ಕನಿಕ್ರದತ್ಕಲಶೇ ಗೋಭಿರಜ್ಯಸೇ ವ್ಯವ್ಯಯಂ ಸಮಯಾ ವಾರಮರ್ಷಸಿ । ಮರ್ಮೃಜ್ಯಮಾನೋ ಅತ್ಯೋ ನ ಸಾನಸಿರಿನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸೋಮ ಜಠರೇ ಸಮಕ್ಷರಃ
ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ, ಹಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಗುಂಜಿಸುತ್ತಾ ಒತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ; ನೀನು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಾ, ಅಶುದ್ಧವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾ ಹರಿಯುತ್ತೀಯೆ. ಹಗ್ಗದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದ ಕುದುರೆಯಂತೆ, ಸೋಮ, ನೀನು ಇಂದ್ರನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹರಿದು ಸೇರುತ್ತೀಯೆ.
ಸ್ವಾದುಃ ಪವಸ್ವ ದಿವ್ಯಾಯ ಜನ್ಮನೇ ಸ್ವಾದುರಿನ್ದ್ರಾಯ ಸುಹವೀತುನಾಮ್ನೇ । ಸ್ವಾದುರ್ಮಿತ್ರಾಯ ವರುಣಾಯ ವಾಯವೇ ಬೃಹಸ್ಪತಯೇ ಮಧುಮಾಁ ಅದಾಭ್ಯಃ
ದೈವಿಕ ಜನನಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಮಧುರವಾಗಿ ಹರಿಯು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ, ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೇ ನೀಡುವವನಿಗೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಹರಿಯು. ಮಿತ್ರ, ವರుణ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇವರಿಗೆ ನೀನು ಮಧುರವಾಗಿ ಹರಿಯು, ತಪ್ಪದೆ ಮಧುರತೆಯುಳ್ಳ ಸೋಮ.
ಅತ್ಯಂ ಮೃಜನ್ತಿ ಕಲಶೇ ದಶ ಕ್ಷಿಪಃ ಪ್ರ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಮತಯೋ ವಾಚ ಈರತೇ । ಪವಮಾನಾ ಅಭ್ಯರ್ಷನ್ತಿ ಸುಷ್ಟುತಿಮೇನ್ದ್ರಂ ವಿಶನ್ತಿ ಮದಿರಾಸ ಇನ್ದವಃ
ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳು ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತೊಳೆಯುತ್ತವೆ; ಋಷಿಗಳ ಮನಸ್ಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತವೆ. ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಸೋಮಗಳು ಸ್ತುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ, ಆ ಮಧುರ ಸೋಮಗಳು ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ.
ಪವಮಾನೋ ಅಭ್ಯರ್ಷಾ ಸುವೀರ್ಯಮುರ್ವೀಂ ಗವ್ಯೂತಿಂ ಮಹಿ ಶರ್ಮ ಸಪ್ರಥಃ । ಮಾಕಿರ್ನೋ ಅಸ್ಯ ಪರಿಷೂತಿರೀಶತೇನ್ದೋ ಜಯೇಮ ತ್ವಯಾ ಧನಂಧನಮ್
ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ನೀನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಗೆ, ವಿಶಾಲವಾದ ಹಸುವಿನ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ, ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತೀಯೆ. ಅವನ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿಸಬೇಡ, ಸೋಮ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲಿ.
ಅಧಿ ದ್ಯಾಮಸ್ಥಾದ್ವೃಷಭೋ ವಿಚಕ್ಷಣೋಽರೂರುಚದ್ವಿ ದಿವೋ ರೋಚನಾ ಕವಿಃ । ರಾಜಾ ಪವಿತ್ರಮತ್ಯೇತಿ ರೋರುವದ್ದಿವಃ ಪೀಯೂಷಂ ದುಹತೇ ನೃಚಕ್ಷಸಃ
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಗಂಡರ್ವನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಏರಿ, ಎರಡು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅರಸು ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಶುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು ಆಕಾಶದ ಅಮೃತವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಾರೆ.
ದಿವೋ ನಾಕೇ ಮಧುಜಿಹ್ವಾ ಅಸಶ್ಚತೋ ವೇನಾ ದುಹನ್ತ್ಯುಕ್ಷಣಂ ಗಿರಿಷ್ಠಾಮ್ । ಅಪ್ಸು ದ್ರಪ್ಸಂ ವಾವೃಧಾನಂ ಸಮುದ್ರ ಆ ಸಿನ್ಧೋರೂರ್ಮಾ ಮಧುಮನ್ತಂ ಪವಿತ್ರ ಆ
ಆಕಾಶದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಧುರ ಜಿಹ್ವೆಯುಳ್ಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಹನಿ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ನದಿಯ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮಧುರತೆಯುಳ್ಳ ಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತದೆ.
ನಾಕೇ ಸುಪರ್ಣಮುಪಪಪ್ತಿವಾಂಸಂ ಗಿರೋ ವೇನಾನಾಮಕೃಪನ್ತ ಪೂರ್ವೀಃ । ಶಿಶುಂ ರಿಹನ್ತಿ ಮತಯಃ ಪನಿಪ್ನತಂ ಹಿರಣ್ಯಯಂ ಶಕುನಂ ಕ್ಷಾಮಣಿ ಸ್ಥಾಮ್
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಗರುಡನನ್ನು ಅನೇಕ ಪುರಾತನ ಗಾನಗಳು ಕೊಂಡಾಡಿವೆ; ಚಿಂತನೆಗಳು ಆ ಚทองುವ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು, ಚಿನ್ನದ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಬೆಳಕಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತವೆ.
ಊರ್ಧ್ವೋ ಗನ್ಧರ್ವೋ ಅಧಿ ನಾಕೇ ಅಸ್ಥಾದ್ವಿಶ್ವಾ ರೂಪಾ ಪ್ರತಿಚಕ್ಷಾಣೋ ಅಸ್ಯ । ಭಾನುಃ ಶುಕ್ರೇಣ ಶೋಚಿಷಾ ವ್ಯದ್ಯೌತ್ಪ್ರಾರೂರುಚದ್ರೋದಸೀ ಮಾತರಾ ಶುಚಿಃ
ಗಂಡರ್ವನು ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪ್ರಕಾಶವು, ಶುಭ್ರ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಆ ಶುಚಿಯು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರ ತ ಆಶವಃ ಪವಮಾನ ಧೀಜವೋ ಮದಾ ಅರ್ಷನ್ತಿ ರಘುಜಾ ಇವ ತ್ಮನಾ । ದಿವ್ಯಾಃ ಸುಪರ್ಣಾ ಮಧುಮನ್ತ ಇನ್ದವೋ ಮದಿನ್ತಮಾಸಃ ಪರಿ ಕೋಶಮಾಸತೇ
ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಸೋಮ, ನಿನ್ನ ಉಲ್ಲಾಸದ ಹರಿವುಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ; ದೈವಿಕ, ಮಧುರ ಸೋಮಗಳು, ಅತ್ಯಂತ ಮದ್ಯಪಾನದಂತೆ, ಪಾತ್ರದ ಸುತ್ತಲೂ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರ ತೇ ಮದಾಸೋ ಮದಿರಾಸ ಆಶವೋಽಸೃಕ್ಷತ ರಥ್ಯಾಸೋ ಯಥಾ ಪೃಥಕ್ । ಧೇನುರ್ನ ವತ್ಸಂ ಪಯಸಾಭಿ ವಜ್ರಿಣಮಿನ್ದ್ರಮಿನ್ದವೋ ಮಧುಮನ್ತ ಊರ್ಮಯಃ
ನಿನ್ನ ಉಲ್ಲಾಸದ, ಮದ್ಯಪಾನದ, ವೇಗದ ಹರಿವುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ರಥಗಳಂತೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ; ಹಸುವಿನಂತೆ, ತನ್ನ ಕರುವಿಗೆ ಹಾಲು ನೀಡುವಂತೆ, ಮಧುರ ಸೋಮದ ಅಲೆಗಳು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹಾಲನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತವೆ.
ಅತ್ಯೋ ನ ಹಿಯಾನೋ ಅಭಿ ವಾಜಮರ್ಷ ಸ್ವರ್ವಿತ್ಕೋಶಂ ದಿವೋ ಅದ್ರಿಮಾತರಮ್ । ವೃಷಾ ಪವಿತ್ರೇ ಅಧಿ ಸಾನೋ ಅವ್ಯಯೇ ಸೋಮಃ ಪುನಾನ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಯ ಧಾಯಸೇ
ಕುದುರೆಯಂತೆ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ನೀನು ಬಹುಮಾನಕ್ಕಾಗಿ, ಧ್ವನಿಮಯ ಪಾತ್ರದತ್ತ, ಆಕಾಶದ ಪರ್ವತದತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸೋಮ, ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ, ಇಂದ್ರನ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರ ತ ಆಶ್ವಿನೀಃ ಪವಮಾನ ಧೀಜುವೋ ದಿವ್ಯಾ ಅಸೃಗ್ರನ್ಪಯಸಾ ಧರೀಮಣಿ । ಪ್ರಾನ್ತರೃಷಯ ಸ್ಥಾವಿರೀರಸೃಕ್ಷತ ಯೇ ತ್ವಾ ಮೃಜನ್ತ್ಯೃಷಿಷಾಣ ವೇಧಸಃ
ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಸೋಮ, ನಿನ್ನ ದೈವಿಕ ಹರಿವುಗಳು ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ; ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು, ನಿನ್ನನ್ನು ತೊಳೆಯುವವರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ.
ವಿಶ್ವಾ ಧಾಮಾನಿ ವಿಶ್ವಚಕ್ಷ ಋಭ್ವಸಃ ಪ್ರಭೋಸ್ತೇ ಸತಃ ಪರಿ ಯನ್ತಿ ಕೇತವಃ । ವ್ಯಾನಶಿಃ ಪವಸೇ ಸೋಮ ಧರ್ಮಭಿಃ ಪತಿರ್ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಭುವನಸ್ಯ ರಾಜಸಿ
ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಸಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ ಋಭುಗಳು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯ ಕಿರಣಗಳು ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಸೋಮ, ನೀನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಪಂಚದ ಒಡೆಯನು, ರಾಜನು ನೀನೇ.
ಉಭಯತಃ ಪವಮಾನಸ್ಯ ರಶ್ಮಯೋ ಧ್ರುವಸ್ಯ ಸತಃ ಪರಿ ಯನ್ತಿ ಕೇತವಃ । ಯದೀ ಪವಿತ್ರೇ ಅಧಿ ಮೃಜ್ಯತೇ ಹರಿಃ ಸತ್ತಾ ನಿ ಯೋನಾ ಕಲಶೇಷು ಸೀದತಿ
ಎರಡೂ ಕಡೆ, ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಸ್ಥಿರ ಸೋಮನ ಕಿರಣಗಳು ಸುತ್ತುತ್ತವೆ; ಕಪಿಲವರ್ಣದವನು ಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯಲ್ಪಡುವಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಕೇತುಃ ಪವತೇ ಸ್ವಧ್ವರಃ ಸೋಮೋ ದೇವಾನಾಮುಪ ಯಾತಿ ನಿಷ್ಕೃತಮ್ । ಸಹಸ್ರಧಾರಃ ಪರಿ ಕೋಶಮರ್ಷತಿ ವೃಷಾ ಪವಿತ್ರಮತ್ಯೇತಿ ರೋರುವತ್
ಯಜ್ಞದ ಸಂಕೇತವಾದ, ಶುದ್ಧ, ಸುಸಂಯೋಜಿತ ಸೋಮ ದೇವತೆಗಳ ಆಸನದತ್ತ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಸಾವಿರ ಹರಿವಿನಿಂದ ಅವನು ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ, ಗರ್ಜಿಸುವ ಎಮ್ಮೆ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.
ರಾಜಾ ಸಮುದ್ರಂ ನದ್ಯೋ ವಿ ಗಾಹತೇಽಪಾಮೂರ್ಮಿಂ ಸಚತೇ ಸಿನ್ಧುಷು ಶ್ರಿತಃ । ಅಧ್ಯಸ್ಥಾತ್ಸಾನು ಪವಮಾನೋ ಅವ್ಯಯಂ ನಾಭಾ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಧರುಣೋ ಮಹೋ ದಿವಃ
ರಾಜನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ನದಿಗಳು ವಿಭಜನೆಗೊಂಡು ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಅವನು ನೀರಿನ ಅಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ; ಶುದ್ಧಗೊಂಡವನು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಆಕಾಶದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
ದಿವೋ ನ ಸಾನು ಸ್ತನಯನ್ನಚಿಕ್ರದದ್ದ್ಯೌಶ್ಚ ಯಸ್ಯ ಪೃಥಿವೀ ಚ ಧರ್ಮಭಿಃ । ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಖ್ಯಂ ಪವತೇ ವಿವೇವಿದತ್ಸೋಮಃ ಪುನಾನಃ ಕಲಶೇಷು ಸೀದತಿ
ಆಕಾಶದ ಶಿಖರದಂತೆ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಧ್ವನಿಮಾಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಕಾಶವೂ ಭೂಮಿಯೂ ಪಾಲಿಸುತ್ತವೆ; ಸೋಮ, ಶುದ್ಧಗೊಂಡು ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಇಂದ್ರನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.
ಜ್ಯೋತಿರ್ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಪವತೇ ಮಧು ಪ್ರಿಯಂ ಪಿತಾ ದೇವಾನಾಂ ಜನಿತಾ ವಿಭೂವಸುಃ । ದಧಾತಿ ರತ್ನಂ ಸ್ವಧಯೋರಪೀಚ್ಯಂ ಮದಿನ್ತಮೋ ಮತ್ಸರ ಇನ್ದ್ರಿಯೋ ರಸಃ
ಯಜ್ಞದ ಬೆಳಕು ಹಬ್ಬುವವನು, ಮಧುರವಾದ, ಪ್ರಿಯವಾದ, ದೇವತೆಗಳ ತಂದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ಆತನು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಧನವನ್ನು, ತಾನೇ ಅರ್ಪಿಸುವವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದು, ಅತ್ಯಂತ ಮದಕರವಾದ, ಶಕ್ತಿಯುತ, ರಸವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಭಿಕ್ರನ್ದನ್ಕಲಶಂ ವಾಜ್ಯರ್ಷತಿ ಪತಿರ್ದಿವಃ ಶತಧಾರೋ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ಹರಿರ್ಮಿತ್ರಸ್ಯ ಸದನೇಷು ಸೀದತಿ ಮರ್ಮೃಜಾನೋಽವಿಭಿಃ ಸಿನ್ಧುಭಿರ್ವೃಷಾ
ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಹರಿದವನು ಪಾತ್ರೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಾನೆ, ವಿಜಯವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವವನು, ಆಕಾಶದ ಒಡೆಯನು, ನೂರಾರು ಹರಿವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿವೇಕಿಯೂ ಹೌದು; ಆ ಪಿತ್ತಳದವನು ಮಿತ್ರನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ನದಿಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡು, ಹರಿವಿನ ಮಧ್ಯೆ ಗಂಡಸಾಗಿ ತಲೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ.
ಅಗ್ರೇ ಸಿನ್ಧೂನಾಂ ಪವಮಾನೋ ಅರ್ಷತ್ಯಗ್ರೇ ವಾಚೋ ಅಗ್ರಿಯೋ ಗೋಷು ಗಚ್ಛತಿ । ಅಗ್ರೇ ವಾಜಸ್ಯ ಭಜತೇ ಮಹಾಧನಂ ಸ್ವಾಯುಧಃ ಸೋತೃಭಿಃ ಪೂಯತೇ ವೃಷಾ
ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ ಪವಮಾನನು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ, ಆನು ಹಸುವಿನ ನಡುವೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ, ಮಹಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸೋತ್ರಿಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡು, ಗಂಡಸಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಾನೆ.
ಅಯಂ ಮತವಾಞ್ಛಕುನೋ ಯಥಾ ಹಿತೋಽವ್ಯೇ ಸಸಾರ ಪವಮಾನ ಊರ್ಮಿಣಾ । ತವ ಕ್ರತ್ವಾ ರೋದಸೀ ಅನ್ತರಾ ಕವೇ ಶುಚಿರ್ಧಿಯಾ ಪವತೇ ಸೋಮ ಇನ್ದ್ರ ತೇ
ಈ ಪ್ರೇರಿತನು, ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಿಡಲಾದಂತೆ, ಪವಮಾನನು ಅಲೆಗಳಂತೆ ಓಡಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆ; ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಮಹಾತ್ಮನೆ, ಸೋಮಾ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನೀನು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ಹರಿಯುತ್ತೀಯೆ.
ದ್ರಾಪಿಂ ವಸಾನೋ ಯಜತೋ ದಿವಿಸ್ಪೃಶಮನ್ತರಿಕ್ಷಪ್ರಾ ಭುವನೇಷ್ವರ್ಪಿತಃ । ಸ್ವರ್ಜಜ್ಞಾನೋ ನಭಸಾಭ್ಯಕ್ರಮೀತ್ಪ್ರತ್ನಮಸ್ಯ ಪಿತರಮಾ ವಿವಾಸತಿ
ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯಜಮಾನನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಕಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅರಿತವನು, ಮೋಡಗಳ ಮೂಲಕ ಏರಿ, ದೂರದ ಪುರಾತನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸೋ ಅಸ್ಯ ವಿಶೇ ಮಹಿ ಶರ್ಮ ಯಚ್ಛತಿ ಯೋ ಅಸ್ಯ ಧಾಮ ಪ್ರಥಮಂ ವ್ಯಾನಶೇ । ಪದಂ ಯದಸ್ಯ ಪರಮೇ ವ್ಯೋಮನ್ಯತೋ ವಿಶ್ವಾ ಅಭಿ ಸಂ ಯಾತಿ ಸಂಯತಃ
ಯಾರು ಅವನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಮೊದಲು ಅರಿತನೋ, ಅವನಿಗೆ ಮಹಾ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆ ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರೋ ಅಯಾಸೀದ್ ಇನ್ದುರ್ ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತꣳ ಸಖಾ ಸಖ್ಯುರ್ ನ ಪ್ರ ಮಿನಾತಿ ಸꣳಗಿರಮ್ । ಮರ್ಯ ಇವ ಯುವತಿಭಿಃ ಸಮ್ ಅರ್ಷತಿ ಸೋಮಃ ಕಲಶೇ ಶತಯಾಮ್ನಾ ಪಥಾ
ಇಂದುವು ಇಂದ್ರನ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದೆ; ಆತನು ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಿಡದ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ, ಯುವಕನು ಯುವತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಸೊಮನು ನೂರಾರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಶದೊಳಗೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರ ವೋ ಧಿಯೋ ಮನ್ದ್ರಯುವೋ ವಿಪನ್ಯುವಃ ಪನಸ್ಯುವಃ ಸꣳವಸನೇಷ್ವ್ ಅಕ್ರಮುಃ । ಸೋಮಮ್ ಮನೀಷಾ ಅಭ್ಯ್ ಅನೂಷತ ಸ್ತುಭೋ ಽಭಿ ಧೇನವಃ ಪಯಸೇಮ್ ಅಶಿಶ್ರಯುಃ
ನಿಮ್ಮ ಆನಂದದಾಯಕ, ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣ ಹಾಗೂ ಫಲಪ್ರದವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳು ಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿವೆ; ಅವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ಹುಡುಕಿವೆ, ಹಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಹಸುಗಳು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವಂತೆ, ಪೋಷಕನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿವೆ.
ಆ ನಃ ಸೋಮ ಸꣳಯತಮ್ ಪಿಪ್ಯುಷೀಮ್ ಇಷಮ್ ಇನ್ದೋ ಪವಸ್ವ ಪವಮಾನೋ ಅಸ್ರಿಧಮ್ । ಯಾ ನೋ ದೋಹತೇ ತ್ರಿರ್ ಅಹನ್ನ್ ಅಸಶ್ಚುಷೀ ಕ್ಷುಮದ್ ವಾಜವನ್ ಮಧುಮತ್ ಸುವೀರ್ಯಮ್
ಸೋಮ, ನಮ್ಮಿಗೆ ತುಂಬು, ಪೋಷಕವಾದ ಹರಿವನ್ನು ಕೊಡು; ಇಂದೋ, ನೀನು ತೊಳೆದು, ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಶುದ್ಧವಾಗು. ಅದು ನಮಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸದಾ ಹರಿಯುವ, ಫಲವತ್ತಾದ, ಮಧುರವಾದ, ಶಕ್ತಿಯುತ ಬಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ವೃಷಾ ಮತೀನಾಮ್ ಪವತೇ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ಸೋಮೋ ಅಹ್ನಃ ಪ್ರತರೀತೋಷಸೋ ದಿವಃ । ಕ್ರಾಣಾ ಸಿನ್ಧೂನಾꣳ ಕಲಶಾꣳ ಅವೀವಶದ್ ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಹಾರ್ದ್ಯ್ ಆವಿಶನ್ ಮನೀಷಿಭಿಃ
ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ, ವಿವೇಕಿಯಾದ ಸೋಮನು ಹರಿದು ಬರುತ್ತಾನೆ; ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಆಕಾಶದ ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅವನು ನದಿಗಳ ಪಾತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಹರಿದು, ಕುಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ತುಂಬಿ, ಪ್ರೇರಿತರೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮನೀಷಿಭಿಃ ಪವತೇ ಪೂರ್ವ್ಯಃ ಕವಿರ್ ನೃಭಿರ್ ಯತಃ ಪರಿ ಕೋಶಾꣳ ಅಚಿಕ್ರದತ್ । ತ್ರಿತಸ್ಯ ನಾಮ ಜನಯನ್ ಮಧು ಕ್ಷರದ್ ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ವಾಯೋಃ ಸಖ್ಯಾಯ ಕರ್ತವೇ
ಪ್ರೇರಿತರೊಂದಿಗೆ, ಪುರಾತನ ಋಷಿಯಾದ ಸೋಮನು ಹರಿದು ಬರುತ್ತಾನೆ; ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಪಾತ್ರೆಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ತೃತನ ಹೆಸರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅವನು ಮಧುರವಾದ ಪಾನವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಾಯುವಿನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಅಯಮ್ ಪುನಾನ ಉಷಸೋ ವಿ ರೋಚಯದ್ ಅಯꣳ ಸಿನ್ಧುಭ್ಯೋ ಅಭವದ್ ಉ ಲೋಕಕೃತ್ । ಅಯꣳ ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತ ದುದುಹಾನ ಆಶಿರꣳ ಸೋಮೋ ಹೃದೇ ಪವತೇ ಚಾರು ಮತ್ಸರಃ
ಈ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸೋಮನು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ನದಿಗಳ ನಡುವೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು ಇವನೇ. ಈ ಸೋಮನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳುವರೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪೋಷಕ ರಸವನ್ನು ಹಾಲುಹರಿದು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಪವಸ್ವ ಸೋಮ ದಿವ್ಯೇಷು ಧಾಮಸು ಸೃಜಾನ ಇನ್ದೋ ಕಲಶೇ ಪವಿತ್ರ ಆ । ಸೀದನ್ನ್ ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಜಠರೇ ಕನಿಕ್ರದನ್ ನೃಭಿರ್ ಯತಃ ಸೂರ್ಯಮ್ ಆರೋಹಯೋ ದಿವಿ
ಸೋಮನೆ, ದಿವ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಶುದ್ಧವಾಗು; ಇಂದುವೇ, ಪಾವಕದ ಮೂಲಕ ಕಲಶದೊಳಗೆ ಹರಿದುಬಾ. ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮನುಷ್ಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಏರಿಸು.