ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿತ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಭಕ್ತರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಅಗ್ನೇ, ನಮ್ಮ ಕೀರ್ತಿ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಲಿ; ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ನಾವು ದೇಹದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಲಿ. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ನಮಗೆ ವಂದಿಸಲಿ; ನೀನು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ ನಾವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗೋಣ.” ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಕೋರುತ್ತಾರೆ—ಇಂದ್ರ, ಮರುತ್ಗಳು, ವಿಷ್ಣು, ಅಗ್ನಿ—ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇರಲಿ ಎಂದು. ಮಧ್ಯಾಕಾಶ ವಿಶಾಲವಾಗಿರಲಿ, ಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೀಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ಸಂಪತ್ತು ನೀಡಲಿ; ಶುಭಾಶೀರ್ವಾದಗಳು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇರಲಿ; ಪುರಾತನ ದೈವಿಕ ಹೋತಾರರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ; ನಾವು ಅಪಾಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ದೇಹದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿರೋಣ ಎಂದು ಅವರ ಆಶಯ. ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕಿನ ಯಜ್ಞಗಳು ನಮಗೆ ಲಭಿಸಲಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವು ಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿ; ಯಾವುದೇ ಪಾಪ ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಬರುವಂತಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲವಂತರು ಆಗಿಸಲಿ; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿ; ನಾವು ಸಂತಾನದಿಂದಲೂ, ದೇಹದಿಂದಲೂ ನಾಶವಾಗದಿರೋಣ; ಸೋಮರಾಜಾ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ನಷ್ಟವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಿರ್ದೋಷ ಕಾಯಗಾರನಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ—ಅವನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇತರರ ಕ್ರೋಧ ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಯೋಚಿಸುವವರು ಹಿಂದಿರುಗಲಿ, ಅವರ ಬುದ್ಧಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಜಯಿಸುವಂತಾಗದಿರಲಿ. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು—ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸುವ ದೇವರು—ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮತ್ತು ಯಜಮಾನರನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಾಸಕ್ತಿಯು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೂಜಿತನು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ವಿಶಾಲ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ; ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮ ಸಂತಾನಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವಿರಲಿ; ಅವನು ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ದೂರ ಮಾಡದಿರಲಿ. ನಮ್ಮ ಎದುರಾಳಿಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗಲಿ; ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಾವು ಅವರನ್ನು ತೊಡೆಯೋಣ; ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಮೇಲಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿ; ಕ್ರೂರ ನಾಯಕನ ಶಕ್ತಿ ಹೀನವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ: ಆಗ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅನಸ್ತಿತ್ವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಗಗನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮೇಲಿನ ಆಕಾಶವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏನು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು? ಎಲ್ಲಿದ್ದಿತು? ಯಾರ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು? ಆಳವಾದ ನೀರಿದ್ದಿತ್ತೇ? ಆಗ ಸಾವು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಮರತ್ವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಹಗಲಿನ ಗುರುತು, ರಾತ್ರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಒಬ್ಬನೇ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಧಕಾರ ಆವರಿಸಿತ್ತು; ಎಲ್ಲವೂ ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದ ನೀರಾಗಿತ್ತು. ಆ ಶೂನ್ಯತೆಯೊಳಗೆ, ತಾಪದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಒಬ್ಬನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆ ಹುಟ್ಟಿತು—ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೊದಲು ಬೀಜ. ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅನ್ವೇಷಿಸಿ, ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅನಸ್ತಿತ್ವದ ಬಂಧವನ್ನು ಕಂಡರು. ಆಗ ಅವರು ಯೋಚಿಸಿದರು: ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಏನು ಹತ್ತಿರವಿತ್ತು? ಬೀಜಧಾರಕರು, ಶಕ್ತಿಗಳು ಇದ್ದರು; ಕೆಳಗಡೆ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ, ಮೇಲಗಡೆ ಪ್ರೇರಣೆ. ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ? ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಂತರ ಬಂದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದರ ಮೂಲವನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ? ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿತು, ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು, ಮೇಲಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅವನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿರಬಹುದು—ಅಥವಾ ಅವನಿಗೂ ತಿಳಿಯದಿರಬಹುದು. ಯಜ್ಞದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹತ್ತಿರದಂತೆ ನೂರಾರು ದೈವಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿದೆ; ಪೂರ್ವಜರು ಅದನ್ನು ನೇಯ್ದರು, ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, “ನಾವು ಮುಂದೆ ಹೋಗೋಣ, ಮುಂದೆ ಹೋಗೋಣ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನು ಈ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೇಯುತ್ತಾನೆ. ರಶ್ಮಿಗಳು ಆಸನವನ್ನು ತಲುಪಿವೆ; ಅವರು ಗಾನಗಳನ್ನು, ಹೋಮದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಗ, “ಯಜ್ಞದ ಪ್ರಮಾಣವೇನು? ಮಾದರಿಯೇನು? ಆಧಾರವೇನು? ಘೃತವೇನು? ಸಮಿಧೇನು? ಛಂದಸ್ಸೇನು? ಪಾಠವೇನು? ಸ್ತೋತ್ರವೇನು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ದೇವರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಗಾಯತ್ರಿ, ಸವಿತೃದಿಂದ ಉಷ್ಣಿಕ್, ಸೋಮದಿಂದ ಅನುಷ್ಟುಭ್, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಿಂದ ಬೃಹತೀ ಮಾತನ್ನು ತಂದವು. ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುನರ ಕಿರಣದಿಂದ ವಿರಾಟ್ ಪ್ರಭೆ, ದಿನದ ಭಾಗ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ ಆಗಿ ಬಂತು. ಜಗತೀ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಇದರಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದರು. ಈ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದರು; ಯಜ್ಞ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಪುರಾತನ ಪೂರ್ವಜರು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರು—ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕೆಲವರು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ. ಅವರು ಇದೇ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಸ್ತೋತ್ರ, ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಏಳು ದೈವಿಕ ಋಷಿಗಳು. ಪೂರ್ವಜರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದ ರಥಿಕರು ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದಂತೆ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದರು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, “ಪೂರ್ವದಿಂದ, ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ, ಕೆಳಗಿನಿಂದ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು. ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂತೋಷ ಪಡೋಣ” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಇಂದ್ರಾ, ಅಕ್ಕಿ ತಿನ್ನುವವರು ಅಥವಾ ಅವರೇನು ಇರಲಿ, ಅವರು ಬೇರ್ಪಡಲಿ. ಹೋಮಕ್ಕೆ ಬರದವರಿಗೆ, ಸ್ತುತಿ ಮಾಡದವರಿಗೆ ನೀನು ಆಹಾರ ಒದಗಿಸು.” ಋತುಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಇಲ್ಲ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದನಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕುದುರೆಗಾಗಿ ಶಕ್ತಿವಂತನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ನೀವು ನಮುಚಿ ಅಸುರನೊಂದಿಗೆ ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿದಿರಿ; ಸುಂದರರೇ, ನೀವು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿಸಿದಿರಿ. ಪೋಷಕರಂತೆ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಬಲದಿಂದ, ದಂತಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಿರಿ; ಸರಸ್ವತಿಯು ಸದಾ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಳೆ. ಇಂದ್ರ, ಬಲಿಷ್ಠನು, ಸ್ವಯಂಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ತನ್ನ ಸಹಾಯದಿಂದ, ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷದಿಂದ ದೂರವಿಡಲಿ, ನಮಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲಿ; ನಾವು ವೀರ್ಯಶಾಲಿಗಳಾಗೋಣ. ಯೋಗ್ಯನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾವು ಸುಖ, ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯೋಣ; ಇಂದ್ರ, ದ್ವೇಷವನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಿಡಲಿ. ಪೂಜಿತನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಬಲವಂತನು ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಪೂಜಿತನನ್ನು ಬೆಳೆಯಿಸಲಿ. ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುನರು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನಾವು ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯಲಿ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸುವಾಗ, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರನಾದವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದನ್ನು ನೀಡಲಿ; ಯಾರೂ ಅವನ ದಾನವನ್ನು ತಡೆಯದಿರಲಿ. ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ಪ್ರಭು; ನೀನು ಎಲ್ಲರ ರಾಜನು, ವರುನಾ. ರಥದ ತಲೆ ಸ್ತಿರವಾಗಿದೆ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು. ಈ ಶುದ್ಧ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲಿ, ಪತನವಾದವರು ದಂಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ದೇಹಗಳಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡುವಾಗ, ನೀನು ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಅದಿತಿ ಜ್ಞಾನವಂತಳು; ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವಳ ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡು; ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ನೀವು ದೇವತೆಗಳೇ, ಜನ್ಮದಿಂದ ರಾಜರು; ಸ್ತಿರವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತೀರಿ; ಜಯಶಾಲಿಗಳು, ಅಜೇಯರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಯಕನಾದ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ: ಯುದ್ಧದ ನಡುವೆ ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲಿ; ಇತರರ ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದುಹೋಗಲಿ. ಇಂದ್ರನು ನದಿಗಳನ್ನು ಹರಿಬಿಟ್ಟನು, ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು, ಹಿಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಶತ್ರುವಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಇತರರ ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದುಹೋಗಲಿ. ಎಲ್ಲಾ ವೈಷಮ್ಯಗಳು ಮಾಯವಾಗಲಿ, ಶತ್ರುಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ; ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗಳು ಉಳಿಯಲಿ. ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ನಾಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು, ಇಂದ್ರಾ. ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ಇತರರ ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದುಹೋಗಲಿ. ಹೀಗೆ, ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಪೂರ್ವಜರು, ಮಾನವರು—all—ಯಜ್ಞ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಅನುಗ್ರಹ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಹಸ್ಯ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಥನವನ್ನು ಒಂದೇ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪೂರಿತವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ.