ಪವಿತ್ರ ವೇದಮಯ ಕಥನದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು: “ಓ ಭೂಮಾತೆ, ಈ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾಗಿ ಒತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ಅವನಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದಾದಂತೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬಹುದಾದಂತೆ ನೀನು ಇರಬೇಕು. ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೋ, ಹೀಗೆಯೇ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮುಚ್ಚು.” ಭೂಮಿ ಎದ್ದೇಳಲಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ, ಸಾವಿರಾರು ಪರಿಮಾಣಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಸಹಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುವರು. ಅವಳ ಮನೆಗಳು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಹರಿದು, ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ. “ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಈ ದಂಡವನ್ನು ನಿನ್ನ ವಾಸಕ್ಕೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪಿತೃಗಳು ಈ ಕಂಬವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ಯಮನು ನಿನಗೆ ಆಸನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ನನ್ನನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆಗೆ ಎಡಗಾಗಿಸಿ ಇರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಎಲೆ ಹೋಲುವಂತೆ. ನಾನು ಪಶ್ಚಿಮದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದೇನೆ, ಕುದುರೆಗಾಲನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ.” ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: “ಹೋಗಬೇಡಿ, ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗಬೇಡಿ; ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವತೆಗಳೆ. ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ, ಮರಳಿ ಬರುವ ದೇವತೆಗಳೆ, ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತು ನೀಡಿರಿ.” ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, “ಅವನನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆದು ತಂದು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ. ಇಂದ್ರನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲಿ, ಅಗ್ನಿಯು ಅವನನ್ನು ಮರಳಿ ತರಲಿ.” “ಇವರು ಮರಳಿ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು, ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ನರಾಗಲಿ. ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಅಗ್ನಿಯೆ, ಸಂಪತ್ತು ಉಳಿಯಲಿ. ಹೋಗುವುದು, ಮರಳುವುದು, ಗುರುತಿಸುವುದು, ಹೊರಡುವುದು—ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರಳಿ ತರುವ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ನಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾರೇ ಹೊರಟರೂ, ಮರಳಿದರೂ, ಹೋಗಿದರೂ, ಬಂದರೂ, ಆ ರಕ್ಷಕನು ಅವರನ್ನು ಮರಳಿ ತರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ. ಮರಳಿ ಬಾ, ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕರೆತಂದು ಕೊಡು, ಓ ಇಂದ್ರ. ನಾವು ಜೀವಂತವರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡೋಣ.” “ನೀನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಶಕ್ತಿ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು ಹಂಚು. ಯಾರು ಯೋಗ್ಯ ದೇವತೆಗಳೋ, ಎಲ್ಲರೂ ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏಕವಾಗಲಿ. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದುಕೊಡು.” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಮತ್ತೆ, ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುಭದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದರು. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಯುವ ಶಕ್ತಿವಂತನಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಾಯಿಯೆಂದಂತೆ ಗಾಯಕರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವವನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅಗ್ನಿ ತನ್ನ ಆಭರಣದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಜನಾಂಗಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿ, ಆಕಾಶದ ಅಂಚುಗಳವರೆಗೆ ಹರಡುತ್ತಾನೆ; ಋಷಿಯಂತೆ, ಮೋಡವಿಲ್ಲದೆ ಮಿಂಚುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮಾನವರ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತು, ಮನೆಗೆ ಅಳತೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬರುವವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಅವನು ಸುರಕ್ಷಿತ, ಯಜ್ಞರೂಪ, ಶ್ರೋತಾ, ನಾಯಕ; ದೇವತೆಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಂಪತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಜ್ಞದ ಆಸೆಯಿಂದ, ನಾವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ; ಅವನು ಪುರಾತನ, ದಯಾಳು, ಶಿಲೆಯ ಮಗನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಜೀವವನ್ನು ತರುವವನು. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಎಲ್ಲರೂ, ಯಾರು ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ನೀಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಅವನ ರೂಪ ಕಪ್ಪು, ಬಿಳಿ, ಪಾಂಡುರ, ಕತ್ತಲು; ಪ್ರಕಾಶವಾದ, ವೇಗವಾದ, ಕೆಂಪು, ಮಹಿಮಯುಕ್ತನು—ಅವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಚಿನ್ನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. “ಓ ಅಗ್ನಿಯೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗಳು, ಗಾಯನಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ; ಬಲಶಾಲಿಯ ಮಗನೆ, ಅಮರರೊಂದಿಗೆ. ನಮ್ಮ ಧ್ವನಿಗಳು ನಿನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ; ಪೋಷಣೆ, ಶಕ್ತಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಲಿ.” ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೋತಾರನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಅಗ್ನಿಯೆ. ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ, ಉಜ್ವಲ ಜ್ವಾಲೆಯವನೆ, ನಮ್ಮ ವಚನಕ್ಕೆ. ಸ್ವಯಂಹುತ ದೇವತೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಿನ್ನ ಹರ್ಷಕ್ಕಾಗಿ, ಅರ್ಪಣೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನಿಯಮಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ, ಹೋಮದ ಪಾತ್ರೆಗಳಂತೆ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ; ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ರೂಪಗಳು—ನಿನ್ನ ಹರ್ಷಕ್ಕಾಗಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವೆ. ಅಗ್ನಿಯೆ, ಅಮರ, ಬಲಶಾಲಿಯೆ, ನೀನು ಯಾವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ತಂದುಕೊಡು; ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ಅಗ್ನಿ, ಅಥರ್ವಣನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನೂ ಅರಿತನು; ಅವನು ವಿವಸ್ವತ್ನ ದೂತನಾದನು, ಯಮನ ಪ್ರಿಯನೂ, ಚಿತ್ತಗೊಳ್ಳುವವನೂ. ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅಗ್ನಿಯೆ, ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ; ಪೂಜಕನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವೆ. ಅಗ್ನಿಯೆ, ಸುಂದರ ಅರ್ಚಕನಾಗಿ, ಪುರುಷರು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ; ತುಪ್ಪವೇ ಮುಖವನ್ನಾಗಿ, ಹೊಳೆಯುವ, ವೇಗಿಯಾದ ದೃಷ್ಟಿಯವನೆ. ಅಗ್ನಿಯೆ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ನೀನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡುತ್ತೀ; ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ, ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಬೀಜವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು. ಇದಾದ ನಂತರ, ಇಂದಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ? ಯಾವ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ? ಮಿತ್ರನಂತೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರಾ? ಋಷಿಗಳೊಡನೆ ಇದ್ದಾನೋ, ಅಥವಾ ಗಾಯನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವವನಾಗಿ ಅಡಗಿದ್ದಾನೋ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು, ಇಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನು ನಮಗೆ ಕೇಳಿಸಲಿ, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವವನೂ, ವಜ್ರಧಾರಿಯೂ, ಗಾಯನಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ಸುಕನೂ ಆಗಿರಲಿ. ಅವನು ಮಿತ್ರನಂತೆ ಜನರ ನಡುವೆ ಅಪರೂಪದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಮಹತ್ವದ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ, ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ, ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನಿಗೆ ತಂದೆಯಾದವನು. ವಾಯುವಿನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ವಜ್ರಧಾರಿಯ ದೇವತೆ, ಹೊಳೆಯುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನೀವು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೀರಿ. ವಾಯುವಿನ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯಾರೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲಾರರು. ಅವನನ್ನು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬರುವವರು, ಮನೆಗಾಗಿ ಕೇಳುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ದೂರದಿಂದ, ಆಕಾಶದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಿಂದ, ಮನುಷ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. “ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಬಾ; ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ, ನೀನು ಮಾನವ ಶತ್ರು ಶುಷ್ನನನ್ನು ಹೊಡೆದಾಗ.” ನಿಯಮವಿಲ್ಲದ, ಯಜ್ಞವಿಲ್ಲದ, ಶತ್ರುತ್ವಪೂರ್ಣ, ವ್ರತವಿಲ್ಲದ, ಅಮಾನುಷ ದಸ್ಯುವನ್ನು, ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಹಾರಕನಾದ ನೀನು, ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅವನನ್ನು ವಶಪಡಿಸು. ಇಂದ್ರ, ವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿನ್ನ ದಾನಗಳು ಹರಡಿವೆ, ಭೂಮಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ವಂದಿಸುತ್ತವೆ. ನೀನು ಆ ಪುರುಷರನ್ನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತೀಯೆ, ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರ; ಜನರೊಳಗಿನ ಪ್ರಭುತ್ವವಂತರಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಡಗಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಹೀಗೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೃದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಇಂದ್ರನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ, ವೇದಮಾತೆಯ ಕಥನವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ.