ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಯಜ್ಞದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿದೆ ನಮ್ಮ ಕಥೆ. ಯಜ್ಞಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು, ಯಜಮಾನರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ, ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಿಂದ ಹವಿಷ್ಯ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲು, ಅವರು ವಾತಾಪಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನೀನು ಗೋಮಸ್ತಕದಂತಹ, ಯವದ ತಲೆಹಾಕಿದ ಸೋಮದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪೋಷಕನಾಗು,” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾತಾಪಿಗೆ, “ಅನ್ನದ ಹಿಟ್ಟು, ಮೂತ್ರಾಶಯ, ಮಜ್ಜೆಯಂತೆ ಪೋಷಕನಾಗು, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪೋಷಣೆ ನೀಡು,” ಎಂದು ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಂದೆಯನ್ನು ಕರುಗಳಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ವಿಜಯಿಯಾಗಿರುವ ಅಗ್ನಿದೇವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಯಜ್ಞದ ದೂತನಾಗಿ ಹವಿಷ್ಯವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತನುನಪಾತ್ಗಾಗಿ ಹವಿಷ್ಯವನ್ನು ಮಧುರವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದಾಗ ಅವನು ಅನೇಕ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅಗ್ನಿಗೆ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕರೆತರಲು ಅವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಋಷಿಗಳು ಪವಿತ್ರ ಕುಶವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಹಳ್ಳೆಗಳು ಘೃತದಿಂದ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿವೆ. ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಥಮ, ವಾಗ್ಮಿಗಳು, ದಿವ್ಯ ಪುರುಹಿತರು ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತಿ, ಇಲಾ, ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವಿಯರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕೀರ್ತಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ತ್ವಷ್ಟೃ ದೇವರು ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ, ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅರಣ್ಯದ ಸ್ವಾಮಿಯು ತನ್ನ ಸಾರವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹರಿಸಲಿ, ಅಗ್ನಿ ಹವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿ ದೇವರು ಗಾಯತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಸ್ವಾಹಾ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಗ್ನಿಗೆ, “ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ದೇವತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಶುಭಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸು, ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಿಡು,” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿಯು ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪಾರಮಾಡಲಿ, ಪುಷಣ್ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮ ಸಂತಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿಗೆ, “ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಗೆ ಉಂಟುಮಾಡುವವರನ್ನು, ಅಗ್ನಿಹೀನರನ್ನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡು. ಅಮರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು,” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. “ಅಗ್ನಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸು; ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸು; ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಭಯ ಬರದಂತೆ ಮಾಡು; ನಿನ್ನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡು,” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. “ದುಷ್ಟರು, ಶತ್ರುಗಳು, ಮೋಸಗಾರರು, ಅಪಕಾರಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸದಂತೆ ಆಗಲಿ; ಅವರನ್ನು ದೂರವಿಡು,” ಎಂದು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತಾರೆ. “ನೀನು ಸತ್ಯದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು, ಗಾಯನ ಮಾಡುವವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಎಲ್ಲ ಅಪಕಾರಿಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ವಿಶ್ವದ ರಕ್ಷಕನಾಗಿರುವೆ,” ಎಂದು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. “ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಾನವನಿಗೆ ಪುರಾತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೀ; ನೀನು ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ಪ್ರೇರಿತ ಋಷಿಗಳ ನಾಯಕನು,” ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನಾವು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನ ಪುತ್ರನಾಗಿರುವ ಅಗ್ನಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಸಾವಿರಾರು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪೋಷಕ ಜನಾಂಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿ,” ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಕೋಮಲ ನಾಲಿಗೆಯ ಗಂಡು ಎಮ್ಮೆಯಂತೆ; ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಹಾಡುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪುನಃ ಪುನಃ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯರು ಅವನನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಪೂಜಾರಿ ವರ್ಗವು ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬೃಹಸ್ಪತಿ ವೇಗವಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಾತರಿಶ್ವನ್ ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಸ್ತುತಿ, ಗೌರವ, ಮಹಿಮೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನ ಸ್ತೋತ್ರವು ಸವಿತೃ ದೇವನ ಭುಜಗಳಂತೆ ಏಳುತ್ತದೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟ, ಕ್ರೂರವಾದ ವನ್ಯಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಬಲಶಾಲಿ, ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವವನು. ಅವನ ಸ್ತೋತ್ರವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ಶಕ್ತಿಯು ಮೋಡಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ದುರ್ಬಲನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನ ಬಳಿ ಬರುವವರು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಅರ್ಹರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ವಿನಮ್ರರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಉದಾರರ ಮಾರ್ಗವು ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ದುರ್ಬಲರಲ್ಲದವರು, ನಮಗೆ ದಯೆಯೊಂದಿಗೆ ನೋಡುವವರು, ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಡಿದ ಸ್ತೋತ್ರವು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವ ನೀರಿನಂತೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಒಳಗಿನಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಿ, ಗಿಡುಗದಂತೆ ನೀರನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಬಲಶಾಲಿ, ಎಮ್ಮೆಯಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಯೊಂದಿಗೆ ವೀರ್ಯ, ಧನ, ಪೋಷಕ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಕದ ಕೂಗು, ಮತ್ತೆ ಬಕದ ಕೂಗು, ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಬಕದ ಕೂಗು ಕೇಳುತ್ತದೆ; ಅವು ಇಬ್ಬರು ‘ಪ್ಲುಷಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವು ಅಲಕ್ಷಿತಗಳು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸದೆ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಅಲಕ್ಷಿತಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬರುವವರನ್ನು, ದೂರ ಹೋಗುವವರನ್ನೂ ಹೊಡೆಯುತ್ತವೆ; ಮೇಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತವೆ, ಕುಸಿದು ನುಚ್ಚುಮರೆಯುತ್ತವೆ. ಬಾಣಗಳು, ಸುಳ್ಳು ಬಾಣಗಳು, ಹುಲ್ಲುಗಳು, ಮುಂಜಾ ಹುಲ್ಲು, ಅಲಕ್ಷಿತ ಶತ್ರುಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸದೆ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಹಸುಗಳು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಲೆಯುತ್ತಿವೆ; ಜನರಲ್ಲಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಅಲಕ್ಷಿತಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ, ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿಲ್ಲ. ಅವು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳರಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಬಹುದಾದ ಅಲಕ್ಷಿತಗಳು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿವೆ. ಆಕಾಶವು ತಂದೆ, ಭೂಮಿ ತಾಯಿ, ಸೋಮನು ಸಹೋದರ, ಅದಿತಿ ಸಹೋದರಿ; ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಬಹುದಾದ ಅಲಕ್ಷಿತಗಳು ನಿಂತಿವೆ, ನೀನು ಸುಗಮವಾಗಿ ಚಲಿಸು ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ತೋಳಿನ ಮೇಲೆ, ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ, ಸೂಚಿಯಂತೆ, ಪ್ರಕಂಕಟದಂತೆ ಇರುವ ಅಲಕ್ಷಿತಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ವಶವಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯನು ಮುಂದೆ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಬಹುದಾದವನು, ಅಲಕ್ಷಿತ ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕನು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಅಲಕ್ಷಿತ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಮಾಟಗಾರರನ್ನು ವಶಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಆದಿತ್ಯನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಬಹುದಾದವನು, ಅಲಕ್ಷಿತ ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕನು. ನಾನು ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ, ಉದಾರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ, ನಾವೂ ನಾಶವಾಗದೆ ಇರೋಣ; ಈ ಬಂಧನವು ಮುರಿಯದಿರಲಿ; ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಅಮೃತದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವೂ ಅಮೃತದಂತೆಯೇ ಇರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಯಜ್ಞ, ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಮರಣೆ, ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.