ಸಮುದ್ರಾದೂರ್ಮಿಮುದಿಯರ್ತಿ ವೇನೋ ನಭೋಜಾಃ ಪೃಷ್ಠಂ ಹರ್ಯತಸ್ಯ ದರ್ಶಿ । ಋತಸ್ಯ ಸಾನಾವಧಿ ವಿಷ್ಟಪಿ ಭ್ರಾಟ್ ಸಮಾನಂ ಯೋನಿಮಭ್ಯನೂಷತ ವ್ರಾಃ
ವೇನನು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಅಲೆಯಾಗಿ ಏಳುತ್ತಾನೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವವನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ವಂಶಗಳು ಒಂದೇ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕಿವೆ.
ಸಮಾನಂ ಪೂರ್ವೀರಭಿ ವಾವಶಾನಾಸ್ತಿಷ್ಠನ್ವತ್ಸಸ್ಯ ಮಾತರಃ ಸನೀಳಾಃ । ಋತಸ್ಯ ಸಾನಾವಧಿ ಚಕ್ರಮಾಣಾ ರಿಹನ್ತಿ ಮಧ್ವೋ ಅಮೃತಸ್ಯ ವಾಣೀಃ
ಹಳೆಯ ತಾಯಂದಿರು, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಕರು ಹತ್ತಿರ ನಿಂತು ಅವನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳು ಸತ್ಯದ ಶಿಖರದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಮಧುರ ಹರಿವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿವೆ.
ಜಾನನ್ತೋ ರೂಪಮಕೃಪನ್ತ ವಿಪ್ರಾ ಮೃಗಸ್ಯ ಘೋಷಂ ಮಹಿಷಸ್ಯ ಹಿ ಗ್ಮನ್ । ಋತೇನ ಯನ್ತೋ ಅಧಿ ಸಿನ್ಧುಮಸ್ಥುರ್ವಿದದ್ಗನ್ಧರ್ವೋ ಅಮೃತಾನಿ ನಾಮ
ಋಷಿಗಳು ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಎಮ್ಮೆ ಕೂಗು, ಜಿಂಕೆಯ ಮೊಳಗು ಕೇಳಿದರು. ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ನದಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತರು. ಗಂಧರ್ವನು ಅಮೃತ ನಾಮಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು.
ಅಪ್ಸರಾ ಜಾರಮುಪಸಿಷ್ಮಿಯಾಣಾ ಯೋಷಾ ಬಿಭರ್ತಿ ಪರಮೇ ವ್ಯೋಮನ್ । ಚರತ್ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ಯೋನಿಷು ಪ್ರಿಯಃ ಸನ್ಸೀದತ್ಪಕ್ಷೇ ಹಿರಣ್ಯಯೇ ಸ ವೇನಃ
ಅಪ್ಸರೆಯು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಯುವತಿ ಅವನನ್ನು ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಿಯನು ಪ್ರಿಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೇನನು ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.
ನಾಕೇ ಸುಪರ್ಣಮುಪ ಯತ್ಪತನ್ತಂ ಹೃದಾ ವೇನನ್ತೋ ಅಭ್ಯಚಕ್ಷತ ತ್ವಾ । ಹಿರಣ್ಯಪಕ್ಷಂ ವರುಣಸ್ಯ ದೂತಂ ಯಮಸ್ಯ ಯೋನೌ ಶಕುನಂ ಭುರಣ್ಯುಮ್
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಗಿಡುಗ ಹಾರುತ್ತಿರುವಾಗ, ವೇನನನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಹೃದಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರು. ನೀನು ವರಣನ ದೂತ, ಯಮನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿ, ವೇಗಿಯೆಂದು ಕಂಡರು.
ಊರ್ಧ್ವೋ ಗನ್ಧರ್ವೋ ಅಧಿ ನಾಕೇ ಅಸ್ಥಾತ್ಪ್ರತ್ಯಙ್ಚಿತ್ರಾ ಬಿಭ್ರದಸ್ಯಾಯುಧಾನಿ । ವಸಾನೋ ಅತ್ಕಂ ಸುರಭಿಂ ದೃಶೇ ಕಂ ಸ್ವರ್ಣ ನಾಮ ಜನತ ಪ್ರಿಯಾಣಿ
ಗಂಧರ್ವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಈವನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ಸುಗಂಧ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಲು, ಅವನು ಪ್ರಿಯವಾದ ಚಿನ್ನದ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ದ್ರಪ್ಸಃ ಸಮುದ್ರಮಭಿ ಯಜ್ಜಿಗಾತಿ ಪಶ್ಯನ್ಗೃಧ್ರಸ್ಯ ಚಕ್ಷಸಾ ವಿಧರ್ಮನ್ । ಭಾನುಃ ಶುಕ್ರೇಣ ಶೋಚಿಷಾ ಚಕಾನಸ್ತೃತೀಯೇ ಚಕ್ರೇ ರಜಸಿ ಪ್ರಿಯಾಣಿ
ಮುತ್ತು ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಸಾಗುವಾಗ, ಗಿಡುಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವನು. ಪ್ರಕಾಶವಂತನು ಶುದ್ಧ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮೂರನೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಇಮಂ ನೋ ಅಗ್ನ ಉಪ ಯಜ್ಞಮೇಹಿ ಪಞ್ಚಯಾಮಂ ತ್ರಿವೃತಂ ಸಪ್ತತನ್ತುಮ್ । ಅಸೋ ಹವ್ಯವಾಳುತ ನಃ ಪುರೋಗಾ ಜ್ಯೋಗೇವ ದೀರ್ಘಂ ತಮ ಆಶಯಿಷ್ಠಾಃ
ಅಗ್ನೇ, ನಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಾ, ಐದು ಭಾಗ, ಮೂರು ಹಂತ, ಏಳು ನೂಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಹವ್ಯವನ್ನು ತರುವವನಾಗಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸು. ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ದೀರ್ಘವಾದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡು.
ಅದೇವಾದ್ದೇವಃ ಪ್ರಚತಾ ಗುಹಾ ಯನ್ಪ್ರಪಶ್ಯಮಾನೋ ಅಮೃತತ್ವಮೇಮಿ । ಶಿವಂ ಯತ್ಸನ್ತಮಶಿವೋ ಜಹಾಮಿ ಸ್ವಾತ್ಸಖ್ಯಾದರಣೀಂ ನಾಭಿಮೇಮಿ
ದೇವರಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲದವರಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಗುಪ್ತವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ಶುಭವೆಂದು ಕಾಣುವ ಅಶುಭವನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅಗ್ನಿಕಾಶವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಪಶ್ಯನ್ನನ್ಯಸ್ಯಾ ಅತಿಥಿಂ ವಯಾಯಾ ಋತಸ್ಯ ಧಾಮ ವಿ ಮಿಮೇ ಪುರೂಣಿ । ಶಂಸಾಮಿ ಪಿತ್ರೇ ಅಸುರಾಯ ಶೇವಮಯಜ್ಞಿಯಾದ್ಯಜ್ಞಿಯಂ ಭಾಗಮೇಮಿ
ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ, ನಾನು ಸತ್ಯದ ಅನೇಕ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ಪಿತೃ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಯೋಗ್ಯವಾದ ಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬರುತ್ತೇನೆ, ಅಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
ಬಹ್ವೀಃ ಸಮಾ ಅಕರಮನ್ತರಸ್ಮಿನ್ನಿನ್ದ್ರಂ ವೃಣಾನಃ ಪಿತರಂ ಜಹಾಮಿ । ಅಗ್ನಿಃ ಸೋಮೋ ವರುಣಸ್ತೇ ಚ್ಯವನ್ತೇ ಪರ್ಯಾವರ್ದ್ರಾಷ್ಟ್ರಂ ತದವಾಮ್ಯಾಯನ್
ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಒಳಗೆ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದೆ. ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ತಂದೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಅಗ್ನಿ, ಸೋಮ, ವರಣರು ಕದಲುತ್ತಾರೆ. ರಾಜಾಸನದ ಸುತ್ತಲೂ ಅವರು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ನಿರ್ಮಾಯಾ ಉ ತ್ಯೇ ಅಸುರಾ ಅಭೂವನ್ತ್ವಂ ಚ ಮಾ ವರುಣ ಕಾಮಯಾಸೇ । ಋತೇನ ರಾಜನ್ನನೃತಂ ವಿವಿಞ್ಚನ್ಮಮ ರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯಾಧಿಪತ್ಯಮೇಹಿ
ಈ ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಕೂಡ, ವರಣ, ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯ. ರಾಜನೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
ಇದಂ ಸ್ವರಿದಮಿದಾಸ ವಾಮಮಯಂ ಪ್ರಕಾಶ ಉರ್ವನ್ತರಿಕ್ಷಮ್ । ಹನಾವ ವೃತ್ರಂ ನಿರೇಹಿ ಸೋಮ ಹವಿಷ್ಟ್ವಾ ಸನ್ತಂ ಹವಿಷಾ ಯಜಾಮ
ಇದು ಬೆಳಕು, ಇದು ಧನ, ಇದು ಭೂಮಿಯೂ ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಕಾಶ. ವೃತ್ರನನ್ನು ಸೋಲಿಸೋಣ, ಸೋಮನು ಬಾ, ಹವ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಯೋಗ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸೋಣ.
ಕವಿಃ ಕವಿತ್ವಾ ದಿವಿ ರೂಪಮಾಸಜದಪ್ರಭೂತೀ ವರುಣೋ ನಿರಪಃ ಸೃಜತ್ । ಕ್ಷೇಮಂ ಕೃಣ್ವಾನಾ ಜನಯೋ ನ ಸಿನ್ಧವಸ್ತಾ ಅಸ್ಯ ವರ್ಣಂ ಶುಚಯೋ ಭರಿಭ್ರತಿ
ಕವಿ ತನ್ನ ಕಾವ್ಯದಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವರಣನು ಯಾರೂ ತಡೆಯದೆ ನೀರನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜನರು ಸುಖವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಶುದ್ಧ ನದಿಗಳು ಅವನ ವರ್ಣವನ್ನು ಹೊರುತ್ತವೆ.
ತಾ ಅಸ್ಯ ಜ್ಯೇಷ್ಠಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಸಚನ್ತೇ ತಾ ಈಮಾ ಕ್ಷೇತಿ ಸ್ವಧಯಾ ಮದನ್ತೀಃ । ತಾ ಈಂ ವಿಶೋ ನ ರಾಜಾನಂ ವೃಣಾನಾ ಬೀಭತ್ಸುವೋ ಅಪ ವೃತ್ರಾದತಿಷ್ಠನ್
ಅವು ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಅವು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿವೆ. رعಾಜನನ್ನು ಆರಿಸುವ ಪ್ರಜೆಗಳಂತೆ, ಅವು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ವೃತ್ರನಿಂದ ದೂರ ನಿಂತಿವೆ.
ಬೀಭತ್ಸೂನಾಂ ಸಯುಜಂ ಹಂಸಮಾಹುರಪಾಂ ದಿವ್ಯಾನಾಂ ಸಖ್ಯೇ ಚರನ್ತಮ್ । ಅನುಷ್ಟುಭಮನು ಚರ್ಚೂರ್ಯಮಾಣಮಿನ್ದ್ರಂ ನಿ ಚಿಕ್ಯುಃ ಕವಯೋ ಮನೀಷಾ
ಭಯಂಕರರೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಆ ಹಂಸನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆ ದೇವತೆಗಳ ನೀರಿನ ಸಂಗಡ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಂತೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ, ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಎಂಬ ಗಾಯನದೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು.
ಅಹಂ ರುದ್ರೇಭಿರ್ವಸುಭಿಶ್ಚರಾಮ್ಯಹಮಾದಿತ್ಯೈರುತ ವಿಶ್ವದೇವೈಃ । ಅಹಂ ಮಿತ್ರಾವರುಣೋಭಾ ಬಿಭರ್ಮ್ಯಹಮಿನ್ದ್ರಾಗ್ನೀ ಅಹಮಶ್ವಿನೋಭಾ
ನಾನು ರುದ್ರರೊಡನೆ, ವಸುಗಳೊಡನೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಆದಿತ್ಯರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಕೂಡಾ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಮಿತ್ರನನ್ನೂ, ವರుణನನ್ನೂ ಹೊರುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಅಗ್ನಿಯನ್ನೂ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳನ್ನೂ ಹೊರುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಂ ಸೋಮಮಾಹನಸಂ ಬಿಭರ್ಮ್ಯಹಂ ತ್ವಷ್ಟಾರಮುತ ಪೂಷಣಂ ಭಗಮ್ । ಅಹಂ ದಧಾಮಿ ದ್ರವಿಣಂ ಹವಿಷ್ಮತೇ ಸುಪ್ರಾವ್ಯೇ ಯಜಮಾನಾಯ ಸುನ್ವತೇ
ನಾನು ಪೋಷಕವಾದ ಸೋಮವನ್ನು ಹೊರುತ್ತೇನೆ; ತ್ವಷ್ಟಾರನನ್ನೂ, ಪೂಷಣನನ್ನೂ, ಭಗನನ್ನೂ ಹೊರುತ್ತೇನೆ. ಅರ್ಪಿಸುವವನಿಗೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡುವ ಯಜಮಾನನಿಗೆ, ನಾನು ಸಂಪತ್ತು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಂ ರಾಷ್ಟ್ರೀ ಸಂಗಮನೀ ವಸೂನಾಂ ಚಿಕಿತುಷೀ ಪ್ರಥಮಾ ಯಜ್ಞಿಯಾನಾಮ್ । ತಾಂ ಮಾ ದೇವಾ ವ್ಯದಧುಃ ಪುರುತ್ರಾ ಭೂರಿಸ್ಥಾತ್ರಾಂ ಭೂರ್ಯಾವೇಶಯನ್ತೀಮ್
ನಾನು ಈ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ, ಧನವನ್ನು ಸೇರಿಸುವವಳು, ಜ್ಞಾನವಂತು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೊದಲವಳು. ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿದ್ದಾರೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿಸಿ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಮಯಾ ಸೋ ಅನ್ನಮತ್ತಿ ಯೋ ವಿಪಶ್ಯತಿ ಯಃ ಪ್ರಾಣಿತಿ ಯ ಈಂ ಶೃಣೋತ್ಯುಕ್ತಮ್ । ಅಮನ್ತವೋ ಮಾಂ ತ ಉಪ ಕ್ಷಿಯನ್ತಿ ಶ್ರುಧಿ ಶ್ರುತ ಶ್ರದ್ಧಿವಂ ತೇ ವದಾಮಿ
ನನ್ನ ಮೂಲಕವೇ ನೋಡುವವನು ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲದವರು ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಕೇಳುವವರೆ, ಕೇಳಿರಿ, ನಂಬಿಕೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಮೇವ ಸ್ವಯಮಿದಂ ವದಾಮಿ ಜುಷ್ಟಂ ದೇವೇಭಿರುತ ಮಾನುಷೇಭಿಃ । ಯಂ ಕಾಮಯೇ ತಂತಮುಗ್ರಂ ಕೃಣೋಮಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ತಮೃಷಿಂ ತಂ ಸುಮೇಧಾಮ್
ನಾನು ಸ್ವತಃ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಯಾರನ್ನು ನಾನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ, ಅವನನ್ನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಋಷಿಯಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಜ್ಞಾನವಂತನಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಂ ರುದ್ರಾಯ ಧನುರಾ ತನೋಮಿ ಬ್ರಹ್ಮದ್ವಿಷೇ ಶರವೇ ಹನ್ತವಾ ಉ । ಅಹಂ ಜನಾಯ ಸಮದಂ ಕೃಣೋಮ್ಯಹಂ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಆ ವಿವೇಶ
ನಾನು ರುದ್ರನಿಗಾಗಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿರುವವನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಜನರಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಅಹಂ ಸುವೇ ಪಿತರಮಸ್ಯ ಮೂರ್ಧನ್ಮಮ ಯೋನಿರಪ್ಸ್ವನ್ತಃ ಸಮುದ್ರೇ । ತತೋ ವಿ ತಿಷ್ಠೇ ಭುವನಾನು ವಿಶ್ವೋತಾಮೂಂ ದ್ಯಾಂ ವರ್ಷ್ಮಣೋಪ ಸ್ಪೃಶಾಮಿ
ಈ ಲೋಕದ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ ತಂದೆಯನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಮೂಲವು ನೀರಿನೊಳಗಿದೆ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಮೇವ ವಾತ ಇವ ಪ್ರ ವಾಮ್ಯಾರಭಮಾಣಾ ಭುವನಾನಿ ವಿಶ್ವಾ । ಪರೋ ದಿವಾ ಪರ ಏನಾ ಪೃಥಿವ್ಯೈತಾವತೀ ಮಹಿನಾ ಸಂ ಬಭೂವ
ನಾನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಉಸಿರಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಆಕಾಶಕ್ಕೂ, ಭೂಮಿಗೂ ಮೀರಿದವಳು; ನನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.
ನ ತಮಂಹೋ ನ ದುರಿತಂ ದೇವಾಸೋ ಅಷ್ಟ ಮರ್ತ್ಯಮ್ । ಸಜೋಷಸೋ ಯಮರ್ಯಮಾ ಮಿತ್ರೋ ನಯನ್ತಿ ವರುಣೋ ಅತಿ ದ್ವಿಷಃ
ಯಾರನ್ನು ಆರ್ಯಮನು, ಮಿತ್ರನು, ವರుణನು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಯಾವ ಅಪಾಯವನ್ನೂ, ಕೆಡಕುನ್ನೂ ಸಂಭವಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತದ್ಧಿ ವಯಂ ವೃಣೀಮಹೇ ವರುಣ ಮಿತ್ರಾರ್ಯಮನ್ । ಯೇನಾ ನಿರಂಹಸೋ ಯೂಯಂ ಪಾಥ ನೇಥಾ ಚ ಮರ್ತ್ಯಮತಿ ದ್ವಿಷಃ
ವರಣ, ಮಿತ್ರ, ಆರ್ಯಮನೆ, ನಾವು ಇದನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ: ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾವು ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ರಕ್ಷಿಸಿ ನಡೆಸಬೇಕು.
ತೇ ನೂನಂ ನೋಽಯಮೂತಯೇ ವರುಣೋ ಮಿತ್ರೋ ಅರ್ಯಮಾ । ನಯಿಷ್ಠಾ ಉ ನೋ ನೇಷಣಿ ಪರ್ಷಿಷ್ಠಾ ಉ ನಃ ಪರ್ಷಣ್ಯತಿ ದ್ವಿಷಃ
ವರಣನು, ಮಿತ್ರನು, ಆರ್ಯಮನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಕ್ಷೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲಿ; ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿ.
ಯೂಯಂ ವಿಶ್ವಂ ಪರಿ ಪಾಥ ವರುಣೋ ಮಿತ್ರೋ ಅರ್ಯಮಾ । ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಶರ್ಮಣಿ ಪ್ರಿಯೇ ಸ್ಯಾಮ ಸುಪ್ರಣೀತಯೋಽತಿ ದ್ವಿಷಃ
ವರಣ, ಮಿತ್ರ, ಆರ್ಯಮನೆ, ನೀವು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಪಾಡಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರಿಯರಾಗಿರಲಿ, ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಸಾಗಲಿ.
ಆದಿತ್ಯಾಸೋ ಅತಿ ಸ್ರಿಧೋ ವರುಣೋ ಮಿತ್ರೋ ಅರ್ಯಮಾ । ಉಗ್ರಂ ಮರುದ್ಭೀ ರುದ್ರಂ ಹುವೇಮೇನ್ದ್ರಮಗ್ನಿಂ ಸ್ವಸ್ತಯೇಽತಿ ದ್ವಿಷಃ
ಆದಿತ್ಯರು—ವರಣನು, ಮಿತ್ರನು, ಆರ್ಯಮನು—ಎಲ್ಲಾ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಮರುತ್ಗಳೊಡನೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.
ನೇತಾರ ಊ ಷು ಣಸ್ತಿರೋ ವರುಣೋ ಮಿತ್ರೋ ಅರ್ಯಮಾ । ಅತಿ ವಿಶ್ವಾನಿ ದುರಿತಾ ರಾಜಾನಶ್ಚರ್ಷಣೀನಾಮತಿ ದ್ವಿಷಃ
ವರಣನು, ಮಿತ್ರನು, ಆರ್ಯಮನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವವರು ಆಗಿರಲಿ; ಈ ರಾಜರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕೆಡುಕಿನಿಂದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಡೆಸಲಿ.