ಮಮಾಗ್ನೇ ವರ್ಚೋ ವಿಹವೇಷ್ವಸ್ತು ವಯಂ ತ್ವೇನ್ಧಾನಾಸ್ತನ್ವಂ ಪುಷೇಮ । ಮಹ್ಯಂ ನಮನ್ತಾಂ ಪ್ರದಿಶಶ್ಚತಸ್ರಸ್ತ್ವಯಾಧ್ಯಕ್ಷೇಣ ಪೃತನಾ ಜಯೇಮ
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೀರ್ತಿ ಇರಲಿ; ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ನಾವು ದೇಹದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಲಿ. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳು ನನಗೆ ವಂದಿಸಲಿ; ನೀನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಆಗಿ ನಾವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಿ.
ಮಮ ದೇವಾ ವಿಹವೇ ಸನ್ತು ಸರ್ವ ಇನ್ದ್ರವನ್ತೋ ಮರುತೋ ವಿಷ್ಣುರಗ್ನಿಃ । ಮಮಾನ್ತರಿಕ್ಷಮುರುಲೋಕಮಸ್ತು ಮಹ್ಯಂ ವಾತಃ ಪವತಾಂ ಕಾಮೇ ಅಸ್ಮಿನ್
ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳು—ಇಂದ್ರ, ಮರುತರು, ವಿಷ್ಣು, ಅಗ್ನಿ—ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರಲಿ; ಮಧ್ಯಾಕಾಶವು ನನಗೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿರಲಿ; ಗಾಳಿ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೀಸಲಿ.
ಮಯಿ ದೇವಾ ದ್ರವಿಣಮಾ ಯಜನ್ತಾಂ ಮಯ್ಯಾಶೀರಸ್ತು ಮಯಿ ದೇವಹೂತಿಃ । ದೈವ್ಯಾ ಹೋತಾರೋ ವನುಷನ್ತ ಪೂರ್ವೇಽರಿಷ್ಟಾಃ ಸ್ಯಾಮ ತನ್ವಾ ಸುವೀರಾಃ
ದೇವತೆಗಳು ಹೋಮ ಮಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ನೀಡಲಿ; ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ದೇವತಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ; ಪುರಾತನ ದೇವಯಾಜಕರು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ; ನಾವು ಅಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ, ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂತಾನದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿರಲಿ.
ಮಹ್ಯಂ ಯಜನ್ತು ಮಮ ಯಾನಿ ಹವ್ಯಾಕೂತಿಃ ಸತ್ಯಾ ಮನಸೋ ಮೇ ಅಸ್ತು । ಏನೋ ಮಾ ನಿ ಗಾಂ ಕತಮಚ್ಚನಾಹಂ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಸೋ ಅಧಿ ವೋಚತಾ ನಃ
ನನಗೆ ಸಲ್ಲುವ ಹೋಮಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅರ್ಪಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿ; ಯಾವ ಪಾಪವೂ ನನಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೇ, ಇದನ್ನು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿರಿ.
ದೇವೀಃ ಷಳುರ್ವೀರುರು ನಃ ಕೃಣೋತ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಸ ಇಹ ವೀರಯಧ್ವಮ್ । ಮಾ ಹಾಸ್ಮಹಿ ಪ್ರಜಯಾ ಮಾ ತನೂಭಿರ್ಮಾ ರಧಾಮ ದ್ವಿಷತೇ ಸೋಮ ರಾಜನ್
ದೇವಿಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಿಷ್ಠ ಪುರುಷರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಲಿ. ನಾವು ಸಂತಾನದಿಂದಲೂ ದೇಹದಿಂದಲೂ ನಾಶವಾಗಬಾರದು; ಸೋಮರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ನಷ್ಟವಾಗದಿರಲಿ.
ಅಗ್ನೇ ಮನ್ಯುಂ ಪ್ರತಿನುದನ್ಪರೇಷಾಮದಬ್ಧೋ ಗೋಪಾಃ ಪರಿ ಪಾಹಿ ನಸ್ತ್ವಮ್ । ಪ್ರತ್ಯಞ್ಚೋ ಯನ್ತು ನಿಗುತಃ ಪುನಸ್ತೇಽಮೈಷಾಂ ಚಿತ್ತಂ ಪ್ರಬುಧಾಂ ವಿ ನೇಶತ್
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ತಪ್ಪದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಕಾಯುವವನು; ಇತರರ ಕೋಪವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಯೋಚಿಸುವವರು ಹಿಂತಿರುಗಲಿ, ಅವರ ಜಾಗೃತ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಜಯಿಸಬಾರದು.
ಧಾತಾ ಧಾತೄಣಾಂ ಭುವನಸ್ಯ ಯಸ್ಪತಿರ್ದೇವಂ ತ್ರಾತಾರಮಭಿಮಾತಿಷಾಹಮ್ । ಇಮಂ ಯಜ್ಞಮಶ್ವಿನೋಭಾ ಬೃಹಸ್ಪತಿರ್ದೇವಾಃ ಪಾನ್ತು ಯಜಮಾನಂ ನ್ಯರ್ಥಾತ್
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರ ಅಧಿಪತಿ, ಲೋಕಪಾಲಕ, ದೇವತೆ, ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವವನು—ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಈ ಹೋಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಯಜಮಾನನನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
ಉರುವ್ಯಚಾ ನೋ ಮಹಿಷಃ ಶರ್ಮ ಯಂಸದಸ್ಮಿನ್ಹವೇ ಪುರುಹೂತಃ ಪುರುಕ್ಷುಃ । ಸ ನಃ ಪ್ರಜಾಯೈ ಹರ್ಯಶ್ವ ಮೃಳಯೇನ್ದ್ರ ಮಾ ನೋ ರೀರಿಷೋ ಮಾ ಪರಾ ದಾಃ
ಬಹುಮಾನ್ಯನಾದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಲಿ; ಅಶ್ವಪ್ರಿಯನಾದ ಇಂದ್ರನೇ, ನಮ್ಮ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ದಯಾಳುವಾಗು—ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಬೇಡ, ದೂರ ಮಾಡಬೇಡ.
ಯೇ ನಃ ಸಪತ್ನಾ ಅಪ ತೇ ಭವನ್ತ್ವಿನ್ದ್ರಾಗ್ನಿಭ್ಯಾಮವ ಬಾಧಾಮಹೇ ತಾನ್ । ವಸವೋ ರುದ್ರಾ ಆದಿತ್ಯಾ ಉಪರಿಸ್ಪೃಶಂ ಮೋಗ್ರಂ ಚೇತ್ತಾರಮಧಿರಾಜಮಕ್ರನ್
ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳು ದೂರವಾಗಲಿ; ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಅವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡೋಣ. ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ; ಭಯಾನಕವಾದ, ಕುಯುಕ್ತಿಯ ನಾಯಕನನ್ನು ಶಕ್ತಿಹೀನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.
ನಾಸದಾಸೀನ್ನೋ ಸದಾಸೀತ್ತದಾನೀಂ ನಾಸೀದ್ರಜೋ ನೋ ವ್ಯೋಮಾ ಪರೋ ಯತ್। ಕಿಮಾವರೀವಃ ಕುಹ ಕಸ್ಯ ಶರ್ಮನ್ನಮ್ಭಃ ಕಿಮಾಸೀದ್ಗಹನಂ ಗಭೀರಮ್
ಆಗ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ನಾಸ್ತಿತ್ವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆಕಾಶದ ಮೇಲೆ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏನು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು? ಎಲ್ಲಿತ್ತು? ಯಾರ ರಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು? ಆಳವಾದ, ತಿಳಿಯಲಾಗದ ನೀರಿರಲಿತ್ತೇ?
ನ ಮೃತ್ಯುರಾಸೀದಮೃತಂ ನ ತರ್ಹಿ ನ ರಾತ್ರ್ಯಾ ಅಹ್ನ ಆಸೀತ್ಪ್ರಕೇತಃ। ಆನೀದವಾತಂ ಸ್ವಧಯಾ ತದೇಕಂ ತಸ್ಮಾದ್ಧಾನ್ಯನ್ನ ಪರಃ ಕಿಂ ಚನಾಸ
ಅವತ್ತು ಮರಣವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಮೃತವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಹಗಲು ಎಂಬ ಗುರುತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತವಾದುದು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ತಮ ಆಸೀತ್ತಮಸಾ ಗೂಳ್ಹಮಗ್ರೇಽಪ್ರಕೇತಂ ಸಲಿಲಂ ಸರ್ವಮಾ ಇದಮ್। ತುಚ್ಛ್ಯೇನಾಭ್ವಪಿಹಿತಂ ಯದಾಸೀತ್ತಪಸಸ್ತನ್ಮಹಿನಾಜಾಯತೈಕಮ್
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯೇ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಎಲ್ಲವೂ ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ನೀರೇ ಆಗಿತ್ತು. ಖಾಲಿತನ ಮತ್ತು ಶೂನ್ಯತೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು, ತಾಪದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ತತ್ವವು ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.
ಕಾಮಸ್ತದಗ್ರೇ ಸಮವರ್ತತಾಧಿ ಮನಸೋ ರೇತಃ ಪ್ರಥಮಂ ಯದಾಸೀತ್। ಸತೋ ಬನ್ಧುಮಸತಿ ನಿರವಿನ್ದನ್ ಹೃದಿ ಪ್ರತೀಷ್ಯಾ ಕವಯೋ ಮನೀಷಾ
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಉದಯವಾಯಿತು; ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೊದಲ ಬೀಜವಾಗಿತ್ತು. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಡುಕಿದ ಋಷಿಗಳು, ಅಸ್ತಿತ್ವವಿರುವುದನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದದಲ್ಲಿಯೇ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಂಡರು.
ತಿರಶ್ಚೀನೋ ವಿತತೋ ರಶ್ಮಿರೇಷಾಮಧಃ ಸ್ವಿದಾಸೀ೩ದುಪರಿ ಸ್ವಿದಾಸೀ೩ತ್। ರೇತೋಧಾ ಆಸನ್ಮಹಿಮಾನ ಆಸನ್ತ್ಸ್ವಧಾ ಅವಸ್ತಾತ್ಪ್ರಯತಿಃ ಪರಸ್ತಾತ್
ಅವರ ರೇಖೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಹರಡಿತ್ತು: ಕೆಳಗಿದ್ದುದೆ, ಮೇಲಗಿದ್ದುದೆ? ಬೀಜವನ್ನು ಹೊತ್ತವರು ಇದ್ದರು, ಶಕ್ತಿಗಳು ಇದ್ದವು; ಕೆಳಗೆ ಸ್ವಯಂನಿಭಂಧನೆ, ಮೇಲೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಇದ್ದವು.
ಕೋ ಅದ್ಧಾ ವೇದ ಕ ಇಹ ಪ್ರ ವೋಚತ್ಕುತ ಆಜಾತಾ ಕುತ ಇಯಂ ವಿಸೃಷ್ಟಿಃ। ಅರ್ವಾಗ್ದೇವಾ ಅಸ್ಯ ವಿಸರ್ಜನೇನಾಥಾ ಕೋ ವೇದ ಯತ ಆಬಭೂವ
ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೇಳಬಹುದು? ಇದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು, ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ದೇವತೆಗಳು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಂತರ ಬಂದರು—ಆಗ ಯಾರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ?
ಇಯಂ ವಿಸೃಷ್ಟಿರ್ಯತ ಆಬಭೂವ ಯದಿ ವಾ ದಧೇ ಯದಿ ವಾ ನ। ಯೋ ಅಸ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷಃ ಪರಮೇ ವ್ಯೋಮನ್ತ್ಸೋ ಅಙ್ಗ ವೇದ ಯದಿ ವಾ ನ ವೇದ
ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತೋ, ಅದು ನಿರ್ಮಿತವೋ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲವೋ—ಅದನ್ನು ಮೇಲಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು ತಿಳಿದಿರಬಹುದು; ಅವನು ತಿಳಿದಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು.
ಯೋ ಯಜ್ಞೋ ವಿಶ್ವತಸ್ತನ್ತುಭಿಸ್ತತ ಏಕಶತಂ ದೇವಕರ್ಮೇಭಿರಾಯತಃ । ಇಮೇ ವಯನ್ತಿ ಪಿತರೋ ಯ ಆಯಯುಃ ಪ್ರ ವಯಾಪ ವಯೇತ್ಯಾಸತೇ ತತೇ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರುವ ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತಿರದ ನೂಲಿನಿಂದ ಜೋಡಿಸಲಾದ ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೂರು ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು, ಯಾರು ಮೊದಲು ಬಂದರು, ಅದನ್ನು ನೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರು 'ನಾವು ಹೋಗೋಣ, ಹೋಗೋಣ' ಎಂದು ಅದರ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
ಪುಮಾಁ ಏನಂ ತನುತ ಉತ್ಕೃಣತ್ತಿ ಪುಮಾನ್ವಿ ತತ್ನೇ ಅಧಿ ನಾಕೇ ಅಸ್ಮಿನ್ । ಇಮೇ ಮಯೂಖಾ ಉಪ ಸೇದುರೂ ಸದಃ ಸಾಮಾನಿ ಚಕ್ರುಸ್ತಸರಾಣ್ಯೋತವೇ
ಒಬ್ಬನು ಅದನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನು ಆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಿರಣಗಳು ಆ ಆಸನವನ್ನು ತಲುಪಿವೆ; ಅವರು ಗಾನಗಳನ್ನು, ಹೋಮದ ಎಲ್ಲಾ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾಸೀತ್ಪ್ರಮಾ ಪ್ರತಿಮಾ ಕಿಂ ನಿದಾನಮಾಜ್ಯಂ ಕಿಮಾಸೀತ್ಪರಿಧಿಃ ಕ ಆಸೀತ್ । ಛನ್ದಃ ಕಿಮಾಸೀತ್ಪ್ರಉಗಂ ಕಿಮುಕ್ಥಂ ಯದ್ದೇವಾ ದೇವಮಯಜನ್ತ ವಿಶ್ವೇ
ಅದರ ಅಳತೆ ಏನು? ಮಾದರಿ ಯಾವುದು? ಆಧಾರ ಯಾವುದು? ಘೃತ ಯಾವುದು? ಸುತ್ತುವ ಕಡ್ಡಿ ಯಾವುದು? ಛಂದಸ್ಸು ಯಾವುದು? ಪಾಠ ಯಾವುದು? ದೇವತೆಗಳು ದೇವರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದಾಗ ಯಾವುದು ಗಾಯನವಾಗಿತ್ತು?
ಅಗ್ನೇರ್ಗಾಯತ್ರ್ಯಭವತ್ಸಯುಗ್ವೋಷ್ಣಿಹಯಾ ಸವಿತಾ ಸಂ ಬಭೂವ । ಅನುಷ್ಟುಭಾ ಸೋಮ ಉಕ್ಥೈರ್ಮಹಸ್ವಾನ್ಬೃಹಸ್ಪತೇರ್ಬೃಹತೀ ವಾಚಮಾವತ್
ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಗಾಯತ್ರಿ ಯುಗವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಸವಿತೆಯಿಂದ ಉಷ್ಣಿಕ್ ಉದಯವಾಯಿತು. ಸೋಮದಿಂದ ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಮಹತ್ವದಿಂದ ಗಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂತು; ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಿಂದ ಬೃಹತಿ ಮಾತನ್ನು ತಂದಿತು.
ವಿರಾಣ್ಮಿತ್ರಾವರುಣಯೋರಭಿಶ್ರೀರಿನ್ದ್ರಸ್ಯ ತ್ರಿಷ್ಟುಬಿಹ ಭಾಗೋ ಅಹ್ನಃ । ವಿಶ್ವಾನ್ದೇವಾಞ್ಜಗತ್ಯಾ ವಿವೇಶ ತೇನ ಚಾಕೢಪ್ರ ಋಷಯೋ ಮನುಷ್ಯಾಃ
ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರুণರ ಕೀರ್ತಿಯು ವಿರಾಟ್ ಆಗಿತ್ತು; ಇಂದ್ರನಿಗೆ ದಿನದ ಭಾಗ ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಜಗತಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅದರಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದರು.
ಚಾಕೢಪ್ರೇ ತೇನ ಋಷಯೋ ಮನುಷ್ಯಾ ಯಜ್ಞೇ ಜಾತೇ ಪಿತರೋ ನಃ ಪುರಾಣೇ । ಪಶ್ಯನ್ಮನ್ಯೇ ಮನಸಾ ಚಕ್ಷಸಾ ತಾನ್ಯ ಇಮಂ ಯಜ್ಞಮಯಜನ್ತ ಪೂರ್ವೇ
ಅದರಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದರು, ಯಜ್ಞ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಪುರಾತನ ಪಿತೃಗಳು. ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಅವನ್ನು ಕಂಡರು; ಆ ಹಿಂದಿನವರು ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ಸಹಸ್ತೋಮಾಃ ಸಹಛನ್ದಸ ಆವೃತಃ ಸಹಪ್ರಮಾ ಋಷಯಃ ಸಪ್ತ ದೈವ್ಯಾಃ । ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಪನ್ಥಾಮನುದೃಶ್ಯ ಧೀರಾ ಅನ್ವಾಲೇಭಿರೇ ರಥ್ಯೋ ನ ರಶ್ಮೀನ್
ಸ್ತೋತ್ರ, ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಅವರು ಆವೃತರಾಗಿದ್ದರು; ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ, ಏಳು ದೈವಿಕ ಋಷಿಗಳು. ಹಿಂದಿನವರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಧೀರರು ಅದನ್ನು ರಥಸಾರಥಿಯಂತೆ ರಶ್ಮಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ ಹಿಡಿದರು.
ಅಪ ಪ್ರಾಚ ಇನ್ದ್ರ ವಿಶ್ವಾಁ ಅಮಿತ್ರಾನಪಾಪಾಚೋ ಅಭಿಭೂತೇ ನುದಸ್ವ । ಅಪೋದೀಚೋ ಅಪ ಶೂರಾಧರಾಚ ಉರೌ ಯಥಾ ತವ ಶರ್ಮನ್ಮದೇಮ
ಇಂದ್ರಾ, ಪೂರ್ವದಿಂದ, ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ, ಕೆಳಗಿನಿಂದ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ. ಅವನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸು, ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲ ರಕ್ಷಣೆಯೊಳಗೆ ನಾವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರಲು.
ಕುವಿದಙ್ಗ ಯವಮನ್ತೋ ಯವಂ ಚಿದ್ಯಥಾ ದಾನ್ತ್ಯನುಪೂರ್ವಂ ವಿಯೂಯ । ಇಹೇಹೈಷಾಂ ಕೃಣುಹಿ ಭೋಜನಾನಿ ಯೇ ಬರ್ಹಿಷೋ ನಮೋವೃಕ್ತಿಂ ನ ಜಗ್ಮುಃ
ಇಂದ್ರಾ, ಯಾರು ಜೋಳವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಜೋಳವೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಲಿ. ಇಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಹೋಮಕ್ಕೆ ಬಾರದವರು, ಯಾರು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡದವರು, ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರ ಒದಗಿಸು.
ನಹಿ ಸ್ಥೂರ್ಯೃತುಥಾ ಯಾತಮಸ್ತಿ ನೋತ ಶ್ರವೋ ವಿವಿದೇ ಸಂಗಮೇಷು । ಗವ್ಯನ್ತ ಇನ್ದ್ರಂ ಸಖ್ಯಾಯ ವಿಪ್ರಾ ಅಶ್ವಾಯನ್ತೋ ವೃಷಣಂ ವಾಜಯನ್ತಃ
ಋತುಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸಮಾವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಸುವಿಗಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ; ಕುದುರೆಗಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯುವಂ ಸುರಾಮಮಶ್ವಿನಾ ನಮುಚಾವಾಸುರೇ ಸಚಾ । ವಿಪಿಪಾನಾ ಶುಭಸ್ಪತೀ ಇನ್ದ್ರಂ ಕರ್ಮಸ್ವಾವತಮ್
ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ನಮುಚಿ ಅಸುರನೊಂದಿಗೆ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ. ಸುಂದರತೆಯ ಸ್ವಾಮಿಗಳೇ, ನೀವು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನಾಗಿಸಿದಿರಿ.
ಪುತ್ರಮಿವ ಪಿತರಾವಶ್ವಿನೋಭೇನ್ದ್ರಾವಥುಃ ಕಾವ್ಯೈರ್ದಂಸನಾಭಿಃ । ಯತ್ಸುರಾಮಂ ವ್ಯಪಿಬಃ ಶಚೀಭಿಃ ಸರಸ್ವತೀ ತ್ವಾ ಮಘವನ್ನಭಿಷ್ಣಕ್
ಮಗನಿಗೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಂತೆ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ನೀವು ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಿರಿ; ನೀವು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಾಗ. ಸರಸ್ವತಿ, ನೀನು ಸದಾ ಹತ್ತಿರವಿರುವೆ, ಮಹಾದಾನಿಯೇ.
ಇನ್ದ್ರಃ ಸುತ್ರಾಮಾ ಸ್ವವಾಁ ಅವೋಭಿಃ ಸುಮೃಳೀಕೋ ಭವತು ವಿಶ್ವವೇದಾಃ । ಬಾಧತಾಂ ದ್ವೇಷೋ ಅಭಯಂ ಕೃಣೋತು ಸುವೀರ್ಯಸ್ಯ ಪತಯಃ ಸ್ಯಾಮ
ಇಂದ್ರನು, ಬಲಿಷ್ಠನು, ಸ್ವಯಂಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ನಿನ್ನ ಸಹಾಯದಿಂದ ದಯಾಳುವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು ಆಗಲಿ. ಅವನು ದ್ವೇಷವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲಿ, ನಮಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲಿ; ನಾವು ಶೂರತನದ ಒಡೆಯರಾಗೋಣ.
ತಸ್ಯ ವಯಂ ಸುಮತೌ ಯಜ್ಞಿಯಸ್ಯಾಪಿ ಭದ್ರೇ ಸೌಮನಸೇ ಸ್ಯಾಮ । ಸ ಸುತ್ರಾಮಾ ಸ್ವವಾಁ ಇನ್ದ್ರೋ ಅಸ್ಮೇ ಆರಾಚ್ಚಿದ್ದ್ವೇಷಃ ಸನುತರ್ಯುಯೋತು
ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾವು ಸುಖವೂ, ಶುಭ ಮನಸ್ಸೂ ಹೊಂದಲಿ. ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಸ್ವಯಂ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದ ದ್ವೇಷವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲಿ.