഖായഃ കുലപാ ന വ്രാജപതിം ചരന്തമ്
ഇന്ദ്രനേ, ഈ ഹോമം കേൾക്കൂ, വരിക. സൂര്യൻ വഴിയിലൂടെ നടന്ന് നടുവിൽ എത്തി. നിന്റെ ചുറ്റും സ്നേഹിതർ ധനസമ്പത്തുമായി ചേരുന്നു, കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ കുടുംബനാഥനെ ചുറ്റി ചേരുന്നതുപോലെ.
ശ്രാതം മന്യ ഊധനി ശ്രാതമഗ്നൌ സുശ്രാതം മന്യേ തദൃതം നവീയഃ । മാധ്യംദിനസ്യ സവനസ്യ ദധ്നഃ പിബേന്ദ്ര വജ്രിന്പുരുകൃജ്ജുഷാണഃ
പാത്രത്തിൽ ശുദ്ധമായ ഹോമം, അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധമായ ഹോമം, ഏറ്റവും പുതിയ സത്യയാഗത്തിൽ അത്യന്തം ശുദ്ധമായ ഹോമം എന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്. ഇന്ദ്രനേ, വജ്രധാരിയായ നീ, മധ്യാഹ്നസമയത്ത് പിഴിഞ്ഞ തൈരുപോലെയുള്ള സോമം ആസ്വദിച്ച് കുടിക്കൂ.
പ്ര സസാഹിഷേ പുരുഹൂത ശത്രൂഞ്ജ്യേഷ്ഠസ്തേ ശുഷ്മ ഇഹ രാതിരസ്തു । ഇന്ദ്രാ ഭര ദക്ഷിണേനാ വസൂനി പതിഃ സിന്ധൂനാമസി രേവതീനാമ്
നിരന്തരം വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, നീ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചു. നിന്റെ മഹത്തായ ശക്തി ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകട്ടെ. ഇന്ദ്രനേ, വലതുകൈകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തുകൾ നൽകൂ. നീ നദികളുടെ അധിപനും ധനത്തിന്റെ ഉടമയുമാണ്.
മൃഗോ ന ഭീമഃ കുചരോ ഗിരിഷ്ഠാഃ പരാവത ആ ജഗന്ഥാ പരസ്യാഃ । സൃകം സംശായ പവിമിന്ദ്ര തിഗ്മം വി ശത്രൂന്താള്ഹി വി മൃധോ നുദസ്വ
പർവതങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭയാനകമായ മൃഗംപോലെ, നീ ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് എത്തി. ഇന്ദ്രനേ, മൂർച്ചയുള്ള വജ്രം പിടിച്ചു, ശത്രുക്കളെ തകർക്കൂ, വൈരങ്ങൾ അകറ്റിക്കളയൂ.
ഇന്ദ്ര ക്ഷത്രമഭി വാമമോജോഽജായഥാ വൃഷഭ ചര്ഷണീനാമ് । അപാനുദോ ജനമമിത്രയന്തമുരും ദേവേഭ്യോ അകൃണോരു ലോകമ്
ഇന്ദ്രനേ, നീ പരമശക്തിയും ബലവുംകൊണ്ട് ജനിച്ചു, ജനങ്ങളിൽ കാളപോലെയുള്ളവൻ. നീ ശത്രുക്കളെ അകറ്റി, ദേവന്മാർക്ക് വിശാലമായ സ്ഥലം ഒരുക്കി.
പ്രഥശ്ച യസ്യ സപ്രഥശ്ച നാമാനുഷ്ടുഭസ്യ ഹവിഷോ ഹവിര്യത് । ധാതുര്ദ്യുതാനാത്സവിതുശ്ച വിഷ്ണോ രഥംതരമാ ജഭാരാ വസിഷ്ഠഃ
പ്രഥയും സപ്രഥയും എന്ന പേരുള്ള, അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിലുള്ള, ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നവന്റെ ഹോമം — ധാതൃവിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന്, സവിതാവിന്റെ, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് വസിഷ്ഠൻ രഥാന്തരം നേടി.
അവിന്ദന്തേ അതിഹിതം യദാസീദ്യജ്ഞസ്യ ധാമ പരമം ഗുഹാ യത് । ധാതുര്ദ്യുതാനാത്സവിതുശ്ച വിഷ്ണോര്ഭരദ്വാജോ ബൃഹദാ ചക്രേ അഗ്നേഃ
അവരത് കണ്ടെത്തിയത് അതിരുകളതിക്രമിച്ച്, യാഗത്തിന്റെ പരമഗുഹ്യമായ സ്ഥലം. ധാതൃവിന്റെ, സവിതാവിന്റെ, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭരദ്വാജൻ അഗ്നിക്കായി ബൃഹത് സൃഷ്ടിച്ചു.
തേഽവിന്ദന്മനസാ ദീധ്യാനാ യജു ഷ്കന്നം പ്രഥമം ദേവയാനമ് । ധാതുര്ദ്യുതാനാത്സവിതുശ്ച വിഷ്ണോരാ സൂര്യാദഭരന്ഘര്മമേതേ
അവർ പ്രകാശമുള്ള മനസ്സോടെ, യജുസ്സുകളാൽ നെയ്ത ആദ്യ ദൈവമാർഗം കണ്ടെത്തി. ധാതൃവിന്റെ, സവിതാവിന്റെ, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് അവർ സൂര്യനിൽ നിന്നു ചൂടുള്ള ഹോമം കൊണ്ടുവന്നു.
ബൃഹസ്പതിര്നയതു ദുര്ഗഹാ തിരഃ പുനര്നേഷദഘശംസായ മന്മ । ക്ഷിപദശസ്തിമപ ദുര്മതിം ഹന്നഥാ കരദ്യജമാനായ ശം യോഃ
ബൃഹസ്പതി ഞങ്ങളെ കഠിനമായ വഴികൾ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളുടെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് ദൂരേയ്ക്ക് വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തിക്കട്ടെ. വൈരങ്ങളെ തകർക്കട്ടെ, ദുഷ്ടചിന്തകൾ അകറ്റട്ടെ, യജമാനന് ഐശ്വര്യവും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
നരാശംസോ നോഽവതു പ്രയാജേ ശം നോ അസ്ത്വനുയാജോ ഹവേഷു । ക്ഷിപദശസ്തിമപ ദുര്മതിം ഹന്നഥാ കരദ്യജമാനായ ശം യോഃ
നാരാശംസൻ ആദ്യ ഹോമത്തിൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ, അവസാന ഹോമത്തിലും വിളികളിലും ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ. വൈരങ്ങളെ തകർക്കട്ടെ, ദുഷ്ടചിന്തകൾ അകറ്റട്ടെ, യജമാനന് ഐശ്വര്യവും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
തപുര്മൂര്ധാ തപതു രക്ഷസോ യേ ബ്രഹ്മദ്വിഷഃ ശരവേ ഹന്തവാ ഉ । ക്ഷിപദശസ്തിമപ ദുര്മതിം ഹന്നഥാ കരദ്യജമാനായ ശം യോഃ
ദഹിക്കുന്ന തല ദൈവവിരുദ്ധരെയും ബ്രഹ്മദ്വേഷികളെയും അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കട്ടെ, അമ്പുകൊണ്ട് തകർക്കപ്പെടട്ടെ. വൈരങ്ങളെ തകർക്കട്ടെ, ദുഷ്ടചിന്തകൾ അകറ്റട്ടെ, യജമാനന് ഐശ്വര്യവും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
അപശ്യം ത്വാ മനസാ ചേകിതാനം തപസോ ജാതം തപസോ വിഭൂതമ് । ഇഹ പ്രജാമിഹ രയിം രരാണഃ പ്ര ജായസ്വ പ്രജയാ പുത്രകാമ
ഞാൻ നിന്നെ മനസ്സിലൂടെ കണ്ടു, വിവേകശാലിയായവനേ, തപസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും തപസ്സിൽ പ്രകാശമുള്ളവനുമാണ് നീ. ഇവിടെ സന്താനവും സമ്പത്തും നൽകൂ; പുത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കായി സന്താനങ്ങൾ ജനിപ്പിക്കൂ.
അപശ്യം ത്വാ മനസാ ദീധ്യാനാം സ്വായാം തനൂ ഋത്വ്യേ നാധമാനാമ് । ഉപ മാമുച്ചാ യുവതിര്ബഭൂയാഃ പ്ര ജായസ്വ പ്രജയാ പുത്രകാമേ
ഞാൻ നിന്നെ മനസ്സിലൂടെ കണ്ടു, നിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനേ, കാലം വിട്ടു പോവാത്തവനേ. ഒരു യുവതി എന്നടുത്തു വരട്ടെ; പുത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കായി സന്താനങ്ങൾ ജനിപ്പിക്കൂ.
അഹം ഗര്ഭമദധാമോഷധീഷ്വഹം വിശ്വേഷു ഭുവനേഷ്വന്തഃ । അഹം പ്രജാ അജനയം പൃഥിവ്യാമഹം ജനിഭ്യോ അപരീഷു പുത്രാന്
ഞാൻ ഗർഭം ഔഷധികളിൽ സ്ഥാപിച്ചു, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ഞാൻ അത് വെച്ചു. ഭൂമിയിൽ ഞാൻ സന്താനങ്ങളെ ജനിപ്പിച്ചു, സ്ത്രീകൾക്ക് പുത്രന്മാരെ നൽകി.
വിഷ്ണുര്യോനിം കല്പയതു ത്വഷ്ടാ രൂപാണി പിംശതു । ആ സിഞ്ചതു പ്രജാപതിര്ധാതാ ഗര്ഭം ദധാതു തേ
വിഷ്ണു ഗർഭസ്ഥാനം ഒരുക്കട്ടെ, ത്വഷ്ടാവ് രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കട്ടെ, പ്രജാപതി നിറയ്ക്കട്ടെ, ധാതാവ് ഗർഭം നിന്റെ ഉള്ളിൽ വെക്കട്ടെ.
ഗര്ഭം ധേഹി സിനീവാലി ഗര്ഭം ധേഹി സരസ്വതി । ഗര്ഭം തേ അശ്വിനൌ ദേവാവാ ധത്താം പുഷ്കരസ്രജാ
സിനീവാലി ഗർഭം വെക്കട്ടെ, സരസ്വതി ഗർഭം വെക്കട്ടെ, പുഷ്പമാല ധരിച്ച അശ്വിനീദേവതകൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഗർഭം വെക്കട്ടെ.
ഹിരണ്യയീ അരണീ യം നിര്മന്ഥതോ അശ്വിനാ । തം തേ ഗര്ഭം ഹവാമഹേ ദശമേ മാസി സൂതവേ
അശ്വിനീദേവതകളേ, നിങ്ങൾ ചുരണ്ടിയ സ്വർണ്ണവണ്ണമുള്ള അരണി — ആ ഗർഭം ഞങ്ങൾ നിനക്ക് വിളിക്കുന്നു, പത്താം മാസത്തിൽ ജനിക്കാനായി.
മഹി ത്രീണാമവോഽസ്തു ദ്യുക്ഷം മിത്രസ്യാര്യമ്ണഃ । ദുരാധര്ഷം വരുണസ്യ
ആകാശത്തിലെ പ്രകാശമുള്ളവനിൽ നിന്നും, മിത്രനും ആര്യമനും, ജയിക്കാനാവാത്ത വരുണനിൽ നിന്നുമുള്ള മഹത്തായ സഹായം ഉണ്ടാകട്ടെ.
നഹി തേഷാമമാ ചന നാധ്വസു വാരണേഷു । ഈശേ രിപുരഘശംസഃ
അവർക്കു വഴികളിലും വഴിത്തിരിവുകളിലും ഒരു ശത്രുവും ഇല്ല; ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവൻ അവരെ ബാധിക്കാനാവില്ല.