ತ್ವಾಮಿದ್ವೃತ್ರಹನ್ತಮ ಜನಾಸೋ ವೃಕ್ತಬರ್ಹಿಷಃ । ಹವನ್ತೇ ವಾಜಸಾತಯೇ
ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೆ, ಹಬ್ಬಿದ ದರ್ಭದ ಮೇಲೆ ಕೂತ ಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲ ಮತ್ತು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅನು ತ್ವಾ ರೋದಸೀ ಉಭೇ ಚಕ್ರಂ ನ ವರ್ತ್ಯೇತಶಮ್ । ಅನು ಸುವಾನಾಸ ಇನ್ದವಃ
ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಎರಡೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಚಕ್ರದಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ; ಹರಿಯುವ ಸೋಮಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತವೆ.
ಮನ್ದಸ್ವಾ ಸು ಸ್ವರ್ಣರ ಉತೇನ್ದ್ರ ಶರ್ಯಣಾವತಿ । ಮತ್ಸ್ವಾ ವಿವಸ್ವತೋ ಮತೀ
ಓ ಇಂದ್ರ, ಶರ್ಯಣಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಹಿಯಾದ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಡು; ವಿವಸ್ವಂತನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹರ್ಷಿಸು.
ವಾವೃಧಾನ ಉಪ ದ್ಯವಿ ವೃಷಾ ವಜ್ರ್ಯರೋರವೀತ್ । ವೃತ್ರಹಾ ಸೋಮಪಾತಮಃ
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವಜ್ರಧಾರಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಸೋಮ ಕುಡಿಯುವಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇವನು.
ಋಷಿರ್ಹಿ ಪೂರ್ವಜಾ ಅಸ್ಯೇಕ ಈಶಾನ ಓಜಸಾ । ಇನ್ದ್ರ ಚೋಷ್ಕೂಯಸೇ ವಸು
ಮೊದಲಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಋಷಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಆತುರವಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಅಸ್ಮಾಕಂ ತ್ವಾ ಸುತಾಁ ಉಪ ವೀತಪೃಷ್ಠಾ ಅಭಿ ಪ್ರಯಃ । ಶತಂ ವಹನ್ತು ಹರಯಃ
ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾವು ಒತ್ತಿದ ಸೋಮಗಳು, ಜಾಲದ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ತರುತ್ತವೆ; ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಿ.
ಇಮಾಂ ಸು ಪೂರ್ವ್ಯಾಂ ಧಿಯಂ ಮಧೋರ್ಘೃತಸ್ಯ ಪಿಪ್ಯುಷೀಮ್ । ಕಣ್ವಾ ಉಕ್ಥೇನ ವಾವೃಧುಃ
ಈ ಹಳೆಯ ಚಿಂತನೆ, ತುಪ್ಪದ ಸಿಹಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದದು, ಕಣ್ವರು ತಮ್ಮ ಹಾಡಿನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ದ್ರಮಿದ್ವಿಮಹೀನಾಂ ಮೇಧೇ ವೃಣೀತ ಮರ್ತ್ಯಃ । ಇನ್ದ್ರಂ ಸನಿಷ್ಯುರೂತಯೇ
ಬಲವಂತರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆರಿಸಲಿ; ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಲಿ.
ಅರ್ವಾಞ್ಚಂ ತ್ವಾ ಪುರುಷ್ಟುತ ಪ್ರಿಯಮೇಧಸ್ತುತಾ ಹರೀ । ಸೋಮಪೇಯಾಯ ವಕ್ಷತಃ
ಪ್ರಿಯಮೇಧ ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಹೊಗಳಿದ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳು, ಸೋಮ ಕುಡಿಯಲು ನಿನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತರುತ್ತವೆ.
ಶತಮಹಂ ತಿರಿನ್ದಿರೇ ಸಹಸ್ರಂ ಪರ್ಶಾವಾ ದದೇ । ರಾಧಾಂಸಿ ಯಾದ್ವಾನಾಮ್
ನಾನು ತಿರಿಂದಿರ, ಯಾದುಗಳಿಗೆ ನೂರು, ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.
ತ್ರೀಣಿ ಶತಾನ್ಯರ್ವತಾಂ ಸಹಸ್ರಾ ದಶ ಗೋನಾಮ್ । ದದುಷ್ಪಜ್ರಾಯ ಸಾಮ್ನೇ
ಮೂರು ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು, ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಪಜ್ರನಿಗೆ ಅವನ ಹಾಡಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಉದಾನಟ್ ಕಕುಹೋ ದಿವಮುಷ್ಟ್ರಾಞ್ಚತುರ್ಯುಜೋ ದದತ್ । ಶ್ರವಸಾ ಯಾದ್ವಂ ಜನಮ್
ಕಕುಹನು ನಾಲ್ಕು ಜೂತಿನ ಒಂಟೆಗಳನ್ನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಾದು ಜನರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ.
ಪ್ರ ಯದ್ವಸ್ತ್ರಿಷ್ಟುಭಮಿಷಂ ಮರುತೋ ವಿಪ್ರೋ ಅಕ್ಷರತ್ । ವಿ ಪರ್ವತೇಷು ರಾಜಥ
ಯಾವಾಗ ಪೂಜಾರಿ ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮರುತರಿಗೆ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸಿದನೋ, ನೀವು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತೀರಿ.
ಯದಙ್ಗ ತವಿಷೀಯವೋ ಯಾಮಂ ಶುಭ್ರಾ ಅಚಿಧ್ವಮ್ । ನಿ ಪರ್ವತಾ ಅಹಾಸತ
ಓ ಬಲಶಾಲಿಗಳೇ, ನೀವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟಾಗ, ಪರ್ವತಗಳು ವಂದನೆ ಮಾಡಿ ಬಾಗಿದವು.
ಉದೀರಯನ್ತ ವಾಯುಭಿರ್ವಾಶ್ರಾಸಃ ಪೃಶ್ನಿಮಾತರಃ । ಧುಕ್ಷನ್ತ ಪಿಪ್ಯುಷೀಮಿಷಮ್
ಪೃಶ್ನಿಯ ಮಗಳುಗಳಾದ ಪೋಷಕ ಹಸುಗಳು ಗಾಳಿಯೊಡನೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ; ಅವು ಪೋಷಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.
ವಪನ್ತಿ ಮರುತೋ ಮಿಹಂ ಪ್ರ ವೇಪಯನ್ತಿ ಪರ್ವತಾನ್ । ಯದ್ಯಾಮಂ ಯಾನ್ತಿ ವಾಯುಭಿಃ
ಮರುತರು ಮಳೆಯನ್ನ ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗಾಳಿಯೊಡನೆ ಅವರು ಸಾಗುವಾಗ.
ನಿ ಯದ್ಯಾಮಾಯ ವೋ ಗಿರಿರ್ನಿ ಸಿನ್ಧವೋ ವಿಧರ್ಮಣೇ । ಮಹೇ ಶುಷ್ಮಾಯ ಯೇಮಿರೇ
ನೀವು ಬರಲು ಬೆಟ್ಟವು ದಾರಿ ಕೊಟ್ಟರೆ, ನದಿಗಳು ದಾರಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ; ಅವು ನಿಮ್ಮ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಗೆ ವಶವಾಗಿವೆ.
ಯುಷ್ಮಾಁ ಉ ನಕ್ತಮೂತಯೇ ಯುಷ್ಮಾನ್ದಿವಾ ಹವಾಮಹೇ । ಯುಷ್ಮಾನ್ಪ್ರಯತ್ಯಧ್ವರೇ
ನಾವು ರಾತ್ರಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ, ಹಗಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತೇವೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.
ಉದು ತ್ಯೇ ಅರುಣಪ್ಸವಶ್ಚಿತ್ರಾ ಯಾಮೇಭಿರೀರತೇ । ವಾಶ್ರಾ ಅಧಿ ಷ್ಣುನಾ ದಿವಃ
ಅವು ಕೆಂಪು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಂಡಗಳೊಡನೆ ಎದ್ದು ಬರುತ್ತವೆ; ಪೋಷಕ ಹಸುಗಳು ಆಕಾಶದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತವೆ.
ಸೃಜನ್ತಿ ರಶ್ಮಿಮೋಜಸಾ ಪನ್ಥಾಂ ಸೂರ್ಯಾಯ ಯಾತವೇ । ತೇ ಭಾನುಭಿರ್ವಿ ತಸ್ಥಿರೇ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾರೆ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಹಾದಿ ತೆರೆದು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.
ಇಮಾಂ ಮೇ ಮರುತೋ ಗಿರಮಿಮಂ ಸ್ತೋಮಮೃಭುಕ್ಷಣಃ । ಇಮಂ ಮೇ ವನತಾ ಹವಮ್
ಮರುತರೆ, ನನ್ನ ಈ ಹಾಡನ್ನು, ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು, ಹವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.
ತ್ರೀಣಿ ಸರಾಂಸಿ ಪೃಶ್ನಯೋ ದುದುಹ್ರೇ ವಜ್ರಿಣೇ ಮಧು । ಉತ್ಸಂ ಕವನ್ಧಮುದ್ರಿಣಮ್
ಪೃಶ್ನಿಯರು ವಜ್ರಧಾರಿಗಾಗಿ ಮೂರು ಮಧುರ ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಹಾಲು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ: ಬಾವಿ, ಕುಳ, ಹರಿವ ನೀರು.
ಮರುತೋ ಯದ್ಧ ವೋ ದಿವಃ ಸುಮ್ನಾಯನ್ತೋ ಹವಾಮಹೇ । ಆ ತೂ ನ ಉಪ ಗನ್ತನ
ಮರುತರೆ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಕರೆಯುವಾಗ, ಕೃಪೆ ತಂದು, ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ.
ಯೂಯಂ ಹಿ ಷ್ಠಾ ಸುದಾನವೋ ರುದ್ರಾ ಋಭುಕ್ಷಣೋ ದಮೇ । ಉತ ಪ್ರಚೇತಸೋ ಮದೇ
ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉದಾರಿಗಳು, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವರು, ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು.
ಆ ನೋ ರಯಿಂ ಮದಚ್ಯುತಂ ಪುರುಕ್ಷುಂ ವಿಶ್ವಧಾಯಸಮ್ । ಇಯರ್ತಾ ಮರುತೋ ದಿವಃ
ಮರುತರೆ, ನೀವು ಆಕಾಶದಿಂದ ನಮ್ಮಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪೋಷಕವಾದ, ಆನಂದದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಧನವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಿ.
ಅಧೀವ ಯದ್ಗಿರೀಣಾಂ ಯಾಮಂ ಶುಭ್ರಾ ಅಚಿಧ್ವಮ್ । ಸುವಾನೈರ್ಮನ್ದಧ್ವ ಇನ್ದುಭಿಃ
ನೀವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವಾಗ, ಸೋಮರಸದಿಂದ ಆನಂದಿಸಿ.
ಏತಾವತಶ್ಚಿದೇಷಾಂ ಸುಮ್ನಂ ಭಿಕ್ಷೇತ ಮರ್ತ್ಯಃ । ಅದಾಭ್ಯಸ್ಯ ಮನ್ಮಭಿಃ
ಈಷ್ಟೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ, ಮನುಷ್ಯನು ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು, ಅಜೇಯವಾದ ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಬೇಡಬಹುದು.
ಯೇ ದ್ರಪ್ಸಾ ಇವ ರೋದಸೀ ಧಮನ್ತ್ಯನು ವೃಷ್ಟಿಭಿಃ । ಉತ್ಸಂ ದುಹನ್ತೋ ಅಕ್ಷಿತಮ್
ಅವರು ಹೊಳೆಯುವ ಹನಿಗಳಂತೆ, ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಹರಿಯುವ ಬಾವಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.
ಉದು ಸ್ವಾನೇಭಿರೀರತ ಉದ್ರಥೈರುದು ವಾಯುಭಿಃ । ಉತ್ಸ್ತೋಮೈಃ ಪೃಶ್ನಿಮಾತರಃ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ, ರಥಗಳಿಂದ, ಗಾಳಿಯಿಂದ, ಹಾಡುಗಳಿಂದ, ಪೃಶ್ನಿಯ ಮಗಳುಗಳು ಎದ್ದು ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಯೇನಾವ ತುರ್ವಶಂ ಯದುಂ ಯೇನ ಕಣ್ವಂ ಧನಸ್ಪೃತಮ್ । ರಾಯೇ ಸು ತಸ್ಯ ಧೀಮಹಿ
ಇದರಿಂದ ನೀವು ತುರ್ವಶನನ್ನು, ಯದುವನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ಕಣ್ವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಿರಿ; ನಾವು ಆ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.