ಸಮಿದ್ಧೋ ವಿಶ್ವತಸ್ಪತಿಃ ಪವಮಾನೋ ವಿ ರಾಜತಿ । ಪ್ರೀಣನ್ವೃಷಾ ಕನಿಕ್ರದತ್
ಬೆಳಗಿದವನು, ಎಲ್ಲರ ಒಡೆಯನು, ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಗರ್ಜಿಸುವ ಎಮ್ಮೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ತನೂನಪಾತ್ಪವಮಾನಃ ಶೃಙ್ಗೇ ಶಿಶಾನೋ ಅರ್ಷತಿ । ಅನ್ತರಿಕ್ಷೇಣ ರಾರಜತ್
ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಈಳೇನ್ಯಃ ಪವಮಾನೋ ರಯಿರ್ವಿ ರಾಜತಿ ದ್ಯುಮಾನ್ । ಮಧೋರ್ಧಾರಾಭಿರೋಜಸಾ
ಆಕರ್ಷಕವಾದ, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಆ ಹರಿವು ಸಂಪತ್ತಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ಅದು ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಜೇನುಸಾರದಿಂದ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ.
ಬರ್ಹಿಃ ಪ್ರಾಚೀನಮೋಜಸಾ ಪವಮಾನ ಸ್ತೃಣನ್ಹರಿಃ । ದೇವೇಷು ದೇವ ಈಯತೇ
ಬಲದಿಂದ, ಹೊಳೆಯುವವನೇ, ನೀನು ಪೂರ್ವದ ಕಡೆಗೆ ದರ್ಭವನ್ನು ಹಾಸುತ್ತೀ; ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನು, ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವನಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಉದಾತೈರ್ಜಿಹತೇ ಬೃಹದ್ದ್ವಾರೋ ದೇವೀರ್ಹಿರಣ್ಯಯೀಃ । ಪವಮಾನೇನ ಸುಷ್ಟುತಾಃ
ವಿಶಾಲವಾದ, ಎತ್ತರದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ದೈವಿಕವಾಗಿಯೂ ಬಂಗಾರದಂತಿವೆ, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತೆರೆದು ಬಿಡುತ್ತವೆ.
ಸುಶಿಲ್ಪೇ ಬೃಹತೀ ಮಹೀ ಪವಮಾನೋ ವೃಷಣ್ಯತಿ । ನಕ್ತೋಷಾಸಾ ನ ದರ್ಶತೇ
ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ವಿಶಾಲವೂ ಮಹತ್ತಾದವನು, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾತದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಉಭಾ ದೇವಾ ನೃಚಕ್ಷಸಾ ಹೋತಾರಾ ದೈವ್ಯಾ ಹುವೇ । ಪವಮಾನ ಇನ್ದ್ರೋ ವೃಷಾ
ಎರಡೂ ದೇವತೆಗಳಾದ ಹೋತ್ರುಗಳನ್ನು, ದೇವರಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರನ್ನು ನಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಇಂದ್ರನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಧೀರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಭಾರತೀ ಪವಮಾನಸ್ಯ ಸರಸ್ವತೀಳಾ ಮಹೀ । ಇಮಂ ನೋ ಯಜ್ಞಮಾ ಗಮನ್ತಿಸ್ರೋ ದೇವೀಃ ಸುಪೇಶಸಃ
ಭಾರತೀ, ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಇಲಾ ಎಂಬ ಮಹಾದೇವತೆಗಳು, ಈ ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬರಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ; ಈ ಮೂರು ಅಲಂಕೃತ ದೇವತೆಗಳು ನಮ್ಮ ಹವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.
ತ್ವಷ್ಟಾರಮಗ್ರಜಾಂ ಗೋಪಾಂ ಪುರೋಯಾವಾನಮಾ ಹುವೇ । ಇನ್ದುರಿನ್ದ್ರೋ ವೃಷಾ ಹರಿಃ ಪವಮಾನಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ಪ್ರಾಚೀನನಾದ ತ್ವಷ್ಟಾರನ್ನು, ಹಸುಗಳ ರಕ್ಷಕನನ್ನು, ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸಾಗುವವನನ್ನು ನಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇಂದು, ಇಂದ್ರ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಹೊಳೆಯುವವನು, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದವನು.
ವನಸ್ಪತಿಂ ಪವಮಾನ ಮಧ್ವಾ ಸಮಙ್ಗ್ಧಿ ಧಾರಯಾ । ಸಹಸ್ರವಲ್ಶಂ ಹರಿತಂ ಭ್ರಾಜಮಾನಂ ಹಿರಣ್ಯಯಮ್
ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನೇ, ಜೇನು ಮತ್ತು ಹರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ವನಸ್ಪತಿಗೆ ಸೇರು; ಸಾವಿರ ಶಾಖೆಗಳಿರುವ, ಹಸಿರು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬಂಗಾರದಂತಿರುವವನಾಗಿರು.
ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸ್ವಾಹಾಕೃತಿಂ ಪವಮಾನಸ್ಯಾ ಗತ । ವಾಯುರ್ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ಸೂರ್ಯೋಽಗ್ನಿರಿನ್ದ್ರಃ ಸಜೋಷಸಃ
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು 'ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬ ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ; ವಾಯು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಇಂದ್ರ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ಮನ್ದ್ರಯಾ ಸೋಮ ಧಾರಯಾ ವೃಷಾ ಪವಸ್ವ ದೇವಯುಃ । ಅವ್ಯೋ ವಾರೇಷ್ವಸ್ಮಯುಃ
ಆನಂದದ ಹರಿವಿನಿಂದ, ಸೋಮನೇ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ನೀನು ಪವಿತ್ರಗೊಳ್ಳು; ಆವರಣಗಳ ನಡುವೆ ದೋಷರಹಿತನಾಗಿ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿರು.
ಅಭಿ ತ್ಯಂ ಮದ್ಯಂ ಮದಮಿನ್ದವಿನ್ದ್ರ ಇತಿ ಕ್ಷರ । ಅಭಿ ವಾಜಿನೋ ಅರ್ವತಃ
ಆ ಮಧುರವಾದ ಉಲ್ಲಾಸದ ಕಡೆಗೆ, ಇಂದವನೇ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಹರಿದುಹೋಗು; ವೇಗವಾದ ಕುದುರೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹರಿದುಹೋಗು.
ಅಭಿ ತ್ಯಂ ಪೂರ್ವ್ಯಂ ಮದಂ ಸುವಾನೋ ಅರ್ಷ ಪವಿತ್ರ ಆ । ಅಭಿ ವಾಜಮುತ ಶ್ರವಃ
ಅನುಭವದ ಪುರಾತನ ಮದದ ಕಡೆಗೆ, ಪೀಡಿಸಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ ಹರಿದುಹೋಗು; ಬಲದತ್ತ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯತ್ತ ಹರಿದುಹೋಗು.
ಅನು ದ್ರಪ್ಸಾಸ ಇನ್ದವ ಆಪೋ ನ ಪ್ರವತಾಸರನ್ । ಪುನಾನಾ ಇನ್ದ್ರಮಾಶತ
ನೀರು ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವಂತೆ, ಆ ಹನಿಗಳು, ಇಂದುವೇ, ಹರಿದುಹೋಗಿವೆ; ಪವಿತ್ರಗೊಂಡು ಅವು ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿವೆ.
ಯಮತ್ಯಮಿವ ವಾಜಿನಂ ಮೃಜನ್ತಿ ಯೋಷಣೋ ದಶ । ವನೇ ಕ್ರೀಳನ್ತಮತ್ಯವಿಮ್
ಹತ್ತು ಯುವತಿಯರು ಅವನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅತಿ ವೇಗದ ಓಟಗಾರನಂತೆ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಡುವವನಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಮೀರಲಾಗದು.
ತಂ ಗೋಭಿರ್ವೃಷಣಂ ರಸಂ ಮದಾಯ ದೇವವೀತಯೇ । ಸುತಂ ಭರಾಯ ಸಂ ಸೃಜ
ಆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಸವನ್ನು, ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ, ಪೀಡಿಸಿದವನನ್ನು ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಬಿಡು.
ದೇವೋ ದೇವಾಯ ಧಾರಯೇನ್ದ್ರಾಯ ಪವತೇ ಸುತಃ । ಪಯೋ ಯದಸ್ಯ ಪೀಪಯತ್
ದೇವತೆ, ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ದೇವತೆ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಹಾಲು ಅವನನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ಆತ್ಮಾ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ರಂಹ್ಯಾ ಸುಷ್ವಾಣಃ ಪವತೇ ಸುತಃ । ಪ್ರತ್ನಂ ನಿ ಪಾತಿ ಕಾವ್ಯಮ್
ಯಜ್ಞದ ಆತ್ಮ, ಆನಂದದಾಯಕನು, ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು ಪವಿತ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಏವಾ ಪುನಾನ ಇನ್ದ್ರಯುರ್ಮದಂ ಮದಿಷ್ಠ ವೀತಯೇ । ಗುಹಾ ಚಿದ್ದಧಿಷೇ ಗಿರಃ
ಹೀಗೆ, ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಇಂದುವೇ, ಉತ್ಸಾಹದ ಮಧುರವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಹವನಕ್ಕಾಗಿ ತಂದುಕೊಡು; ನೀನು ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೂ ಗೀತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀಯ.
ಅಸೃಗ್ರಮಿನ್ದವಃ ಪಥಾ ಧರ್ಮನ್ನೃತಸ್ಯ ಸುಶ್ರಿಯಃ । ವಿದಾನಾ ಅಸ್ಯ ಯೋಜನಮ್
ಮಧುರ ಬಿಂದುಗಳು ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಹರಿದು ಹೋಗಿವೆ; ಅವು ಅವನ ಯುಜಿಸುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ.
ಪ್ರ ಧಾರಾ ಮಧ್ವೋ ಅಗ್ರಿಯೋ ಮಹೀರಪೋ ವಿ ಗಾಹತೇ । ಹವಿರ್ಹವಿಷ್ಷು ವನ್ದ್ಯಃ
ಮಧುರದ ಪ್ರಮುಖ ಹರಿವು, ಮಹತ್ತರವಾದದು, ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಿದೆ; ಅದು ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರ ಯುಜೋ ವಾಚೋ ಅಗ್ರಿಯೋ ವೃಷಾವ ಚಕ್ರದದ್ವನೇ । ಸದ್ಮಾಭಿ ಸತ್ಯೋ ಅಧ್ವರಃ
ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಎಮ್ಮೆ, ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆರಾಧಕನಿಗಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ; ಸತ್ಯವಾದ ಯಜ್ಞವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
ಪರಿ ಯತ್ಕಾವ್ಯಾ ಕವಿರ್ನೃಮ್ಣಾ ವಸಾನೋ ಅರ್ಷತಿ । ಸ್ವರ್ವಾಜೀ ಸಿಷಾಸತಿ
ವೀರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕವಿ, ಗೀತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುವಾಗ, ಪ್ರಕಾಶದ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪವಮಾನೋ ಅಭಿ ಸ್ಪೃಧೋ ವಿಶೋ ರಾಜೇವ ಸೀದತಿ । ಯದೀಮೃಣ್ವನ್ತಿ ವೇಧಸಃ
ಪವಮಾನನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಜನರ ನಡುವೆ ರಾಜನಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದಾಗ.
ಅವ್ಯೋ ವಾರೇ ಪರಿ ಪ್ರಿಯೋ ಹರಿರ್ವನೇಷು ಸೀದತಿ । ರೇಭೋ ವನುಷ್ಯತೇ ಮತೀ
ನೀರಿನಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹಳದಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ; ಗರ್ಜಿಸುವವನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಸ ವಾಯುಮಿನ್ದ್ರಮಶ್ವಿನಾ ಸಾಕಂ ಮದೇನ ಗಚ್ಛತಿ । ರಣಾ ಯೋ ಅಸ್ಯ ಧರ್ಮಭಿಃ
ತಾನೇ ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವನು, ವಾಯು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಆ ಮಿತ್ರಾವರುಣಾ ಭಗಂ ಮಧ್ವಃ ಪವನ್ತ ಊರ್ಮಯಃ । ವಿದಾನಾ ಅಸ್ಯ ಶಕ್ಮಭಿಃ
ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರుణ, ಭಗನಿಗೆ ಮಧುರದ ಅಲೆಗಳು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ.
ಅಸ್ಮಭ್ಯಂ ರೋದಸೀ ರಯಿಂ ಮಧ್ವೋ ವಾಜಸ್ಯ ಸಾತಯೇ । ಶ್ರವೋ ವಸೂನಿ ಸಂ ಜಿತಮ್
ನಮಗಾಗಿ, ಓ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು, ಬಲವನ್ನು ತರುವ ಮಧುರತೆ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಿ.
ಏತೇ ಸೋಮಾ ಅಭಿ ಪ್ರಿಯಮಿನ್ದ್ರಸ್ಯ ಕಾಮಮಕ್ಷರನ್ । ವರ್ಧನ್ತೋ ಅಸ್ಯ ವೀರ್ಯಮ್
ಈ ಸೋಮಗಳು ಇಂದ್ರನ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಹರಿದು ಹೋಗಿವೆ, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಿವೆ.