വിശ്വേ ദേവാസോ അധ വൃഷ്ണ്യാനി തേഽവര്ധയന്സോമവത്യാ വചസ്യയാ । രദ്ധം വൃത്രമഹിമിന്ദ്രസ്യ ഹന്മനാഗ്നിര്ന ജമ്ഭൈസ്തൃഷ്വന്നമാവയത്
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും സോമയുക്തമായ വചനങ്ങളാൽ നിന്റെ വീര്യപ്രവൃത്തികൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചതിലൂടെ അവന്റെ മഹത്വം ഉറപ്പായി; അഗ്നി തന്റെ വായിലൂടെ ഭക്ഷണം പുറത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ, ദാഹമുള്ളവർക്കായി ആഹാരം ലഭ്യമാക്കി.
ഭൂരി ദക്ഷേഭിര്വചനേഭിരൃക്വഭിഃ സഖ്യേഭിഃ സഖ്യാനി പ്ര വോചത । ഇന്ദ്രോ ധുനിം ച ചുമുരിം ച ദമ്ഭയഞ്ഛ്രദ്ധാമനസ്യാ ശൃണുതേ ദഭീതയേ
നാം ധാരാളം കഴിവും വചനങ്ങളും സ്നേഹബന്ധങ്ങളും കൊണ്ട് ഈ സൗഹൃദങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കാം. ഇന്ദ്രൻ ശബ്ദമുള്ളവരെയും ചതിയരെയും കീഴടക്കി, വിശ്വാസമുള്ളവരുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി അവരുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കുന്നു.
ത്വം പുരൂണ്യാ ഭരാ സ്വശ്വ്യാ യേഭിര്മംസൈ നിവചനാനി ശംസന് । സുഗേഭിര്വിശ്വാ ദുരിതാ തരേമ വിദോ ഷു ണ ഉര്വിയാ ഗാധമദ്യ
നീ അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങളും നിന്റെ സ്വന്തം കുതിരകളും നൽകുന്നു; അവയാൽ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തട്ടെ. സുഖകരമായ വഴികളിലൂടെ എല്ലാ കഷ്ടതകളും കടക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് സാധിക്കട്ടെ; ജ്ഞാനിയേ, ഇന്നത്തെ ദിവസം ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലവും ആഴമുള്ളതുമായ അഭയം നൽകണമേ.
ഘര്മാ സമന്താ ത്രിവൃതം വ്യാപതുസ്തയോര്ജുഷ്ടിം മാതരിശ്വാ ജഗാമ । ദിവസ്പയോ ദിധിഷാണാ അവേഷന്വിദുര്ദേവാഃ സഹസാമാനമര്കമ്
ചൂടുള്ള ഹോമങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും മൂന്നു വകഭേദങ്ങളായി വ്യാപിച്ചു; അവയുടെ അനുഗ്രഹം തേടി മാതരിശ്വാൻ എത്തി. ആകാശത്തിലെ നദികൾ നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഓടി വന്നു; ദേവന്മാർ ശക്തിയുടെ അധിപനായ സൂര്യനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
തിസ്രോ ദേഷ്ട്രായ നിരൃതീരുപാസതേ ദീര്ഘശ്രുതോ വി ഹി ജാനന്തി വഹ്നയഃ । താസാം നി ചിക്യുഃ കവയോ നിദാനം പരേഷു യാ ഗുഹ്യേഷു വ്രതേഷു
മൂന്നു നശനദേവതകൾ യാഗവേദിയെ ചുറ്റി നിൽക്കുന്നു; ദീർഘശ്രവണമുള്ള അഗ്നികൾ അവരെ നന്നായി അറിയുന്നു. ദൂരത്തും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വ്രതങ്ങളിൽ അവയുടെ രഹസ്യമായ അടിസ്ഥാനത്തെ ജ്ഞാനികൾ കണ്ടെത്തി.
ചതുഷ്കപര്ദാ യുവതിഃ സുപേശാ ഘൃതപ്രതീകാ വയുനാനി വസ്തേ । തസ്യാം സുപര്ണാ വൃഷണാ നി ഷേദതുര്യത്ര ദേവാ ദധിരേ ഭാഗധേയമ്
നാലു ചുരുളുകളുള്ള, സുന്ദരമായി അലങ്കരിച്ച, നെയ്യുപമമായ ഒരു യുവതി യാഗങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു. അവളുടെ മേൽ രണ്ടു മനോഹരമായ പക്ഷികൾ ഇരുന്നു; അവിടെ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ഭാഗം നിശ്ചയിച്ചു.
ഏകഃ സുപര്ണഃ സ സമുദ്രമാ വിവേശ സ ഇദം വിശ്വം ഭുവനം വി ചഷ്ടേ । തം പാകേന മനസാപശ്യമന്തിതസ്തം മാതാ രേള്ഹി സ ഉ രേള്ഹി മാതരമ്
ഒരു മനോഹരമായ പക്ഷി സമുദ്രത്തിൽ കടന്നു; അവൻ ഈ ലോകവും സകല ജീവികളും കാണുന്നു. ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഞാൻ അവനെ അടുത്ത് കണ്ടു; അമ്മ അവനെ വിളിച്ചു, അവൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു.
സുപര്ണം വിപ്രാഃ കവയോ വചോഭിരേകം സന്തം ബഹുധാ കല്പയന്തി । ഛന്ദാംസി ച ദധതോ അധ്വരേഷു ഗ്രഹാന്സോമസ്യ മിമതേ ദ്വാദശ
മഹാത്മാക്കളും കവിൾയും വചനങ്ങളാൽ ആ മനോഹരമായ പക്ഷിയെ, ഒരാളായിട്ടും, പലവിധത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു. അവർ യാഗങ്ങളിൽ ഛന്ദസ്സുകൾ സ്ഥാപിച്ചു, പന്ത്രണ്ടു സോമപാത്രങ്ങൾ അളന്നു.
ഷട്ത്രിംശാഁശ്ച ചതുരഃ കല്പയന്തശ്ഛന്ദാംസി ച ദധത ആദ്വാദശമ് । യജ്ഞം വിമായ കവയോ മനീഷ ഋക്സാമാഭ്യാം പ്ര രഥം വര്തയന്തി
മുപ്പത്താറും നാലും ക്രമീകരിച്ച്, അവർ ഛന്ദസ്സുകൾ സ്ഥാപിച്ചു, പിന്നെ പന്ത്രണ്ടാമത്തേത്. യാഗത്തിന്റെ താത്പര്യം മനസ്സിലാക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ ഋക് സാമങ്ങളാൽ രഥം മുന്നോട്ട് നീക്കുന്നു.
ചതുര്ദശാന്യേ മഹിമാനോ അസ്യ തം ധീരാ വാചാ പ്ര ണയന്തി സപ്ത । ആപ്നാനം തീര്ഥം ക ഇഹ പ്ര വോചദ്യേന പഥാ പ്രപിബന്തേ സുതസ്യ
അവന്റെ മഹത്വങ്ങൾ പതിനാലാണ്, ജ്ഞാനികൾ അവയെ ഏഴു വാക്കുകൾകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇവിടെ ആരാണ് ആ പുണ്യനദിയിലേക്കുള്ള വഴി പറഞ്ഞുതരുന്നത്, അതിലൂടെ അവർ പിഴിഞ്ഞ സോമം കുടിക്കുന്നു?
സഹസ്രധാ പഞ്ചദശാന്യുക്ഥാ യാവദ്ദ്യാവാപൃഥിവീ താവദിത്തത് । സഹസ്രധാ മഹിമാനഃ സഹസ്രം യാവദ്ബ്രഹ്മ വിഷ്ഠിതം താവതീ വാക്
ആയിരംവിധം, പതിനഞ്ച് ഉക്തികൾ; ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും പോലെ അതിന്റെ വ്യാപ്തി. അവന്റെ മഹത്വം ആയിരം ഗുണം; ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പരിമിതിവരെ വാക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു.
കശ്ഛന്ദസാം യോഗമാവേദ ധീരഃ കോ ധിഷ്ണ്യാം പ്രതി വാചം പപാദ । കമൃത്വിജാമഷ്ടമം ശൂരമാഹുര്ഹരീ ഇന്ദ്രസ്യ നി ചികായ കഃ സ്വിത്
ഛന്ദസ്സുകളുടെ യോജനം ആരാണ് അറിയുന്നത്? ആരാണ് യാഗാസനത്തിൽ വാക്ക് സ്ഥാപിച്ചത്? സത്യത്തിൽ ജനിച്ച എട്ടാമത്തെവനെ ആരാണ് വിളിക്കുന്നത്? ഇന്ദ്രന്റെ രണ്ട് കുതിരകളെ ആരാണ് കണ്ടത്?
ഭൂമ്യാ അന്തം പര്യേകേ ചരന്തി രഥസ്യ ധൂര്ഷു യുക്താസോ അസ്ഥുഃ । ശ്രമസ്യ ദായം വി ഭജന്ത്യേഭ്യോ യദാ യമോ ഭവതി ഹര്മ്യേ ഹിതഃ
ചിലർ ഭൂമിയുടെ അറ്റം ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവർ രഥത്തിന്റെ അച്ചുകളിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. യമൻ വീടിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ തമ്മിൽ കഷ്ടപ്പാടിന്റെ പങ്ക് വിഭജിക്കുന്നു.
ചിത്ര ഇച്ഛിശോസ്തരുണസ്യ വക്ഷഥോ ന യോ മാതരാവപ്യേതി ധാതവേ । അനൂധാ യദി ജീജനദധാ ച നു വവക്ഷ സദ്യോ മഹി ദൂത്യം ചരന്
പ്രകാശമുള്ള, യുവാവായ പക്ഷിയുടെ നെഞ്ച് അതിമനോഹരമാണ്; അവൻ അമ്മമാരുടെ അടുക്കൽ പോഷണം തേടി എത്തുന്നു. വിവാഹം കഴിക്കാത്തവൾ പ്രസവിച്ചിട്ടും പോഷണം ചെയ്തിട്ടുമാണെങ്കിൽ, അവൻ ഉടൻ തന്നെ വളർന്ന് വലിയ ദൂത്യം നിർവഹിക്കുന്നു.
അഗ്നിര്ഹ നാമ ധായി ദന്നപസ്തമഃ സം യോ വനാ യുവതേ ഭസ്മനാ ദതാ । അഭിപ്രമുരാ ജുഹ്വാ സ്വധ്വര ഇനോ ന പ്രോഥമാനോ യവസേ വൃഷാ
അഗ്നി എന്ന പേരാണ് അവനു നൽകിയിരിക്കുന്നത്; അവൻ ഏറ്റവും നല്ല അന്നദാതാവാണ്, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ മരങ്ങളിൽ തീയാൽ പിടിപ്പിക്കുന്നു. ആവേശത്തോടെ ജ്വാലകൊണ്ട്, സ്വയം നിർണ്ണയിച്ചവനായി, അവൻ കാട്ടിൽ കായ്പ്പൊലിച്ച് കാളപോലെ ഗർജ്ജിച്ച് മുന്നേറുന്നു.
തം വോ വിം ന ദ്രുഷദം ദേവമന്ധസ ഇന്ദും പ്രോഥന്തം പ്രവപന്തമര്ണവമ് । ആസാ വഹ്നിം ന ശോചിഷാ വിരപ്ശിനം മഹിവ്രതം ന സരജന്തമധ്വനഃ
നിങ്ങള്ക്കായി പിഴിഞ്ഞു, ദൈവങ്ങളെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നതും, കടലുപോലെ ഉയർന്ന് ഒഴുകുന്നതുമായ ഇന്ദു, കല്ലുപോലും ഒടുക്കമില്ലാത്തതും, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്നതും, മഹത്തായ പ്രതിജ്ഞയോടെ വഴികളിലൂടെ മുന്നേറുന്നതുമായവനാണ്.
വി യസ്യ തേ ജ്രയസാനസ്യാജര ധക്ഷോര്ന വാതാഃ പരി സന്ത്യച്യുതാഃ । ആ രണ്വാസോ യുയുധയോ ന സത്വനം ത്രിതം നശന്ത പ്ര ശിഷന്ത ഇഷ്ടയേ
അവനു പ്രായം ചെന്നാലും ക്ഷയിക്കാത്തതും, കാറ്റുകൾ പോലും കുലുക്കാനാവാത്തതും, വിജയത്തിനായി പോരാടുന്ന വീരന്മാരെപ്പോലെയും, തൃതനെപ്പോലെയും, അവർ പരാജയപ്പെടാതെ നേർച്ചയ്ക്കായി മുന്നേറുന്നു.
സ ഇദഗ്നിഃ കണ്വതമഃ കണ്വസഖാര്യഃ പരസ്യാന്തരസ്യ തരുഷഃ । അഗ്നിഃ പാതു ഗൃണതോ അഗ്നിഃ സൂരീനഗ്നിര്ദദാതു തേഷാമവോ നഃ
അവൻ കണ്വന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനും, കണ്വന്മാരുടെ സുഹൃത്തും, അകത്തും പുറത്തും ശത്രുക്കളെ നേരിടുന്ന ശക്തനും ആഗ്നിയാണു. ആഗ്നി, സ്തുതിക്കുന്നവനെയും നേതാക്കളെയും സംരക്ഷിക്കണം, അവർക്കു ഞങ്ങളുടെ രക്ഷ നൽകണമേ.
വാജിന്തമായ സഹ്യസേ സുപിത്ര്യ തൃഷു ച്യവാനോ അനു ജാതവേദസേ । അനുദ്രേ ചിദ്യോ ധൃഷതാ വരം സതേ മഹിന്തമായ ധന്വനേദവിഷ്യതേ
യുദ്ധത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനും, ഉത്തമ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനും, മൂന്നു ഗോത്രങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, ജാതവേദസിനെ പിന്തുടരുന്നവനും, ഏറ്റവും ധൈര്യശാലികളേയും അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശക്തിയുള്ളവനാണ്; ഏറ്റവും ശക്തൻ മത്സരത്തിൽ തോൽക്കില്ല.
ഏവാഗ്നിര്മര്തൈഃ സഹ സൂരിഭിര്വസു ഷ്ടവേ സഹസഃ സൂനരോ നൃഭിഃ । മിത്രാസോ ന യേ സുധിതാ ഋതായവോ ദ്യാവോ ന ദ്യുമ്നൈരഭി സന്തി മാനുഷാന്
ഇങ്ങനെ ആഗ്നി, മനുഷ്യരോടൊപ്പം ഉദാരന്മാരോടും, ധൈര്യത്തിന്റെ പുത്രനായി, പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യത്തിൽ അർപ്പിതരായ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെയും, ആകാശം അതിന്റെ മഹിമയോടെ മനുഷ്യരെ മറികടക്കുന്നതുപോലെയും, അവർ മനുഷ്യരെ അതിക്രമിക്കുന്നു.
ഊര്ജോ നപാത്സഹസാവന്നിതി ത്വോപസ്തുതസ്യ വന്ദതേ വൃഷാ വാക് । ത്വാം സ്തോഷാമ ത്വയാ സുവീരാ ദ്രാഘീയ ആയുഃ പ്രതരം ദധാനാഃ
ശക്തിയുടെ പുത്രാ, മഹാശക്തനേ, ഈ കാളയുടെ സ്വരം നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കും; നീ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനായാൽ, ദീർഘവും സമൃദ്ധിയുള്ള ജീവിതം ഞങ്ങൾ കൈവരിക്കട്ടെ.
ഇതി ത്വാഗ്നേ വൃഷ്ടിഹവ്യസ്യ പുത്രാ ഉപസ്തുതാസ ഋഷയോഽവോചന് । താഁശ്ച പാഹി ഗൃണതശ്ച സൂരീന്വഷഡ്വഷളിത്യൂര്ധ്വാസോ അനക്ഷന്നമോ നമ ഇത്യൂര്ധ്വാസോ അനക്ഷന്
ഇങ്ങനെ, ആഗ്നേ, വൃഷ്ടിഹവ്യന്റെ പുത്രന്മാർ നിന്നെ സ്തുതിച്ചു, മഹർഷിയേ. അവരെയും അവരുടേതായ നേതാക്കളെയും സംരക്ഷിക്കണം; 'വഷട്, വഷട്' എന്നാരവം ഉയർത്തി, 'നമോ, നമോ' എന്നും അവർ ഉച്ചരിക്കുന്നു.
പിബാ സോമം മഹത ഇന്ദ്രിയായ പിബാ വൃത്രായ ഹന്തവേ ശവിഷ്ഠ । പിബ രായേ ശവസേ ഹൂയമാനഃ പിബ മധ്വസ്തൃപദിന്ദ്രാ വൃഷസ്വ
മഹത്തായ ശക്തിക്കായി സോമം കുടിക്കൂ; ശക്തനായവനേ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ കുടിക്കൂ; സമ്പത്തിനും ബലത്തിനും വേണ്ടി വിളിക്കുമ്പോൾ കുടിക്കൂ; മധുരമായ പിഴിഞ്ഞ സോമം കുടിക്കൂ, ഇന്ദ്രാ, ശക്തനാകൂ.
അസ്യ പിബ ക്ഷുമതഃ പ്രസ്ഥിതസ്യേന്ദ്ര സോമസ്യ വരമാ സുതസ്യ । സ്വസ്തിദാ മനസാ മാദയസ്വാര്വാചീനോ രേവതേ സൌഭഗായ
ഇന്ദ്രാ, ഈ സമൃദ്ധിയുള്ള ഒഴുകുന്ന സോമം, ഏറ്റവും നല്ലതും നന്നായി പിഴിഞ്ഞതുമായത് കുടിക്കൂ; ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകണം, മനസ്സിൽ ആനന്ദിക്കണം, അടുത്ത് വന്ന് ദീപ്തമായ ഭാഗ്യം നൽകണം.
മമത്തു ത്വാ ദിവ്യഃ സോമ ഇന്ദ്ര മമത്തു യഃ സൂയതേ പാര്ഥിവേഷു । മമത്തു യേന വരിവശ്ചകര്ഥ മമത്തു യേന നിരിണാസി ശത്രൂന്
ദിവ്യമായ സോമം നിന്നെ ഉന്മാദിപ്പിക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രാ; ഭൂമിയിൽ പിഴിഞ്ഞതും നിന്നെ ഉന്മാദിപ്പിക്കട്ടെ; നീ വിശാലമായ സ്ഥലം സൃഷ്ടിച്ചതിനും, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചതിനും കാരണമായ സോമം നിന്നെ ഉന്മാദിപ്പിക്കട്ടെ.
ആ ദ്വിബര്ഹാ അമിനോ യാത്വിന്ദ്രോ വൃഷാ ഹരിഭ്യാം പരിഷിക്തമന്ധഃ । ഗവ്യാ സുതസ്യ പ്രഭൃതസ്യ മധ്വഃ സത്രാ ഖേദാമരുശഹാ വൃഷസ്വ
രണ്ടു തടയുള്ള, നന്നായി ഒഴുക്കിയ പാനീയത്തേക്കു ഇന്ദ്രൻ കാളയും തന്റെ രണ്ടു മഞ്ഞ കുതിരകളും കൂടി വരട്ടെ; പശുക്കൾക്കായി, പിഴിഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന മധുരത്തിനായി, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന കാള ഒരുമിച്ച് ശക്തനാകട്ടെ.
നി തിഗ്മാനി ഭ്രാശയന്ഭ്രാശ്യാന്യവ സ്ഥിരാ തനുഹി യാതുജൂനാമ് । ഉഗ്രായ തേ സഹോ ബലം ദദാമി പ്രതീത്യാ ശത്രൂന്വിഗദേഷു വൃശ്ച
യാതുദാനന്മാരുടെ കഠിനമായ, ദഹിപ്പിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾ നീ കത്തിച്ചു നശിപ്പിക്കണം; അവരുടെ ഉറച്ച പ്രതിരോധങ്ങൾ ചിതറിക്കണം; ഭയങ്കരനേ, ഞാൻ നിന്നെ ശക്തിയും ബലവും നൽകുന്നു; നീ മുന്നേറി യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ തകർക്കണം.
വ്യര്യ ഇന്ദ്ര തനുഹി ശ്രവാംസ്യോജ സ്ഥിരേവ ധന്വനോഽഭിമാതീഃ । അസ്മദ്ര്യഗ്വാവൃധാനഃ സഹോഭിരനിഭൃഷ്ടസ്തന്വം വാവൃധസ്വ
ഇന്ദ്രാ, നീ നിന്റെ കീർത്തിയും ശക്തിയും, ഉറച്ച വില്ലുപോലെ, ശത്രുക്കളെ നേരെ വ്യാപിപ്പിക്കണം; ഞങ്ങളോടൊപ്പം ശക്തി വർദ്ധിപ്പിച്ച്, അജേയനായി, നിന്റെ ശക്തി വളർത്തണം.
ഇദം ഹവിര്മഘവന്തുഭ്യം രാതം പ്രതി സമ്രാളഹൃണാനോ ഗൃഭായ । തുഭ്യം സുതോ മഘവന്തുഭ്യം പക്വോഽദ്ധീന്ദ്ര പിബ ച പ്രസ്ഥിതസ്യ
ഈ ഹോമം, ദാനശീലനായവനേ, നിന്നു വേണ്ടി ഒരുക്കിയതാണ്; രാജാവേ, സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കണം; നിന്നു വേണ്ടി സോമം പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പാകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രാ, കഴിക്കൂ, ഒഴുകുന്ന സോമം കുടിക്കൂ.
അദ്ധീദിന്ദ്ര പ്രസ്ഥിതേമാ ഹവീംഷി ചനോ ദധിഷ്വ പചതോത സോമമ് । പ്രയസ്വന്തഃ പ്രതി ഹര്യാമസി ത്വാ സത്യാഃ സന്തു യജമാനസ്യ കാമാഃ
ഇന്ദ്രാ, ഒരുക്കിയ ഹോമങ്ങൾ കഴിക്കൂ; ഞങ്ങൾക്കായി പാകം ചെയ്തതും പിഴിഞ്ഞതുമായ സോമം സ്വീകരിക്കൂ; ആഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആദരിക്കും; യജമാനന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമാകട്ടെ.