ഉന്മദിതാ മൌനേയേന വാതാഁ ആ തസ്ഥിമാ വയമ് । ശരീരേദസ്മാകം യൂയം മര്താസോ അഭി പശ്യഥ
മുനിയുടെ തപസ്സില് ഉന്മാദിതരായി, ഞങ്ങള് വായുവില് കയറി. ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തില് നിങ്ങള് മനുഷ്യര് ഞങ്ങളെ കാണുന്നു.
അന്തരിക്ഷേണ പതതി വിശ്വാ രൂപാവചാകശത് । മുനിര്ദേവസ്യദേവസ്യ സൌകൃത്യായ സഖാ ഹിതഃ
അവന് അന്തരീക്ഷത്തില് പറന്നു, എല്ലാരൂപങ്ങളും നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സുഹൃത്ത് ആയ മുനി, ദൈവാനുഗ്രഹത്തിനായി വേറിട്ടിരിക്കുന്നു.
വാതസ്യാശ്വോ വായോഃ സഖാഥോ ദേവേഷിതോ മുനിഃ । ഉഭൌ സമുദ്രാവാ ക്ഷേതി യശ്ച പൂര്വ ഉതാപരഃ
വായുവിന്റെ കുതിരയും വായുവിന്റെ സുഹൃത്തും ദേവന്മാരാല് പ്രചോദിതനായ മുനിയുമാണ്. അവന് രണ്ടു സമുദ്രങ്ങളിലും, മുന്പുള്ളതിലും പിന്നിലുള്ളതിലും, വസിക്കുന്നു.
അപ്സരസാം ഗന്ധര്വാണാം മൃഗാണാം ചരണേ ചരന് । കേശീ കേതസ്യ വിദ്വാന്സഖാ സ്വാദുര്മദിന്തമഃ
അപ്സരസ്സുകളും ഗന്ധര്വന്മാരും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും ഇടയില് സഞ്ചരിച്ച്, ദീര്ഘകേശന് അടയാളം അറിയുന്നവനും, മധുരവും ഉന്മാദം പകരുന്ന സുഹൃത്തുമാണ്.
വായുരസ്മാ ഉപാമന്ഥത്പിനഷ്ടി സ്മാ കുനന്നമാ । കേശീ വിഷസ്യ പാത്രേണ യദ്രുദ്രേണാപിബത്സഹ
വായു അവനെ ഞങ്ങള്ക്കായി ഉരുട്ടി, അമ്മ കുഞ്ഞിനെപോലെ അവനെ അമര്ത്തുന്നു. ദീര്ഘകേശന് വിഷം നിറച്ച പാത്രം കൊണ്ട്, രുദ്രനോടൊപ്പം കുടിച്ചു.
ഉത ദേവാ അവഹിതം ദേവാ ഉന്നയഥാ പുനഃ । ഉതാഗശ്ചക്രുഷം ദേവാ ദേവാ ജീവയഥാ പുനഃ
ദേവന്മാർ മറച്ചു വച്ചതും, ദേവന്മാർ വീണ്ടും ഉയർത്തുന്നതും ദൈവങ്ങൾ തന്നെയാണ്. ദേവന്മാർ പകലുണ്ടാക്കി, ദേവന്മാർ വീണ്ടും ജീവൻ നൽകുന്നു.
ദ്വാവിമൌ വാതൌ വാത ആ സിന്ധോരാ പരാവതഃ । ദക്ഷം തേ അന്യ ആ വാതു പരാന്യോ വാതു യദ്രപഃ
ഈ രണ്ട് കാറ്റുകൾ, ഒരെണ്ണം നദിയുടെ അപ്പുറത്തുനിന്നും വീശുന്നു; ഒന്ന് നിനക്കു കഴിവ് കൊണ്ടുവരുന്നു, മറ്റൊന്ന് ദോഷം കൊണ്ടുവന്നാൽ അതു അകറ്റട്ടെ.
ആ വാത വാഹി ഭേഷജം വി വാത വാഹി യദ്രപഃ । ത്വം ഹി വിശ്വഭേഷജോ ദേവാനാം ദൂത ഈയസേ
കാറ്റേ, ഔഷധം കൊണ്ടുവരിക; കാറ്റേ, ദോഷം അകറ്റുക; നീ ദൈവങ്ങളുടെ ദൂതനായി എല്ലാം ശാന്തമാക്കുന്നവനാണ്.
ആ ത്വാഗമം ശംതാതിഭിരഥോ അരിഷ്ടതാതിഭിഃ । ദക്ഷം തേ ഭദ്രമാഭാര്ഷം പരാ യക്ഷ്മം സുവാമി തേ
ശാന്തിയും സുരക്ഷയും ആശംസിച്ച് ഞാൻ നിന്നരികിൽ എത്തി; നിനക്കു കഴിവും ഭാഗ്യവും ലഭിക്കട്ടെ, രോഗം ഞാൻ നിന്നിൽനിന്ന് അകറ്റട്ടെ.
ത്രായന്താമിഹ ദേവാസ്ത്രായതാം മരുതാം ഗണഃ । ത്രായന്താം വിശ്വാ ഭൂതാനി യഥായമരപാ അസത്
ദേവന്മാർ ഇവിടെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, മരുതുകളുടെ സംഘം സംരക്ഷിക്കട്ടെ; എല്ലാ ജീവികളും സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഇതുവഴി ഈയാൾ ദോഷങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിതനാകട്ടെ.
ആപ ഇദ്വാ ഉ ഭേഷജീരാപോ അമീവചാതനീഃ । ആപഃ സര്വസ്യ ഭേഷജീസ്താസ്തേ കൃണ്വന്തു ഭേഷജമ്
ജലം ഔഷധമാണ്, ജലം രോഗം അകറ്റുന്നു; ജലം എല്ലാറ്റിനും മരുന്നാണ്, അവ നിനക്കു ഔഷധം ഒരുക്കട്ടെ.
ഹസ്താഭ്യാം ദശശാഖാഭ്യാം ജിഹ്വാ വാചഃ പുരോഗവീ । അനാമയിത്നുഭ്യാം ത്വാ താഭ്യാം ത്വോപ സ്പൃശാമസി
പത്ത് വിരലുള്ള രണ്ടു കൈകളും, വാക്കിന്റെ മുൻപന്തിയാകുന്ന നാവും, രോഗം അകറ്റുന്ന ഈ രണ്ടും കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്പർശിക്കുന്നു.
തവ ത്യ ഇന്ദ്ര സഖ്യേഷു വഹ്നയ ഋതം മന്വാനാ വ്യദര്ദിരുര്വലമ് । യത്രാ ദശസ്യന്നുഷസോ രിണന്നപഃ കുത്സായ മന്മന്നഹ്യശ്ച ദംസയഃ
നിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ, ഇന്ദ്രാ, സത്യത്തെ ചിന്തിച്ച അഗ്നികൾ വിശാലമായ ലോകം പിളർത്തി; അവിടെ, പ്രഭാതങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ജലങ്ങൾ അകറ്റി, ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിയാലും ദന്തങ്ങളാലും കുത്സയ്ക്കായി.
അവാസൃജഃ പ്രസ്വഃ ശ്വഞ്ചയോ ഗിരീനുദാജ ഉസ്രാ അപിബോ മധു പ്രിയമ് । അവര്ധയോ വനിനോ അസ്യ ദംസസാ ശുശോച സൂര്യ ഋതജാതയാ ഗിരാ
നീ പൂരിപ്പിച്ച വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ മലകളിൽ നിന്ന് ഒഴിപ്പിച്ചു; പ്രിയമായ മധുരം നീ കുടിച്ചു; നിന്റെ ശക്തിയാൽ കാടുകൾ വളർന്നു; സത്യത്തിൽ ജനിച്ച വാക്കിനാൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചു.
വി സൂര്യോ മധ്യേ അമുചദ്രഥം ദിവോ വിദദ്ദാസായ പ്രതിമാനമാര്യഃ । ദൃള്ഹാനി പിപ്രോരസുരസ്യ മായിന ഇന്ദ്രോ വ്യാസ്യച്ചകൃവാഁ ഋജിശ്വനാ
സൂര്യൻ ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ തന്റെ രഥം വിട്ടുവിട്ടു; ആര്യൻ ദാസന് അടയാളം നൽകി; ഇന്ദ്രൻ, ഋജിശ്വനോടൊപ്പം, അസുരന്റെ ദൃഢമായ കെട്ടുകൾ തകർത്തു.
അനാധൃഷ്ടാനി ധൃഷിതോ വ്യാസ്യന്നിധീഁരദേവാഁ അമൃണദയാസ്യഃ । മാസേവ സൂര്യോ വസു പുര്യമാ ദദേ ഗൃണാനഃ ശത്രൂഁരശൃണാദ്വിരുക്മതാ
ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരെ ജയിച്ചവൻ ചിതറിച്ചു; ദേവന്മാർ കൂട്ടുകാരായി നിന്നെങ്കിലും അവനെ തടയില്ല; മാസത്തിൽ സൂര്യൻ പോലെ, നഗരത്തിൽ സമ്പത്ത് സ്ഥാപിച്ചു; സ്തുതിച്ചവൻ, ശത്രുക്കളുടെ സമ്പത്ത് കേട്ടു.
അയുദ്ധസേനോ വിഭ്വാ വിഭിന്ദതാ ദാശദ്വൃത്രഹാ തുജ്യാനി തേജതേ । ഇന്ദ്രസ്യ വജ്രാദബിഭേദഭിശ്നഥഃ പ്രാക്രാമച്ഛുന്ധ്യൂരജഹാദുഷാ അനഃ
യുദ്ധം ചെയ്യാത്ത സൈന്യത്തോടുകൂടി, മഹാനായവൻ, നീ പിളർത്തുന്നു; വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, നീ യുദ്ധങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്തിൽ നിന്നു ശക്തൻ തകർന്നില്ല; വേഗത്തിൽ മുന്നേറി, പ്രഭാതങ്ങൾ രഥം അകറ്റി.
ഏതാ ത്യാ തേ ശ്രുത്യാനി കേവലാ യദേക ഏകമകൃണോരയജ്ഞമ് । മാസാം വിധാനമദധാ അധി ദ്യവി ത്വയാ വിഭിന്നം ഭരതി പ്രധിം പിതാ
ഇവയാണ് നിന്റെ പ്രശസ്തമായ, അപൂർവമായ പ്രവർത്തികൾ; നീ ഒരുവനായി ഒരുവനു വേണ്ടി യജ്ഞം നടത്തി; നീ ആകാശത്ത് മാസങ്ങളുടെ ക്രമം സ്ഥാപിച്ചു; നീ വിഭജിച്ചതുകൊണ്ട് പിതാവ് വിശാലതയെ നിലനിർത്തുന്നു.
സൂര്യരശ്മിര്ഹരികേശഃ പുരസ്താത്സവിതാ ജ്യോതിരുദയാഁ അജസ്രമ് । തസ്യ പൂഷാ പ്രസവേ യാതി വിദ്വാന്സമ്പശ്യന്വിശ്വാ ഭുവനാനി ഗോപാഃ
സൂര്യന്റെ കിരണം, മഞ്ഞളുനിറമുള്ള മുടിയോടെ, മുന്നിൽ; സവിതാ എപ്പോഴും പ്രകാശം ഉയർത്തുന്നു; അവന്റെ പ്രേരണയിൽ, പൂഷൻ എല്ലാം അറിയുകയും കാണുകയും ചെയ്യുന്ന കാവലാളായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
നൃചക്ഷാ ഏഷ ദിവോ മധ്യ ആസ്ത ആപപ്രിവാന്രോദസീ അന്തരിക്ഷമ് । സ വിശ്വാചീരഭി ചഷ്ടേ ഘൃതാചീരന്തരാ പൂര്വമപരം ച കേതുമ്
മനുഷ്യന്റെ കാഴ്ചയുള്ളവൻ ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ ഇരിക്കുന്നു; ഇരു ലോകങ്ങളിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു; അവൻ എല്ലാ രൂപങ്ങളും കാണുന്നു, ഘൃതംപോലെ പ്രകാശിച്ച്, പഴയതും പുതിയതുമായ പ്രകാശങ്ങൾക്കിടയിൽ.
രായോ ബുധ്നഃ സംഗമനോ വസൂനാം വിശ്വാ രൂപാഭി ചഷ്ടേ ശചീഭിഃ । ദേവ ഇവ സവിതാ സത്യധര്മേന്ദ്രോ ന തസ്ഥൌ സമരേ ധനാനാമ്
സമ്പത്തിന്റെ അടിത്തറയും, ധനത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മയും, അവൻ തന്റെ ശക്തികളാൽ എല്ലാ രൂപങ്ങളും കാണുന്നു; സത്യധർമ്മം പാലിക്കുന്ന ദൈവമായ സവിതാവിനെപ്പോലെ, ഇന്ദ്രൻ ധനത്തിനായുള്ള മത്സരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നില്ല.
വിശ്വാവസും സോമ ഗന്ധര്വമാപോ ദദൃശുഷീസ്തദൃതേനാ വ്യായന് । തദന്വവൈദിന്ദ്രോ രാരഹാണ ആസാം പരി സൂര്യസ്യ പരിധീഁരപശ്യത്
വിശ്വാവസു, സോമ, ഗന്ധർവൻ, ജലങ്ങൾ—all അവ സത്യപ്രകാരമാകുന്നു കാണുന്നു; അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രൻ അന്വേഷിച്ച് അവയുടെ അതിരുകൾ കണ്ടെത്തി, സൂര്യന്റെ വട്ടങ്ങൾ കണ്ടു.
വിശ്വാവസുരഭി തന്നോ ഗൃണാതു ദിവ്യോ ഗന്ധര്വോ രജസോ വിമാനഃ । യദ്വാ ഘാ സത്യമുത യന്ന വിദ്മ ധിയോ ഹിന്വാനോ ധിയ ഇന്നോ അവ്യാഃ
ദിവ്യമായ ഗന്ധർവനായ വിശ്വാവസു, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ഞങ്ങളെ സ്തുതിക്കട്ടെ; അതു സത്യമാണോ അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അറിയാത്തതാണോ, നമ്മുടെ ചിന്തകൾക്ക് വഴികാട്ടി, അവയെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
സസ്നിമവിന്ദച്ചരണേ നദീനാമപാവൃണോദ്ദുരോ അശ്മവ്രജാനാമ് । പ്രാസാം ഗന്ധര്വോ അമൃതാനി വോചദിന്ദ്രോ ദക്ഷം പരി ജാനാദഹീനാമ്
അവൻ നദികളുടെ കടവിൽ വഴികണ്ടെടുത്തു, കല്ല് നിറഞ്ഞ തടസ്സങ്ങൾ തുറന്നു. ഗന്ധർവൻ അമൃതമായ വാക്കുകൾ പ്രസ്താവിച്ചു, ഇന്ദ്രൻ യാഗത്തിന്റെ കഴിവ് മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കി.
അഗ്നേ തവ ശ്രവോ വയോ മഹി ഭ്രാജന്തേ അര്ചയോ വിഭാവസോ । ബൃഹദ്ഭാനോ ശവസാ വാജമുക്ഥ്യം ദധാസി ദാശുഷേ കവേ
അഗ്നേ, നിന്റെ കീർത്തിയും ശക്തിയും മഹത്താണ്; നിന്റെ ജ്വാലകൾ അതിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു, ദീപ്തിയുള്ളവനേ. വലിയ പ്രകാശത്തിലും ബലത്തിലും നീ ഭക്തനു ശക്തിയും പുകഴ്ചയും നൽകുന്നു, ജ്ഞാനിയേ.
പാവകവര്ചാഃ ശുക്രവര്ചാ അനൂനവര്ചാ ഉദിയര്ഷി ഭാനുനാ । പുത്രോ മാതരാ വിചരന്നുപാവസി പൃണക്ഷി രോദസീ ഉഭേ
നീ ശുദ്ധവും തെളിയുമായ, കുറവില്ലാത്ത പ്രകാശത്തോടുകൂടി ഉയിർക്കുന്നു; മകനായി അമ്മയുടെയും അച്ഛനുടെയും ഇടയിൽ നീ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഭൂമിയും ആകാശവും നിറച്ച്.
ഊര്ജോ നപാജ്ജാതവേദഃ സുശസ്തിഭിര്മന്ദസ്വ ധീതിഭിര്ഹിതഃ । ത്വേ ഇഷഃ സം ദധുര്ഭൂരിവര്പസശ്ചിത്രോതയോ വാമജാതാഃ
പോഷണത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ജാതവേദാ, ഞങ്ങളുടെ നല്ല സ്തുതികളിൽ സന്തോഷിക്കണം, ജ്ഞാനത്തോടെ സ്ഥാപിതനായവനേ. നിനക്കായി സമർപ്പണങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നു, ധാരാളം രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, അത്ഭുതകരമായി ജനിച്ചവനേ, ശക്തി നൽകുന്നവനേ.
ഇരജ്യന്നഗ്നേ പ്രഥയസ്വ ജന്തുഭിരസ്മേ രായോ അമര്ത്യ । സ ദര്ശതസ്യ വപുഷോ വി രാജസി പൃണക്ഷി സാനസിം ക്രതുമ്
അഗ്നേ, ജനങ്ങളിൽ നീ വ്യാപിക്കണം, ഞങ്ങൾക്ക് അമരമായ സമ്പത്ത് നൽകണം. കാണാവുന്ന രൂപത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ നീ പ്രകാശിക്കുന്നു, ഞങ്ങളെ ജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിലും നിറയ്ക്കുന്നു.
ഇഷ്കര്താരമധ്വരസ്യ പ്രചേതസം ക്ഷയന്തം രാധസോ മഹഃ । രാതിം വാമസ്യ സുഭഗാം മഹീമിഷം ദധാസി സാനസിം രയിമ്
നീ യാഗത്തിന്റെ ജ്ഞാനിയായ നിർമ്മാതാവാണ്, വലിയ സമ്പത്ത് സംരക്ഷിക്കുന്നവനാണ്. നീ മനോഹരവും ധാരാളവുമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു, ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന സമ്പത്തും നൽകുന്നു.
ഋതാവാനം മഹിഷം വിശ്വദര്ശതമഗ്നിം സുമ്നായ ദധിരേ പുരോ ജനാഃ । ശ്രുത്കര്ണം സപ്രഥസ്തമം ത്വാ ഗിരാ ദൈവ്യം മാനുഷാ യുഗാ
മഹത്തായ, നീതിയുള്ളവനെയും എല്ലാം കാണുന്നവനെയും ജനങ്ങൾ അനുഗ്രഹത്തിനായി അഗ്നിയെ സ്ഥാപിച്ചു. ശ്രവണമുള്ളവനേ, ഏറ്റവും പ്രശസ്തനേ, മനുഷ്യയുഗങ്ങളിലുടനീളം ദൈവികനായി നിന്നെ വാക്കുകൊണ്ട് വിളിക്കുന്നു.