ದೇವತೆಗಳಾದ ಸವಿತೃ, ಪರ್ಜನ್ಯ, ವರुण, ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಅವರ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಋಗ್ವೇದದ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಕಥಾನಕ ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗಿದೆ: ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವತಃ ಸವಿತೃ ದೇವರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿತು, ಅವರ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅವರ ಶಕ್ತಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು. ಸವಿತೃ ದೇವರು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಂತಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆಕಾಶದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡಾ ಅಳೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಿದರು. ಅವರು ಮೂರು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭೂತರಾಗಿ, ರಾತ್ರಿ ಎರಡೂ ಬದಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಮಿತ್ರನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸವಿತೃ ದೇವರು ಸ್ಪೂರ್ತಿಗೆ ಒಡೆಯರಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಪಥಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಷಣ ಎಂಬ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಪ್ಪು ಕುದುರೆ ಹತ್ತಿದ ಸವಿತೃ, ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲಾದ್ರೂ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳು ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ನಾವು ದೇವರಾದ ಸವಿತೃ ಅವರ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಭಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವೇಗವಾದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ಸ್ವಯಂಸಿದ್ಧ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಾಗದು, ಅವರ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸ್ವರ್ಗದ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಕದಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಸವಿತೃ ದೇವರು ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಹಂಚುವ ದಾತಾವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ನಾವು ಆ ಮಹತ್ತಾದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ದಿನ, ಸವಿತೃ ದೇವರೇ, ನಮಗೆ ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ಶುಭವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ; ದುಷ್ಟ ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಅಶುಭಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಶುಭವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆ ತಂದುಕೊಡಿ. ಅಡಿತಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ, ಸವಿತೃ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯಲೆಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ದೇವರಾದ ಸವಿತೃ ಅವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ, ಸತ್ಯದ ಸ್ವಾಮಿ. ಸವಿತೃ ದೇವರು ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಎರಡೂ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಗೀತೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಲ್ಲವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹಂಚುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಪರ್ಜನ್ಯ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗರ್ಜಿಸುವ ಪರ್ಜನ್ಯ, ಸದಾ ಉದಾರ ಮನಸ್ಸಿನ ಧನ್ವಂತರಿ, ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜವನ್ನು ನೆಡುವ ಮಹಾತ್ಮ. ಅವರು ಮರಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾದರಿಗೂ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ಜನ್ಯನ ಗರ್ಜನೆಗೆ ಪಾಪಿಗಳು ನಡುಗುತ್ತಾರೆ, ನಿರಪರಾಧಿಗಳಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಪರ್ಜನ್ಯನು ತನ್ನ ದೂತರಾದ ಮಳೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತವೆ, ಮಿಂಚು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಸಸ್ಯಗಳು ಎದ್ದೇಳುತ್ತವೆ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಧಾರಳವಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ. ಪರ್ಜನ್ಯನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಜವನ್ನು ತುಂಬಿದಾಗ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪೋಷಣ ಒದಗುತ್ತದೆ. ಪರ್ಜನ್ಯನ ಆದೇಶದಿಂದ ಭೂಮಿ ವಾಕಡಾಗುತ್ತದೆ, ಪಶುಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತವೆ, ಸಸ್ಯಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಪರ್ಜನ್ಯ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮರುತ್ಗಳು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಳೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿ, ಪರ್ಜನ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಬಂದು ಜಲವನ್ನು ಸಿಂಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೋರುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ಜನ್ಯನು ಗರ್ಜಿಸಿ, ಮಳೆಯ ಬೀಜವನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಆಕಾಶದ ಮೋಡಗಳಿಂದ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸುರಿಸಿ, ಕಾಲುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಹರಿಯಲಿ; clarified butter (ಘೃತ)ಯಂತೆ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಲಿ; ಹಸುವಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಪಾನೀಯ ದೊರಕಲಿ. ಪರ್ಜನ್ಯನು ಗರ್ಜಿಸಿ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾದರೂ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮಳೆಯನ್ನೂ, ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಹೊಲಗಳನ್ನು ಚಲಿಸಿ, ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ನೀಡಿರುವ ಪರ್ಜನ್ಯ, ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಏನು ಬೋಧನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಪರ್ಜನ್ಯನು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಚಿಕ್ಕದರಿಂದ ದೊಡ್ಡದವನ್ನೂ ಹೊತ್ತು, ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ವಿಶಾಲವಾದವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತರು ಪರ್ಜನ್ಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಮುರಿದು ಬೀಳುತ್ತವೆ, ಮೋಡದಿಂದ ಮಿಂಚು ಬೀಳುತ್ತ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ. ಇದೀಗ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವರुण ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಮಹಾ ಸ್ತುತಿ ಹೊರಟಿದೆ. ಅವರು ಚರ್ಮಗಾರನಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ ಹರಡಿದ್ದಾರೆ. ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ವೇಗವಂತರಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಹಸುಗಳಿಗೆ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಸೋಮದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ವರಣನು ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ನಡುವೆ ಮೋಡವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಮಳೆಯನ್ನು ಧಾನ್ಯದಂತೆ ಹಂಚುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ, ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ, ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಆದೇಶದಿಂದ ಹಾಲು ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಪರ್ವತಗಳು ಮೋಡದೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ, ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ. ಈಗ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಅಸುರನಾದ ವರಣನ ಮಹಾ ಮಾಯೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಆವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿ ದೇವರಾದ ಅವರ ಈ ಮಹಾ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಜಯಿಸಿಲ್ಲ; ನದಿಗಳು ಕೂಡ ಒಂದೇ ಸಾಗರವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ನೀರನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತವೆ. ಆರ್ಯಮಾನ, ವರಣ, ಮಿತ್ರ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಸಹೋದರ ಅಥವಾ ಶರಣಾಗತ ಯಾರಾದರೂ ಆಗಲಿ, ನಾವು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಮೋಸಗಾರನಾಗಿ, ಶತ್ರುವಾಗಿ, ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ – ಯಾವ ದೋಷವಿದ್ದರೂ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಬಿಚ್ಚಿಹೋಗಲಿ; ದೇವತೆಗಳೇ, ವರಣ, ನಾವು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗೋಣ. ಇದೀಗ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠನೂ ಕೂಡ ಸೋತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯರಾಗಿರುವ, ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾವು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ತೀಕ್ಷ್ಣ, ವಿದ್ಯುತ್ ಸಮಾನ ಬಲ, ದಾನಶೀಲತೆ, ವೃತ್ರನ ಸಂಹಾರ, ಹಸುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಬರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ರಥಗಳನ್ನು, ಐಶ್ವರ್ಯಶಾಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ದೇವತೆಗಳು; ಕೋಟೆಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೆ ಶುದ್ಧ clarified butter (ಘೃತ)ಯ ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಪೋಷಣ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗಳು ಮಹಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಲಿ; ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ಸದಾ ಚಲಿಸುವ ಮರುತ್ಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಲಿ; ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ, ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುವ, ವೇಗವಂತ, ಬಲಿಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂತೆ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಋಗ್ವೇದದ ಋಚೆಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೃದಯಂಗಮವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ.