ಚನ್ದ್ರಮಾ ಮನಸೋ ಜಾತಶ್ಚಕ್ಷೋಃ ಸೂರ್ಯೋ ಅಜಾಯತ । ಮುಖಾದಿನ್ದ್ರಶ್ಚಾಗ್ನಿಶ್ಚ ಪ್ರಾಣಾದ್ವಾಯುರಜಾಯತ
ಚಂದ್ರನು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಸೂರ್ಯನು ಅವನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಪ್ರकटವಾಯಿತು; ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಬಂದರು, ಉಸಿರಿನಿಂದ ವಾಯು ಜನಿಸಿದನು.
ನಾಭ್ಯಾ ಆಸೀದನ್ತರಿಕ್ಷಂ ಶೀರ್ಷ್ಣೋ ದ್ಯೌಃ ಸಮವರ್ತತ । ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಭೂಮಿರ್ದಿಶಃ ಶ್ರೋತ್ರಾತ್ತಥಾ ಲೋಕಾಁ ಅಕಲ್ಪಯನ್
ಅವನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಆಕಾಶ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಉಂಟಾಯಿತು, ತಲೆಯಿಂದ ಗಗನ ನಿರ್ಮಿತವಾಯಿತು; ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿ, ಕಿವಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು—ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.
ಸಪ್ತಾಸ್ಯಾಸನ್ಪರಿಧಯಸ್ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತ ಸಮಿಧಃ ಕೃತಾಃ । ದೇವಾ ಯದ್ಯಜ್ಞಂ ತನ್ವಾನಾ ಅಬಧ್ನನ್ಪುರುಷಂ ಪಶುಮ್
ಅವನ ಸುತ್ತ ಏಳು ಬಲ್ಕಿಗಳು ಇಡಲಾಯಿತು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ಸಮಿಧೆಗಳು ಹಚ್ಚಲಾಯಿತು; ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪುರುಷನನ್ನು ಪಶುವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದರು.
ಯಜ್ಞೇನ ಯಜ್ಞಮಯಜನ್ತ ದೇವಾಸ್ತಾನಿ ಧರ್ಮಾಣಿ ಪ್ರಥಮಾನ್ಯಾಸನ್ । ತೇ ಹ ನಾಕಂ ಮಹಿಮಾನಃ ಸಚನ್ತ ಯತ್ರ ಪೂರ್ವೇ ಸಾಧ್ಯಾಃ ಸನ್ತಿ ದೇವಾಃ
ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಅವು ಮೊದಲ ಧರ್ಮಗಳು. ಅವರು ಆಕಾಶದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಸಾಧ್ಯ ದೇವತೆಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಂ ಜಾಗೃವದ್ಭಿರ್ಜರಮಾಣ ಇಧ್ಯತೇ ದಮೇ ದಮೂನಾ ಇಷಯನ್ನಿಳಸ್ಪದೇ । ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಹೋತಾ ಹವಿಷೋ ವರೇಣ್ಯೋ ವಿಭುರ್ವಿಭಾವಾ ಸುಷಖಾ ಸಖೀಯತೇ
ಎಚ್ಚರಿರುವವರು ಮನೆಮನೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಹೋಮದ ಅರ್ಹನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವವನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತನು.
ಸ ದರ್ಶತಶ್ರೀರತಿಥಿರ್ಗೃಹೇಗೃಹೇ ವನೇವನೇ ಶಿಶ್ರಿಯೇ ತಕ್ವವೀರಿವ । ಜನಂಜನಂ ಜನ್ಯೋ ನಾತಿ ಮನ್ಯತೇ ವಿಶ ಆ ಕ್ಷೇತಿ ವಿಶ್ಯೋ ವಿಶಂವಿಶಮ್
ಅವನಿಗೆ ಕಾಣುವ ಶೋಭೆ ಇದೆ, ಮನೆಮನೆಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡುವವನು, ಕಾಡುಕಾಡಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವನು; ಯಾವುದೇ ಜನರನ್ನು ಅವನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಜನಾಂಗದಿಂದ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸುದಕ್ಷೋ ದಕ್ಷೈಃ ಕ್ರತುನಾಸಿ ಸುಕ್ರತುರಗ್ನೇ ಕವಿಃ ಕಾವ್ಯೇನಾಸಿ ವಿಶ್ವವಿತ್ । ವಸುರ್ವಸೂನಾಂ ಕ್ಷಯಸಿ ತ್ವಮೇಕ ಇದ್ದ್ಯಾವಾ ಚ ಯಾನಿ ಪೃಥಿವೀ ಚ ಪುಷ್ಯತಃ
ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಚಾತುರ್ಯವಂತ, ಕಾವ್ಯದಿಂದ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು; ನೀನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಧನದ ಒಡೆಯನು, ಆಕಾಶ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು.
ಪ್ರಜಾನನ್ನಗ್ನೇ ತವ ಯೋನಿಮೃತ್ವಿಯಮಿಳಾಯಾಸ್ಪದೇ ಘೃತವನ್ತಮಾಸದಃ । ಆ ತೇ ಚಿಕಿತ್ರ ಉಷಸಾಮಿವೇತಯೋಽರೇಪಸಃ ಸೂರ್ಯಸ್ಯೇವ ರಶ್ಮಯಃ
ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ಅರಿತವರು, ಹೋಮದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು ಬರುತ್ತಾರೆ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ತವ ಶ್ರಿಯೋ ವರ್ಷ್ಯಸ್ಯೇವ ವಿದ್ಯುತಶ್ಚಿತ್ರಾಶ್ಚಿಕಿತ್ರ ಉಷಸಾಂ ನ ಕೇತವಃ । ಯದೋಷಧೀರಭಿಸೃಷ್ಟೋ ವನಾನಿ ಚ ಪರಿ ಸ್ವಯಂ ಚಿನುಷೇ ಅನ್ನಮಾಸ್ಯೇ
ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಮಳೆಹನಿಗಳಂತೆ, ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಸಂಕೇತಗಳಂತೆ; ನೀನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನೂ ಕಾಡನ್ನೂ ತಲುಪಿದಾಗ, ನೀನೇ ಆಹಾರವನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ.
ತಮೋಷಧೀರ್ದಧಿರೇ ಗರ್ಭಮೃತ್ವಿಯಂ ತಮಾಪೋ ಅಗ್ನಿಂ ಜನಯನ್ತ ಮಾತರಃ । ತಮಿತ್ಸಮಾನಂ ವನಿನಶ್ಚ ವೀರುಧೋಽನ್ತರ್ವತೀಶ್ಚ ಸುವತೇ ಚ ವಿಶ್ವಹಾ
ಸಸ್ಯಗಳು ಯಜ್ಞದ ಬೀಜವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದವು, ನೀರನ್ನು ತಾಯಿಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಜನಿಸಿದವು; ಅವನನ್ನು, ಅದೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು ಸದಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ.
ವಾತೋಪಧೂತ ಇಷಿತೋ ವಶಾಁ ಅನು ತೃಷು ಯದನ್ನಾ ವೇವಿಷದ್ವಿತಿಷ್ಠಸೇ । ಆ ತೇ ಯತನ್ತೇ ರಥ್ಯೋ ಯಥಾ ಪೃಥಕ್ಛರ್ಧಾಂಸ್ಯಗ್ನೇ ಅಜರಾಣಿ ಧಕ್ಷತಃ
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು, ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಚಲಿಸಿ, ಮೂರು ವಿಧದ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಚುರುಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತೀಯೆ ಅಗ್ನೇ; ರಥವಾಹಕರು ಬಹುಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಡುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಚ್ಚುತ್ತವೆ.
ಮೇಧಾಕಾರಂ ವಿದಥಸ್ಯ ಪ್ರಸಾಧನಮಗ್ನಿಂ ಹೋತಾರಂ ಪರಿಭೂತಮಂ ಮತಿಮ್ । ತಮಿದರ್ಭೇ ಹವಿಷ್ಯಾ ಸಮಾನಮಿತ್ತಮಿನ್ಮಹೇ ವೃಣತೇ ನಾನ್ಯಂ ತ್ವತ್
ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು, ಸಭೆಯ ಅಲಂಕಾರ, ಹೋಮದ ಅರ್ಚಕ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುವವನು; ಅವನನ್ನೇ ಎಲ್ಲರೂ ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮಹತ್ವಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ತ್ವಾಮಿದತ್ರ ವೃಣತೇ ತ್ವಾಯವೋ ಹೋತಾರಮಗ್ನೇ ವಿದಥೇಷು ವೇಧಸಃ । ಯದ್ದೇವಯನ್ತೋ ದಧತಿ ಪ್ರಯಾಂಸಿ ತೇ ಹವಿಷ್ಮನ್ತೋ ಮನವೋ ವೃಕ್ತಬರ್ಹಿಷಃ
ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅಗ್ನೇ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅರ್ಚಕರಾಗಿ; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡುವವರು, ಮನುವಂಶಜರು, ಪವಿತ್ರ ದರ್ಭೆಯಿಂದ, ನಿನಗಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತವಾಗ್ನೇ ಹೋತ್ರಂ ತವ ಪೋತ್ರಮೃತ್ವಿಯಂ ತವ ನೇಷ್ಟ್ರಂ ತ್ವಮಗ್ನಿದೃತಾಯತಃ । ತವ ಪ್ರಶಾಸ್ತ್ರಂ ತ್ವಮಧ್ವರೀಯಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚಾಸಿ ಗೃಹಪತಿಶ್ಚ ನೋ ದಮೇ
ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಅರ್ಚಕತ್ವ, ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಕತ್ವ, ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞದ ಕಾರ್ಯ, ನೀನೇ ಆಹ್ವಾನಿಸುವವನು, ನೀನೇ ಅಗ್ನಿ ಹಚ್ಚುವವನು; ನಿನ್ನ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ, ನೀನೇ ಯಜ್ಞದ ನಾಯಕ, ನೀನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಗೃಹಪತಿಯಾಗಿರುವೆ.
ಯಸ್ತುಭ್ಯಮಗ್ನೇ ಅಮೃತಾಯ ಮರ್ತ್ಯಃ ಸಮಿಧಾ ದಾಶದುತ ವಾ ಹವಿಷ್ಕೃತಿ । ತಸ್ಯ ಹೋತಾ ಭವಸಿ ಯಾಸಿ ದೂತ್ಯಮುಪ ಬ್ರೂಷೇ ಯಜಸ್ಯಧ್ವರೀಯಸಿ
ಯಾರು ಅಗ್ನೇ, ಅಮೃತನಾದ ನಿನಗೆ, ಇಂಧನದಿಂದ ಅಥವಾ ಹೋಮದಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ನೀನು ಅವನ ಅರ್ಚಕನಾಗುತ್ತೀಯೆ, ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀಯೆ.
ಇಮಾ ಅಸ್ಮೈ ಮತಯೋ ವಾಚೋ ಅಸ್ಮದಾಁ ಋಚೋ ಗಿರಃ ಸುಷ್ಟುತಯಃ ಸಮಗ್ಮತ । ವಸೂಯವೋ ವಸವೇ ಜಾತವೇದಸೇ ವೃದ್ಧಾಸು ಚಿದ್ವರ್ಧನೋ ಯಾಸು ಚಾಕನತ್
ಈ ಯೋಚನೆಗಳು, ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು, ಈ ಸ್ತುತಿಗಳು, ಈ ಗೀತೆಗಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಒಂದಾಗಿವೆ; ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾದ ಅಗ್ನಿಗೆ, ಅವನು ದೊಡ್ಡವರನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಇಮಾಂ ಪ್ರತ್ನಾಯ ಸುಷ್ಟುತಿಂ ನವೀಯಸೀಂ ವೋಚೇಯಮಸ್ಮಾ ಉಶತೇ ಶೃಣೋತು ನಃ । ಭೂಯಾ ಅನ್ತರಾ ಹೃದ್ಯಸ್ಯ ನಿಸ್ಪೃಶೇ ಜಾಯೇವ ಪತ್ಯ ಉಶತೀ ಸುವಾಸಾಃ
ಈ ಪುರಾತನ, ಉತ್ತಮವಾದ, ಸದಾ ಹೊಸದಾದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನಾವು ಅವನಿಗಾಗಿ ಹೇಳೋಣ, ಅವನು ದಯಾಳು; ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಲಿ, ಸದಾ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಪತ್ನಿಯಂತೆ, ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಇರುವಂತೆ.
ಯಸ್ಮಿನ್ನಶ್ವಾಸ ಋಷಭಾಸ ಉಕ್ಷಣೋ ವಶಾ ಮೇಷಾ ಅವಸೃಷ್ಟಾಸ ಆಹುತಾಃ । ಕೀಲಾಲಪೇ ಸೋಮಪೃಷ್ಠಾಯ ವೇಧಸೇ ಹೃದಾ ಮತಿಂ ಜನಯೇ ಚಾರುಮಗ್ನಯೇ
ಯಾರಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳು, ಎತ್ತುಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಕುರಿಗಳು ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬಿಡಲಾಗಿದ್ದು ಹೋಮದಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಆ ಸೋಮವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಾವ್ಯಗ್ನೇ ಹವಿರಾಸ್ಯೇ ತೇ ಸ್ರುಚೀವ ಘೃತಂ ಚಮ್ವೀವ ಸೋಮಃ । ವಾಜಸನಿಂ ರಯಿಮಸ್ಮೇ ಸುವೀರಂ ಪ್ರಶಸ್ತಂ ಧೇಹಿ ಯಶಸಂ ಬೃಹನ್ತಮ್
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಈ ಹೋಮವು ನಿನಗಾಗಿ; ತುಪ್ಪವು ಪಾತ್ರದಂತೆ, ಸೋಮವು ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ಆಗಲಿ. ನಮಗೆ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ, ಧೈರ್ಯವಂತರು ತುಂಬಿರುವ, ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಮಹಿಮೆ ತುಂಬಿದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡು.
ಯಜ್ಞಸ್ಯ ವೋ ರಥ್ಯಂ ವಿಶ್ಪತಿಂ ವಿಶಾಂ ಹೋತಾರಮಕ್ತೋರತಿಥಿಂ ವಿಭಾವಸುಮ್ । ಶೋಚಞ್ಛುಷ್ಕಾಸು ಹರಿಣೀಷು ಜರ್ಭುರದ್ವೃಷಾ ಕೇತುರ್ಯಜತೋ ದ್ಯಾಮಶಾಯತ
ಯಜ್ಞದ ಅಧಿಪತಿ, ರಥದವನು, ಜನಾಂಗಗಳ ನಾಯಕ, ಹೋತೃ, ಆರಾಧಕರ ಅತಿಥಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಅಗ್ನಿಯೇ— ಒಣ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಯಜಮಾನನ ಗುರುತು, ಆಕಾಶವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸುವವನನ್ನು ನಾವು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಇಮಮಞ್ಜಸ್ಪಾಮುಭಯೇ ಅಕೃಣ್ವತ ಧರ್ಮಾಣಮಗ್ನಿಂ ವಿದಥಸ್ಯ ಸಾಧನಮ್ । ಅಕ್ತುಂ ನ ಯಹ್ವಮುಷಸಃ ಪುರೋಹಿತಂ ತನೂನಪಾತಮರುಷಸ್ಯ ನಿಂಸತೇ
ಎರಡೂ ಜನಾಂಗಗಳು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಸಭೆಯ ಕಾರ್ಯಸಾಧಕನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವನು ಬಲಿಷ್ಠ ಎತ್ತಿನಂತೆ, ಉಷಸ್ಸಿನ ಪೂಜಾರಿಯಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಕಪಿಲವರ್ಣನಾಗಿ, ಗೃಹಪೂಜಾರಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ.
ಬಳಸ್ಯ ನೀಥಾ ವಿ ಪಣೇಶ್ಚ ಮನ್ಮಹೇ ವಯಾ ಅಸ್ಯ ಪ್ರಹುತಾ ಆಸುರತ್ತವೇ । ಯದಾ ಘೋರಾಸೋ ಅಮೃತತ್ವಮಾಶತಾದಿಜ್ಜನಸ್ಯ ದೈವ್ಯಸ್ಯ ಚರ್ಕಿರನ್
ನಾವು ಬಲಿಷ್ಠನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ, ಧನದ ರಕ್ಷಕನ ದಾರಿಯನ್ನೂ ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ; ಅವನ ಕರೆಯ ಮೂಲಕ ಅವನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಭಯಂಕರರು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅವರು ದೇವಜನರನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಹರಡಿದರು.
ಋತಸ್ಯ ಹಿ ಪ್ರಸಿತಿರ್ದ್ಯೌರುರು ವ್ಯಚೋ ನಮೋ ಮಹ್ಯರಮತಿಃ ಪನೀಯಸೀ । ಇನ್ದ್ರೋ ಮಿತ್ರೋ ವರುಣಃ ಸಂ ಚಿಕಿತ್ರಿರೇಽಥೋ ಭಗಃ ಸವಿತಾ ಪೂತದಕ್ಷಸಃ
ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗವು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ, ಆಕಾಶವು ಅಗಲವಾಗಿದೆ, ನಮಸ್ಕಾರವು ಮಹತ್ತರವಾದದು, ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಹಿತವಾದದು. ಇಂದ್ರ, ಮಿತ್ರ, ವರుణ ಇವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಗ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧಿಯ ಸವಿತೃ ಕೂಡಾ.
ಪ್ರ ರುದ್ರೇಣ ಯಯಿನಾ ಯನ್ತಿ ಸಿನ್ಧವಸ್ತಿರೋ ಮಹೀಮರಮತಿಂ ದಧನ್ವಿರೇ । ಯೇಭಿಃ ಪರಿಜ್ಮಾ ಪರಿಯನ್ನುರು ಜ್ರಯೋ ವಿ ರೋರುವಜ್ಜಠರೇ ವಿಶ್ವಮುಕ್ಷತೇ
ರುದ್ರನು ನಾಯಕನಾಗಿ ನದಿಗಳು ಹರಿದು, ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಿದು, ತುಂಬು ನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ದೂರ ಸಾಗುವವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿ, ವಿಶಾಲ ಸಂತಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಾಣಾ ರುದ್ರಾ ಮರುತೋ ವಿಶ್ವಕೃಷ್ಟಯೋ ದಿವಃ ಶ್ಯೇನಾಸೋ ಅಸುರಸ್ಯ ನೀಳಯಃ । ತೇಭಿಶ್ಚಷ್ಟೇ ವರುಣೋ ಮಿತ್ರೋ ಅರ್ಯಮೇನ್ದ್ರೋ ದೇವೇಭಿರರ್ವಶೇಭಿರರ್ವಶಃ
ರುದ್ರರು, ಮರ್ತುಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳು, ಆಕಾಶದ ಗಿಡುಗಗಳು, ಬಲಶಾಲಿಗಳ ರಕ್ಷಕರು— ಇವರೊಂದಿಗೆ ವರుణ, ಮಿತ್ರ, ಅರ್ಯಮನ್, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು, ವೇಗಿಗಳಾದವರು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವರು.
ಇನ್ದ್ರೇ ಭುಜಂ ಶಶಮಾನಾಸ ಆಶತ ಸೂರೋ ದೃಶೀಕೇ ವೃಷಣಶ್ಚ ಪೌಂಸ್ಯೇ । ಪ್ರ ಯೇ ನ್ವಸ್ಯಾರ್ಹಣಾ ತತಕ್ಷಿರೇ ಯುಜಂ ವಜ್ರಂ ನೃಷದನೇಷು ಕಾರವಃ
ಇಂದ್ರನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತರು ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಸೂರ್ಯನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಬಲವಂತರು ಪುರುಷತ್ವದಲ್ಲಿ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಕುಶಲರು ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು, ಮಾನವರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸೂರಶ್ಚಿದಾ ಹರಿತೋ ಅಸ್ಯ ರೀರಮದಿನ್ದ್ರಾದಾ ಕಶ್ಚಿದ್ಭಯತೇ ತವೀಯಸಃ । ಭೀಮಸ್ಯ ವೃಷ್ಣೋ ಜಠರಾದಭಿಶ್ವಸೋ ದಿವೇದಿವೇ ಸಹುರಿ ಸ್ತನ್ನಬಾಧಿತಃ
ಸೂರ್ಯನು ಕೂಡಾ ಅವನ ಬಲದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನಿಗಿಂತ ಭಯಪಡುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಭಯಾನಕ ಎತ್ತಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಬಲಶಾಲಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ದಿನೇದಿನೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಗುಡುಗು ಶತ್ರುವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಸ್ತೋಮಂ ವೋ ಅದ್ಯ ರುದ್ರಾಯ ಶಿಕ್ವಸೇ ಕ್ಷಯದ್ವೀರಾಯ ನಮಸಾ ದಿದಿಷ್ಟನ । ಯೇಭಿಃ ಶಿವಃ ಸ್ವವಾಁ ಏವಯಾವಭಿರ್ದಿವಃ ಸಿಷಕ್ತಿ ಸ್ವಯಶಾ ನಿಕಾಮಭಿಃ
ಇಂದು ನಾವು ರುದ್ರನಿಗೆ, ಬಲಶಾಲಿಗೆ, ವೀರರ ರಕ್ಷಕರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ. ಅವನಿಂದ, ಶುಭಕರನು, ಸ್ವಯಂ ಸ್ತುತಿಗೊಳ್ಳುವವನು, ತನ್ನ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆಳುತ್ತಾನೆ.
ತೇ ಹಿ ಪ್ರಜಾಯಾ ಅಭರನ್ತ ವಿ ಶ್ರವೋ ಬೃಹಸ್ಪತಿರ್ವೃಷಭಃ ಸೋಮಜಾಮಯಃ । ಯಜ್ಞೈರಥರ್ವಾ ಪ್ರಥಮೋ ವಿ ಧಾರಯದ್ದೇವಾ ದಕ್ಷೈರ್ಭೃಗವಃ ಸಂ ಚಿಕಿತ್ರಿರೇ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂತಾನಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತಂದರು— ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಸೋಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಎತ್ತು. ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಅಥರ್ವನು ಮೊದಲು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಭೃಗುಗಳು ತಮ್ಮ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು.
ತೇ ಹಿ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಭೂರಿರೇತಸಾ ನರಾಶಂಸಶ್ಚತುರಙ್ಗೋ ಯಮೋಽದಿತಿಃ । ದೇವಸ್ತ್ವಷ್ಟಾ ದ್ರವಿಣೋದಾ ಋಭುಕ್ಷಣಃ ಪ್ರ ರೋದಸೀ ಮರುತೋ ವಿಷ್ಣುರರ್ಹಿರೇ
ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ, ತುಂಬು ಬೀಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ನರಾಶಂಸ, ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳ ಯಮ, ಅದಿತಿ, ದೇವತೆ ತ್ವಷ್ಟೃ, ಧನದಾತ, ಕುಶಲರಾದ ಋಭುಗಳು— ಈ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು, ಮರ್ತುಗಳು, ವಿಷ್ಣು, ಸ್ಮರಣೆಗೆ ಬರಲಿ.