ಸ ಸೂನುರ್ಮಾತರಾ ಶುಚಿರ್ಜಾತೋ ಜಾತೇ ಅರೋಚಯತ್ । ಮಹಾನ್ಮಹೀ ಋತಾವೃಧಾ
ಆ ಶುದ್ಧ ಪುತ್ರನು, ತಾಯಂದಿರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಜನಿಸಿದಾಗ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿಸಿದನು; ಅವನು ಮಹಾನ್, ಧರ್ಮದಿಂದ ಬೆಳೆದವನೂ, ಎರಡೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿವೆ.
ಸ ಸಪ್ತ ಧೀತಿಭಿರ್ಹಿತೋ ನದ್ಯೋ ಅಜಿನ್ವದದ್ರುಹಃ । ಯಾ ಏಕಮಕ್ಷಿ ವಾವೃಧುಃ
ಏಳು ಬುದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಅಡ್ಡಿಯಾಗದೆ, ನದಿಗಳನ್ನು ಹರಡಿಸಿದನು; ಅವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದೇ ಮೂಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವು.
ತಾ ಅಭಿ ಸನ್ತಮಸ್ತೃತಂ ಮಹೇ ಯುವಾನಮಾ ದಧುಃ । ಇನ್ದುಮಿನ್ದ್ರ ತವ ವ್ರತೇ
ಅವರು ಮಹಾ ಯುವಕನಿಗಾಗಿ, ಹರಿದು ಹರಡಿದವನು, ಇಂದ್ರಾ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಂತೆ, ಆ ಇಂದುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅಭಿ ವಹ್ನಿರಮರ್ತ್ಯಃ ಸಪ್ತ ಪಶ್ಯತಿ ವಾವಹಿಃ । ಕ್ರಿವಿರ್ದೇವೀರತರ್ಪಯತ್
ಅಮರವಾದ ಅಗ್ನಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಏಳು ನದಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವನು; ಕುಶಲವಂತನು ದೇವಿಯರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅವಾ ಕಲ್ಪೇಷು ನಃ ಪುಮಸ್ತಮಾಂಸಿ ಸೋಮ ಯೋಧ್ಯಾ । ತಾನಿ ಪುನಾನ ಜಙ್ಘನಃ
ಸೋಮಾ, ನಮ್ಮಿಂದ ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರ ಮಾಡು; ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನೀನು ಅವನ್ನು ಒಡೆಯಿದ್ದೀಯೆ.
ನೂ ನವ್ಯಸೇ ನವೀಯಸೇ ಸೂಕ್ತಾಯ ಸಾಧಯಾ ಪಥಃ । ಪ್ರತ್ನವದ್ರೋಚಯಾ ರುಚಃ
ಈಗ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದಾಗಿರುವ ಈ ಸ್ತುತಿಯಿಗಾಗಿ, ದಾರಿಯನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸು; ಹಳೆಯ ಬೆಳಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾಡು.
ಪವಮಾನ ಮಹಿ ಶ್ರವೋ ಗಾಮಶ್ವಂ ರಾಸಿ ವೀರವತ್ । ಸನಾ ಮೇಧಾಂ ಸನಾ ಸ್ವಃ
ಪವಮಾನಾ, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿ, ಹಸುಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ವೀರರುಳ್ಳವರು, ಶಾಶ್ವತ ಜ್ಞಾನ, ಶಾಶ್ವತ ಬೆಳಕು ನೀಡು.
ಪ್ರ ಸ್ವಾನಾಸೋ ರಥಾ ಇವಾರ್ವನ್ತೋ ನ ಶ್ರವಸ್ಯವಃ । ಸೋಮಾಸೋ ರಾಯೇ ಅಕ್ರಮುಃ
ಹತ್ತಿಸಲಾದ ಸೋಮಗಳು, ವೇಗದ ರಥಗಳಂತೆ, ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಆತುರದಿಂದ, ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದಿವೆ.
ಹಿನ್ವಾನಾಸೋ ರಥಾ ಇವ ದಧನ್ವಿರೇ ಗಭಸ್ತ್ಯೋಃ । ಭರಾಸಃ ಕಾರಿಣಾಮಿವ
ಚಲನೆಯಾಗಿರುವವು, ರಥಗಳಂತೆ, ಕೈಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಕಾರ್ಯಮಗ್ನರಂತೆ ಭಾರವನ್ನೆತ್ತಿವೆ.
ರಾಜಾನೋ ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಭಿಃ ಸೋಮಾಸೋ ಗೋಭಿರಞ್ಜತೇ । ಯಜ್ಞೋ ನ ಸಪ್ತ ಧಾತೃಭಿಃ
ಸೋಮಗಳು, ರಾಜರು ಹೊಗಳಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಹಸುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ; ಯಜ್ಞವು ಏಳು ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ.
ಪರಿ ಸುವಾನಾಸ ಇನ್ದವೋ ಮದಾಯ ಬರ್ಹಣಾ ಗಿರಾ । ಸುತಾ ಅರ್ಷನ್ತಿ ಧಾರಯಾ
ಹತ್ತಿಸಲಾದ ಹನಿಗಳು, ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯೂ ಹಾಡಿನಿಂದ, ಸುತ್ತ ಸುತ್ತ, ಪಾತ್ರೆಯೊಳಗೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿವೆ.
ಆಪಾನಾಸೋ ವಿವಸ್ವತೋ ಜನನ್ತ ಉಷಸೋ ಭಗಮ್ । ಸೂರಾ ಅಣ್ವಂ ವಿ ತನ್ವತೇ
ಬೆಳಕನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು, ವಿವಸ್ವಂತನಿಗೆ ಉಷಸ್ಸಿನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಬಲಿಷ್ಠರು ದಾರಿಯನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಪ ದ್ವಾರಾ ಮತೀನಾಂ ಪ್ರತ್ನಾ ಋಣ್ವನ್ತಿ ಕಾರವಃ । ವೃಷ್ಣೋ ಹರಸ ಆಯವಃ
ಬಲಿಷ್ಠನ ಚಾನಲ್ಗಳು, ಚುರುಕಾದವನ ಮಾರ್ಗಗಳು, ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಹಳೆಯ ವಿಚಾರದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತವೆ.
ಸಮೀಚೀನಾಸ ಆಸತೇ ಹೋತಾರಃ ಸಪ್ತಜಾಮಯಃ । ಪದಮೇಕಸ್ಯ ಪಿಪ್ರತಃ
ಏಳು ಹೋತಾರನ ಪುತ್ರರು, ಒಗ್ಗೂಡಿ ಕುಳಿತು, ಒಂದೇ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ.
ನಾಭಾ ನಾಭಿಂ ನ ಆ ದದೇ ಚಕ್ಷುಶ್ಚಿತ್ಸೂರ್ಯೇ ಸಚಾ । ಕವೇರಪತ್ಯಮಾ ದುಹೇ
ನಾಭಿಯಿಂದ ನಾಭಿಗೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಕಣ್ಣು ಕೂಡ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ, ಕವಿಯ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತದೆ.
ಅಭಿ ಪ್ರಿಯಾ ದಿವಸ್ಪದಮಧ್ವರ್ಯುಭಿರ್ಗುಹಾ ಹಿತಮ್ । ಸೂರಃ ಪಶ್ಯತಿ ಚಕ್ಷಸಾ
ಪ್ರಕಾಶಮಾನವನು, ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ, ಯಾಜಕರಿಂದ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಆಕಾಶದ ಪ್ರಿಯ ಆಸನವನ್ನು ನೋಡುವನು.
ಉಪಾಸ್ಮೈ ಗಾಯತಾ ನರಃ ಪವಮಾನಾಯೇನ್ದವೇ । ಅಭಿ ದೇವಾಁ ಇಯಕ್ಷತೇ
ಪುರುಷರೆ, ಪವಿತ್ರನಾದ ಇಂದುವಿಗೆ ಹಾಡಿ ಹಾಡಿ ಕೊಂಡಾಡಿರಿ; ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಅಭಿ ತೇ ಮಧುನಾ ಪಯೋಽಥರ್ವಾಣೋ ಅಶಿಶ್ರಯುಃ । ದೇವಂ ದೇವಾಯ ದೇವಯು
ಅಥರ್ವಣರು ನಿನಗೆ ಮಧುರವಾದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ದೇವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸ ನಃ ಪವಸ್ವ ಶಂ ಗವೇ ಶಂ ಜನಾಯ ಶಮರ್ವತೇ । ಶಂ ರಾಜನ್ನೋಷಧೀಭ್ಯಃ
ನಮಗೆ, ಹಸುವಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಜನರಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ರಥವಾನಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ರಾಜರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ನೀನು ಹರಿದು ಬಾ.
ಬಭ್ರವೇ ನು ಸ್ವತವಸೇಽರುಣಾಯ ದಿವಿಸ್ಪೃಶೇ । ಸೋಮಾಯ ಗಾಥಮರ್ಚತ
ಆ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ, ಸ್ವಯಂಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಕೆಂಪುಬಣ್ಣದ, ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುವ ಸೋಮನನ್ನು ಈಗ ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿರಿ.
ಹಸ್ತಚ್ಯುತೇಭಿರದ್ರಿಭಿಃ ಸುತಂ ಸೋಮಂ ಪುನೀತನ । ಮಧಾವಾ ಧಾವತಾ ಮಧು
ಕೈಯಿಂದ ಚಲಿಸುವ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಪೆಸಿದ ಸೋಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿರಿ; ಅದು ಮಧುರದಿಂದ ಹರಿದು ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿರಿ.
ನಮಸೇದುಪ ಸೀದತ ದಧ್ನೇದಭಿ ಶ್ರೀಣೀತನ । ಇನ್ದುಮಿನ್ದ್ರೇ ದಧಾತನ
ವಂದಿಸಿ, ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು, ಪಾತ್ರೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಡಿ; ಆ ಹನಿಯನ್ನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ.
ಅಮಿತ್ರಹಾ ವಿಚರ್ಷಣಿಃ ಪವಸ್ವ ಸೋಮ ಶಂ ಗವೇ । ದೇವೇಭ್ಯೋ ಅನುಕಾಮಕೃತ್
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸೋಮಾ, ಹಸುವಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಅವರ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಪೂರೈಸುವಂತೆ ಹರಿದು ಬಾ.
ಇನ್ದ್ರಾಯ ಸೋಮ ಪಾತವೇ ಮದಾಯ ಪರಿ ಷಿಚ್ಯಸೇ । ಮನಶ್ಚಿನ್ಮನಸಸ್ಪತಿಃ
ಸೋಮಾ, ನೀನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು, ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ; ಮನಸ್ಸೇನು, ಮನಸ್ಸಿನ ಒಡೆಯನು ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ಪವಮಾನ ಸುವೀರ್ಯಂ ರಯಿಂ ಸೋಮ ರಿರೀಹಿ ನಃ । ಇನ್ದವಿನ್ದ್ರೇಣ ನೋ ಯುಜಾ
ಪವಿತ್ರನಾದ ಸೋಮಾ, ನಮಗೆ ವೀರ್ಯವಂತಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡು, ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ನಮಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡು.
ಸೋಮಾ ಅಸೃಗ್ರಮಿನ್ದವಃ ಸುತಾ ಋತಸ್ಯ ಸಾದನೇ । ಇನ್ದ್ರಾಯ ಮಧುಮತ್ತಮಾಃ
ಪೆಸಿದ ಇಂದುಗಳು, ಸೋಮರಸಗಳು ಸತ್ಯದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಹರಿದು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾಗಿವೆ.
ಅಭಿ ವಿಪ್ರಾ ಅನೂಷತ ಗಾವೋ ವತ್ಸಂ ನ ಮಾತರಃ । ಇನ್ದ್ರಂ ಸೋಮಸ್ಯ ಪೀತಯೇ
ಮುನಿಗಳು, ತಾಯಿಗಳು ಹಸುವನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಕರೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮದಚ್ಯುತ್ಕ್ಷೇತಿ ಸಾದನೇ ಸಿನ್ಧೋರೂರ್ಮಾ ವಿಪಶ್ಚಿತ್ । ಸೋಮೋ ಗೌರೀ ಅಧಿ ಶ್ರಿತಃ
ಮಧುರದಿಂದ ಹರಿದು, ಸೋಮನು ನದಿಯ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ ಹಸುವಿನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
ದಿವೋ ನಾಭಾ ವಿಚಕ್ಷಣೋಽವ್ಯೋ ವಾರೇ ಮಹೀಯತೇ । ಸೋಮೋ ಯಃ ಸುಕ್ರತುಃ ಕವಿಃ
ಆಕಾಶದ ನಾಭಿಯಿಂದ, ವಿವೇಕಿಯಾದ ಸೋಮನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಕವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಯಃ ಸೋಮಃ ಕಲಶೇಷ್ವಾಁ ಅನ್ತಃ ಪವಿತ್ರ ಆಹಿತಃ । ತಮಿನ್ದುಃ ಪರಿ ಷಸ್ವಜೇ
ಪಾತ್ರೆಗಳೊಳಗೆ, ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಜಾಲದೊಳಗೆ ಇಡಲಾಗಿರುವ ಆ ಸೋಮವನ್ನು ಇಂದುನು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.