അഹമേവ സ്വയമിദം വദാമി ജുഷ്ടം ദേവേഭിരുത മാനുഷേഭിഃ । യം കാമയേ തംതമുഗ്രം കൃണോമി തം ബ്രഹ്മാണം തമൃഷിം തം സുമേധാമ്
ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും പ്രിയമായതെല്ലാം ഞാൻ തന്നെ പറയുന്നു. ഞാൻ ആരെയാണു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്, അവനെ ശക്തനാക്കുന്നു, അവനെ ബ്രാഹ്മണനാക്കുന്നു, ഋഷിയാക്കുന്നു, ജ്ഞാനിയാക്കുന്നു.
അഹം രുദ്രായ ധനുരാ തനോമി ബ്രഹ്മദ്വിഷേ ശരവേ ഹന്തവാ ഉ । അഹം ജനായ സമദം കൃണോമ്യഹം ദ്യാവാപൃഥിവീ ആ വിവേശ
രുദ്രനു വേണ്ടി ഞാൻ വില്ല് വലിക്കുന്നു, പ്രാർത്ഥനയെ വെറുക്കുന്നവനെ അമ്പുകൊണ്ട് തുരത്താൻ. ജനങ്ങളെ യുദ്ധത്തിനായി ഉണർത്തുന്നു. ഞാൻ ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും പ്രവേശിച്ചു.
അഹം സുവേ പിതരമസ്യ മൂര്ധന്മമ യോനിരപ്സ്വന്തഃ സമുദ്രേ । തതോ വി തിഷ്ഠേ ഭുവനാനു വിശ്വോതാമൂം ദ്യാം വര്ഷ്മണോപ സ്പൃശാമി
ഈ ലോകത്തിന്റെ മുകളിൽ പിതാവിനെ ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. എന്റെ ജനനം ജലത്തിനകത്തും സമുദ്രത്തിനകത്തുമാണ്. അവിടെ നിന്ന് ഞാൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുന്നു, എന്റെ മഹത്വത്തോടെ ആകാശത്തെയും സ്പർശിക്കുന്നു.
അഹമേവ വാത ഇവ പ്ര വാമ്യാരഭമാണാ ഭുവനാനി വിശ്വാ । പരോ ദിവാ പര ഏനാ പൃഥിവ്യൈതാവതീ മഹിനാ സം ബഭൂവ
വായുപോലെ ഞാൻ എല്ലായിടത്തും ജീവരെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു. ഞാൻ ആകാശത്തേക്കാളും ഭൂമിയേക്കാളും അതീതയാകുന്നു. എന്റെ മഹത്വം അത്ര വലിയതാണ്.
ന തമംഹോ ന ദുരിതം ദേവാസോ അഷ്ട മര്ത്യമ് । സജോഷസോ യമര്യമാ മിത്രോ നയന്തി വരുണോ അതി ദ്വിഷഃ
ആര്യാമനും മിത്രനും വരുണനും ഒരുമിച്ച് നയിക്കുന്ന മനുഷ്യനിലേക്ക് ദേവന്മാർ ഒരു ദോഷവും അനർത്ഥവും എത്താൻ അനുവദിക്കില്ല; അവൻ ശത്രുക്കളെ അതിജയിക്കും.
തദ്ധി വയം വൃണീമഹേ വരുണ മിത്രാര്യമന് । യേനാ നിരംഹസോ യൂയം പാഥ നേഥാ ച മര്ത്യമതി ദ്വിഷഃ
വരുണാ, മിത്രാ, ആര്യാമൻ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇതാണ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്: ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തി, ശത്രുക്കളെ അതിജയിക്കാൻ നിങ്ങൾ മനുഷ്യനെ നയിക്കണം.
തേ നൂനം നോഽയമൂതയേ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ । നയിഷ്ഠാ ഉ നോ നേഷണി പര്ഷിഷ്ഠാ ഉ നഃ പര്ഷണ്യതി ദ്വിഷഃ
വരുണനും മിത്രനും ആര്യാമനും ഞങ്ങളെ സുരക്ഷിതത്വത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ; അവർ ഞങ്ങളെ നന്നായി നയിച്ച്, ശത്രുക്കളെ അതിജയിക്കാൻ സഹായിക്കട്ടെ.
യൂയം വിശ്വം പരി പാഥ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ । യുഷ്മാകം ശര്മണി പ്രിയേ സ്യാമ സുപ്രണീതയോഽതി ദ്വിഷഃ
വരുണനും മിത്രനും ആര്യാമനും, നിങ്ങൾ ലോകത്തെ മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കണം. നിങ്ങളുടെ കാവലിൽ ഞങ്ങൾ പ്രിയരാവട്ടെ; നല്ല മാർഗ്ഗത്തിൽ, ശത്രുക്കളെ അതിജയിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ.
ആദിത്യാസോ അതി സ്രിധോ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ । ഉഗ്രം മരുദ്ഭീ രുദ്രം ഹുവേമേന്ദ്രമഗ്നിം സ്വസ്തയേഽതി ദ്വിഷഃ
ആദിത്യന്മാരായ വരുൺ, മിത്ര, ആര്യാമൻ എല്ലാം അതിജയിക്കുന്നു. ശക്തനായ രുദ്രനെയും മരുതുകളെയും, ഇന്ദ്രനെയും അഗ്നിയെയും ഞങ്ങൾ ക്ഷേമത്തിനായി വിളിക്കുന്നു; ശത്രുക്കളെ അതിജയിക്കാൻ.
നേതാര ഊ ഷു ണസ്തിരോ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ । അതി വിശ്വാനി ദുരിതാ രാജാനശ്ചര്ഷണീനാമതി ദ്വിഷഃ
വരുൺ, മിത്ര, ആര്യാമൻ, ഈ നേതാക്കൾ ഞങ്ങളെ നയിക്കണം. ഈ രാജാക്കന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും മനുഷ്യരെ ദുഷ്പ്രാപ്തികളിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച്, ശത്രുക്കളെ അതിജയിക്കാൻ സഹായിക്കട്ടെ.
ശുനമസ്മഭ്യമൂതയേ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ । ശര്മ യച്ഛന്തു സപ്രഥ ആദിത്യാസോ യദീമഹേ അതി ദ്വിഷഃ
വരുൺ, മിത്ര, ആര്യാമൻ, ആദിത്യന്മാർ, ഞങ്ങൾക്കു വിശാലമായ സംരക്ഷണം നൽകണം; ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ അതിജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യഥാ ഹ ത്യദ്വസവോ ഗൌര്യം ചിത്പദി ഷിതാമമുഞ്ചതാ യജത്രാഃ । ഏവോ ഷ്വസ്മന്മുഞ്ചതാ വ്യംഹഃ പ്ര താര്യഗ്നേ പ്രതരം ന ആയുഃ
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഒരിക്കൽ കാളയെ കെട്ടിയിരുന്ന സ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങളെയും കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണം. അഗ്നേ, ജീവിതത്തിന്റെ നദി കടത്തുന്നവനുപോലെ ഞങ്ങളുടെ ദുർഭാഗ്യം നീക്കം ചെയ്യണം.
രാത്രീ വ്യഖ്യദായതീ പുരുത്രാ ദേവ്യക്ഷഭിഃ । വിശ്വാ അധി ശ്രിയോഽധിത
രാത്രി, അനേകം നക്ഷത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, തൻറെ മഹിമകളെ മുഴുവനും ഏറ്റെടുത്ത്, തെളിഞ്ഞ് സമീപിക്കുന്നു.
ഓര്വപ്രാ അമര്ത്യാ നിവതോ ദേവ്യുദ്വതഃ । ജ്യോതിഷാ ബാധതേ തമഃ
അമരയായ ദേവി ദൂരത്തേക്കും താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്നു; അവളുടെ പ്രകാശം ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റുന്നു.
നിരു സ്വസാരമസ്കൃതോഷസം ദേവ്യായതീ । അപേദു ഹാസതേ തമഃ
ദേവി മുന്നോട്ട് പോവുമ്പോള് അവളുടെ സഹോദരി ആയ ഉഷസ്സിനെ വിട്ടയച്ചു; ഇനി ഇരുണ്ടത് അകന്നു, ഇനി അതിന് ചിരിക്കാന് കഴിയില്ല.
സാ നോ അദ്യ യസ്യാ വയം നി തേ യാമന്നവിക്ഷ്മഹി । വൃക്ഷേ ന വസതിം വയഃ
ഇന്ന് ഞങ്ങള് അവളുടെ വഴി പിന്തുടരുന്നു; പക്ഷികള് മരത്തില് താമസിക്കുന്നതുപോലെ അവള് ഞങ്ങള്ക്കു അഭയം നല്കട്ടെ.
നി ഗ്രാമാസോ അവിക്ഷത നി പദ്വന്തോ നി പക്ഷിണഃ । നി ശ്യേനാസശ്ചിദര്ഥിനഃ
ഗ്രാമങ്ങള് ശാന്തമായി കിടക്കുന്നു, നടക്കുന്നവരും പറക്കുന്നവരും വിശ്രമിക്കുന്നു, വിശപ്പുള്ള പരുന്തുകളും കിടക്കുന്നു.
യാവയാ വൃക്യം വൃകം യവയ സ്തേനമൂര്മ്യേ । അഥാ നഃ സുതരാ ഭവ
കാട്ടുപോത്തിനെയും പുലിയെയും അകറ്റി, വഴിയില് കള്ളനെ അകറ്റി, പിന്നെ ഞങ്ങള്ക്കു ശക്തമായ രക്ഷാകര്ത്താവായിരിക്കുക.
ഉപ മാ പേപിശത്തമഃ കൃഷ്ണം വ്യക്തമസ്ഥിത । ഉഷ ഋണേവ യാതയ
ഇരുണ്ടതെന് സമീപം വന്നു, കറുത്തതും വ്യക്തമായതും നിലകൊള്ളുന്നു; രാത്രി, കടംപോലെ അതിനെ നീക്കിക്കളയൂ.
ഉപ തേ ഗാ ഇവാകരം വൃണീഷ്വ ദുഹിതര്ദിവഃ । രാത്രി സ്തോമം ന ജിഗ്യുഷേ
പശുക്കള് കിടക്കയിലേക്കു വരുന്നതുപോലെ ഞാന് നിന്റെ അടുക്കല് എത്തി; ആകാശത്തിന്റെ മകളായ രാത്രി, ജയിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു സ്തുതിഗാനം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.
മമാഗ്നേ വര്ചോ വിഹവേഷ്വസ്തു വയം ത്വേന്ധാനാസ്തന്വം പുഷേമ । മഹ്യം നമന്താം പ്രദിശശ്ചതസ്രസ്ത്വയാധ്യക്ഷേണ പൃതനാ ജയേമ
അഗ്നേ, എന്റെ തേജസ് സമ്മേളനങ്ങളില് ഉണ്ടാകട്ടെ; ഞങ്ങള് നിന്നെ പൂജിക്കുന്നവരായ ഞങ്ങള്ക്ക് ശരീരസൗഖ്യം ലഭിക്കട്ടെ. നാലു ദിക്കുകളും എന്നെ വണങ്ങട്ടെ; നീ കാവലാളായിരിക്കുമ്പോള് ഞങ്ങള് യുദ്ധത്തില് ജയിക്കട്ടെ.
മമ ദേവാ വിഹവേ സന്തു സര്വ ഇന്ദ്രവന്തോ മരുതോ വിഷ്ണുരഗ്നിഃ । മമാന്തരിക്ഷമുരുലോകമസ്തു മഹ്യം വാതഃ പവതാം കാമേ അസ്മിന്
ദേവന്മാരെല്ലാം എന്റെ കൂടെ സമ്മേളനത്തില് ഉണ്ടാകട്ടെ—ഇന്ദ്രനും മരുതുകളും വിഷ്ണുവും അഗ്നിയും; ആകാശം എനിക്ക് വിശാലവും തുറന്നതുമായിരിക്കട്ടെ; വായു എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം വീശട്ടെ.
മയി ദേവാ ദ്രവിണമാ യജന്താം മയ്യാശീരസ്തു മയി ദേവഹൂതിഃ । ദൈവ്യാ ഹോതാരോ വനുഷന്ത പൂര്വേഽരിഷ്ടാഃ സ്യാമ തന്വാ സുവീരാഃ
ദേവന്മാര് യാഗം ചെയ്യുമ്പോള് എനിക്ക് സമ്പത്ത് നല്കട്ടെ; അനുഗ്രഹവും ദൈവസ്മരണയും എനിക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ; ദൈവഹോത്രികന്മാര് എനിക്ക് അനുകൂലരാകട്ടെ; ഞങ്ങള് പരാജയമില്ലാതെ, ശരീരസമ്പന്നരായി, ശക്തരായി ഇരിക്കട്ടെ.
മഹ്യം യജന്തു മമ യാനി ഹവ്യാകൂതിഃ സത്യാ മനസോ മേ അസ്തു । ഏനോ മാ നി ഗാം കതമച്ചനാഹം വിശ്വേ ദേവാസോ അധി വോചതാ നഃ
എനിക്ക് അർഹമായ ഹോമങ്ങൾ അവർ അർപ്പിക്കട്ടെ; എന്റെ മനസ്സിന്റെ ആഗ്രഹം സത്യമായിരിക്കട്ടെ; എനിക്ക് ഒരു പാപവും വരരുത്; ദേവന്മാരെല്ലാവരും ഞങ്ങൾക്കായി ഇതു പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ.
ദേവീഃ ഷളുര്വീരുരു നഃ കൃണോത വിശ്വേ ദേവാസ ഇഹ വീരയധ്വമ് । മാ ഹാസ്മഹി പ്രജയാ മാ തനൂഭിര്മാ രധാമ ദ്വിഷതേ സോമ രാജന്
ദേവികൾ ഞങ്ങളെ വീരന്മാരാക്കട്ടെ; ദേവന്മാരെല്ലാവരും ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകട്ടെ. ഞങ്ങൾ സന്തതിയാലോ ശരീരത്താലോ നശിക്കരുത്; സോമരാജാവേ, ശത്രുക്കളാൽ ഞങ്ങൾക്കു നഷ്ടം സംഭവിക്കരുത്.
അഗ്നേ മന്യും പ്രതിനുദന്പരേഷാമദബ്ധോ ഗോപാഃ പരി പാഹി നസ്ത്വമ് । പ്രത്യഞ്ചോ യന്തു നിഗുതഃ പുനസ്തേഽമൈഷാം ചിത്തം പ്രബുധാം വി നേശത്
അഗ്നേ, നീ കൃത്യമായ കാവലാളായി, മറ്റുള്ളവരുടെ കോപം അകറ്റി, ഞങ്ങളെ എല്ലാ ദിശകളിലും രക്ഷിക്കൂ; ഞങ്ങളെതിരെ കുഴപ്പമുള്ളവർ പിന്നോട്ട് പോകട്ടെ, അവരുടെ ഉണർന്ന മനസ്സുകൾ ഞങ്ങളെ കീഴടക്കരുത്.
ധാതാ ധാതൄണാം ഭുവനസ്യ യസ്പതിര്ദേവം ത്രാതാരമഭിമാതിഷാഹമ് । ഇമം യജ്ഞമശ്വിനോഭാ ബൃഹസ്പതിര്ദേവാഃ പാന്തു യജമാനം ന്യര്ഥാത്
സൃഷ്ടാവും സൃഷ്ടാക്കളുടെയും അധിപതിയും ലോകത്തിന്റെ യജമാനനുമാണ് ദൈവം, ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവൻ; അശ്വിനികളും ബൃഹസ്പതിയും ദേവന്മാരും ഈ യാഗത്തെയും യജമാനനെയും ദോഷത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഉരുവ്യചാ നോ മഹിഷഃ ശര്മ യംസദസ്മിന്ഹവേ പുരുഹൂതഃ പുരുക്ഷുഃ । സ നഃ പ്രജായൈ ഹര്യശ്വ മൃളയേന്ദ്ര മാ നോ രീരിഷോ മാ പരാ ദാഃ
വിപുലമായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന മഹാശക്തൻ ഈ സമ്മേളനത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ അഭയം നൽകട്ടെ; അശ്വസ്നേഹിയായ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ സന്തതിക്ക് ദയയുള്ളവനാവുക; ഞങ്ങളെ ഹാനികരിക്കരുത്, ഞങ്ങളെ അകറ്റരുത്.
യേ നഃ സപത്നാ അപ തേ ഭവന്ത്വിന്ദ്രാഗ്നിഭ്യാമവ ബാധാമഹേ താന് । വസവോ രുദ്രാ ആദിത്യാ ഉപരിസ്പൃശം മോഗ്രം ചേത്താരമധിരാജമക്രന്
ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ അകറ്റപ്പെടട്ടെ; ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ചേർന്ന് ഞങ്ങൾ അവരെ അകറ്റുന്നു. വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും ആദിത്യന്മാരും മുകളിലൂടെ അവരെ സ്പർശിക്കട്ടെ; ഭയാനകമായ കപടനായ നേതാവിനെ ശക്തിഹീനനാക്കൂ.
നാസദാസീന്നോ സദാസീത്തദാനീം നാസീദ്രജോ നോ വ്യോമാ പരോ യത്। കിമാവരീവഃ കുഹ കസ്യ ശര്മന്നമ്ഭഃ കിമാസീദ്ഗഹനം ഗഭീരമ്
അപ്പോൾ ഇല്ലായ്മയുമില്ല, ഉണര്ച്ചയുമില്ല; ആകാശമോ അതിനപ്പുറത്തുള്ള ലോകമോ ഇല്ലായിരുന്നു. എന്താണ് അതിനെ മൂടിയിരുന്നത്? എവിടെ? ആരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ? ആഴമുള്ള വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലോ?