ತಂ ಗೂರ್ತಯೋ ನೇಮನ್ನಿಷಃ ಪರೀಣಸಃ ಸಮುದ್ರಂ ನ ಸಂಚರಣೇ ಸನಿಷ್ಯವಃ । ಪತಿಂ ದಕ್ಷಸ್ಯ ವಿದಥಸ್ಯ ನೂ ಸಹೋ ಗಿರಿಂ ನ ವೇನಾ ಅಧಿ ರೋಹ ತೇಜಸಾ
ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಗಳು, ಚಕ್ರಗಳಂತೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಹೊಗಳುತ್ತವೆ, ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ; ಈಗ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಏರುತ್ತಾನೆ.
ಸ ತುರ್ವಣಿರ್ಮಹಾಁ ಅರೇಣು ಪೌಂಸ್ಯೇ ಗಿರೇರ್ಭೃಷ್ಟಿರ್ನ ಭ್ರಾಜತೇ ತುಜಾ ಶವಃ । ಯೇನ ಶುಷ್ಣಂ ಮಾಯಿನಮಾಯಸೋ ಮದೇ ದುಧ್ರ ಆಭೂಷು ರಾಮಯನ್ನಿ ದಾಮನಿ
ಅವನು, ತುರ್ವನ್, ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಬಲವು ಪರ್ವತದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ಆನಂದದಿಂದ, ಅವನು ಮಾಯಾವಾದಿ ಶುಷ್ಣನನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
ದೇವೀ ಯದಿ ತವಿಷೀ ತ್ವಾವೃಧೋತಯ ಇನ್ದ್ರಂ ಸಿಷಕ್ತ್ಯುಷಸಂ ನ ಸೂರ್ಯಃ । ಯೋ ಧೃಷ್ಣುನಾ ಶವಸಾ ಬಾಧತೇ ತಮ ಇಯರ್ತಿ ರೇಣುಂ ಬೃಹದರ್ಹರಿಷ್ವಣಿಃ
ದೈವಶಕ್ತಿಯು ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡಾಗ, ಅದು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾತವು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವದೋ ಹಾಗೆ. ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಧೂಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಘೋಷದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ.
ವಿ ಯತ್ತಿರೋ ಧರುಣಮಚ್ಯುತಂ ರಜೋಽತಿಷ್ಠಿಪೋ ದಿವ ಆತಾಸು ಬರ್ಹಣಾ । ಸ್ವರ್ಮೀಳ್ಹೇ ಯನ್ಮದ ಇನ್ದ್ರ ಹರ್ಷ್ಯಾಹನ್ವೃತ್ರಂ ನಿರಪಾಮೌಬ್ಜೋ ಅರ್ಣವಮ್
ನೀನು ಆ ಸ್ಥಿರ ಆಕಾಶವನ್ನು ಹರಡಿದಾಗ, ನಿನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ, ಇಂದ್ರ. ಸೋಮಪಾನದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ನೀನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ನೀರು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ.
ತ್ವಂ ದಿವೋ ಧರುಣಂ ಧಿಷ ಓಜಸಾ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಇನ್ದ್ರ ಸದನೇಷು ಮಾಹಿನಃ । ತ್ವಂ ಸುತಸ್ಯ ಮದೇ ಅರಿಣಾ ಅಪೋ ವಿ ವೃತ್ರಸ್ಯ ಸಮಯಾ ಪಾಷ್ಯಾರುಜಃ
ನೀನು, ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಆಕಾಶದ ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೆ, ಭೂಮಿಯ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೆ. ಸೋಮಪಾನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ನೀನು ವೃತ್ರನ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ನೀರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ.
ಪ್ರ ಮಂಹಿಷ್ಠಾಯ ಬೃಹತೇ ಬೃಹದ್ರಯೇ ಸತ್ಯಶುಷ್ಮಾಯ ತವಸೇ ಮತಿಂ ಭರೇ । ಅಪಾಮಿವ ಪ್ರವಣೇ ಯಸ್ಯ ದುರ್ಧರಂ ರಾಧೋ ವಿಶ್ವಾಯು ಶವಸೇ ಅಪಾವೃತಮ್
ನಾನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗೆ, ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ಸತ್ಯ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇಗೆ ನೀರು ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಅವನ ದುರ್ಬೋಧ್ಯವಾದ ದಾನವೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೆರೆದಿದೆ, ಅವನ ಬಲವು ಅಡಗಿಲ್ಲ.
ಅಧ ತೇ ವಿಶ್ವಮನು ಹಾಸದಿಷ್ಟಯ ಆಪೋ ನಿಮ್ನೇವ ಸವನಾ ಹವಿಷ್ಮತಃ । ಯತ್ಪರ್ವತೇ ನ ಸಮಶೀತ ಹರ್ಯತ ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ವಜ್ರಃ ಶ್ನಥಿತಾ ಹಿರಣ್ಯಯಃ
ಓ ವಿಶ್ವರೂಪ, ನಿನ್ನ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಜನರು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಹೋಮದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ನೀರುಗಳು ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನ ಚಿನ್ನದ ವಜ್ರವನ್ನು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ಮೈ ಭೀಮಾಯ ನಮಸಾ ಸಮಧ್ವರ ಉಷೋ ನ ಶುಭ್ರ ಆ ಭರಾ ಪನೀಯಸೇ । ಯಸ್ಯ ಧಾಮ ಶ್ರವಸೇ ನಾಮೇನ್ದ್ರಿಯಂ ಜ್ಯೋತಿರಕಾರಿ ಹರಿತೋ ನಾಯಸೇ
ಆ ಭಯಾನಕನಿಗೆ ನಾವು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ತರುವವನಿಗೆ. ಅವನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಇಂದ್ರನಂತ ಹೆಸರಿದೆ; ಅವನು ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ವೇಗಿಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಇಮೇ ತ ಇನ್ದ್ರ ತೇ ವಯಂ ಪುರುಷ್ಟುತ ಯೇ ತ್ವಾರಭ್ಯ ಚರಾಮಸಿ ಪ್ರಭೂವಸೋ । ನಹಿ ತ್ವದನ್ಯೋ ಗಿರ್ವಣೋ ಗಿರಃ ಸಘತ್ಕ್ಷೋಣೀರಿವ ಪ್ರತಿ ನೋ ಹರ್ಯ ತದ್ವಚಃ
ಇಂದ್ರನೇ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಲದಿಂದ ನಡೆಯುವವರು. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿ ಒಂದಾಗಿ ಇರುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
ಭೂರಿ ತ ಇನ್ದ್ರ ವೀರ್ಯಂ ತವ ಸ್ಮಸ್ಯಸ್ಯ ಸ್ತೋತುರ್ಮಘವನ್ಕಾಮಮಾ ಪೃಣ । ಅನು ತೇ ದ್ಯೌರ್ಬೃಹತೀ ವೀರ್ಯಂ ಮಮ ಇಯಂ ಚ ತೇ ಪೃಥಿವೀ ನೇಮ ಓಜಸೇ
ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಅಪಾರ. ನಾವು ನಿನ್ನವರೆ. ದಾನಶೀಲನೇ, ಹಾಡುವವನ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸು. ವಿಶಾಲವಾದ ಆಕಾಶ ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ, ಈ ಭೂಮಿಯೂ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ತ್ವಂ ತಮಿನ್ದ್ರ ಪರ್ವತಂ ಮಹಾಮುರುಂ ವಜ್ರೇಣ ವಜ್ರಿನ್ಪರ್ವಶಶ್ಚಕರ್ತಿಥ । ಅವಾಸೃಜೋ ನಿವೃತಾಃ ಸರ್ತವಾ ಅಪಃ ಸತ್ರಾ ವಿಶ್ವಂ ದಧಿಷೇ ಕೇವಲಂ ಸಹಃ
ಇಂದ್ರ, ನೀನು ನಿನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಆ ಮಹಾ ವಿಶಾಲ ಪರ್ವತವನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿದೆ. ನೀನು ಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಹರಿಯಲು ಮಾಡಿದೆ. ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ನೂ ಚಿತ್ಸಹೋಜಾ ಅಮೃತೋ ನಿ ತುನ್ದತೇ ಹೋತಾ ಯದ್ದೂತೋ ಅಭವದ್ವಿವಸ್ವತಃ । ವಿ ಸಾಧಿಷ್ಠೇಭಿಃ ಪಥಿಭೀ ರಜೋ ಮಮ ಆ ದೇವತಾತಾ ಹವಿಷಾ ವಿವಾಸತಿ
ಈಗ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿ, ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ವಿವಸ್ವತ್ನ ಯಜಮಾನನಾಗಿದ್ದಾಗ ಹೋಮದ ಪೂಜಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ದೇವತೆಗಳು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹವ್ಯಾಸನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೆ.
ಆ ಸ್ವಮದ್ಮ ಯುವಮಾನೋ ಅಜರಸ್ತೃಷ್ವವಿಷ್ಯನ್ನತಸೇಷು ತಿಷ್ಠತಿ । ಅತ್ಯೋ ನ ಪೃಷ್ಠಂ ಪ್ರುಷಿತಸ್ಯ ರೋಚತೇ ದಿವೋ ನ ಸಾನು ಸ್ತನಯನ್ನಚಿಕ್ರದತ್
ಅವನು ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದವನೂ, ವಯಸ್ಸಾಗದವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಕುದುರೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಂತೆ ಅವನ ಬೆನ್ನು ತೇವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಪರ್ವತದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಅವನು ಧ್ವನಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ರಾಣಾ ರುದ್ರೇಭಿರ್ವಸುಭಿಃ ಪುರೋಹಿತೋ ಹೋತಾ ನಿಷತ್ತೋ ರಯಿಷಾಳಮರ್ತ್ಯಃ । ರಥೋ ನ ವಿಕ್ಷ್ವೃಞ್ಜಸಾನ ಆಯುಷು ವ್ಯಾನುಷಗ್ವಾರ್ಯಾ ದೇವ ಋಣ್ವತಿ
ಅವನು ರುದ್ರರು ಮತ್ತು ವಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಯಾನಕನಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಕುಳಿತ ಪ್ರಧಾನ ಯಜಮಾನ. ರೇಸಿನಲ್ಲಿ ಓಡುವ ರಥದಂತೆ ದೇವತೆ ಜೀವಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ.
ವಿ ವಾತಜೂತೋ ಅತಸೇಷು ತಿಷ್ಠತೇ ವೃಥಾ ಜುಹೂಭಿಃ ಸೃಣ್ಯಾ ತುವಿಷ್ವಣಿಃ । ತೃಷು ಯದಗ್ನೇ ವನಿನೋ ವೃಷಾಯಸೇ ಕೃಷ್ಣಂ ತ ಏಮ ರುಶದೂರ್ಮೇ ಅಜರ
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ಅಗ್ನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ಖಾಲಿ ಹೋಮದ ಚಮಚುಗಳಿಂದ, ಭಾರೀ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಾಗ, ಕಪ್ಪಾದುದು ಹೊಳೆಯುವ, ವಯಸ್ಸಾಗದ ಉಣ್ಣಾಗುತ್ತದೆ.
ತಪುರ್ಜಮ್ಭೋ ವನ ಆ ವಾತಚೋದಿತೋ ಯೂಥೇ ನ ಸಾಹ್ವಾಁ ಅವ ವಾತಿ ವಂಸಗಃ । ಅಭಿವ್ರಜನ್ನಕ್ಷಿತಂ ಪಾಜಸಾ ರಜ ಸ್ಥಾತುಶ್ಚರಥಂ ಭಯತೇ ಪತತ್ರಿಣಃ
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಹರಡುತ್ತದೆ; ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವವರಂತೆ ಅದು ಬಿದಿರನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಅದು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಹಾದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತದೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಹಾರುವ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಭಯಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ದಧುಷ್ಟ್ವಾ ಭೃಗವೋ ಮಾನುಷೇಷ್ವಾ ರಯಿಂ ನ ಚಾರುಂ ಸುಹವಂ ಜನೇಭ್ಯಃ । ಹೋತಾರಮಗ್ನೇ ಅತಿಥಿಂ ವರೇಣ್ಯಂ ಮಿತ್ರಂ ನ ಶೇವಂ ದಿವ್ಯಾಯ ಜನ್ಮನೇ
ಭೃಗುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಜನರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕರೆಯಬಹುದಾದ ಧನವನ್ನಂತೆ. ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ಯಜಮಾನನಾಗಿಯೂ, ಅತಿಥಿಯಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಜನನಕ್ಕೆ ಶುಭಕರನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಹೋತಾರಂ ಸಪ್ತ ಜುಹ್ವೋ ಯಜಿಷ್ಠಂ ಯಂ ವಾಘತೋ ವೃಣತೇ ಅಧ್ವರೇಷು । ಅಗ್ನಿಂ ವಿಶ್ವೇಷಾಮರತಿಂ ವಸೂನಾಂ ಸಪರ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಯಸಾ ಯಾಮಿ ರತ್ನಮ್
ಏಳು ಚಮಚುಗಳು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತವೆ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಕರು ಆರಿಸುವವನನ್ನು. ಅಗ್ನಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ವಸುಗಳ ಸಂತೋಷದ ಮೂಲ, ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ.
ಅಚ್ಛಿದ್ರಾ ಸೂನೋ ಸಹಸೋ ನೋ ಅದ್ಯ ಸ್ತೋತೃಭ್ಯೋ ಮಿತ್ರಮಹಃ ಶರ್ಮ ಯಚ್ಛ । ಅಗ್ನೇ ಗೃಣನ್ತಮಂಹಸ ಉರುಷ್ಯೋರ್ಜೋ ನಪಾತ್ಪೂರ್ಭಿರಾಯಸೀಭಿಃ
ಬಲದ ಪುತ್ರನೇ, ಇಂದು ನಮ್ಮ ಹಾಡುಗಾರರಿಗೆ ನಿರಂತರವಾದ, ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡು. ಅಗ್ನಿಯೇ, ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದವನೇ, ವಿಶಾಲ ಶಕ್ತಿಯವನೇ, ಬಲದ ಪುತ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ಭವಾ ವರೂಥಂ ಗೃಣತೇ ವಿಭಾವೋ ಭವಾ ಮಘವನ್ಮಘವದ್ಭ್ಯಃ ಶರ್ಮ । ಉರುಷ್ಯಾಗ್ನೇ ಅಂಹಸೋ ಗೃಣನ್ತಂ ಪ್ರಾತರ್ಮಕ್ಷೂ ಧಿಯಾವಸುರ್ಜಗಮ್ಯಾತ್
ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನೇ, ಹಾಡುಗಾರನಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗು; ದಾನಶೀಲರಲ್ಲಿ ದಾನಶೀಲರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗು. ಅಗ್ನಿಯೇ, ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹಾಡುವವನನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ಕಾಪಾಡು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನಿಯು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು.
ವಯಾ ಇದಗ್ನೇ ಅಗ್ನಯಸ್ತೇ ಅನ್ಯೇ ತ್ವೇ ವಿಶ್ವೇ ಅಮೃತಾ ಮಾದಯನ್ತೇ । ವೈಶ್ವಾನರ ನಾಭಿರಸಿ ಕ್ಷಿತೀನಾಂ ಸ್ಥೂಣೇವ ಜನಾಁ ಉಪಮಿದ್ಯಯನ್ಥ
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಅಗ್ನಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲ ಅಮೃತರು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೈಶ್ವಾನರನೇ, ನೀನು ಜನಾಂಗಗಳ ನಾಭಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಸ್ತಂಭದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಜನರಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.
ಮೂರ್ಧಾ ದಿವೋ ನಾಭಿರಗ್ನಿಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಅಥಾಭವದರತೀ ರೋದಸ್ಯೋಃ । ತಂ ತ್ವಾ ದೇವಾಸೋಽಜನಯನ್ತ ದೇವಂ ವೈಶ್ವಾನರ ಜ್ಯೋತಿರಿದಾರ್ಯಾಯ
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ಆಕಾಶದ ತಲೆಬಾಗಿಲು, ಭೂಮಿಯ ನಾಭಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನೀನು ಎರಡು ಲೋಕಗಳ ಆನಂದವಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು, ವೈಶ್ವಾನರ, ಆರ್ಯರಿಗೆ ದಿವ್ಯವಾದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆ ಸೂರ್ಯೇ ನ ರಶ್ಮಯೋ ಧ್ರುವಾಸೋ ವೈಶ್ವಾನರೇ ದಧಿರೇಽಗ್ನಾ ವಸೂನಿ । ಯಾ ಪರ್ವತೇಷ್ವೋಷಧೀಷ್ವಪ್ಸು ಯಾ ಮಾನುಷೇಷ್ವಸಿ ತಸ್ಯ ರಾಜಾ
ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಧನಗಳು ಇರಿಸಲಾಗಿವೆ. ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಔಷಧಿಗಳಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವುಗಳು, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಇರುವವುಗಳು—ಅವನೇ ಅವುಗಳ ರಾಜನು.
ಬೃಹತೀ ಇವ ಸೂನವೇ ರೋದಸೀ ಗಿರೋ ಹೋತಾ ಮನುಷ್ಯೋ ನ ದಕ್ಷಃ । ಸ್ವರ್ವತೇ ಸತ್ಯಶುಷ್ಮಾಯ ಪೂರ್ವೀರ್ವೈಶ್ವಾನರಾಯ ನೃತಮಾಯ ಯಹ್ವೀಃ
ದೊಡ್ಡವರಂತೆ, ಎರಡು ಲೋಕಗಳು ಪುತ್ರನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತವೆ; ಮಾನವನ ಯಜಮಾನನು ದಕ್ಷನಂತೆ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವರು ವೈಶ್ವಾನರನನ್ನು, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು, ಪುರಾತನ ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದಿವಶ್ಚಿತ್ತೇ ಬೃಹತೋ ಜಾತವೇದೋ ವೈಶ್ವಾನರ ಪ್ರ ರಿರಿಚೇ ಮಹಿತ್ವಮ್ । ರಾಜಾ ಕೃಷ್ಟೀನಾಮಸಿ ಮಾನುಷೀಣಾಂ ಯುಧಾ ದೇವೇಭ್ಯೋ ವರಿವಶ್ಚಕರ್ಥ
ಮಹಾ ಆಕಾಶದಿಂದಲೇ, ಜಾತವೇದ, ವೈಶ್ವಾನರ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದೆ. ನೀನು ಜನಾಂಗಗಳ ರಾಜನು, ಮಾನವರ ರಾಜನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವನು.
ಪ್ರ ನೂ ಮಹಿತ್ವಂ ವೃಷಭಸ್ಯ ವೋಚಂ ಯಂ ಪೂರವೋ ವೃತ್ರಹಣಂ ಸಚನ್ತೇ । ವೈಶ್ವಾನರೋ ದಸ್ಯುಮಗ್ನಿರ್ಜಘನ್ವಾಁ ಅಧೂನೋತ್ಕಾಷ್ಠಾ ಅವ ಶಮ್ಬರಂ ಭೇತ್
ಈಗ ನಾನು ಆ ಎಮ್ಮೆತನದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತೇನೆ; ಪುರುಗಳು whom ಅನುಸರಿಸುವ, ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು. ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸಿ, ಶಂಬರನ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಒಡೆದನು.
ವೈಶ್ವಾನರೋ ಮಹಿಮ್ನಾ ವಿಶ್ವಕೃಷ್ಟಿರ್ಭರದ್ವಾಜೇಷು ಯಜತೋ ವಿಭಾವಾ । ಶಾತವನೇಯೇ ಶತಿನೀಭಿರಗ್ನಿಃ ಪುರುಣೀಥೇ ಜರತೇ ಸೂನೃತಾವಾನ್
ವೈಶ್ವಾನರನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಭರದ್ವಾಜರ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ಶಾತವನೇಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ, ಅಗ್ನಿ ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
ವಹ್ನಿಂ ಯಶಸಂ ವಿದಥಸ್ಯ ಕೇತುಂ ಸುಪ್ರಾವ್ಯಂ ದೂತಂ ಸದ್ಯೋಅರ್ಥಮ್ । ದ್ವಿಜನ್ಮಾನಂ ರಯಿಮಿವ ಪ್ರಶಸ್ತಂ ರಾತಿಂ ಭರದ್ಭೃಗವೇ ಮಾತರಿಶ್ವಾ
ಯಶಸ್ಸಿನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಸಭೆಯ ಧ್ವಜವನ್ನು, ಸುಪಥದೂತನನ್ನು, ತಕ್ಷಣ ಬರುವವನನ್ನು, ಎರಡು ಬಾರಿ ಹುಟ್ಟಿದವನನ್ನು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಪತ್ತನ್ನು, ಭೃಗುಗಳಿಗೆ ಮಾತರಿಶ್ವಾನ್ ತಂದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನಾವು ಸ್ಮರಿಸೋಣ.
ಅಸ್ಯ ಶಾಸುರುಭಯಾಸಃ ಸಚನ್ತೇ ಹವಿಷ್ಮನ್ತ ಉಶಿಜೋ ಯೇ ಚ ಮರ್ತಾಃ । ದಿವಶ್ಚಿತ್ಪೂರ್ವೋ ನ್ಯಸಾದಿ ಹೋತಾಪೃಚ್ಛ್ಯೋ ವಿಶ್ಪತಿರ್ವಿಕ್ಷು ವೇಧಾಃ
ಅವನನ್ನು ರಾಜರೂ ಪ್ರಜೆಗಳೂ, ಹೋಮ ಮಾಡುವವರು, ಉಶಿಜರೂ, ಮಾನವರೂ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಮೊದಲನೇ ಹೋತಾರಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದವನು, ಕುಲಪತಿಯಾಗಿಯೂ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿತನು.
ತಂ ನವ್ಯಸೀ ಹೃದ ಆ ಜಾಯಮಾನಮಸ್ಮತ್ಸುಕೀರ್ತಿರ್ಮಧುಜಿಹ್ವಮಶ್ಯಾಃ । ಯಮೃತ್ವಿಜೋ ವೃಜನೇ ಮಾನುಷಾಸಃ ಪ್ರಯಸ್ವನ್ತ ಆಯವೋ ಜೀಜನನ್ತ
ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ, ಮಧುರವಾದ ನಾಲಿಗೆಯುಳ್ಳ, ನಮ್ಮ ಕೀರ್ತಿಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾವು ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋಣ; ಯಜ್ಞಕರ್ತರು, ಶ್ರಮಿಸುವ ಜನರು, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.