ഈജാനമിദ്ദ്യൌര്ഗൂര്താവസുരീജാനം ഭൂമിരഭി പ്രഭൂഷണി । ഈജാനം ദേവാവശ്വിനാവഭി സുമ്നൈരവര്ധതാമ്
ആരാധ്യനായി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നവൻ മഹത്വമുള്ളവൻ, ഭൂമി സമൃദ്ധിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവമായ അശ്വിനികൾ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഈ ആരാധ്യനെ വളരാൻ സഹായിക്കട്ടെ.
താ വാം മിത്രാവരുണാ ധാരയത്ക്ഷിതീ സുഷുമ്നേഷിതത്വതാ യജാമസി । യുവോഃ ക്രാണായ സഖ്യൈരഭി ഷ്യാമ രക്ഷസഃ
മിത്രനും വരുണനും നിങ്ങളുടെ ലോകം ദയയോടെ നിലനിർത്തട്ടെ; ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായി യജ്ഞം അർപ്പിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ അനിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
അധാ ചിന്നു യദ്ദിധിഷാമഹേ വാമഭി പ്രിയം രേക്ണഃ പത്യമാനാഃ । ദദ്വാഁ വാ യത്പുഷ്യതി രേക്ണഃ സമ്വാരന്നകിരസ്യ മഘാനി
നാം നിങ്ങൾക്കു പ്രിയമായത് ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നവൻ ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പോഷകമായതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ, അവന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ആരും തടയരുത്.
അസാവന്യോ അസുര സൂയത ദ്യൌസ്ത്വം വിശ്വേഷാം വരുണാസി രാജാ । മൂര്ധാ രഥസ്യ ചാകന്നൈതാവതൈനസാന്തകധ്രുക്
അവിടെ മറ്റൊരു മഹത്വമുള്ളവൻ ജനിക്കുന്നു; വരുണ, നീ എല്ലാവർക്കും രാജാവാണ്. രഥത്തിന്റെ തല ഭാഗം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, നീ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നവനാണ്.
അസ്മിന്സ്വേതച്ഛകപൂത ഏനോ ഹിതേ മിത്രേ നിഗതാന്ഹന്തി വീരാന് । അവോര്വാ യദ്ധാത്തനൂഷ്വവഃ പ്രിയാസു യജ്ഞിയാസ്വര്വാ
ഈ ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ള സ്ഥലത്ത് പാപം നശിക്കുന്നു; സ്നേഹിതനിൽ വീണുപോയവരെ തകർക്കുന്നു. നീ ശരീരങ്ങൾക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കും യജ്ഞത്തിന് അർഹന്മാർക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുമ്പോൾ സമൃദ്ധിയുണ്ടാകുന്നു.
യുവോര്ഹി മാതാദിതിര്വിചേതസാ ദ്യൌര്ന ഭൂമിഃ പയസാ പുപൂതനി । അവ പ്രിയാ ദിദിഷ്ടന സൂരോ നിനിക്ത രശ്മിഭിഃ
നിങ്ങളുടെ അമ്മയായ അദിതി ജ്ഞാനവതിയാണ്; ആകാശവും ഭൂമിയും അവളുടെ പോഷണത്തിൽ ശുദ്ധമാകുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു അനുഗ്രഹം നൽകൂ, സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങളോടെ പുറപ്പെടുന്നു.
യുവം ഹ്യപ്നരാജാവസീദതം തിഷ്ഠദ്രഥം ന ധൂര്ഷദം വനര്ഷദമ് । താ നഃ കണൂകയന്തീര്നൃമേധസ്തത്രേ അംഹസഃ സുമേധസ്തത്രേ അംഹസഃ
നിങ്ങൾ ഇരുവരും ജന്മത്തിൽ രാജാക്കന്മാരാണ്; നിങ്ങൾ അചഞ്ചലമായ വിജയരഥത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെ വാഴ്ത്തുന്നവർ, ജ്ഞാനികൾ, ഞങ്ങളെ കഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
പ്രോ ഷ്വസ്മൈ പുരോരഥമിന്ദ്രായ ശൂഷമര്ചത । അഭീകേ ചിദു ലോകകൃത്സംഗേ സമത്സു വൃത്രഹാസ്മാകം ബോധി ചോദിതാ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു
ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി മുന്നിൽ നിന്ന് ജയം വിളിച്ചു പറക. യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിലും വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ഞങ്ങൾക്കു വഴി കാണിച്ചുകൊടുക്കണം; മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.
ത്വം സിന്ധൂഁരവാസൃജോഽധരാചോ അഹന്നഹിമ് । അശത്രുരിന്ദ്ര ജജ്ഞിഷേ വിശ്വം പുഷ്യസി വാര്യം തം ത്വാ പരി ഷ്വജാമഹേ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു
ഇന്ദ്ര, നീ നദികളെ ഒഴുക്കിച്ചു, താഴ്ന്നവരെ തകർത്തു, ഹിമം നശിപ്പിച്ചു. നീ ശത്രുവില്ലാത്തവനായി ജനിച്ചു; എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നവനാണ് നീ. ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.
വി ഷു വിശ്വാ അരാതയോഽര്യോ നശന്ത നോ ധിയഃ । അസ്താസി ശത്രവേ വധം യോ ന ഇന്ദ്ര ജിഘാംസതി യാ തേ രാതിര്ദദിര്വസു നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു
എല്ലാ വൈരങ്ങൾ ശത്രുക്കൾ നശിക്കുന്നതുപോലെ അകന്നുപോകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ. ഞങ്ങളെ ഹാനിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർക്കു നാശം വരുത്തൂ, ഇന്ദ്ര. സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ നീ നൽകുന്ന അനുഗ്രഹം കൊണ്ട്, മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.
യോ ന ഇന്ദ്രാഭിതോ ജനോ വൃകായുരാദിദേശതി । അധസ്പദം തമീം കൃധി വിബാധോ അസി സാസഹിര്നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു
നമ്മുടെ അടുത്ത് വൃക്കുപോലെ പെരുമാറുന്നവൻ ആരായാലും, അവനെ താഴ്ത്തിക്കളയണം, ഇന്ദ്ര. നീ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നവനും ജയിക്കുന്നവനും ആണല്ലോ; മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.
യോ ന ഇന്ദ്രാഭിദാസതി സനാഭിര്യശ്ച നിഷ്ട്യഃ । അവ തസ്യ ബലം തിര മഹീവ ദ്യൌരധ ത്മനാ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു
നമ്മെ ആക്രമിക്കുന്നവൻ കുടുംബത്തോടെയോ അല്ലെങ്കിൽ പുറത്തുകാരനായോ വന്നാലും, അവന്റെ ശക്തി നീ കുറയ്ക്കണം, ഇന്ദ്ര, ആകാശം അതിന്റെ ശക്തിയാൽ കുറയുന്നതുപോലെ. മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.
വയമിന്ദ്ര ത്വായവഃ സഖിത്വമാ രഭാമഹേ । ഋതസ്യ നഃ പഥാ നയാതി വിശ്വാനി ദുരിതാ നഭന്താമന്യകേഷാം ജ്യാകാ അധി ധന്വസു
ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങൾ നിന്റെ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനെ ഞങ്ങൾ പിടിച്ചു. നീ ഞങ്ങളെ സത്യത്തിന്റെ വഴിയിൽ നയിക്കണം, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യണം. മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.
അസ്മഭ്യം സു ത്വമിന്ദ്ര താം ശിക്ഷ യാ ദോഹതേ പ്രതി വരം ജരിത്രേ । അച്ഛിദ്രോധ്നീ പീപയദ്യഥാ നഃ സഹസ്രധാരാ പയസാ മഹീ ഗൌഃ
നമുക്ക് പാലു നൽകുന്ന അനുഗ്രഹം നീ ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം, ഇന്ദ്ര, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർക്കു അതാണ് ഏറ്റവും നല്ലതായ സമ്മാനം. തകർന്നുപോകാത്ത പശു ആയിരം പ്രവാഹം പാലുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.
ഉഭേ യദിന്ദ്ര രോദസീ ആപപ്രാഥോഷാ ഇവ । മഹാന്തം ത്വാ മഹീനാം സമ്രാജം ചര്ഷണീനാം ദേവീ ജനിത്ര്യജീജനദ്ഭദ്രാ ജനിത്ര്യജീജനത്
ഇന്ദ്ര, നീ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഉഷസ്സുപോലെ നിറയ്ക്കുമ്പോൾ, ദൈവമായ അമ്മ നിന്നെ മഹാനായ രാജാവായി ജനിപ്പിച്ചു; ശക്തന്മാരുടെ രാജാവും ജനങ്ങളുടെ ഭരകനുമാണ് നീ. ഭാഗ്യവതിയായ അമ്മ നിന്നെ ജനിപ്പിച്ചു.
അവ സ്മ ദുര്ഹണായതോ മര്തസ്യ തനുഹി സ്ഥിരമ് । അധസ്പദം തമീം കൃധി യോ അസ്മാഁ ആദിദേശതി ദേവീ ജനിത്ര്യജീജനദ്ഭദ്രാ ജനിത്ര്യജീജനത്
മനുഷ്യരുടെ കഠിനമായ തടസ്സങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കായി നീ അകറ്റണം; ഉറച്ചതു ദുർബലമാക്കണം. ഞങ്ങളെ എതിർക്കുന്നവനെ താഴ്ത്തണം; ദൈവമായ അമ്മ ജനിപ്പിച്ചു, ഭാഗ്യവതിയായ അമ്മ ജനിപ്പിച്ചു.
അവ ത്യാ ബൃഹതീരിഷോ വിശ്വശ്ചന്ദ്രാ അമിത്രഹന് । ശചീഭിഃ ശക്ര ധൂനുഹീന്ദ്ര വിശ്വാഭിരൂതിഭിര്ദേവീ ജനിത്ര്യജീജനദ്ഭദ്രാ ജനിത്ര്യജീജനത്
ആ മഹത്തായ വൈരങ്ങൾ, എല്ലാം പ്രകാശമുള്ളവ, നീ അകറ്റണം, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനേ. നിന്റെ ശക്തികൾകൊണ്ടും സഹായങ്ങളാലും അവയെ നീ അകലിപ്പിക്കണം, ഇന്ദ്ര; ദൈവമായ അമ്മ ജനിപ്പിച്ചു, ഭാഗ്യവതിയായ അമ്മ ജനിപ്പിച്ചു.
അവ യത്ത്വം ശതക്രതവിന്ദ്ര വിശ്വാനി ധൂനുഷേ । രയിം ന സുന്വതേ സചാ സഹസ്രിണീഭിരൂതിഭിര്ദേവീ ജനിത്ര്യജീജനദ്ഭദ്രാ ജനിത്ര്യജീജനത്
ശതക്രതു ഇന്ദ്രാ, നീ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും അകറ്റുമ്പോള്, സോമം അര്പ്പിക്കുന്നവന് സമ്പത്ത് നല്കുന്നു. ആയിരം സഹായങ്ങളോടെ ദേവമാതാവ് നന്മകള് ജനിപ്പിച്ചു, ദേവമാതാവ് നന്മകള് ജനിപ്പിച്ചു.
അവ സ്വേദാ ഇവാഭിതോ വിഷ്വക്പതന്തു ദിദ്യവഃ । ദൂര്വായാ ഇവ തന്തവോ വ്യസ്മദേതു ദുര്മതിര്ദേവീ ജനിത്ര്യജീജനദ്ഭദ്രാ ജനിത്ര്യജീജനത്
നമ്മില് നിന്നു ശത്രുതയുടെ ചിന്തകള് എല്ലാടും നിന്ന് വിയര്പ്പുപോലെ അകന്നുപോകട്ടെ, ദൂര്വയുടെ നൂലുപോലെ വേര്പെടട്ടെ. ദുഷ്ടചിന്തകള് നമ്മില് നിന്നു അകന്നുപോകട്ടെ. ദേവമാതാവ് നന്മകള് ജനിപ്പിച്ചു, ദേവമാതാവ് നന്മകള് ജനിപ്പിച്ചു.
ദീര്ഘം ഹ്യങ്കുശം യഥാ ശക്തിം ബിഭര്ഷി മന്തുമഃ । പൂര്വേണ മഘവന്പദാജോ വയാം യഥാ യമോ ദേവീ ജനിത്ര്യജീജനദ്ഭദ്രാ ജനിത്ര്യജീജനത്
നീ ദീര്ഘമായ അങ്കുശം ആയുധമായി കൈവശം വയ്ക്കുന്ന ജ്ഞാനിയാണല്ലോ. മഹാബലശാലിയായവനേ, യമന് നടന്ന പഴയ വഴിപോലെ നാം മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ. ദേവമാതാവ് നന്മകള് ജനിപ്പിച്ചു, ദേവമാതാവ് നന്മകള് ജനിപ്പിച്ചു.
നകിര്ദേവാ മിനീമസി നകിരാ യോപയാമസി മന്ത്രശ്രുത്യം ചരാമസി । പക്ഷേഭിരപികക്ഷേഭിരത്രാഭി സം രഭാമഹേ
നാം ഒരു ദേവനെയും അപമാനിക്കുന്നില്ല, ആരോടും വൈരാഗ്യത്തോടെ സമീപിക്കുന്നതുമില്ല. നാം ശ്രുതമായ മന്ത്രം അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. ചിറകുകളോടെ, വശചിറകുകളോടും കൂടി, ഇവിടെ നാം ഒന്നിച്ച് പരിശ്രമിക്കുന്നു.
യസ്മിന്വൃക്ഷേ സുപലാശേ ദേവൈഃ സമ്പിബതേ യമഃ । അത്രാ നോ വിശ്പതിഃ പിതാ പുരാണാഁ അനു വേനതി
അലങ്കാരമുള്ള ഇലകളുള്ള ആ വൃക്ഷത്തില്, യമന് ദേവന്മാരോടൊപ്പം കുടിക്കുന്നു. അവിടെ നമ്മുടെ പുരാതനനായ രക്ഷകന്, അച്ഛന്, പിന്തുടരുന്നു.
പുരാണാഁ അനുവേനന്തം ചരന്തം പാപയാമുയാ । അസൂയന്നഭ്യചാകശം തസ്മാ അസ്പൃഹയം പുനഃ
പുരാതനര് പാപപഥത്തില് സഞ്ചരിക്കുന്നവനെ അസൂയയോടെ നോക്കി, അവനെ പിന്തുടര്ന്നു. ഞാന് അവനെ വിട്ടുപോയി, ഇനി ആഗ്രഹമില്ല.
യം കുമാര നവം രഥമചക്രം മനസാകൃണോഃ । ഏകേഷം വിശ്വതഃ പ്രാഞ്ചമപശ്യന്നധി തിഷ്ഠസി
കുമാരാ, നീ മനസ്സില് പുതിയ ചക്രങ്ങളുള്ള രഥം സൃഷ്ടിച്ചു. ചിലര് അതിനെ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും നോക്കി, നീ അതിന്റെ മുകളില് നില്ക്കുന്നു.
യം കുമാര പ്രാവര്തയോ രഥം വിപ്രേഭ്യസ്പരി । തം സാമാനു പ്രാവര്തത സമിതോ നാവ്യാഹിതമ്
കുമാരാ, നീ രഥം ജ്ഞാനികള്ക്കായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി. ഗാനം അതിനെ കൂടെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി, കൂട്ടം പിന്നിലായി വിട്ടുപോയില്ല.
കഃ കുമാരമജനയദ്രഥം കോ നിരവര്തയത് । കഃ സ്വിത്തദദ്യ നോ ബ്രൂയാദനുദേയീ യഥാഭവത്
ആ കുട്ടിയെ ആരാണ് ജനിപ്പിച്ചത്? രഥം ആരാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്? ഈ ക്രമം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന് ഇന്ന് ആരാണ് നമ്മോട് പറയുക?
യഥാഭവദനുദേയീ തതോ അഗ്രമജായത । പുരസ്താദ്ബുധ്ന ആതതഃ പശ്ചാന്നിരയണം കൃതമ്
ക്രമം പോലെ എല്ലാം ഉണ്ടായി, അതില് നിന്ന് ആദ്യം ജനിച്ചു. മുന്നില് അടിത്തറ വിരിച്ചു, പിന്നില് അക്ഷം ഒരുക്കി.
ഇദം യമസ്യ സാദനം ദേവമാനം യദുച്യതേ । ഇയമസ്യ ധമ്യതേ നാളീരയം ഗീര്ഭിഃ പരിഷ്കൃതഃ
ഇതാണ് യമന്റെ സദനം, ദൈവികമായ വാസസ്ഥലം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അവിടെയാണ് അവന്റെ അളക്കുപാത്രം വച്ചിരിക്കുന്നത്, വാക്കുകള് കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കേശ്യഗ്നിം കേശീ വിഷം കേശീ ബിഭര്തി രോദസീ । കേശീ വിശ്വം സ്വര്ദൃശേ കേശീദം ജ്യോതിരുച്യതേ
ദീര്ഘകേശന് അഗ്നിയും വിഷവും ഭൂമിയും ആകാശവും വഹിക്കുന്നു. ദീര്ഘകേശന് ലോകം മുഴുവന് കാണുന്നു, ദീര്ഘകേശന് ഈ പ്രകാശം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
മുനയോ വാതരശനാഃ പിശങ്ഗാ വസതേ മലാ । വാതസ്യാനു ധ്രാജിം യന്തി യദ്ദേവാസോ അവിക്ഷത
മുനികള് വായുവിനെ കെട്ടുപോലും ധരിച്ച്, മഞ്ഞള നിറമുള്ള മലിന വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു. ദേവന്മാര് അവരെ കണ്ടപ്പോള്, അവര് വായുവിന്റെ പാത പിന്തുടരുന്നു.