ಅಯಂ ಚಕ್ರಮಿಷಣತ್ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ನ್ಯೇತಶಂ ರೀರಮತ್ಸಸೃಮಾಣಮ್ । ಆ ಕೃಷ್ಣ ಈಂ ಜುಹುರಾಣೋ ಜಿಘರ್ತಿ ತ್ವಚೋ ಬುಧ್ನೇ ರಜಸೋ ಅಸ್ಯ ಯೋನೌ
ಈವನು ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಹರಿದು ಹರಿಯುವ ನದಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಕಪ್ಪುತನವನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದು, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲದಲ್ಲಿರುವ ಚರ್ಮವನ್ನು ಅವನು ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಸಿಕ್ನ್ಯಾಂ ಯಜಮಾನೋ ನ ಹೋತಾ
ಅಸಿಕ್ನಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಯಜಮಾನನು ಹೋತರಿನಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಗವ್ಯನ್ತ ಇನ್ದ್ರಂ ಸಖ್ಯಾಯ ವಿಪ್ರಾ ಅಶ್ವಾಯನ್ತೋ ವೃಷಣಂ ವಾಜಯನ್ತಃ । ಜನೀಯನ್ತೋ ಜನಿದಾಮಕ್ಷಿತೋತಿಮಾ ಚ್ಯಾವಯಾಮೋಽವತೇ ನ ಕೋಶಮ್
ಹಸುಗಳನ್ನು ಬಯಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ವೀರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸಂತಾನದಾತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನನ್ನು ನಾವು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕೆದಕುವಂತೆ ಕೆದಕೋಣ.
ತ್ರಾತಾ ನೋ ಬೋಧಿ ದದೃಶಾನ ಆಪಿರಭಿಖ್ಯಾತಾ ಮರ್ಡಿತಾ ಸೋಮ್ಯಾನಾಮ್ । ಸಖಾ ಪಿತಾ ಪಿತೃತಮಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಕರ್ತೇಮು ಲೋಕಮುಶತೇ ವಯೋಧಾಃ
ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಕನಾಗಿ, ನೋಡುತ್ತಿರುವವನಾಗಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಾಗಿ, ಸೋಮಪಾನಿಯಾದವನಾಗಿ ಇರಿಸು. ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ, ತಂದೆಯಾಗಿ, ತಂದೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಲೋಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸೋಣ.
ಸಖೀಯತಾಮವಿತಾ ಬೋಧಿ ಸಖಾ ಗೃಣಾನ ಇನ್ದ್ರ ಸ್ತುವತೇ ವಯೋ ಧಾಃ । ವಯಂ ಹ್ಯಾ ತೇ ಚಕೃಮಾ ಸಬಾಧ ಆಭಿಃ ಶಮೀಭಿರ್ಮಹಯನ್ತ ಇನ್ದ್ರ
ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗು, ನಮ್ಮ ಸಹಾಯಕರಾಗು, ಇಂದ್ರ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಗಾಯಕರಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು. ಈ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಈ ಭಕ್ತಿಗೀತೆಗಳಿಂದ ನೀನು ಮಹಾನ್ ಆಗು.
ಸ್ತುತ ಇನ್ದ್ರೋ ಮಘವಾ ಯದ್ಧ ವೃತ್ರಾ ಭೂರೀಣ್ಯೇಕೋ ಅಪ್ರತೀನಿ ಹನ್ತಿ । ಅಸ್ಯ ಪ್ರಿಯೋ ಜರಿತಾ ಯಸ್ಯ ಶರ್ಮನ್ನಕಿರ್ದೇವಾ ವಾರಯನ್ತೇ ನ ಮರ್ತಾಃ
ಮಘವಾನ್ ಇಂದ್ರನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು—ಅವನೊಬ್ಬನೇ ಅನೇಕ ವೃತ್ರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು, ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ಜಯಿಸಲಾಗದು. ಅವನಿಗೆ ಹಾಡುವವನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ಅವನ ರಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೂ, ಮನುಷ್ಯರೂ ತಡೆಯಲಾಗದು.
ಏವಾ ನ ಇನ್ದ್ರೋ ಮಘವಾ ವಿರಪ್ಶೀ ಕರತ್ಸತ್ಯಾ ಚರ್ಷಣೀಧೃದನರ್ವಾ । ತ್ವಂ ರಾಜಾ ಜನುಷಾಂ ಧೇಹ್ಯಸ್ಮೇ ಅಧಿ ಶ್ರವೋ ಮಾಹಿನಂ ಯಜ್ಜರಿತ್ರೇ
ಹೀಗೆ, ಮಘವಾನ್ ಇಂದ್ರನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸತ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿ, ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ತಪ್ಪು ಇಲ್ಲದವನು. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ರಾಜನಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೀರ್ತಿ, ಮಹಾ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಇರಿಸು, ಗಾಯಕರಿಗಾಗಿ.
ನೂ ಷ್ಟುತ ಇನ್ದ್ರ ನೂ ಗೃಣಾನ ಇಷಂ ಜರಿತ್ರೇ ನದ್ಯೋ ನ ಪೀಪೇಃ । ಅಕಾರಿ ತೇ ಹರಿವೋ ಬ್ರಹ್ಮ ನವ್ಯಂ ಧಿಯಾ ಸ್ಯಾಮ ರಥ್ಯಃ ಸದಾಸಾಃ
ಈಗ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು, ಗಾಯಕರಿಗೆ ನದಿಗಳಂತೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹರಿಸು. ಹರಿವೋ, ನಿನಗಾಗಿ ಹೊಸ ಭಕ್ತಿಗೀತೆ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ—ನಾವು ಸದಾ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ರಥದ ಸಂಗಾತಿಗಳಾಗಿರೋಣ.
ಅಯಂ ಪನ್ಥಾ ಅನುವಿತ್ತಃ ಪುರಾಣೋ ಯತೋ ದೇವಾ ಉದಜಾಯನ್ತ ವಿಶ್ವೇ । ಅತಶ್ಚಿದಾ ಜನಿಷೀಷ್ಟ ಪ್ರವೃದ್ಧೋ ಮಾ ಮಾತರಮಮುಯಾ ಪತ್ತವೇ ಕಃ
ಈ ಪಥವು ಪುರಾತನ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ ದಾರಿ. ಇದರಿಂದಲೇ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಹುಟ್ಟಬೇಕು—ಯಾರೂ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಳ ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಬಾರದು.
ನಾಹಮತೋ ನಿರಯಾ ದುರ್ಗಹೈತತ್ತಿರಶ್ಚತಾ ಪಾರ್ಶ್ವಾನ್ನಿರ್ಗಮಾಣಿ । ಬಹೂನಿ ಮೇ ಅಕೃತಾ ಕರ್ತ್ವಾನಿ ಯುಧ್ಯೈ ತ್ವೇನ ಸಂ ತ್ವೇನ ಪೃಚ್ಛೈ
ನಾನು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ—ಅದು ಕಷ್ಟಕರ, ದಾಟಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ನಾನು ಬದಿಯಿಂದ ದಾಟುತ್ತೇನೆ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ಅನೇಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಇನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ; ನಿನ್ನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪರಾಯತೀಂ ಮಾತರಮನ್ವಚಷ್ಟ ನ ನಾನು ಗಾನ್ಯನು ನೂ ಗಮಾನಿ । ತ್ವಷ್ಟುರ್ಗೃಹೇ ಅಪಿಬತ್ಸೋಮಮಿನ್ದ್ರಃ ಶತಧನ್ಯಂ ಚಮ್ವೋಃ ಸುತಸ್ಯ
ಅವನು ಹೊರಡುವ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಆದರೆ ಹಸುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ತ್ವಷ್ಟೃನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನು ಶತಧಾರೆಯ ಸೋಮವನ್ನು ಚಮ್ವನಿಂದ ಸಿಂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕಿಂ ಸ ಋಧಕ್ಕೃಣವದ್ಯಂ ಸಹಸ್ರಂ ಮಾಸೋ ಜಭಾರ ಶರದಶ್ಚ ಪೂರ್ವೀಃ । ನಹೀ ನ್ವಸ್ಯ ಪ್ರತಿಮಾನಮಸ್ತ್ಯನ್ತರ್ಜಾತೇಷೂತ ಯೇ ಜನಿತ್ವಾಃ
ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಏನು ಸಾಧಿಸಿದನು? ಅವನು ಸಾವಿರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು, ಅನೇಕ ಶರದ್ಗಳ ಹಿಂದೆ. ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ—ಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲಿಯೂ, ಹುಟ್ಟುವವರಲ್ಲಿಯೂ.
ಅವದ್ಯಮಿವ ಮನ್ಯಮಾನಾ ಗುಹಾಕರಿನ್ದ್ರಂ ಮಾತಾ ವೀರ್ಯೇಣಾ ನ್ಯೃಷ್ಟಮ್ । ಅಥೋದಸ್ಥಾತ್ಸ್ವಯಮತ್ಕಂ ವಸಾನ ಆ ರೋದಸೀ ಅಪೃಣಾಜ್ಜಾಯಮಾನಃ
ತಾಯಿಯು ಅವನನ್ನು ಅಪವಿತ್ರನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದಳು. ಆದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಎದ್ದು, ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದನು.
ಏತಾ ಅರ್ಷನ್ತ್ಯಲಲಾಭವನ್ತೀರೃತಾವರೀರಿವ ಸಂಕ್ರೋಶಮಾನಾಃ । ಏತಾ ವಿ ಪೃಚ್ಛ ಕಿಮಿದಂ ಭನನ್ತಿ ಕಮಾಪೋ ಅದ್ರಿಂ ಪರಿಧಿಂ ರುಜನ್ತಿ
ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಗಂಡನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿರುವವರಂತೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಂತೆ ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಕೇಳು, ಅವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನೀರುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆ ಬಂಡೆಯ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳು.
ಕಿಮು ಷ್ವಿದಸ್ಮೈ ನಿವಿದೋ ಭನನ್ತೇನ್ದ್ರಸ್ಯಾವದ್ಯಂ ದಿಧಿಷನ್ತ ಆಪಃ । ಮಮೈತಾನ್ಪುತ್ರೋ ಮಹತಾ ವಧೇನ ವೃತ್ರಂ ಜಘನ್ವಾಁ ಅಸೃಜದ್ವಿ ಸಿನ್ಧೂನ್
ಈ ನೀರುಗಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಯಾವ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿವೆ? ಅವು ಇಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಅಪವಾದವನ್ನು ಹೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನ ಮಗನು ಮಹಾ ಬಲದಿಂದ ವೃತ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದು ನದಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.
ಮಮಚ್ಚನ ತ್ವಾ ಯುವತಿಃ ಪರಾಸ ಮಮಚ್ಚನ ತ್ವಾ ಕುಷವಾ ಜಗಾರ । ಮಮಚ್ಚಿದಾಪಃ ಶಿಶವೇ ಮಮೃಡ್ಯುರ್ಮಮಚ್ಚಿದಿನ್ದ್ರಃ ಸಹಸೋದತಿಷ್ಠತ್
ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದೆಯೆ, ಯುವತಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಳು, ನದಿಗಳೂ ಮಗುವಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವು, ಇಂದ್ರನು ಸಹ ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.
ಮಮಚ್ಚನ ತೇ ಮಘವನ್ವ್ಯಂಸೋ ನಿವಿವಿಧ್ವಾಁ ಅಪ ಹನೂ ಜಘಾನ । ಅಧಾ ನಿವಿದ್ಧ ಉತ್ತರೋ ಬಭೂವಾಞ್ಛಿರೋ ದಾಸಸ್ಯ ಸಂ ಪಿಣಗ್ವಧೇನ
ಮಘವನೇ, ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಯ ಭಾಗಗಳು ಕೂಡ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಕೆಳದವನು ಹೊಡೆದನು; ನಂತರ ಮೇಲಿನದು ಹೊಡೆದು ದಾಸನ ತಲೆ ಆಗಿತು, ಆ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿತು.
ಗೃಷ್ಟಿಃ ಸಸೂವ ಸ್ಥವಿರಂ ತವಾಗಾಮನಾಧೃಷ್ಯಂ ವೃಷಭಂ ತುಮ್ರಮಿನ್ದ್ರಮ್ । ಅರೀಳ್ಹಂ ವತ್ಸಂ ಚರಥಾಯ ಮಾತಾ ಸ್ವಯಂ ಗಾತುಂ ತನ್ವ ಇಚ್ಛಮಾನಮ್
ಆ ಹಸು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಲಿಷ್ಠ, ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಎತ್ತನ್ನು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ತಾಯಿ ತನ್ನ ಕರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಬಯಸಿ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದಳು.
ಉತ ಮಾತಾ ಮಹಿಷಮನ್ವವೇನದಮೀ ತ್ವಾ ಜಹತಿ ಪುತ್ರ ದೇವಾಃ । ಅಥಾಬ್ರವೀದ್ವೃತ್ರಮಿನ್ದ್ರೋ ಹನಿಷ್ಯನ್ಸಖೇ ವಿಷ್ಣೋ ವಿತರಂ ವಿ ಕ್ರಮಸ್ವ
ಆ ತಾಯಿಯು ಮಹಿಷನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು, ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು, ಆಗ ವೃತ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಹೊರಟ ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ನೇಹಿತ ವಿಷ್ಣುವೇ, ನೀನು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕು, ದಾರಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸು.
ಕಸ್ತೇ ಮಾತರಂ ವಿಧವಾಮಚಕ್ರಚ್ಛಯುಂ ಕಸ್ತ್ವಾಮಜಿಘಾಂಸಚ್ಚರನ್ತಮ್ । ಕಸ್ತೇ ದೇವೋ ಅಧಿ ಮಾರ್ಡೀಕ ಆಸೀದ್ಯತ್ಪ್ರಾಕ್ಷಿಣಾಃ ಪಿತರಂ ಪಾದಗೃಹ್ಯ
ಯಾರು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ವಿಧವೆಯಾಗಿಸಿದರು? ಯಾರು ನೀನು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದರು? ಯಾವ ದೇವತೆ, ಮಾರುತನೇ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇದ್ದನು, ನೀನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ?
ಅವರ್ತ್ಯಾ ಶುನ ಆನ್ತ್ರಾಣಿ ಪೇಚೇ ನ ದೇವೇಷು ವಿವಿದೇ ಮರ್ಡಿತಾರಮ್ । ಅಪಶ್ಯಂ ಜಾಯಾಮಮಹೀಯಮಾನಾಮಧಾ ಮೇ ಶ್ಯೇನೋ ಮಧ್ವಾ ಜಭಾರ
ನಾನು ನಾಯಿ ಹಗ್ಗದಂತೆ ಅಂತರಾಳವನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿದೆನು, ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನನಗೆ ಸಹಾಯಕರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡುದನ್ನು ನೋಡಿದೆನು, ಆಗ ಗಿಡುಗನು ನನಗಾಗಿ ಮಧುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ಏವಾ ತ್ವಾಮಿನ್ದ್ರ ವಜ್ರಿನ್ನತ್ರ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಸಃ ಸುಹವಾಸ ಊಮಾಃ । ಮಹಾಮುಭೇ ರೋದಸೀ ವೃದ್ಧಮೃಷ್ವಂ ನಿರೇಕಮಿದ್ವೃಣತೇ ವೃತ್ರಹತ್ಯೇ
ಇಂದ್ರನೇ, ವಜ್ರಧಾರಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮಹಾ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಕೂಡ ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡವು.
ಅವಾಸೃಜನ್ತ ಜಿವ್ರಯೋ ನ ದೇವಾ ಭುವಃ ಸಮ್ರಾಳಿನ್ದ್ರ ಸತ್ಯಯೋನಿಃ । ಅಹನ್ನಹಿಂ ಪರಿಶಯಾನಮರ್ಣಃ ಪ್ರ ವರ್ತನೀರರದೋ ವಿಶ್ವಧೇನಾಃ
ದೇವತೆಗಳು ಜೀವಂತ ನೀರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರು, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿ ರಾಜನಾದ ಇಂದ್ರನೇ; ನೀನು ಸರ್ಪನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರೆದೆಯೆ.
ಅತೃಪ್ಣುವನ್ತಂ ವಿಯತಮಬುಧ್ಯಮಬುಧ್ಯಮಾನಂ ಸುಷುಪಾಣಮಿನ್ದ್ರ । ಸಪ್ತ ಪ್ರತಿ ಪ್ರವತ ಆಶಯಾನಮಹಿಂ ವಜ್ರೇಣ ವಿ ರಿಣಾ ಅಪರ್ವನ್
ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗದೆ, ಅಚೇತನವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದವನನ್ನು ಕಂಡೆ. ನೀನು ವಜ್ರದಿಂದ ಏಳು ನದಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಸರ್ಪನನ್ನು ಒಡೆದೆಯೆ.
ಅಕ್ಷೋದಯಚ್ಛವಸಾ ಕ್ಷಾಮ ಬುಧ್ನಂ ವಾರ್ಣ ವಾತಸ್ತವಿಷೀಭಿರಿನ್ದ್ರಃ । ದೃಳ್ಹಾನ್ಯೌಭ್ನಾದುಶಮಾನ ಓಜೋಽವಾಭಿನತ್ಕಕುಭಃ ಪರ್ವತಾನಾಮ್
ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ನದಿಯ ಒಣಗಿದ ಹಳ್ಳವನ್ನು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಲವಾಡಿಸಿದೆ. ಬಲದಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಪರ್ವತಗಳ ತುದಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದೆಯೆ.
ಅಭಿ ಪ್ರ ದದ್ರುರ್ಜನಯೋ ನ ಗರ್ಭಂ ರಥಾ ಇವ ಪ್ರ ಯಯುಃ ಸಾಕಮದ್ರಯಃ । ಅತರ್ಪಯೋ ವಿಸೃತ ಉಬ್ಜ ಊರ್ಮೀನ್ತ್ವಂ ವೃತಾಁ ಅರಿಣಾ ಇನ್ದ್ರ ಸಿನ್ಧೂನ್
ಜನರು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಹೊರಟರು, ನದಿಗಳು ರಥಗಳಂತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ನೀನು, ಇಂದ್ರನೇ, ನದಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಅಲೆಗಳನ್ನು ಹರಿಬಿಟ್ಟೆ.
ತ್ವಂ ಮಹೀಮವನಿಂ ವಿಶ್ವಧೇನಾಂ ತುರ್ವೀತಯೇ ವಯ್ಯಾಯ ಕ್ಷರನ್ತೀಮ್ । ಅರಮಯೋ ನಮಸೈಜದರ್ಣಃ ಸುತರಣಾಁ ಅಕೃಣೋರಿನ್ದ್ರ ಸಿನ್ಧೂನ್
ನೀನು ಮಹಾ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪೋಷಣೆ ನೀಡುವ, ಸದಾ ಹರಿಯುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುರ್ವೀತಿಯಿಗೂ ವಯ್ಯನಿಗೂ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗೆ ನದಿಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಪ್ರಾಗ್ರುವೋ ನಭನ್ವೋ ನ ವಕ್ವಾ ಧ್ವಸ್ರಾ ಅಪಿನ್ವದ್ಯುವತೀರೃತಜ್ಞಾಃ । ಧನ್ವಾನ್ಯಜ್ರಾಁ ಅಪೃಣಕ್ತೃಷಾಣಾಁ ಅಧೋಗಿನ್ದ್ರ ಸ್ತರ್ಯೋ ದಂಸುಪತ್ನೀಃ
ನೀನು, ಇಂದ್ರನೇ, ಹಳೆಯದಾದ, ಯುವ, ಧರ್ಮಪಾಲಕಿಯಾದ ನದಿಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದ ಮೋಡಗಳಂತೆ ತೆರೆದೆಯೆ. ನೀನು ಬಯಸಿದ ಬಯಲುಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ದಾಸರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿದೆ.
ಪೂರ್ವೀರುಷಸಃ ಶರದಶ್ಚ ಗೂರ್ತಾ ವೃತ್ರಂ ಜಘನ್ವಾಁ ಅಸೃಜದ್ವಿ ಸಿನ್ಧೂನ್ । ಪರಿಷ್ಠಿತಾ ಅತೃಣದ್ಬದ್ಬಧಾನಾಃ ಸೀರಾ ಇನ್ದ್ರಃ ಸ್ರವಿತವೇ ಪೃಥಿವ್ಯಾ
ಅನೇಕ ಬೆಳಗ್ಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಶರದೃತುವುಗಳು ಮರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ನೀನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದು ನದಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದೆ. ಇಂದ್ರನು ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಭೂಮಿಗೆ ಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ವಮ್ರೀಭಿಃ ಪುತ್ರಮಗ್ರುವೋ ಅದಾನಂ ನಿವೇಶನಾದ್ಧರಿವ ಆ ಜಭರ್ಥ । ವ್ಯನ್ಧೋ ಅಖ್ಯದಹಿಮಾದದಾನೋ ನಿರ್ಭೂದುಖಚ್ಛಿತ್ಸಮರನ್ತ ಪರ್ವ
ನೀನು, ಇಂದ್ರನೇ, ವಿನಯದಿಂದಿರುವವರೊಡನೆ, ಅರ್ಪಿಸದ ಮಗನನ್ನು ಅವನ ಮನೆಗಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ಕುರುಡುವನು ಸರ್ಪನನ್ನು ತಿಂದನು, ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಸಹ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.